Jean Renoir (September 15, 1894 - February 12, 1979) was a film director, screenwriter, actor, producer and author.
He was the second son of Aline Charigot and the French painter Pierre-Auguste Renoir. Jean was also the brother of Pierre Renoir, a noted French stage and film actor; the uncle of Claude Renoir, a cinematographer; and the father of Alain Renoir, late professor emeritus of comparative literature at the University of California at Berkeley.
As a film director and actor, he made more than forty films from the silent era to the end of the 1960s. As an author, he wrote the definitive biography of his father, Renoir, My Father (1962).
«توهم بزرگ» بیش از آنکه فیلمی جنگی باشد، تصویریست از جنگ به مثابهٔ وضعیتی انسانی. ژان رنوار، در یکی از مهمترین آثار ضدفاشیستی و ضدملیگرایانهٔ تاریخ سینما، نه میدان نبرد را به تصویر میکشد، نه خون و باروت را در مرکز قرار میدهد، بلکه آنچه پیش چشم ما مینشیند، فروپاشی آرام باورهاییست که در بستر جنگ دیگر کار نمیکنند: طبقه، نژاد، ملیت، و حتی مرز.
در دل یک اردوگاه اسرای فرانسوی در آلمان، میان افسران اشرافزاده و سربازان کارگر، میان افسر آلمانی مؤدب و افسر فرانسوی شرافتمند، نوعی از همدلی شکل میگیرد که ویرانکنندهٔ مفاهیم رایج «دشمن» و «قهرمان» است. رنوار بهجای آنکه جنگ را فریاد کند، آن را به نجوا میکشاند؛ و در این نجوا، چهرهٔ حقیقی جنگ – نه بهعنوان فاجعهای تاریخی، بلکه بهمثابه دروغی تمدنی – رخ مینماید.
درخشانترین لایهٔ فیلم، آنجاست که تضاد طبقاتی، حتی در اسارت نیز پابرجاست. اشرافزادگان دو سوی جنگ، با وجود دشمنی ملی، زبان مشترکی دارند؛ اما کارگران و طبقات فرودست، هرچند هموطن، فاصلهای از آنها حس میکنند که عمیقتر از هر خندقیست. این پارادوکس، هستهٔ اخلاقی فیلم را میسازد: اینکه توهم بزرگ نه فقط در تصورات میهنپرستانه، که در این پندار نهفتهست که جنگ را طبقهٔ بالا میسازد و طبقهٔ پایین تاوانش را میدهد.
فیلم با لحنی آرام اما با لایههایی بغرنج و چندسویه پیش میرود؛ در آن خبری از قهرمانسازی نیست، و حتی گریز پایانی اسرا، بیش از آنکه حماسی باشد، غمانگیز است. زیرا آنچه میماند، درک تراژیکیست از این واقعیت که حتی دوستیها، همدلیها، و عشقها در برابر ماشین جنگ و ساختارهای فرسودهٔ اجتماعی، شکنندهاند.
ژان رنوار با «توهم بزرگ» فیلمی ساخت که هرگز کهنه نمیشود. چون پرسشهایش دربارهٔ انسان، مرز، طبقه و خشونت، نه به قرن بیستم، که به ذات هستی ما تعلق دارند. این فیلم، آینهایست مقابل ما، تا ببینیم چگونه گاه بزرگترین دروغها را به نام شرافت، میهن و افتخار میپذیریم.
'Le café est prêt' is my favorite line by Jean Gabin in Grand Illusion and a simply lovely sentence to hear in any language, especially French. Renoir is a genius and his films are favorites of mine. This Classic Film Scripts issue is inspiring with images of the film but the script written in English does take time to get used to. I'd recommend it for anyone interested in French cinema and Jean Renoir.
Flawless black and white film from 1937 by Jean Renoir, painter August Renoir's son. Intense musical score and character development. A tribute to Renoir's humanism and the call of hope to put aside the divisiveness brought upon by war. Erich Von Stroheim's performance excels as the German officer of the POW prison (he has also directed films on his own). A perfect movie. Excellent.