What do you think?
Rate this book
เพียงครึ่งใจ
อนรรฆอยากคิดว่าเป็นอุบัติเหตุชีวิต ที่ทำให้เขาได้มาเจอเธอ...สาวน้อยหน้าคม สวยแปลกตา ทว่ากระมอมกระแมม หญิงสาวที่น่าสนใจ ชวนให้สงสัย...และสงสาร เพราะเจ้าหล่อนเหมือนถูกจับโยนมานั่งข้างเขาบนที่นั่งชั้นธุรกิจของเครื่องบินโดยสาร เที่ยวบินกรุงเทพฯ-สิงคโปร์
ทั้งที่พยายามจะมองเป็นเพียง ‘คนนั่งข้างๆ’ แต่ท่าทีเงอะงะ กระวนกระวาย และดวงตาใสที่บอกชัดทุกความรู้สึก กลับทำให้เขาไม่อาจปล่อยผ่าน
หากใครจะคาดคิด...เพียงเผลอไผลไปนิด ชีวิตและหัวใจจะเปลี่ยน ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้วสำหรับเขา นับจากวันที่เธอก้าวเข้ามา...และจากไป หัวใจคล้ายเหลือเพียงครึ่ง ด้วยอีกซีกใจโบยบินหายลับ
ทว่าก่อนที่มันจะฟุบฝ่อ อุบัติเหตุชีวิต...หรือที่ใครอาจเรียกว่าโชคชะตา ก็ชักนำเธอกลับมาอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ซีกใจที่แหว่งเว้า...จะถูกเติมเต็มด้วยหัวใจ หรือปล่อยไว้เป็นธุระของคนบนฟ้า
คงมีเพียงเธอและเขาเท่านั้นที่รู้
ทั้งที่พยายามจะมองเป็นเพียง ‘คนนั่งข้างๆ’ แต่ท่าทีเงอะงะ กระวนกระวาย และดวงตาใสที่บอกชัดทุกความรู้สึก กลับทำให้เขาไม่อาจปล่อยผ่าน
หากใครจะคาดคิด...เพียงเผลอไผลไปนิด ชีวิตและหัวใจจะเปลี่ยน ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้วสำหรับเขา นับจากวันที่เธอก้าวเข้ามา...และจากไป หัวใจคล้ายเหลือเพียงครึ่ง ด้วยอีกซีกใจโบยบินหายลับ
ทว่าก่อนที่มันจะฟุบฝ่อ อุบัติเหตุชีวิต...หรือที่ใครอาจเรียกว่าโชคชะตา ก็ชักนำเธอกลับมาอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ซีกใจที่แหว่งเว้า...จะถูกเติมเต็มด้วยหัวใจ หรือปล่อยไว้เป็นธุระของคนบนฟ้า
คงมีเพียงเธอและเขาเท่านั้นที่รู้
397 pages
First published January 1, 2013
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
August 18, 2015
นิหล่า (นิหล่า มยิ่น ทเว)
อนรรฆ (พี่นนท์)
เนื่องจากไม่เคยอ่านนามปากกานี้มาก่อน พอได้อ่านแล้วรู้สึกว่าภาษาละเมียดละไมมากเลยค่ะ อ่านไปแอบนึกถึงทมยันตีอยู่บ่อยๆ ด้วยวิธีการเล่าเรื่อง การใช้บทกลอนเพราะๆ แทรกระหว่างเรื่อง เลยเหมือนได้ฟีลคล้ายๆ อ่านของทมยันตีนิดๆ (เพราะลี่อ่านนิยายเล่มแรกๆ ก็ของทมยันตี แต่นามปากกาลักษณวดีกับโรสลาเรนซะเยอะกว่า ฮ่าๆ) แต่ถึงจะอ่านแล้วถึงอารมณ์แบบนั้นก็ตาม แต่ก็ไม่ได้เหมือนนะคะ โดยรวมเลยชอบมากค่ะ
ไม่ชอบนางเอกเรื่องนี้อ่ะ นิหล่า สาวพม่าผู้กุมหัวใจอนรรฆ ไม่ชอบใจที่เธอมีอะไรก็ไม่เคยบอกให้พระเอกรู้เลย พระเอกเปิดโอกาสถามหลายๆ ครั้งที่ได้เจอกัน ก็ไม่ยอมที่จะบอก เอาแต่เฝ้าบอกตัวเองว่า จะต้องปกป้องพระเอกไม่ให้ใครรู้ว่าพระเอกคือคนที่เธอรัก เหมือนคิดแทนพระเอกมากไปป่ะ แบบว่าเสียเวลาหลายปีไปเพื่ออะไรอ่ะ ไหนจะเข้าใจผิด คิดเองเออเองอีก ทั้งๆ ที่พระเอกก็ออกจะรักแบบตัดใจจากนางไม่ลง ได้เจอก็พยายามหมางเมินตามความต้องการของนาง แต่สุดท้ายก็จะถามว่าทำไมต้องทิ้งกันไป แต่นางก็จะไม่เคยบอก พอตอนพระเอกเข้าใจผิดจริงๆ และไล่เธอไป ไม่สนใจใยดี ตอนนั้นอ่านไปรู้สึกว่า สมควรแล้วแหละที่เธอจะโดนเช่นนั้น เหอๆๆ
คือไม่รู้สิ เธออาจจะคิดในมุมมองของเธอว่า การไม่บอกอะไรกับพระเอกเลย จะช่วยปกป้องพระเอกจากอันตรายได้มากกว่า ไม่ได้สนใจถึงจิตใจของพระเอกเลยว่า ก็รักและคิดถึงเธอไม่ต่างกับเธอ (แถมรักและคิดถึงในแบบที่ไม่เข้าใจเธอด้วยว่าทำไมต้องทิ้งกันแบบนี้ ถามอะไรไปก็ไม่เคยบอก) แอบคิดว่าถ้าเธอใช้โอกาสที่พระเอกเปิดให้ ได้พูดคุยปรึกษากัน อะไรๆ ที่เป็นอุปสรรคมากมายยาวนานถึง 4 ปีในเรื่องนี้ ก็คงจะไม่ยืดเยื้อขนาดนี้หรอก
ฉากต่างประเทศในเรื่องมีทั้งที่สิงคโปร์ ที่ทำให้สองหัวใจใกล้ชิดกันมากขึ้น และที่ฮูสตันค่ะ นอกนั้นจำไม่ได้แล้ว ฮ่าๆๆ อ่านไปก็รำคาญนางเอกไป และสงสารพระเอกไป แบบครอบครัวพระเอกก็ใช่ว่าจะทำให้พระเอกมีความสุข พี่สาวที่มีสามีที่คอยแต่เกาะกิน มีลูกเลี้ยงที่หวังจะได้พระเอกเป็นสามี มีแฟนเก่าที่ทนครอบครัวนี้ไม่ไหว ไปแต่งงานแล้วพอสามีตาย ก็กลับมาหาพระเอกอีกครั้ง มันช่างอีรุงตุงนังยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น แต่อะไรๆ ที่ดูเหมือนเรื่องทั่วๆ ไป จุดที่ตรึงใจข้าพเจ้าก็คือภาษาที่ละเมียดละไมและบทกลอนเพราะๆ แล้วก็พระเอกที่ดูจะยึดมั่นในความตั้งใจของตัวเอง อาจจะมีหลายครั้งที่เผลอกลับมาทำดีกับนางเอกอีก แต่เราก็เข้าใจนะว่า ฮีพยายามเต็มที่ที่จะตัดใจแล้วนะ ฮ่าๆๆ (เข้าข้างกันเห็นๆ)
จุดที่สงสัยคือ ตกลงพระเอกกับนางเอกเนี่ย มีอะไรกันยังอ่ะตอนที่ไปฮูสตัสกัน ถามไปโท่งๆ นี่แหละ อ่านแล้วสงสัย กร๊ากกกกกกกกกกกกก คือในเรื่องไม่ได้เอ่ยถึงฉาก 18+ อะไรหรอก แต่ทำไมพอหลังจากฉากที่เราไม่แน่ใจว่ามีอะไรกันไหมอ่ะ ก็จะมีเอ่ยถึงฉากนั้นแหละ คำพูดที่กำกวม เลยทำให้เราสงสัย ฮ่าๆๆ ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะคะ จะได้หายคาใจ
อุตส่าห์ยืดยาวด้วยเรื่องความเวิ่นเว้อ คิดไปเองของนางเอกมาอย่างยาวนาน แต่แล้วกลับจบลงอย่างง่ายดาย จนแอบคิดว่า ถ้ามีเพิ่มอีกสักบทหรือสองบทในเรื่อง ก็คงจะดีกว่านี้ เหมือนต้นดี (อ่านรวดเดียวได้เกือบร้อยหน้า) แล้วกลางๆ เริ่มยืดไปหน่อย และจบรวบรัดไปอ่ะค่ะ นอจากนี้เนื่องจากภาษาอังกฤษเราอยู่ในระดับอ่านได้ทั่วๆ ไป หลายๆ คำที่เขียนมาแล้วไม่ได้หมายเหตุไว้ ก็ทำให้งง พอจะเปิดหา ตอนที่เจอคำนั้นก็ไม่สะดวกเปิด พอตอนสะดวกเปิดหาคำ ก็ลืมไปแล้วว่าหน้าไหน ฮ่าๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มีหมายเหตุสักนิดในคำภาษาอังกฤษที่ใช้อ่ะค่ะ จะเข้าถึงอารมณ์ตัวละครมากกว่านี้ (แต่ชอบนะคะ ที่เขียนมาเป็นอักษรอังกฤษเลย คือนึกถึงเพชรพระอุมาอ่ะ อันนั้นทับศัพท์เป็นภาษาไทย อ่านแล้วเข้าใจยากถึงยากที่สุดเลย คือนึกไม่ออกเลยว่าพูดอะไรกัน)
จุดที่ชอบนอกจากภาษา บทกลอนที่ใช้แล้ว เราขอขอบคุณคนเขียนนะคะ ที่เปิดโลกทัศน์เราเกี่ยวกับคนพม่า เกี่ยวกับการใช้คำเรียกชื่อต่างๆ ของคนพม่า การทำงานของพระเอกเกี่ยวกับแท่นขุดเจาะ ทำให้เราได้รู้อะไรที่ไม่เคยรู้ในเรื่องเหล่านี้ เรื่องนี้เลยถือว่ามีทั้งสิ่งที่ดีงาม และจุดติงเล็กๆ ในบางจุด ซึ่งโดยรวมถือว่าชอบค่ะ คนเขียนทำได้ดีแล้ว เราชื่นชมนะคะ ใครยังไม่เคยอ่าน ก็แนะนำให้ได้อ่านกันค่ะ
อนรรฆ (พี่นนท์)
เนื่องจากไม่เคยอ่านนามปากกานี้มาก่อน พอได้อ่านแล้วรู้สึกว่าภาษาละเมียดละไมมากเลยค่ะ อ่านไปแอบนึกถึงทมยันตีอยู่บ่อยๆ ด้วยวิธีการเล่าเรื่อง การใช้บทกลอนเพราะๆ แทรกระหว่างเรื่อง เลยเหมือนได้ฟีลคล้ายๆ อ่านของทมยันตีนิดๆ (เพราะลี่อ่านนิยายเล่มแรกๆ ก็ของทมยันตี แต่นามปากกาลักษณวดีกับโรสลาเรนซะเยอะกว่า ฮ่าๆ) แต่ถึงจะอ่านแล้วถึงอารมณ์แบบนั้นก็ตาม แต่ก็ไม่ได้เหมือนนะคะ โดยรวมเลยชอบมากค่ะ
ไม่ชอบนางเอกเรื่องนี้อ่ะ นิหล่า สาวพม่าผู้กุมหัวใจอนรรฆ ไม่ชอบใจที่เธอมีอะไรก็ไม่เคยบอกให้พระเอกรู้เลย พระเอกเปิดโอกาสถามหลายๆ ครั้งที่ได้เจอกัน ก็ไม่ยอมที่จะบอก เอาแต่เฝ้าบอกตัวเองว่า จะต้องปกป้องพระเอกไม่ให้ใครรู้ว่าพระเอกคือคนที่เธอรัก เหมือนคิดแทนพระเอกมากไปป่ะ แบบว่าเสียเวลาหลายปีไปเพื่ออะไรอ่ะ ไหนจะเข้าใจผิด คิดเองเออเองอีก ทั้งๆ ที่พระเอกก็ออกจะรักแบบตัดใจจากนางไม่ลง ได้เจอก็พยายามหมางเมินตามความต้องการของนาง แต่สุดท้ายก็จะถามว่าทำไมต้องทิ้งกันไป แต่นางก็จะไม่เคยบอก พอตอนพระเอกเข้าใจผิดจริงๆ และไล่เธอไป ไม่สนใจใยดี ตอนนั้นอ่านไปรู้สึกว่า สมควรแล้วแหละที่เธอจะโดนเช่นนั้น เหอๆๆ
คือไม่รู้สิ เธออาจจะคิดในมุมมองของเธอว่า การไม่บอกอะไรกับพระเอกเลย จะช่วยปกป้องพระเอกจากอันตรายได้มากกว่า ไม่ได้สนใจถึงจิตใจของพระเอกเลยว่า ก็รักและคิดถึงเธอไม่ต่างกับเธอ (แถมรักและคิดถึงในแบบที่ไม่เข้าใจเธอด้วยว่าทำไมต้องทิ้งกันแบบนี้ ถามอะไรไปก็ไม่เคยบอก) แอบคิดว่าถ้าเธอใช้โอกาสที่พระเอกเปิดให้ ได้พูดคุยปรึกษากัน อะไรๆ ที่เป็นอุปสรรคมากมายยาวนานถึง 4 ปีในเรื่องนี้ ก็คงจะไม่ยืดเยื้อขนาดนี้หรอก
ฉากต่างประเทศในเรื่องมีทั้งที่สิงคโปร์ ที่ทำให้สองหัวใจใกล้ชิดกันมากขึ้น และที่ฮูสตันค่ะ นอกนั้นจำไม่ได้แล้ว ฮ่าๆๆ อ่านไปก็รำคาญนางเอกไป และสงสารพระเอกไป แบบครอบครัวพระเอกก็ใช่ว่าจะทำให้พระเอกมีความสุข พี่สาวที่มีสามีที่คอยแต่เกาะกิน มีลูกเลี้ยงที่หวังจะได้พระเอกเป็นสามี มีแฟนเก่าที่ทนครอบครัวนี้ไม่ไหว ไปแต่งงานแล้วพอสามีตาย ก็กลับมาหาพระเอกอีกครั้ง มันช่างอีรุงตุงนังยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น แต่อะไรๆ ที่ดูเหมือนเรื่องทั่วๆ ไป จุดที่ตรึงใจข้าพเจ้าก็คือภาษาที่ละเมียดละไมและบทกลอนเพราะๆ แล้วก็พระเอกที่ดูจะยึดมั่นในความตั้งใจของตัวเอง อาจจะมีหลายครั้งที่เผลอกลับมาทำดีกับนางเอกอีก แต่เราก็เข้าใจนะว่า ฮีพยายามเต็มที่ที่จะตัดใจแล้วนะ ฮ่าๆๆ (เข้าข้างกันเห็นๆ)
จุดที่สงสัยคือ ตกลงพระเอกกับนางเอกเนี่ย มีอะไรกันยังอ่ะตอนที่ไปฮูสตัสกัน ถามไปโท่งๆ นี่แหละ อ่านแล้วสงสัย กร๊ากกกกกกกกกกกกก คือในเรื่องไม่ได้เอ่ยถึงฉาก 18+ อะไรหรอก แต่ทำไมพอหลังจากฉากที่เราไม่แน่ใจว่ามีอะไรกันไหมอ่ะ ก็จะมีเอ่ยถึงฉากนั้นแหละ คำพูดที่กำกวม เลยทำให้เราสงสัย ฮ่าๆๆ ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะคะ จะได้หายคาใจ
อุตส่าห์ยืดยาวด้วยเรื่องความเวิ่นเว้อ คิดไปเองของนางเอกมาอย่างยาวนาน แต่แล้วกลับจบลงอย่างง่ายดาย จนแอบคิดว่า ถ้ามีเพิ่มอีกสักบทหรือสองบทในเรื่อง ก็คงจะดีกว่านี้ เหมือนต้นดี (อ่านรวดเดียวได้เกือบร้อยหน้า) แล้วกลางๆ เริ่มยืดไปหน่อย และจบรวบรัดไปอ่ะค่ะ นอจากนี้เนื่องจากภาษาอังกฤษเราอยู่ในระดับอ่านได้ทั่วๆ ไป หลายๆ คำที่เขียนมาแล้วไม่ได้หมายเหตุไว้ ก็ทำให้งง พอจะเปิดหา ตอนที่เจอคำนั้นก็ไม่สะดวกเปิด พอตอนสะดวกเปิดหาคำ ก็ลืมไปแล้วว่าหน้าไหน ฮ่าๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มีหมายเหตุสักนิดในคำภาษาอังกฤษที่ใช้อ่ะค่ะ จะเข้าถึงอารมณ์ตัวละครมากกว่านี้ (แต่ชอบนะคะ ที่เขียนมาเป็นอักษรอังกฤษเลย คือนึกถึงเพชรพระอุมาอ่ะ อันนั้นทับศัพท์เป็นภาษาไทย อ่านแล้วเข้าใจยากถึงยากที่สุดเลย คือนึกไม่ออกเลยว่าพูดอะไรกัน)
จุดที่ชอบนอกจากภาษา บทกลอนที่ใช้แล้ว เราขอขอบคุณคนเขียนนะคะ ที่เปิดโลกทัศน์เราเกี่ยวกับคนพม่า เกี่ยวกับการใช้คำเรียกชื่อต่างๆ ของคนพม่า การทำงานของพระเอกเกี่ยวกับแท่นขุดเจาะ ทำให้เราได้รู้อะไรที่ไม่เคยรู้ในเรื่องเหล่านี้ เรื่องนี้เลยถือว่ามีทั้งสิ่งที่ดีงาม และจุดติงเล็กๆ ในบางจุด ซึ่งโดยรวมถือว่าชอบค่ะ คนเขียนทำได้ดีแล้ว เราชื่นชมนะคะ ใครยังไม่เคยอ่าน ก็แนะนำให้ได้อ่านกันค่ะ
August 12, 2021
เล่มนี้โดนตกเพราะปกสวยถูกใจเลยซื้อทั้งๆ ที่ไม่รู้จักนามปากกานี้มาก่อน พออ่านคำนำแล้วก็สนใจว่าคนที่ไม่กี่ปีก่อนหน้ายังสะกดคำภาษาไทยง่ายๆ ไม่ถูกเมื่อมาเขียนนิยายแล้วจะเป็นอย่างไร
แต่พออ่านเรื่องนี้แล้วไม่ชอบนางเอกขนาดหนักชนิดก้าวข้ามความไม่ชอบไม่ได้ การให้คะแนนเรื่องโดยรวมเลยเหลือแค่สองดาวนี่แหละ
เรียกว่าเป็นนิยายที่กัดฟันอ่านเพื่อให้จบเล่มแล้วบริจาคไปไม่คิดเก็บไว้เผื่ออ่านซ้ำ และจากนั้นมาก็เตือนตัวเองตลอดว่าสุ่มซื้องานของนักเขียนหน้าใหม่ทีไรไม่เคยรอด เพราะงั้นตามอ่านงานของเหล่านักเขียนคนโปรดก็พอ จะได้ประหยัดตังค์ด้วย
แต่พออ่านเรื่องนี้แล้วไม่ชอบนางเอกขนาดหนักชนิดก้าวข้ามความไม่ชอบไม่ได้ การให้คะแนนเรื่องโดยรวมเลยเหลือแค่สองดาวนี่แหละ
เรียกว่าเป็นนิยายที่กัดฟันอ่านเพื่อให้จบเล่มแล้วบริจาคไปไม่คิดเก็บไว้เผื่ออ่านซ้ำ และจากนั้นมาก็เตือนตัวเองตลอดว่าสุ่มซื้องานของนักเขียนหน้าใหม่ทีไรไม่เคยรอด เพราะงั้นตามอ่านงานของเหล่านักเขียนคนโปรดก็พอ จะได้ประหยัดตังค์ด้วย
May 29, 2016
.เรื่องนี้นี่รับกับกระแสAECมากค่ะ"""5555^0^
..นางเอกนิหล่าเป็นสาวพม่าที่สวยมากกกไฮโซมากด้วย(แต่ดูไม่ค่อยมีคนรู้ว่าบ้านมีฐานะ)..ตาคม..ผมยาว.เรียนคณะวิศวะ..นิหล่ามีเหตุให้ต้องนั่งเครื่องบินมาสิงคโปรเพียงลำพังเพื่อง้อคู่หมั้น..นาม.."อองเมียทตู"...และ...บนห้องโดยสารเครื่องบินชั้นธุรกิจนั่นเองที่นิหล่าได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง...ผู้ชายที่เธอแอบหลงรักหลงรูปหลงเพ้อมาเนิ่นนาน..ณ..ที่นั่งข้างๆ...และนั่นก็เป็้นจุดเริ่มต้นของอาการ...
...เจ็บปวดแต่สนุก...สนุกแบบลุ้นมากกกกลุ้นจนเหนื่อยเหน็บหนาวหน่วงๆหนึบๆ..มีฟินนิดๆเป็นระยะให้ชื่นใจ..บางทีก็อึดอัดขัดใจแต่หยุดอ่านไม่ได้...อ่านไปลุ้นไปเอาใจช่วยทั้งคู่สุดๆ...^^
...พอพระเอกรัก...นางเอกก็จะตัดใจ
....แต่พอนางเอกรัก...พระเอกก็ไล่....โอยยย..+0+เป็นคู่ที่ต่างบอกกับตัวเองว่าจะเลิกรัก จะตัดใจ เป็นไปไม่ได้ จะปล่อยวาง คิดเองเออเอง ไม่ยอมรับฟังกัน หลายครั้งหลายหนมากกกก....เฮ้อ....ดีใจมากกกที่ในที่สุดก็จบดีค่ะ....^0^
(แต่ก็ห้วนไปนิดจริงๆอยากหวานกว่านี้อีหน่อย)
อ้อ....แอบมึนๆชื่อพระเอกมากค่ะเผลออ่านผิดตลอด....จนจำไว้ขึ้นใจเลยว่า...
"อนรรฆ"..อ่านว่า"อะ-นัก"แปลว่า หาค่ามิได้ มีค่ามากมายค่ะ
ปล.ถึงจ��สงสาร..แต่ก็ขอบคุณ"อองเมียทตู"จริงๆที่.."งอน"...อิอิ 2015-11-05 15:18:55
..นางเอกนิหล่าเป็นสาวพม่าที่สวยมากกกไฮโซมากด้วย(แต่ดูไม่ค่อยมีคนรู้ว่าบ้านมีฐานะ)..ตาคม..ผมยาว.เรียนคณะวิศวะ..นิหล่ามีเหตุให้ต้องนั่งเครื่องบินมาสิงคโปรเพียงลำพังเพื่อง้อคู่หมั้น..นาม.."อองเมียทตู"...และ...บนห้องโดยสารเครื่องบินชั้นธุรกิจนั่นเองที่นิหล่าได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง...ผู้ชายที่เธอแอบหลงรักหลงรูปหลงเพ้อมาเนิ่นนาน..ณ..ที่นั่งข้างๆ...และนั่นก็เป็้นจุดเริ่มต้นของอาการ...
...เจ็บปวดแต่สนุก...สนุกแบบลุ้นมากกกกลุ้นจนเหนื่อยเหน็บหนาวหน่วงๆหนึบๆ..มีฟินนิดๆเป็นระยะให้ชื่นใจ..บางทีก็อึดอัดขัดใจแต่หยุดอ่านไม่ได้...อ่านไปลุ้นไปเอาใจช่วยทั้งคู่สุดๆ...^^
...พอพระเอกรัก...นางเอกก็จะตัดใจ
....แต่พอนางเอกรัก...พระเอกก็ไล่....โอยยย..+0+เป็นคู่ที่ต่างบอกกับตัวเองว่าจะเลิกรัก จะตัดใจ เป็นไปไม่ได้ จะปล่อยวาง คิดเองเออเอง ไม่ยอมรับฟังกัน หลายครั้งหลายหนมากกกก....เฮ้อ....ดีใจมากกกที่ในที่สุดก็จบดีค่ะ....^0^
(แต่ก็ห้วนไปนิดจริงๆอยากหวานกว่านี้อีหน่อย)
อ้อ....แอบมึนๆชื่อพระเอกมากค่ะเผลออ่านผิดตลอด....จนจำไว้ขึ้นใจเลยว่า...
"อนรรฆ"..อ่านว่า"อะ-นัก"แปลว่า หาค่ามิได้ มีค่ามากมายค่ะ
ปล.ถึงจ��สงสาร..แต่ก็ขอบคุณ"อองเมียทตู"จริงๆที่.."งอน"...อิอิ 2015-11-05 15:18:55
March 9, 2014
บีบคั้นหัวใจมาก
สะดุดสำนวนช่วงแรกๆแต่หลังๆก็อ่านลื่นดี
อ่านแรกๆไม่ชอบนางเอกเลย ผู้หญิอะไรตามผู้ชายไปแถมยังมารยาสร้างเรื่องว่าจนตรอกไม่มีที่ไป
พอมาคิดดูอีกที มันก็เกิดคำถามว่าเมื่อโอกาสที่เราจะได้อยู่กับคนที่เราแอบรักแอบชื่นชม แม้มันจะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีแล้วเราจะคว้ามันไว้หรือเปล่า นางเอกคว้าไว้ค่ะ พระเอกก็ช่างแสนดี 555
ความคมของตัวละครอย่าง "ท่าน" และ "พ่อ" นี่เราชอบนะ สื่อออกมาได้ดีพอควร ถึงไม่ชัดมากอย่างที่ใจอยากให้เป็นแต่ก็ยังถือว่าอยู่ในขั้นชอบอยู่ดี
เรื่องคนร้ายที่เปิดเผยตัวในตอนท้ายๆ ง่า...เล่นเอาอึ้ง บางทีรู้สึกไม่ค่อยแฟร์แฮะ จู่ๆอยากเปิดตัวว่าฉันแอ๊บนะก็เปิดซะงั้น เล่นเอาเหวอ รสนิยมส่วนตัวนะเราไม่ชอบเหวอแบบนี้
โดยรวมชอบมาก เพิ่งอ่านงานของมานัสครั้งแรก มันจะมีครั้งต่อไปแน่นอน
สะดุดสำนวนช่วงแรกๆแต่หลังๆก็อ่านลื่นดี
อ่านแรกๆไม่ชอบนางเอกเลย ผู้หญิอะไรตามผู้ชายไปแถมยังมารยาสร้างเรื่องว่าจนตรอกไม่มีที่ไป
พอมาคิดดูอีกที มันก็เกิดคำถามว่าเมื่อโอกาสที่เราจะได้อยู่กับคนที่เราแอบรักแอบชื่นชม แม้มันจะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีแล้วเราจะคว้ามันไว้หรือเปล่า นางเอกคว้าไว้ค่ะ พระเอกก็ช่างแสนดี 555
ความคมของตัวละครอย่าง "ท่าน" และ "พ่อ" นี่เราชอบนะ สื่อออกมาได้ดีพอควร ถึงไม่ชัดมากอย่างที่ใจอยากให้เป็นแต่ก็ยังถือว่าอยู่ในขั้นชอบอยู่ดี
เรื่องคนร้ายที่เปิดเผยตัวในตอนท้ายๆ ง่า...เล่นเอาอึ้ง บางทีรู้สึกไม่ค่อยแฟร์แฮะ จู่ๆอยากเปิดตัวว่าฉันแอ๊บนะก็เปิดซะงั้น เล่นเอาเหวอ รสนิยมส่วนตัวนะเราไม่ชอบเหวอแบบนี้
โดยรวมชอบมาก เพิ่งอ่านงานของมานัสครั้งแรก มันจะมีครั้งต่อไปแน่นอน
August 4, 2016
เรื่องนี้ก็น่าลำบากใจอีกแล้ว เราอ่านด้วยความกล้ำกลืนฝืนทนมาก เราชอบตอนเปิดเรื่องที่ให้นางเอกเป็นคนพม่า ช่วงที่พระนางอยู่ด้วยก็น่ารักดี พอหลังจากที่ผ่านไปสามปีเท่านั้นแหละ อารมณ์เราดิ่งลงเหวไปกับเนื้อเรื่องเลย ขอสารภาพตามตรงว่าขัดใจกับสำนวนคนเขียนมาก นอกจากใช้คำซ้ำซากแล้ว ยังชอบให้นางเอกรำพึงทุกท้ายบทว่า'นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วสินะ' หรืออะไรประมาณนี้ เราเบื่อมาก มันจะอะไรขนาดนั้นกับชีวิต นางเอกมีคู่หมั้นที่ขี้หึงมากและผู้ปกครองที่มาเฟียมาก ถ้ารู้ว่าไปยุ่งกับคนอื่นผู้ชายอื่นจะฆ่าได้ โห้ยยยยยยยยย มันจะอะไรขนาดนั้น นางเอกยังเลือกวิธีที่จะช่วยพระเอกโดยการเลิกยุ่งกับพระเอก แต่พระเอกไม่อยาก แทนที่นางเอกจะบอกพระเอกแล้วปรึกษาหาวิธีกลับเก็บงำอยู่ได้ ประมาณเกินครึ่งเล่ม เป็นเหตุการณ์นี่ซ้ำไปซ้ำมา เพลีย ขอโทษจริงๆ
October 27, 2013
เรื่องนี้เขียนภาษาห้วนๆ ไม่ได้สละสลวยอะไรเลย
ออกจะเป็นประโยคสั้นๆ ด้วยซ้ำ แต่กระชับ ชัดเจนและตรงใจ...และนี่คือ สาเหตุที่ชอบเรื่องนี้
คือ ทำให้เราเข้าใจจริงๆว่า ความรู้สึกมันไม่จำเป็นต้องเรียงร้อยด้วยถ้อยคำที่สละสลวย แต่ถ้ามันสามารถถ่ายทอดความรู้สึกได้ก็เพียงพอแล้ว (ปกติชอบภาษาสวยๆอลังการณ์)
ถ้าคนเขียนทำให้เราเชื่อว่า สองคนที่รักสู้เพื่อความรักของพวกเขามากกว่านี้ก็คงจะดี
แต่โดยรวมแล้ว คือ ชอบค่ะ :)
ออกจะเป็นประโยคสั้นๆ ด้วยซ้ำ แต่กระชับ ชัดเจนและตรงใจ...และนี่คือ สาเหตุที่ชอบเรื่องนี้
คือ ทำให้เราเข้าใจจริงๆว่า ความรู้สึกมันไม่จำเป็นต้องเรียงร้อยด้วยถ้อยคำที่สละสลวย แต่ถ้ามันสามารถถ่ายทอดความรู้สึกได้ก็เพียงพอแล้ว (ปกติชอบภาษาสวยๆอลังการณ์)
ถ้าคนเขียนทำให้เราเชื่อว่า สองคนที่รักสู้เพื่อความรักของพวกเขามากกว่านี้ก็คงจะดี
แต่โดยรวมแล้ว คือ ชอบค่ะ :)
April 25, 2014
อยากจะให้ 3.5 แต่ก็กดให้ 4 ไป เพราะรวมๆ แล้วก็ค่อนข้างไปทางชอบ
พล็อตเรื่องก็โอเค แม้ว่าตอนต้นจะไม่ค่อยเข้าใจกับการกระทำของนางเอกนัก แต่ตอนกลางเรื่องไปดีขึ้นหน่อย มันบีบคั้นอารมณ์ได้บ้างเหมือนกัน
มีขัดใจเพราะนางเอกบ้าง แต่ก็พยายามเข้าใจว่า นางก็มีเหตุผลของนาง
โดยส่วนตัวรู้สึกไม่ค่อยถูกจริตกับภาษาห้วนๆ สั้นๆ เหมือนพยายามใช้คำน้อยแต่กินใจไรแบบนี้ โดยเฉพาะตอนต้นๆ เรื่อง แต่อ่านๆ ไปก็ค่อยโอเค อ่านได้ลื่นไหลขึ้นบ้าง
พล็อตเรื่องก็โอเค แม้ว่าตอนต้นจะไม่ค่อยเข้าใจกับการกระทำของนางเอกนัก แต่ตอนกลางเรื่องไปดีขึ้นหน่อย มันบีบคั้นอารมณ์ได้บ้างเหมือนกัน
มีขัดใจเพราะนางเอกบ้าง แต่ก็พยายามเข้าใจว่า นางก็มีเหตุผลของนาง
โดยส่วนตัวรู้สึกไม่ค่อยถูกจริตกับภาษาห้วนๆ สั้นๆ เหมือนพยายามใช้คำน้อยแต่กินใจไรแบบนี้ โดยเฉพาะตอนต้นๆ เรื่อง แต่อ่านๆ ไปก็ค่อยโอเค อ่านได้ลื่นไหลขึ้นบ้าง
November 29, 2014
ชอบสำนวนและการเขียนค่ะ และแม้เนื้อเรื่องจะง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่ก็ทดแทนด้วยการเค้นเน้นอารมณ์มาก มีหลายช่วงที่อ่านแต่ละคำมันบีบคั้นทำให้เรารู้สึกตามตัวละครไปด้วย
จะขัดใจก็ในความกล้าของนางเอก แต่นั่นก็สะท้อนถึงความกล้าของผู้หญิงในสมัยนี้ แต่ก็อย่างว่าค่ะเพราะนั่นมันเป็นโอกาสที่จะได้อยู่กับผู้ชายที่เราแอบชอบ
จะขัดใจก็ในความกล้าของนางเอก แต่นั่นก็สะท้อนถึงความกล้าของผู้หญิงในสมัยนี้ แต่ก็อย่างว่าค่ะเพราะนั่นมันเป็นโอกาสที่จะได้อยู่กับผู้ชายที่เราแอบชอบ
Displaying 1 - 8 of 8 reviews