What do you think?
Rate this book
หิมาลัยสุดสายรุ้ง
ของสำคัญล้ำค่าของชาติสูญหาย
ความรักที่เริ่มก่อตัว...ปริร้าว
เขา...เดินทางข้ามฟ้า เพื่อตามหาหัวใจคืนสู่ดินแดนแห่ง...หิมาลัยสุดสายรุ้ง
ในอ้อมโอบแห่งเทือกเขาหิมาลัยอันไพศาล ห่างไกลจากราชอาณาจักรภูฏานเพียงแค่เขาสูงเป็นกำแพงกั้น ยังมีดินแดนหนึ่งซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบเชียบ หลบเร้นจากสายตาชาวโลกจนไม่มีใครรู้จักนาม...นครรัฐโภฑาน
นี่คือที่ซึ่งคนสองคนผู้อยู่ห่างไกลคนละสุดปลายสายรุ้งได้มาพบกัน หนึ่งนั้นคือ ชายหนุ่มชาวโภฑาน นายทหารผู้พิทักษ์พระอารามหลวง อีกหนึ่งนั้นคือ อาสาสมัครสาวชาวไทยที่เดินทางมาช่วยควบคุมการคัดลอกพระคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์
งานซึ่งไม่เพียงทำให้เธอได้เดินทางไปยังดินแดนห่างไกลแสนสวยงาม พบเจอผู้คนซึ่งมีวิธีคิดและวิถีชีวิตที่แตกต่าง หากยังทำให้เธอค้นพบบางสิ่งบางอย่างในหัวใจตัวเองอีกด้วย
ความรักที่เริ่มก่อตัว...ปริร้าว
เขา...เดินทางข้ามฟ้า เพื่อตามหาหัวใจคืนสู่ดินแดนแห่ง...หิมาลัยสุดสายรุ้ง
ในอ้อมโอบแห่งเทือกเขาหิมาลัยอันไพศาล ห่างไกลจากราชอาณาจักรภูฏานเพียงแค่เขาสูงเป็นกำแพงกั้น ยังมีดินแดนหนึ่งซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบเชียบ หลบเร้นจากสายตาชาวโลกจนไม่มีใครรู้จักนาม...นครรัฐโภฑาน
นี่คือที่ซึ่งคนสองคนผู้อยู่ห่างไกลคนละสุดปลายสายรุ้งได้มาพบกัน หนึ่งนั้นคือ ชายหนุ่มชาวโภฑาน นายทหารผู้พิทักษ์พระอารามหลวง อีกหนึ่งนั้นคือ อาสาสมัครสาวชาวไทยที่เดินทางมาช่วยควบคุมการคัดลอกพระคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์
งานซึ่งไม่เพียงทำให้เธอได้เดินทางไปยังดินแดนห่างไกลแสนสวยงาม พบเจอผู้คนซึ่งมีวิธีคิดและวิถีชีวิตที่แตกต่าง หากยังทำให้เธอค้นพบบางสิ่งบางอย่างในหัวใจตัวเองอีกด้วย
368 pages
First published February 9, 2014
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 10, 2015
เป็นเรื่องราวของสาวไทยชื่อว่า “บัวชโลบล” ที่ชาวนครรัฐโภฑาน (ประเทศสมมติ อยู่ข้างๆ กับภูฏาน) เรียกชื่อกันไม่ค่อยได้ อย่างเพื่อนสาวที่บัวชโลบลจะต้องไปอยู่ด้วย ชื่อเปมา ก็ยังเรียกเธอว่า “บูอา” แล้วก็มีพี่ชายของเปมา ชื่อ นีมา เรียกเธอว่า “ชาโร” (ความหมายของชาโร แปลว่าอะไร ลืมแล้วอ่ะ แหะๆ) เธอไปทำหน้าที่ดูแลการคัดลอกคัมภีร์ที่โภฑาน อ่านไปก็ได้บรรยากาศประหนึ่งได้ไปเที่ยวภูฏานด้วยตัวเองเลย ทำให้อยากไป อยากสัมผัสชีวิตแบบที่บัวชโลบลได้เจอบ้าง
โภฑานที่นักเขียนสร้างขึ้นมานั้น น่าสนใจดีนะ เหมือนมีประเทศนี้อยู่จริงเลย ทั้งภาษา การแต่งกาย การใช้ชีวิต การเมืองการปกครอง อ่านแล้วนึกภาพตามได้อย่างชัดเจน สิ่งที่ชอบมากคือที่นี่แบ่งออกเป็นฝ่ายอาณาจักร กับฝ่ายศาสนจักร ต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อทำให้โภฑานเป็นประเทศที่สงบสุข ประชาชนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ประชาชนเคร่งครัดกับการรักษา “ปัญจศีล” ก็ประมาณศีล 5 แหละ ซึ่งเป็นสิ่งที่นีมา ยึดถือมากๆ นีมาเป็นพระเอกที่น่ารักนะ ชอบมากๆ เลย แต่ก็แอบสุดโต่งไปหน่อย แต่ก็แอบคิดนะว่า ถ้าโลกนี้มีคนดีๆ แบบนีมาอีกเยอะๆ ก็คงจะดีนะ
วกกลับมาที่เรื่องนิดหนึ่ง จากเดิมโภฑานเป็นประเทศปิด ไม่มีการท่องเที่ยว แต่ตั้งแต่บัวชโลบลเข้าไป แล้วได้เจอกับมารุต ผู้ชายไทยในสังคมชั้นสูงที่ตั้งใจจะทำทัวร์นำเที่ยวแถวๆ นี้ เธอก็แนะนำให้ได้รู้จักโภฑาน จนเขาทำเรื่องเข้ามาขอทำการท่องเที่ยวในนั้นแทน ทำให้นีมาไม่พอใจนะ แถมยังสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นมากมาย เพราะว่าใช่ว่าทุกคนจะต้องการให้โภฑานสงบสุขแบบนี้ บางคนอย่างแฟนของเปมา ก็หวังที่จะให้ประเทศเปิด มีรายได้จากนักท่องเที่ยว สุดท้ายก็ไม่พ้นที่จะแตกหักกัน
ลืมเล่าไปว่า ที่นี่เวลาลงโทษคนทำผิด จะใช้วิธีให้ทำความดีใน “นิคมสาปสูญ” แบบว่าถูกขังในนั้นแหละ แต่ให้ทำความดี ทำมาเลี้ยงชีพ อยู่แต่ในนั้น บ่มเพาะให้เป็นคนดี สำนึกผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ เป็นสิ่งที่ดีนะ แต่ก็คิดว่าไม่สามารถทำแบบนี้ได้กับทุกที่จริงๆ
อ่านไปจะรู้สึกสนุกในช่วงครึ่งเล่มแรก แล้วพอกำลังจะผ่านครึ่งเล่ม ก็แอบเนือยๆ สำหรับตัวลี่เองนะคะ (จนแวบไปอ่านเกินต้านรัก และเสน่หาตราใจ จนจบก่อน) แล้วก็มาสนุกอีกครั้งตอนใกล้จะจบ โดยรวมถือว่าชอบค่ะ ได้บรรยากาศดีๆ ได้แนวคิดดีๆ ได้รู้จักพระเอกดีๆ น่ารักๆ แบบนีมา ได้เห็นถึงความคิดที่เติบโตขึ้นของบัวชโลบล เพราะการที่ได้เจอกับนีมา ได้ทำงานร่วมกัน ทำให้บัวชโลบล จากที่เป็นคนทำงานรวดเร็ว ก็ค่อยๆ ทำ ค่อยๆ คิด ใจเย็นมากขึ้น
สิ่งที่ชอบอีกอย่างคือ ผาสายรุ้ง เป็นอะไรที่โรแมนติกมากอ่ะ ผาสายรุ้ง ถ้าใครเห็นรุ้งคู่ จะมีชีวิตคู่ที่เป็นสุขสมหวัง นอกจากนี้ชอบคำพูดของนีมาที่พูดกับบัวชโลบลบ่อยๆ ว่าอย่าพุ่งแต่ปลายทางสายรุ้งอย่างเดียว ระหว่างทางมีอะไรดีๆ ให้ได้พบเจอมากมาย ขอให้มองสิ่งที่อยู่ระหว่างทางด้วย (ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงว่า ถ้าเรามัวแต่ปฏิเสธ ไม่อ่านนิยายจบไม่สมหวัง ก็คงไม่ได้เจอเรื่องดีๆ อีกหลายเรื่องเลย เพราะบางเรื่องถึงจบไม่สมหวัง แต่ระหว่างทางมีอะไรให้เราได้เยอะแยะเลย) แล้วก็ชอบอีกอย่างคือ นีมาบอกว่า ปลายทางของสายรุ้งของทุกคนไม่เหมือนกัน ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายที่ต้องการต่างกันออกไป
อ่านไปก็เลยกรี๊ดพระเอกไปด้วยประการฉะนี้แล ส่วนนางเอกเราเฉยๆ ฮ่าๆๆๆๆ หานีมาสักคนได้จากไหนคะ ฮ่าๆๆๆ
สิ่งที่ทำให้สงสัยคือ ใครฆ่าคนที่ถูกฆ่า และการที่สะพานขาดอ่ะ เป็นเพราะผลึกสายรุ้งถูกขโมยไปจริงเหรอ หรือว่าอะไรยังไง
ป.ล. ภาพปกสวยดีอ่ะ ชอบมากๆๆ อยากไปเที่ยวบ้างจังเลยนะ
โภฑานที่นักเขียนสร้างขึ้นมานั้น น่าสนใจดีนะ เหมือนมีประเทศนี้อยู่จริงเลย ทั้งภาษา การแต่งกาย การใช้ชีวิต การเมืองการปกครอง อ่านแล้วนึกภาพตามได้อย่างชัดเจน สิ่งที่ชอบมากคือที่นี่แบ่งออกเป็นฝ่ายอาณาจักร กับฝ่ายศาสนจักร ต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อทำให้โภฑานเป็นประเทศที่สงบสุข ประชาชนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ประชาชนเคร่งครัดกับการรักษา “ปัญจศีล” ก็ประมาณศีล 5 แหละ ซึ่งเป็นสิ่งที่นีมา ยึดถือมากๆ นีมาเป็นพระเอกที่น่ารักนะ ชอบมากๆ เลย แต่ก็แอบสุดโต่งไปหน่อย แต่ก็แอบคิดนะว่า ถ้าโลกนี้มีคนดีๆ แบบนีมาอีกเยอะๆ ก็คงจะดีนะ
วกกลับมาที่เรื่องนิดหนึ่ง จากเดิมโภฑานเป็นประเทศปิด ไม่มีการท่องเที่ยว แต่ตั้งแต่บัวชโลบลเข้าไป แล้วได้เจอกับมารุต ผู้ชายไทยในสังคมชั้นสูงที่ตั้งใจจะทำทัวร์นำเที่ยวแถวๆ นี้ เธอก็แนะนำให้ได้รู้จักโภฑาน จนเขาทำเรื่องเข้ามาขอทำการท่องเที่ยวในนั้นแทน ทำให้นีมาไม่พอใจนะ แถมยังสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นมากมาย เพราะว่าใช่ว่าทุกคนจะต้องการให้โภฑานสงบสุขแบบนี้ บางคนอย่างแฟนของเปมา ก็หวังที่จะให้ประเทศเปิด มีรายได้จากนักท่องเที่ยว สุดท้ายก็ไม่พ้นที่จะแตกหักกัน
ลืมเล่าไปว่า ที่นี่เวลาลงโทษคนทำผิด จะใช้วิธีให้ทำความดีใน “นิคมสาปสูญ” แบบว่าถูกขังในนั้นแหละ แต่ให้ทำความดี ทำมาเลี้ยงชีพ อยู่แต่ในนั้น บ่มเพาะให้เป็นคนดี สำนึกผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ เป็นสิ่งที่ดีนะ แต่ก็คิดว่าไม่สามารถทำแบบนี้ได้กับทุกที่จริงๆ
อ่านไปจะรู้สึกสนุกในช่วงครึ่งเล่มแรก แล้วพอกำลังจะผ่านครึ่งเล่ม ก็แอบเนือยๆ สำหรับตัวลี่เองนะคะ (จนแวบไปอ่านเกินต้านรัก และเสน่หาตราใจ จนจบก่อน) แล้วก็มาสนุกอีกครั้งตอนใกล้จะจบ โดยรวมถือว่าชอบค่ะ ได้บรรยากาศดีๆ ได้แนวคิดดีๆ ได้รู้จักพระเอกดีๆ น่ารักๆ แบบนีมา ได้เห็นถึงความคิดที่เติบโตขึ้นของบัวชโลบล เพราะการที่ได้เจอกับนีมา ได้ทำงานร่วมกัน ทำให้บัวชโลบล จากที่เป็นคนทำงานรวดเร็ว ก็ค่อยๆ ทำ ค่อยๆ คิด ใจเย็นมากขึ้น
สิ่งที่ชอบอีกอย่างคือ ผาสายรุ้ง เป็นอะไรที่โรแมนติกมากอ่ะ ผาสายรุ้ง ถ้าใครเห็นรุ้งคู่ จะมีชีวิตคู่ที่เป็นสุขสมหวัง นอกจากนี้ชอบคำพูดของนีมาที่พูดกับบัวชโลบลบ่อยๆ ว่าอย่าพุ่งแต่ปลายทางสายรุ้งอย่างเดียว ระหว่างทางมีอะไรดีๆ ให้ได้พบเจอมากมาย ขอให้มองสิ่งที่อยู่ระหว่างทางด้วย (ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงว่า ถ้าเรามัวแต่ปฏิเสธ ไม่อ่านนิยายจบไม่สมหวัง ก็คงไม่ได้เจอเรื่องดีๆ อีกหลายเรื่องเลย เพราะบางเรื่องถึงจบไม่สมหวัง แต่ระหว่างทางมีอะไรให้เราได้เยอะแยะเลย) แล้วก็ชอบอีกอย่างคือ นีมาบอกว่า ปลายทางของสายรุ้งของทุกคนไม่เหมือนกัน ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายที่ต้องการต่างกันออกไป
อ่านไปก็เลยกรี๊ดพระเอกไปด้วยประการฉะนี้แล ส่วนนางเอกเราเฉยๆ ฮ่าๆๆๆๆ หานีมาสักคนได้จากไหนคะ ฮ่าๆๆๆ
สิ่งที่ทำให้สงสัยคือ ใครฆ่าคนที่ถูกฆ่า และการที่สะพานขาดอ่ะ เป็นเพราะผลึกสายรุ้งถูกขโมยไปจริงเหรอ หรือว่าอะไรยังไง
ป.ล. ภาพปกสวยดีอ่ะ ชอบมากๆๆ อยากไปเที่ยวบ้างจังเลยนะ
February 28, 2020
สอดแทรกคำสอนทางศาสนาได้ดีผ่านตัวละคร ทำให้ไม่น่าเบื่อ
March 18, 2015
อ่านจบแล้วหวงโภฑาน ไม่อยากให้มีอะไร ๆ ไปทำให้จิตวิญญาณความเป็นโภฑานสั่นคลอน
แค่อ่านยังรู้สึกว่านครรัฐนี้มีแต่ความสุข ทุกคนยึดศีลห้าเป็นกฏประจำใจ เป็นกฎหมายปกครองรัฐ
ชอบคำพูดของท่านลามะ คือถ้ากฎปัจจศีลห้า ไม่เบียดเบียนกาย วาจา ใจ ซึ่งกันและกัน ยังทำไม่ได้
แต่อยากเปลี่ยนเป็นกฎหมายรัฐธรรมนูญให้ทัดเทียมอารยประเทศเพื่ออะไร...
อ่านแล้วชอบความเป็นโภฑาน ดอกไม้ น้ำตก ดิน หินสี ดาว สายรุ้ง หวงเมืองสมมุติเมืองนี้
ชอบบรรยากาศ ความคิดผู้คน การมองโลก การใช้ชีวิต
หวงจนลามไปหวงพระเอก ไม่อยากให้ตกหลุมรักนางเอกเลยจริง ๆ55
สรุปแล้วหลงรักบรรยากาศ ภาพโภฑาน ความเป็นโภฑาน อ่านแล้วมีความสุข
อยากอยู่ในเมืองที่มีศีล 5 เป็นกฎหมาย ออกจากบ้านไม่ต้องล็อคประตูบ้าง 55
แค่อ่านยังรู้สึกว่านครรัฐนี้มีแต่ความสุข ทุกคนยึดศีลห้าเป็นกฏประจำใจ เป็นกฎหมายปกครองรัฐ
ชอบคำพูดของท่านลามะ คือถ้ากฎปัจจศีลห้า ไม่เบียดเบียนกาย วาจา ใจ ซึ่งกันและกัน ยังทำไม่ได้
แต่อยากเปลี่ยนเป็นกฎหมายรัฐธรรมนูญให้ทัดเทียมอารยประเทศเพื่ออะไร...
อ่านแล้วชอบความเป็นโภฑาน ดอกไม้ น้ำตก ดิน หินสี ดาว สายรุ้ง หวงเมืองสมมุติเมืองนี้
ชอบบรรยากาศ ความคิดผู้คน การมองโลก การใช้ชีวิต
หวงจนลามไปหวงพระเอก ไม่อยากให้ตกหลุมรักนางเอกเลยจริง ๆ55
สรุปแล้วหลงรักบรรยากาศ ภาพโภฑาน ความเป็นโภฑาน อ่านแล้วมีความสุข
อยากอยู่ในเมืองที่มีศีล 5 เป็นกฎหมาย ออกจากบ้านไม่ต้องล็อคประตูบ้าง 55
October 20, 2016
ไม่สนุกอย่างแรง 3 หน้าแรกพระเอกรักนางเอก หน้าที่ 230 กว่านางเอกเพิ่งเริ่มรู้สึกว่ารักพระเอก เฮ้ออ่านแล้วเหนื่อย เป็นนิยายสารคดีท่องเที่ยวมากกว่านิยายนะเนี่ย ไม่รู้สึกอินไปกะความรักพระนางเลย เฮ้อ ผู้แต่งคงคลั่งจิ้กมี่ละมังช่วงนั้น อ่านข้ามๆๆๆ แบบไม่ถึวครึ่งชม.จบ ดีนะซื้อมา 40 บาท ปกติของแม่ช้องเนี่ย ชอบนะ แต่เล่มนี้ไม่ไหวจริงๆล่ะ
Displaying 1 - 4 of 4 reviews