Ερωτικά

by Μαργαρίτα Λυμπεράκη

120 pages, Unknown Binding

Published November 1, 1983

About the author

Margarita Liberaki

Γεννήθηκε το 1919 στην Αθήνα. Παππούς της ήταν ο εκδότης Γεώργιος Φέξης, ο οποίος της μετέδωσε την αγάπη του για τα βιβλία. Αδελφή της ήταν η γλύπτρια Αγλαΐα Λυμπεράκη, σύζυγος του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη. Σε παιδική ηλικία ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Παρίσι και έμαθε γαλλικά. Φοίτησε στο Αρσάκειο και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1943. Ασχολήθηκε παράλληλα με τη ζωγραφική. Παντρεύτηκε τον δικηγόρο και συγγραφέα Γιώργο Καραπάνο, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη τη Μαργαρίτα Καραπάνου, που έγινε επίσης συγγραφέας.

Την πρώτη της εμφάνιση, η Λυμπεράκη, στον χώρο της λογοτεχνίας την έκανε το 1945 ως Μαργαρίτα Καραπάνου (χρησιμοποιώντας το επώνυμο του συζύγου της). Τότε εξέδωσε το μυθιστόρημα «Τα δέντρα», το εξώφυλλο του οποίου είχε φιλοτεχνήσει ο Γιάννης Τσαρούχης. Ενα χρόνο αργότερα εκδόθηκαν «Τα ψάθινα καπέλα», που την έκαναν ευρέως γνωστή. Ο Απόστολος Σαχίνης, κριτικός λογοτεχνίας, αναφερόμενος στο συγκεκριμένο έργο, το χαρακτήριζε ως «ένα από τα ωραιότερα μυθιστορήματα της δεκαετίας του '40». Το 1946 πήρε διαζύγιο από τον Καραπάνο και έφυγε για το Παρίσι. Αργότερα πήρε κοντά της για δύο χρόνια και την κόρη της. Κατά την παραμονή της στο Παρίσι, ήρθε σε επαφή με τα πρωτοποριακά ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής. Γνώρισε τον Σαρτρ, την Μποβουάρ, τον Καμί, τον Πικάσο και άλλες προσωπικότητες της δεκαετίας του '60. Επιπλέον συναναστράφηκε και συνδέθηκε με τους Καστοριάδη, Καμπά, Αξελό, Ελύτη κ. ά. Τα επόμενα χρόνια μοίραζε τη ζωή της ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελλάδα (τα καλοκαίρια στην Υδρα) και τη γραφή της ανάμεσα στα ελληνικά και τα γαλλικά. Στο Παρίσι ολοκληρώθηκε «Ο Άλλος Αλέξανδρος» (1950), το μυθιστόρημά της με θέμα την κρίση ταυτότητας και τους κοινωνικούς προβληματισμούς της εποχής και ιστορικό πλαίσιο τον εμφύλιο πόλεμο.

Το 1952 άρχισε να γράφει θεατρικά κείμενα άλλοτε στα γαλλικά και άλλοτε στα ελληνικά. Ενδεικτικά: «L' autre Alexandre» (Παρίσι 1957 και στα ελληνικά «Ο άλλος Αλέξανδρος», θεατρικό 1971), «Les Danaides» (Παρίσι 1963), «Le saint prince» (Παρίσι 1963 και σε ελληνική μετάφραση από την ίδια «Ο Αγιος Πρίγκιψ» 1972), «Για τον απόντα» (1972), «Εσπερινή τελετή» (1972), «Sparagmos» (Παρίσι 1973 και σε μετάφραση από τη συγγραφέα «Σπαραγμός· Τα πάθη του αστεριού»), «Erotica» (Παρίσι 1974 και σε ελληνική μετάφραση «Ερωτικά» 1983), «Μυθικό θέατρο» («Η γυναίκα του Κάνδαυλη», «Οι Δαναΐδες», «Το μυστικό κρεββάτι») (1980) και «Ζωή» (1985). Το θεατρικό της «Γυναίκες και Αντρες - ''Λήμνια Κακά"»,(1997) παρουσιάζει το παιχνίδι της ζωής σ' όλη την τραγικότητά του, που διαιωνίζει «την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στα δύο φύλα, τον πόλεμο που είναι ο έρωτας, ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα».

Η θεατρική της γραφή έχει κάτι το «μυθικό και οργιαστικό», όπως η ίδια το χαρακτηρίζει, που μιλάει για την ανθρώπινη μοίρα στον χρόνο. Η ίδια ατμόσφαιρα επικρατεί και στο τελευταίο της πεζογράφημα «Το Μυστήριο» (1976), όπου η πολιτική κατάσταση διαπλέκεται με τη μυθολογία και το χρονικό. Στον χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε αρχικά με την ψυχογραφία, με έμφαση στη γυναικεία φύση. Με τον «Αλλο Αλέξανδρο» και κυρίως τα θεατρικά της έργα κινήθηκε σ' έναν υπερβατικό χώρο. Αγγιξε τα όρια του συμβολισμού, με την διονυσιακή γραφή, στην προσπάθειά της να προσδιορίσει τη θέση της σύγχρονης Ελλάδας ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ανατολή με τη βοήθεια αρχετυπικών μύθων. Το 1951 κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο της «Η γιορτή του ρυζιού» και το 1972 το ποιητικό της έργο «Για τον απόντα εσπερινή τελετή». Εγραψε το σενάριο για την ταινία «Μαγική πόλη» σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου το οποίο παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1954 και για την ταινία «Φαίδρα» σε σκηνοθεσία του Ζυλ Ντασσέν (Παρίσι 1962). Συνεργάστηκε με την εφημερίδα «Τα Νέα» (1975). Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Πέθανε στις 24 Μαΐου 2001 μετά από πολύχρονη ασθένεια.