Μάλλον, δε θα έπρεπε... δηλαδή, πως θα έπρεπε τα συναισθήματα να είναι; Χωράει «πρέπει» σε αυτό που χτυπάει στο στέρνο. Μπορεί κάποιος να το οριοθετήσει; Και αν αυτός ο κάποιος, βάλει όρια στην καρδιά, καταδυναστεύσει τα θέλω του και τα ρυθμίσει έτσι ώστε να τα λειτουργεί με το πάτημα ενός διακόπτη. Ανάλογα τη διάθεση με αυτόν τον διακόπτη να εξωτερικεύονται και με τον ίδιο διακόπτη να κλείνονται στη δική του ασφάλεια. Γίνεται κάτι τέτοιο; Πως αυτό δεν έχει ανακαλυφθεί ανά τον κόσμο και τώρα σε αυτή την ιστορία ο δικός μας ήρωας , ο Κωνσταντίνος κάνει την ανατροπή. Είναι εκείνος που όλα τα φώτα είναι πάνω του, η τελειότητα της πειθαρχίας και του αυτοέλεγχου τον εξουσιάζουν. Μια έπαρση για το αύριο, εκείνο που έχει κάνει τη δική του συμφωνία με την ζωή. Γνωρίζει, πολύ καλύτερα από τον καθένα, πως είναι προφασισμένο το δικό του μέλλον και δεν χωράει αμφιβολία πως όλο αυτό παρεκκλίνει από το δικό του πρόγραμμα. Είναι όλα με βάση σχεδίου, γιατί είναι αυτός ο ένας ο μοναδικός που υπάρχει στο βάθρο της ζωής. Η 'Άλεξ, από την άλλη ένα αφελές νεαρό κορίτσι ακολουθεί την ζωή, εκείνη την όμορφη ροή που θα ξυπνήσει αιφνίδια από το ροζ συννεφάκι. Σε αυτό το συννεφάκι που όλα είναι τέλεια και όμορφα. Υπάρχει εκείνος ο Ιππότης που την θέλει να γίνει η βασίλισσα στο δικό του κάστρο. Εκείνη η πανέμορφη ύπαρξη που άλλη σαν εκείνη δεν υπάρχει στο δικό της παραμυθένιο βασίλειο. Τώρα, θα παντρευτεί τον καλό της και όλα θα έχουν ένα happy end. Κάπου εδώ, όμως, είναι καιρός να ξυπνήσουν οι ήρωες και να μας πουν τι έγινε σε αυτή την νευραλγική ιστορία που από ένα στιγμιαίο λάθος όλα οδηγήθηκαν στο «κόκκινο». Τα νεύρα, οι ορμόνες, οι συνθήκες ακόμη κι οι υψηλές ταχύτητες ξέφυγαν, τα καντράν έσπασαν και δυο ψυχές παλεύουν να τα βρουν μεταξύ τους. Ένας έρωτας με πολλά χιλιόμετρα, με ανάσες που κόβονται και ένα άγνωστο μέλλον αν υπάρχει μέλλον. Αντέχεις, να μάθεις;
Ένα μυθιστόρημα που δένει το αισθηματικό με το ελαφρώς κοινωνικό. Διαβάζοντας τον τίτλο αναρωτιέμαι πόσες στην ζωή μου έπρεπε να πω μάλλον δεν θα έπρεπε.
Η συγγραφέας με μια απλή και λιτή γραφή μας βάζει σε μια ιστορία που σε κάνει να σκεφτείς αν είναι αληθινή, είναι όμως; Θα το δείτε όταν διαβάσατε το βιβλίο.
Είναι ένα βιβλίο για την ιστορία της Άλεξ που μας δείχνει το πόσο μπορεί ο έρωτας να γίνει τυφλός. Πως τελικά μπορεί κάποιος να είναι τόσο χειριστικός με τα συναισθήματα του άλλου και πως μια γυναικά τρέφει ελπίδες και έναν έρωτα με ψίχουλα που δέχεται από τον Κωνσταντίνο.
Η Άλεξ παρατάει μια σχέση χρόνων για τα μάτια του Κωνσταντίνου, στα μάτια του βλέπει τον έρωτα της ζωής της, είναι όμως; Μήπως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται στην αρχή;
Η Άλεξ βιώνει από την πλευρά της μια αγάπη ζωής και ο Κωνσταντίνος περνάει όμορφες στιγμές όποτε το έχει ανάγκη. Πόσες φορές κάποιοι από μας δεν μπλεχτήκαμε σε τέτοιον μονόπλευρο έρωτα, δεν τυφλωθήκαμε τόσο που δεν βλέπαμε την αλήθεια.
Όσο κι αν οι φίλες της Άλεξ την προειδοποίησαν αυτή ακολουθήσε έναν δρόμο γεμάτο πόνο και αγκάθια.
Άραγε μπορείς να βγεις από μια τέτοια κατάσταση, μπορείς να δεις την αλήθεια που τόσα χρόνια ηθελημένα απέφευγες; Θα το μάθετε σε αυτό το βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.