What do you think?
Rate this book
ฟ้าสางที่กลางดง
อรุณรุ่งของชีวิตรักเราอยู่ที่ไหนซักแห่งเสมอรอให้คนไปค้นหา ที่นั่นจะมีความชื่นชมยินดี ความหวัง และความรัก
สำหรับทิมทองขอบฟ้าของหล่อนสางขึ้นรำไร และเรืองรองก็ที่บ้านไร่กลางดงนี้
สำหรับทิมทองขอบฟ้าของหล่อนสางขึ้นรำไร และเรืองรองก็ที่บ้านไร่กลางดงนี้
192 pages, Paperback
First published February 1, 1994
40 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
December 16, 2020
"...อรุณรุ่งของชีวิต รออยู่ที่ไหนสักแห่งเสมอ รอให้คนไปค้นหา ที่นั่น จะมีความชื่นชมยินดี ความหวัง และความรัก"
#ฟ้าสางที่กลางดง
#เชิญอักษร
#....นิยายที่ไม่มีคำบอกว่า"รัก"เลยสักแอะ..ไม่หวือไม่หวา..แต่ก็ชอบอยู่นะ^0^
เป็นเรื่องราวของทิม,ทิมทอง(สาบานว่าชื่อนางเอกฮะ^^)สาวใสวัยเพิ่งจบป.ตรี คณะเกษตรฯ เธอเพียรหางาน(ทุกงานที่พอจะทำได้ รวมถึงงานที่ร้านขายรองเท้า ) ระหว่างรอกระทรวงเปิดรับสมัครสอบบรรจุเข้ารับราชการ แต่ก็ผิดหวังซ้ำๆด้วยเหตุผลหลักที่ทำให้เธอโดนปฏิเสธตลอดๆก็คือ"งานนี้ไม่เหมาะกับผู้หญิง" ซึ่งเหตุผลนี้แฝงตัวซ่อนเร้นเป็นปมกัดกินใจเธอมานานนับเดือน จนในที่สุดทางไร่นนทวันประกาศรับสมัครงาน เธอตัดสินใจที่จะสมัครงานที่นี่และเธอก็ได้พบเขา...คุณภา, ภาสุรี...ชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าของไร่..ที่มาทำหน้าที่สัมภาษณ์ผู้สมัครด้วยตัวเอง(สาบานอีกทีว่านี่คือชื่อพระเอกจริงๆ^^น่าสลับชื่อกันมากเลย) คุณภา ตกลงรับ ทิมเข้าทำงานในส่วนของฟาร์มเลี้ยงหมูโดยมีตัวเขาเองเป็นพาร์ทเนอร์ทำงานร่วมกัน และทิม ดีใจมากๆ(ที่ได้งานสักที^^) เธอพร้อมจะเดินทางไปทำงานที่ไร่นนทวัน ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นจะลบคำสบประมาทและพิสูจน์ตัวเองให้ใครๆ(โดยเฉพาะคุณภา)ได้เห็นว่า เธอทำได้ และความเป็นผู้หญิงของเธอไม่ได้เป็นอุปสรรคกับการทำงาน
-เป็นเรื่องราวดีๆที่ไม่หวานไม่หื่นสักกระผีกริ้นแต่อบอวลไปด้วยกลิ่นขี้หมูจรุงจิตจรุงใจ :pแฝงไว้ด้วยข้อคิด เยอะมากๆ
"คนเรานั้นบางทีสิ่งที่เราฟันฝ่าก็คือ ตัวเราเองด่านแรก ด่านสุดท้าย และด่านสำคัญที่สุด"
"คนเราควรจะมีความสุขกับสิ่งที่มีเฉพาะหน้า ไม่ใช่รอให้สิ่งโน้นสิ่งนี้มาก่อนถึงจะมีความสุขได้..."
-พระเอกคุณภา ผู้ชายปากหนัก ขรึม ดุ ดูเผด็จการ เอาแต่ใจ และขี้โมโห ขี้วีน ขี้เหวี่ยง ขี้ประชดประชัน(เรดาห์จับพระเอกขี้หึงของเราบ่งชี้ว่าพี่ท่าน ดูมีอาการขี้หึงขี้หวงด้วยแหละ...แต่อยู่ในส่วนที่ซ่อนไว้ลึกลับมากกก)โดยเฉพาะกับนางเอกทิมเนี่ย พี่ท่านจะดูหงุดหงิดงุ่นง่านปึงๆปังๆด้วยเป็นพิเศษ (เราชินเพราะเป็นพระเอกดุ ปากหนัก รักไม่บอกคนที่3ที่พบเจอในรอบ1สัปดาห์นี้^^)
-เป็นครั้งแรกที่อ่านงานของคุณเชิญอักษร สำนวนไหลลื่นอ่านสบายเสริมสร้างพลังใจเติมไฟฝันค่ะ เหมือนกำลังอ่านวรรณกรรมเพื่อเด็กและเยาวชนเลย(เอ..หรือว่าใช่นะ^^)
-บรรยากาศของเรื่องนอกจากจะเอ่ยถึงการทำงานในส่วนต่างๆของไร่นนทวัน โดยเฉพาะโซนฟาร์มหมูแล้ว ส่วนใหญ่บรรยากาศของพระเอกนางเอกก็มักจะโกรธๆ เคืองๆ งอนๆปึงปังกันแบบเงียบๆ ต่างฝ่ายต่างไม่พูดก็ได้แต่มโนน้อยอกน้อยใจกันไปต่างๆนาๆ จนในที่สุดที่ได้มาเฉลยความในใจกันก็อีตอนจะจบโน่นแหละค่ะพีคสุด
*****
คุณภาsays:"มองผมทิมทอง แล้วอย่าบอกนะว่าไม่รู้ใจผมเลย"
ทิมsays:"ดิฉันฝันไปรึป่าว"
clairdenoonsays : คนอ่านคนนี้ก็ไม่รู้ค่ะ คุณภาทำเหมือนจะกัดหัวนางเอกตลอดนิ
คุณภาsays:"ไม่ฝัน แต่ถ้าอยากฝันก็เอาเลย ดรีมออนแล้วรวบผมไว้ด้วยจนสุดทาง"
clairdenoonsays:......อ่าาค่ะ...ดรีมออน ก็ ดรีมออนค่ะ....แหม..พ่อคุณจะจบดีๆก็ยังมิวายประชดประชันกันอีกนะ =_=
#ฟ้าสางที่กลางดง
#เชิญอักษร
#....นิยายที่ไม่มีคำบอกว่า"รัก"เลยสักแอะ..ไม่หวือไม่หวา..แต่ก็ชอบอยู่นะ^0^
เป็นเรื่องราวของทิม,ทิมทอง(สาบานว่าชื่อนางเอกฮะ^^)สาวใสวัยเพิ่งจบป.ตรี คณะเกษตรฯ เธอเพียรหางาน(ทุกงานที่พอจะทำได้ รวมถึงงานที่ร้านขายรองเท้า ) ระหว่างรอกระทรวงเปิดรับสมัครสอบบรรจุเข้ารับราชการ แต่ก็ผิดหวังซ้ำๆด้วยเหตุผลหลักที่ทำให้เธอโดนปฏิเสธตลอดๆก็คือ"งานนี้ไม่เหมาะกับผู้หญิง" ซึ่งเหตุผลนี้แฝงตัวซ่อนเร้นเป็นปมกัดกินใจเธอมานานนับเดือน จนในที่สุดทางไร่นนทวันประกาศรับสมัครงาน เธอตัดสินใจที่จะสมัครงานที่นี่และเธอก็ได้พบเขา...คุณภา, ภาสุรี...ชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าของไร่..ที่มาทำหน้าที่สัมภาษณ์ผู้สมัครด้วยตัวเอง(สาบานอีกทีว่านี่คือชื่อพระเอกจริงๆ^^น่าสลับชื่อกันมากเลย) คุณภา ตกลงรับ ทิมเข้าทำงานในส่วนของฟาร์มเลี้ยงหมูโดยมีตัวเขาเองเป็นพาร์ทเนอร์ทำงานร่วมกัน และทิม ดีใจมากๆ(ที่ได้งานสักที^^) เธอพร้อมจะเดินทางไปทำงานที่ไร่นนทวัน ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นจะลบคำสบประมาทและพิสูจน์ตัวเองให้ใครๆ(โดยเฉพาะคุณภา)ได้เห็นว่า เธอทำได้ และความเป็นผู้หญิงของเธอไม่ได้เป็นอุปสรรคกับการทำงาน
-เป็นเรื่องราวดีๆที่ไม่หวานไม่หื่นสักกระผีกริ้นแต่อบอวลไปด้วยกลิ่นขี้หมูจรุงจิตจรุงใจ :pแฝงไว้ด้วยข้อคิด เยอะมากๆ
"คนเรานั้นบางทีสิ่งที่เราฟันฝ่าก็คือ ตัวเราเองด่านแรก ด่านสุดท้าย และด่านสำคัญที่สุด"
"คนเราควรจะมีความสุขกับสิ่งที่มีเฉพาะหน้า ไม่ใช่รอให้สิ่งโน้นสิ่งนี้มาก่อนถึงจะมีความสุขได้..."
-พระเอกคุณภา ผู้ชายปากหนัก ขรึม ดุ ดูเผด็จการ เอาแต่ใจ และขี้โมโห ขี้วีน ขี้เหวี่ยง ขี้ประชดประชัน(เรดาห์จับพระเอกขี้หึงของเราบ่งชี้ว่าพี่ท่าน ดูมีอาการขี้หึงขี้หวงด้วยแหละ...แต่อยู่ในส่วนที่ซ่อนไว้ลึกลับมากกก)โดยเฉพาะกับนางเอกทิมเนี่ย พี่ท่านจะดูหงุดหงิดงุ่นง่านปึงๆปังๆด้วยเป็นพิเศษ (เราชินเพราะเป็นพระเอกดุ ปากหนัก รักไม่บอกคนที่3ที่พบเจอในรอบ1สัปดาห์นี้^^)
-เป็นครั้งแรกที่อ่านงานของคุณเชิญอักษร สำนวนไหลลื่นอ่านสบายเสริมสร้างพลังใจเติมไฟฝันค่ะ เหมือนกำลังอ่านวรรณกรรมเพื่อเด็กและเยาวชนเลย(เอ..หรือว่าใช่นะ^^)
-บรรยากาศของเรื่องนอกจากจะเอ่ยถึงการทำงานในส่วนต่างๆของไร่นนทวัน โดยเฉพาะโซนฟาร์มหมูแล้ว ส่วนใหญ่บรรยากาศของพระเอกนางเอกก็มักจะโกรธๆ เคืองๆ งอนๆปึงปังกันแบบเงียบๆ ต่างฝ่ายต่างไม่พูดก็ได้แต่มโนน้อยอกน้อยใจกันไปต่างๆนาๆ จนในที่สุดที่ได้มาเฉลยความในใจกันก็อีตอนจะจบโน่นแหละค่ะพีคสุด
*****
คุณภาsays:"มองผมทิมทอง แล้วอย่าบอกนะว่าไม่รู้ใจผมเลย"
ทิมsays:"ดิฉันฝันไปรึป่าว"
clairdenoonsays : คนอ่านคนนี้ก็ไม่รู้ค่ะ คุณภาทำเหมือนจะกัดหัวนางเอกตลอดนิ
คุณภาsays:"ไม่ฝัน แต่ถ้าอยากฝันก็เอาเลย ดรีมออนแล้วรวบผมไว้ด้วยจนสุดทาง"
clairdenoonsays:......อ่าาค่ะ...ดรีมออน ก็ ดรีมออนค่ะ....แหม..พ่อคุณจะจบดีๆก็ยังมิวายประชดประชันกันอีกนะ =_=
October 13, 2013
ทิมทอง ได้งานที่ไร่นนทวัน หลังจากที่ผิดหวังมากับการสมัครงานหลายที่นับตั้งแต่เรียนจบจากคณะเกษตร เธอรับผิดชอบงานส่วนฟาร์มสุกร และร่วมหน่วยเดียวกับ ภาสุรี ชายหนุ่มผู้ที่เป็นคนสัมภาษณ์เธอ และเป็นเจ้าของไร่ด้วย
ทิมทองชอบบรรยากาศไร่กลางดงนี้ เธอพยายามตั้งใจเรียนรู้งาน แต่ก็มีบางอย่างที่เป็นปัญหา เธอเป็นคนอ่อนไหวเกินไป ทั้งกับเจ้าลูกหมูตัวน้อยๆในฟาร์ม ที่เธอทำใจไม่ได้ยามที่เห็นพวกมันโดนจำหน่ายออกไป และที่สำคัญ กับเจ้านายตัวเองด้วยน่ะสิ ถึงแม้ภาสุรีจะดูดุ โมโหง่าย แต่เขาก็มีอีกหลายแง่มุมที่ทำให้หัวใจของเธออดจะสั่นไหวไม่ได้เลย
เรื่องน่ารักดีค่ะ อ่านเพลินๆ พระเอกนางเอกเดี๋ยวก็ดีกัน เดี๋ยวก็ผิดใจกันบ้าง ท่ามกลางบรรยกาศสบายๆของฟาร์มสุกรในไร่กลา่งดงค่ะ
ทิมทองชอบบรรยากาศไร่กลางดงนี้ เธอพยายามตั้งใจเรียนรู้งาน แต่ก็มีบางอย่างที่เป็นปัญหา เธอเป็นคนอ่อนไหวเกินไป ทั้งกับเจ้าลูกหมูตัวน้อยๆในฟาร์ม ที่เธอทำใจไม่ได้ยามที่เห็นพวกมันโดนจำหน่ายออกไป และที่สำคัญ กับเจ้านายตัวเองด้วยน่ะสิ ถึงแม้ภาสุรีจะดูดุ โมโหง่าย แต่เขาก็มีอีกหลายแง่มุมที่ทำให้หัวใจของเธออดจะสั่นไหวไม่ได้เลย
เรื่องน่ารักดีค่ะ อ่านเพลินๆ พระเอกนางเอกเดี๋ยวก็ดีกัน เดี๋ยวก็ผิดใจกันบ้าง ท่ามกลางบรรยกาศสบายๆของฟาร์มสุกรในไร่กลา่งดงค่ะ
May 16, 2014
นิยายแนว ฟีลกู้ด พระเอกเป็นเจ้าของฟาร์ม
เรื่องน่ารัก พระเอกปากหนัก รักนะแต่ไม่ค่อยแสดงออก นางเอกเด็กจบใหม่ เขินบ้างมุ้งมิ้งบ้าง
เป็นเรื่องแรกของเชิญอักษรที่อ่าน พออ่านเล่มอื่นๆ ก็ชักรู้สึกว่าพระเอกเค้ามีพิมพ์เดียวแฮะ
เรื่องน่ารัก พระเอกปากหนัก รักนะแต่ไม่ค่อยแสดงออก นางเอกเด็กจบใหม่ เขินบ้างมุ้งมิ้งบ้าง
เป็นเรื่องแรกของเชิญอักษรที่อ่าน พออ่านเล่มอื่นๆ ก็ชักรู้สึกว่าพระเอกเค้ามีพิมพ์เดียวแฮะ
October 6, 2017
หนังสือเล่มเล็กกระจิดริด ความรู้การเกษตรเต็มไปหมด ความเรียบง่ายในนิสัยของตัวทิมทอง สร้างจินตนาการในหัวของคนอ่านที่ชื่นชอบความสุขสงบ ต้องการบันดาลให้มันเป็นอย่างนั้น เช่นเรา ตัวภาสุรีบางทีก็ช่วยดูแลบ้าง ดูแลทัดรวีบ้าง อ่านไปก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าพระเอกมารักต่อนไหน แต่ก็ไม่ได้ขัดใจจนต้องหาคำตอบ อาจเพราะมันเล่มเล็กจนเป็นเรื่องสั้นเสียมากกว่า ซึ่งพอจบแล้วคนอ่านก็ยังไม่หนำใจเสียเท่าไหร่
Displaying 1 - 4 of 4 reviews