Κασσάνδρα: Το μυστικό της μάγισσας

by Δήμητρα Ιωάννου

Πρέβεζα 1767
Η Σαπφώ γνωρίζει την Κασσάνδρα, την Κόρη του Δάσους, που τη σώζει από βέβαιο θάνατο και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια βαθιά φιλία. Καθώς τα χρόνια περνούν, οι δυο γυναίκες εξελίσσονται σε μεγάλες θεραπεύτριες και δίνουν ανακούφιση σε κάθε ανθρώπινο πόνο και αρρώστια. Ταυτόχρονα είναι οι μόνες που τολμούν να αντισταθούν στη φριχτή πραγματικότητα που έχει υφάνει η σκοτεινή προσωπικότητα του Αλή Πασά Τεπελενλή στην Ήπειρο, αλλά και στην τρομοκρατία του συνεργάτη του, Κωσταντή Σπαθιά. Ώσπου ένα φοβερό φονικό διαλύει τις ευαίσθητες ισορροπίες και τα πάντα ανατρέπονται…
Αθήνα 2008
Η Έλενα Βενιέρη καταλήγει στη φυλακή μετά από μια σειρά ανεξήγητων αποτρόπαιων δολοφονιών. Εκεί τη γνωρίζει και την ερωτεύεται παράφορα ο γνωστός δημοσιογράφος Άρης Κομνηνός, που θα κάνει τα πάντα για να αποδείξει την αθωότητά της. Είναι στ’ αλήθεια η Έλενα θύμα των περιστάσεων ή είναι όντως μια σατανική δολοφόνος, που έχει παρασύρει τον Άρη στα δίχτυα της;
Ο Άρης μπλέκεται σε ένα τρελό γαϊτανάκι μυστηρίου και υποψιών, προσπαθώντας να εξακριβώσει αν οι φόνοι έχουν τη ρίζα τους στο παρελθόν που εκδικείται ή στο παρόν που στιγματίζεται από τη ζοφερή δράση του υπόκοσμου.

488 pages, Paperback

Published October 3, 2013

About the author

Η Δήμητρα Ιωάννου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασχολείται επαγγελματικά με τη Σωματική Ψυχοθεραπεία και τη Βιοανάδραση. Η μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριφορών και διαδράσεων ανέκαθεν τη γοήτευε, ενώ το γράψιμο είναι το μεγάλο της πάθος. Η αγάπη της για την Ελλάδα είναι ριζωμένη βαθιά, γι’ αυτό και ερευνά επίμονα τη λαογραφία και τα μυστικά κάθε γωνιάς της.

Reviews

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Η πρώτη συγγραφική απόπειρα της κας Ιωάννου, για μένα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία...
Η ιστορία του παρελθόντος, απόλυτα συνδεδεμένη με το παρόν, με δυνατούς χαρακτήρες.
Η πλοκή της παράλληλης ιστορίας του παρόντος,είναι έντονη, χωρίς κενά και σε κρατάει σε αγωνία.
Μπράβο!!!

[Amlugiel · Rating 4 out of 5]

Όταν έπεσε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο δεν μου γέμισε ιδιαίτερα το μάτι. Η αλήθεια είναι πως λατρεύω το υπερφυσικό καθώς επισης και το αστυνομικό στοιχείο στη λογοτεχνία. Αλλά φοβήθηκα οτι το πάντρεμα τον δύο απο έλληνα συγγραφέα ίσως να μην είνια ιδιαιτερα πετυχημένο. Και τώρα χαίρομαι που παραδέχομαι πόσο άδικο είχα. Ήταν ένα βιβλίο που με κράτησε σε αγωνία σχεδόν μέχρι το τέλος. Και αυτο γιατί κάπου μετά τη μέση άρχισα να υποψιαζομαι τον δολοφονο. Παρ'όλα αυτα μπορώ να πω οτι λάτρεψα το κομμάτι του βιβλίου που αναφερόταν στο παρελθον. Το παρόν είχε σημεία που μου φανηκαν λίγο ανόητα (όπως των κεραυνοβόλο ερωτα μεταξυ των δύο πρωταγωνιστών με μια ματια κ.ο.κ) και βαρετά ,μερικές φορες. Η ιστορία όμως της Σαπφούς και της Κασσανδρας με μάγεψε και δεν ήθελα να το αφήσω απο τα χέρια μου μέχρι να δω τι,πως,που,ποτε και γιατι. Το συστήνω ανεπιφύλακτα και ειδικά σε άτομα σαν εμένα που τους αρέσει το υπερφυσικό μυστήριο αλλα και η αστυνομικη δράση.

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ένα εκπληκτικό, πρωτότυπο και σκληρό αστυνομικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται σε δύο χρονικές περιόδους: στην Πρέβεζα του 18ου και 19ου αιώνα (την εποχή της κυριαρχίας του Αλή Πασά) και στο σήμερα. Κυριολεκτικά το ρούφηξα και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Από τη μια η υπερ-φυσική και ρομαντική ιστορία του τότε και από την άλλη η αστυνομική ιστορία του σήμερα κρατούν τον αναγνώστη σε αναμμένα κάρβουνα ως την τελευταία σελίδα. Το γράψιμο της συγγραφέως είναι πολύ καλό, αν και βρήκα κάποιες αδυναμίες στο στυλ, ειδικά στην πλοκή του σήμερα. Είμαι σίγουρος όμως πως η κυρία Ιωάννου μπορεί άνετα να εξελιχθεί και να βελτιωθεί, οπότε περιμένω με ανυπομονησία την επόμενη δουλειά της.

Πρέβεζα λοιπόν, 1767-1820: η Σαπφώ χάνεται στο δάσος και γνωρίζει ένα ξωτικό, την Κασσάνδρα, με την οποία γίνονται φίλες. Η "μούτα ξωθκιά" τη βοηθά να ανακαλύψει τη μαγική δύναμη των βοτάνων και των φαρμάκων και σύντομα όλη η Πρέβεζα ήξερε για τα γιατροσόφια της Σαπφώς. Μια μέρα ένας άντρας βρίσκεται πληγωμένος στο δάσος και η Κασσάνδρα που τον περιποιείται τον ερωτεύεται. Η Κασσάνδρα μένει έγκυος και ο άντρας σκοτώνεται σε ενέδρα. Η Σαπφώ παίρνει μαζί της στο χωριό το μωρό όταν γεννιέται, τάχα μου παιδί της αδελφής της που μένει μακριά και είναι φτωχή, γιατί είναι κρίμα κι άδικο να μεγαλώσει απομονωμένο στον αλαργινό κόσμο της ξωθκιάς βαθιά μες στο δάσος. Η Ουρανία και ο παπα-Σαράντης βαφτίζουν το μωρό και στέργουν τη Σαπφώ σε ό,τι χρειαστεί, κόντρα στις κακόγλωσσες του χωριού, που επιμένουν ότι η Σαπφώ πούλησε την ψυχή της στο σατανά και είναι μια μάγισσα!

Η Ολυμπία λοιπόν μεγαλώνει με τη "θεία" της, τη Σαπφώ, χωρίς να ξέρει για την πραγματική ταυτότητα της μάνας της. Ο γιος του παπα-Σαράντη και της Ουρανίας, Μίλτος, σιδεράς στο επάγγελμα, φλερτάρει και παντρεύεται την Ολυμπία. Απέκτησαν δυο παιδιά, την Κασσάνδρα και τον Νίκο. Η κόρη τους έχει τις μαγικές ιδιότητες της συνονόματης γιαγιάς της. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του Μίλτου, ο Κωσταντής του Σπαθιά, ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής, πλαιτσικολόγος, κλέφτης και δεξί χέρι του Αλή Πασά, βρίσκει την ευκαιρία και πλησιάζει την Ολυμπία, που πάντα την επιθυμούσε. Με τα πολλά η Ολυμπία υποκύπτει και τον παντρεύεται για να εξασφαλιστούν οικονομικά τα παιδιά της. Έτσι αρχίζει η συγκατοίκηση στο Μεγάλο Αρχοντικό. Ο Κωσταντής δέρνει την Ολυμπία, η Κασσάνδρα, που έχει γνωρίσει τη γιαγιά της και έχει τη γνώση για τις δυνάμεις της, δε χάνει ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό της και την οικογένειά της από τις λεκτικές και σωματικές επιθέσεις των μπράβων του Κωσταντή και γενικώς περιγράφονται ένα σωρό δυνατά περιστατικά υπό την σκιάν της τρομοκρατίας του Αλή Πασά που κόβουν την ανάσα. Όλα αυτά ως το ωμό, άδικο και απίστευτο τέλος.

Ερχόμαστε στο σήμερα, όπου έχει ξεκινήσει μια σειρά από δολοφονίες ατόμων του υποκόσμου από μια μυστηριώδη γυναίκα. Την υπόθεση αναλαμβάνει να διερευνήσει ο δημοσιογράφος Άρης Κομνηνός, ο οποίος ερωτεύεται την κυρίως ύποπτη, Έλενα Βενιέρη. Η κλασική ερώτηση "ποιος σκοτώνει" δε βρίσκει εύκολα απάντηση. Η συγγραφέας δεν αφήνει σαφείς ενδείξεις, παίζει με την Έλενα και τις τρεις φίλες της και γενικότερα έχουμε ένα καλοδομημένο γαϊτανάκι υπόπτων και θυμάτων. Τα θύματα είναι απόγονοι του Κωσταντή Σπαθιά και τους σκοτώνει μια απόγονος της Κασσάνδρας. Ποια είναι όμως από τις τέσσερις κοπέλες η πραγματική Κασσάνδρα; Ο Άρης θα καταφέρει να βρει την άκρη για το τι απέγιναν οι τελευταίοι της γενιάς των Σπάθηδων και ποιος από αυτούς κρατά στα χέρια του το ματωμένο μαχαίρι; Αλήθεια, τι απέγινε ο κρυμμένος θησαυρός από τις λεηλασίες και τις αρπαγές του Κωσταντή Σπαθιά και ποιος τον έχει στα χέρια του; Για μένα, η πιο τραγική προσωπικότητα ήταν αυτή του Ισίδωρου-Ιζαμπέλας, ενός δυστυχισμένου ανθρώπου που έχει διπλή προσωπικότητα και τάσεις σχιζοφρένειας! Τι μοναχικό πλάσμα, πόσο εύκολα υποκύπτει στις πρτοτροπές της μούσας του και πόσο σοκαριστική η τελική σκηνή πριν την αποκάλυψη για έναν τόσο αδικημένο άνθρωπο!

Η αφήγηση εξελίσσεται παράλληλα σε δύο επίπεδα, στο τότε και στο τώρα, οπότε δύσκολα θα βαρεθείτε. Για μένα πιο συγκλονιστική είναι η ιστορία του παρελθόντος, αν παραβλέψετε το γεγονός της παρουσίας ενός ξωτικού χάρη στο οποίο ξεκινά η ιστορία. Το φανταστικό μπλέκεται αριστοτεχνικά με το πραγματικό, η ιστορική πραγματικότητα που φωτογραφίζεται στο πρόσωπο του Αλή Πασά δίνει ένα πολύ καλό φόντο για την πλοκή της αρχικής ιστορίας και φυσικά δεν μπορείτε να φανταστείτε την κλιμάκωση που έχει η πλοκή και πόσο όμορφα ταιριάζουν τα κομμάτια με την αστυνομική ιστορία του σήμερα. Από τα καλά σημεία είναι και η χρήση ντοπιολαλιάς και η αφθονία ηθών κι εθίμων, σκέψεων και συνηθειών, καθημερινών πράξεων από την απλή και φτωχή ζωή χωρικών, μια πανέμορφη και αληθινή τοιχογραφία του τόπου και της εποχής.

Το αστυνομικό κομμάτι του σήμερα, είναι πιο αδύναμο λογοτεχνικά, ίσως και ακραίο αν υπολογίσετε ότι όλοι οι επίγονοι του Σπαθιά πήραν τον κακό δρόμο, όμως είναι τόσο καλογραμμένο και ωραία δοσμένο, τόσο περιπεπλεγμένο για αστυνομικό στυλ που δε θα δώσετε σημασία σε λεπτομέρειες. Το βιβλίο το συνιστώ ανεπφύλακτα γιατί, αν και πρώτη απόπειρα, είναι δυνατό, δεμένο και σχετικά καλογραμμένο.

[Ευαγγελία Πρατσόλη · Rating 4 out of 5]

Για να είμαι ακριβής η βαθμολογία είναι 4,5/5,0. Κι αυτό μόνο και μόνο γιατί μου άφησε μια "τρυπούλα" στα τελευταία κεφάλαια που για τα δικά μου δεδομένα ή δεν έπρεπε να υπάρχει ή θα έπρεπε να "κλείσει" πριν γραφτεί η λέξη "ΤΕΛΟΣ".
Κατά τα άλλα το απόλαυσα στο έπακρο, ιδιαίτερα το κομμάτι που αφορούσε στο παρελθόν και μου θύμισε τα παραμύθια που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας όταν ήμαστε πιτσιρίκια για τις νεράιδες και τα ξωτικά του δάσους. Παρόλο που συνηθίζω, όταν ξεκινώ να διαβάζω τα έργα κάποιου συγγραφέα να αρχίζω πάντα από το πρώτο του και να προχωρώ με τη σειρά για να έχω μια εικόνα της εξέλιξης στη γραφή του. Με την κα. Ιωάννου ξεκίνησα κάπου ενδιάμεσα αλλά λάτρεψα τη γραφή της και διαβάζοντας τώρα την "Κασσάνδρα" που είναι το πρώτο της έργο, επιβεβαίωσα την πρώτη μου κάλλιστη εντύπωση. Θεωρώ ότι η επιλογή του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν από τις καλύτερες που θα μπορούσα να έχω κάνει μετά από τόσο καιρό που είχα να διαβάσω το οτιδήποτε.

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 5 out of 5]

Το να καταφέρει ένας πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας να σε κερδίσει, από την πρώτη του κιόλας δουλειά, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Όμως το βιβλίο της Δήμητρα Ιωάννου, "Κασσάνδρα: Το Μυστικό Της Μάγισσας", με κέντρισε από την πρώτη στιγμή που αντίκρισα το ονειρικό του εξώφυλλο και ακόμα περισσότερο, όταν διάβασα την πολλά υποσχόμενη περίληψή του. Και πράγματι, μετά το πέρας της ανάγνωσής του, κι έχοντας αφήσει στον εαυτό μου τον απαραίτητο χρόνο να επεξεργαστεί τα συναισθήματα που του προκάλεσε, μπορώ να δηλώσω ��ετά περισσής βεβαιότητας πως το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι αναμφίβολα από τα καλύτερα βιβλία ελληνικής λογοτεχνίας που διάβασα το τελευταίο διάστημα και παράλληλα, ένα βιβλίο που θα συνέστηνα χωρίς επιφύλαξη σε κάθε απαιτητικό αναγνώστη που επιζητεί κάτι το διαφορετικό και το ιδιαίτερο.

Πρέβεζα του 1767 και η νεαρή Σαπφώ, σώζεται τελευταία στιγμή από βέβαιο θάνατο, χάρη στη βοήθεια της Κασσάνδρα, της Κόρης του Δάσους, την οποία όλοι στο χωριό φοβούνται και σκιάζονται. Ανάμεσά τους, θα γεννηθεί μια αδελφική φιλία που θα αντέξει στο βάθος του χρόνου, με τις δύο γυναίκες να μοιράζονται τη ζωή, τις χαρές, τις λύπες, τα άγχη και τις ανησυχίες τους, την ίδια εποχή που η σπάθα του Αλή Πασά Τεπελενλή στην Ήπειρο στέκει πάνω από τα κεφάλια τους απειλητική, οδηγώντας τες σε ένα τέλος που κάνεις δεν μπορεί να αποφύγει ή να εμποδίσει. Αθήνα του 2008 και ο Άρης Κομνηνός, διακεκριμένος δημοσιογράφος, αναλαμβάνει να ερευνήσει την υπόθεση μιας σειράς παράξενων και τελετουργικών δολοφονιών, για τις οποίες κατηγορείται η νεαρή Έλενα Βενιέρη η οποία ισχυρίζεται πως είναι αθώα και ουδεμία ανάμειξη έχει με τους φόνους, πέραν του ότι μπορεί να τους βλέπει. Ο Άρης, ερωτεύεται κεραυνοβόλα την Έλενα και αποφασίζει να αποδείξει την αθωότητά της, μπλέκοντας σε μια ιστορία η οποία θα αποδειχτεί πολύ πιο παράξενη και περίπλοκη απ' όσο φανταζόταν.

Αν κι έχει γίνει μόδα τα τελευταία χρόνια το να μοιράζεται η αφήγηση μιας ιστορίας ανάμεσα σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, η Δήμητρα Ιωάννου μέσα από το μυθιστόρημά της αυτό, καταφέρνει να το κάνει να φαντάζει καινούργιο και φρέσκο. Το βιβλίο της, μοιράζεται ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν, ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς αιώνες και συνάμα, δύο διαφορετικές ιστορικές χρονικές περιόδους, καταφέρνοντας να διατηρήσει την ισορροπία στον απόλυτο βαθμό, προσφέροντάς μας μια ιστορία με σφιχτοδεμένη πλοκή, που δεν μπάζει από πουθενά και που τελικά, αποδεικνύεται συνεπής στο ύφος της, δίνοντάς μας περισσότερα από αυτά που μπορεί να ζητούσαμε, παίρνοντας αρχικά το βιβλίο στα χέρια μας. Υπάρχει μια φυσική ροή γεγονότων η οποία ακολουθεί μια συγκεκριμένη αλληλουχία, κεντημένη με μαεστρία κι εξυπνάδα, καταφέροντας να διατηρήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα. Κάθε χρονική μετάβαση στο κείμενο είναι δοσμένη με τέτοιο τρόπο ώστε η αγωνία μας να παρατείνεται και με την ανάσα μας να κόβεται συνεχώς και να αργούμε να την ανακτήσουμε.

Κάτι που επίσης μου άρεσε πολύ, όσον αφορά το συγγραφικό κομμάτι, είναι ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η συγγραφέας το κείμενο στην εκάστοτε εποχή. Το κομμάτι του σήμερα, είναι μέσα στο πνεύμα της εποχής, απλό και άμεσο, σύγχρονο και με έναν αέρα, πιο νεανικό θα λέγαμε και σίγουρα, καθόλου πουριτανικό ή ηθικοπλαστικό. Το κομμάτι του χθες από την άλλη, έχει έναν αέρα παλαιότητας ο οποίος και του ταιριάζει γάντι. Δεδομένου ότι η συγγραφέας κατάγεται από την Ήπειρο, έχει χειριστεί άψογα το εκφραστικό σκέλος αυτού του τμήματος του βιβλίου, που αν και κομματάκι δύσκολο στην ανάγνωσή του στην αρχή, και μέχρι να το συνηθίσουμε, είναι γοητευτικό και μας βοηθάει να ταξιδέψουμε στο χρόνο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Υιοθετώντας τον παραδοσιακό τρόπο ομιλίας της Ηπείρου την εποχή την οποία και πραγματεύεται η αφήγησή της, εξυπηρετεί στο να ζωντανέψουν οι ήρωές της και να αποτελέσουν κομμάτι της ιστορίας, όχι μόνο της δικιάς της, μυθοπλαστικής, αλλά και της πραγματικής, χωρίς ωστόσο να μας μένουν απορίες αφού το κείμενο συνοδεύεται από επαρκείς επεξηγήσεις.

Συνδυάζοντας το μεταφυσικό στοιχείο με την ιστορική αφήγηση, αλλά και την σύγχρονη εποχή με το παρελθόν, η Δήμητρα Ιωάννου μας συστήνεται μέσα από αυτό, το πρώτο της βιβλίο, με μια ιστορία η οποία διαθέτει, εκτός των άλλων, αστυνομικές και μυστηριακές προεκτάσεις, που όχι μόνο να σε αφήσουν ασυγκίνητο δεν μπορούν, αλλά σε κρατάνε καθηλωμένο καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, καθιστώντας αδύνατον το να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου, παρά μονάχα όταν θα έχεις γυρίσει την τελευταία σελίδα. Συνεχείς ανατροπές, μυστήριο, δράση, αγωνία και συναίσθημα, μπλέκονται όλα μαζί σε ένα κουβάρι το οποίο ξετυλίγεται αργά και με μαεστρία μπροστά στα μάτια μας, αποκαλύπτοντάς μας την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις λέξεις σταθερά, κάνοντάς μας να αισθανθούμε πως αποτελούμε μέρος μιας οικογένειας, αλλά και των σκοτεινών μυστικών που αυτή κρύβει, σε ένα παιχνίδι της μοίρας που όσα χρόνια κι αν περάσουν, παραμένει ζωντανό και αλησμόνητο. Αναζητήστε το βιβλίο και χαθείτε στη μαγεία του και δεν θα χάσετε.

[Maria · Rating 5 out of 5]

Ξεκίνησα να διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλίο με αρνητική διάθεση, επηρεασμένη από την ανάγνωση ενός άλλου που είχα μόλις ολοκληρώσει και με είχε απογοητεύσει. Είχα στο μυαλό μου ότι θα διαβάσω λίγες σελίδες απλά για να περάσει η ώρα. Μόλις τελείωσα το πρώτο κεφάλαιο δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Έχει πάρα πολλά μεταφυσικά στοιχεία. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι φαν του μεταφυσικού και δεν συμπαθώ τα βιβλία αυτού του είδους. Όμως εδώ είναι με τέτοιο τρόπο δοσμένα ώστε να βοηθούν στην εξέλιξη της ιστορίας και να προσθέτουν ακόμα περισσότερο μυστήριο. Αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι η συγγραφέας δεν προσπαθεί να σε πείσει για το στοιχείο του μεταφυσικού που υπάρχει υποχρεωτικά. Σε αφήνει να επιλέξεις μόνος σου με ποια εκδοχή ταυτίζεσαι. Τα κεφάλαια εναλλάσσονται από το παρόν στο παρελθόν με απίστευτη ακρίβεια και χωρίς να κουράζουν τον αναγνώστη. Η συγγραφέας καταφέρνει να προσαρμόσει απόλυτα τη γλώσσα και τις περιγραφές, αναλόγως με την εποχή στην οποία αναφέρεται. Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 2008 όπου αποτρόπαιοι φόνοι στέλνουν την Έλενα στη φυλακή. Ο Άρης, ένας μάχιμος δημοσιογράφος, αναλαμβάνει να βρει την αλήθεια γύρω από τα εγκλήματα και καταλήγει να ερωτεύεται την Έλενα. Όμως του είναι αδύνατον να πιστέψει τις εξηγήσεις της για το πραγματικό ένοχο. Ότι δηλαδή ο δολοφόνος είναι μια γυναίκα, νεκρή εδώ και αιώνες. Στο παρελθόν συναντάμε τη Σαπφώ και την αδερφική της φίλη Κασσάνδρα, όπου προσπαθούν να επιβιώσουν και να βοηθήσουν ανθρώπους στην τουρκοκρατούμενη Πρέβεζα, έχοντας να αντιμετωπίσουν τις επιφυλάξεις των γύρω τους, αλλά και την πολύπλοκη φύση της Κασσάνδρας. Σε αντίθεση με άλλα βιβλία του ίδιου είδους και ύφους, η "Κασσάνδρα" δεν με έκανε να χάσω το ενδιαφέρον μου ούτε για μια στιγμή. Μέχρι το τέλος προσπαθούσα να λύσω τα μυστήρια. Το πιο ωραίο απ' όλα είναι ότι ενώ αφήνει κάποιες μικρές λεπτομέρειες αναπάντητες, το κάνει με τέτοιον τρόπο ώστε να θεωρείται αυτονόητο και να μην μένει ο αναγνώστης με κενά. Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο με το οποίο πέρασα υπέροχα και που ξεφεύγει λίγο από τα τετριμμένα των ελληνικών βιβλίων αυτού του είδους. Εξαιρετική πένα από τη συγγραφέα και υπέροχες οι περιγραφές των τοπίων και των συναισθημάτων!!!!

[Maria Aravani · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο μου το έκαναν δώρο, και με είχε τρομάξει λίγο η περίληψή του.
Τελικά, μου άρεσε, ήταν ένα γεμάτο βιβλίο, με μαγικό και μεταφυσικό στοιχείο μέσα στην πραγματικότητά μας και όχι τοποθετημένο σε ένα φανταστικό πλαίσιο, κάτι που εμένα με συναρπάζει.
Υπήρχαν κάποια στραβοπατήματα σε κάποια σημεία, κάποια σημεία που δεν σε πείθουν - εξελίσσονται κάπως βιαστικά μερικά γεγονότα, σχέσεις που κανονικά θα χρειάζονταν τον χρόνο τους -, αλλά για πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας, έχει κάνει καλή δουλειά και θα την έχω υπό παρακολούθηση.
3.5 αστέρια θα έβαζα εάν ήταν εφικτό, αλλά δίνω στρογγυλοποίηση προς τα πάνω, επειδή είναι το πρώτο της.

[Georgia · Rating 3 out of 5]

Εξαιρετική πρώτη γραφή, που καθηλώνει τον αναγνώστη με αρκετά πρωτότυπη ιστορία και πολύ καλογραμμένη. Μεστός λόγος, εύηχος, με το ιδίωμα της περιοχής να δίνει το αλατοπίπερο και να θυμίζει τα κατάλοιπα που έμειναν μέχρι και σήμερα.
Οι επιλογές μας, μας κάνουν αυτό που είμαστε. Αυτό είναι και το βασικό μήνυμα του βιβλίου. Το καλό θα μας δώσει καλό και το κακό θα μας δώσει κακό. Εμείς θα επιλέξουμε αν τελικά λάμψουμε μέσα από την καλοσύνη, την αγάπη και τη βοήθεια στο συνάνθρωπο, ή αν θα σκορπίσουμε το φόβο γύρω μας και το σκοτάδι μέσα από τις πράξεις μας. Τα ξωτικά των παραμυθιών, τα αερικά, οι νεράιδες και οι μάγισσες, ήταν οι προκαταλήψεις των αμόρφωτων λαών και η ώθησή τους να καταστρέψουν ότι δεν καταλάβαιναν. Το ίδιο ισχύει και στη σημερινή εποχή, έστω και αν δεν εφαρμόζεται στη μάγισσ�� του δάσους, αλλά στις ανθρώπινες ικανότητες.

[Despoina Xr · Rating 4 out of 5]

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ 3,5
Ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο στο οποίο εκτιλίσσονται δύο ιστορίες παράλληλα μία στο παρελθόν και μία στο παρόν. Κατά την προσωπική μου άποψη η ιστορία του παρελθόντος έχει το περισσότερο ενδιαφέρον, ωστόσο και η ιστορία του παρόντος έχει αρκετά καλά στοιχεία, καθώς εμπεριέχει ένα αστυνομικό μυστήριο. Το έργο μιλάει για μία ξωθκιά, όπως αναφέρει και η συγγραφέας, η οποία βρίσκετε στην περιοχή της Πρέβεζας και την αδελφική σχέση που ανέπτυξε με μία απλή κοπέλα. Το βιβλίο είχε δύο θετικά χαρακτηριστικά, δεν είχε πολλές επαναλήψεις, ούτε περιττές περιγραφές. Το μόνο αρνητικό που ήταν αρκετά έντονο ήταν η έμφαση που έδωσε η συγγραφέας στην ομορφιά των πρωταγωνιστριών. Το παραπάνω ήταν κουραστικό για τον αναγνώστη, εγώ προσωπικά το είχα καταλάβει από την αρχή ότι ήταν όμορφες δεν χρειαζόταν 1000 φορές το ίδιο πράγμα, ήταν περιττό.

[Αναστασία Χρυσάφη · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλό μυθιστόρημα. Ενώνει το παρελθόν με το παρόν μέσα από γεγονότα, δοξασίες που σημάδεψαν οικογένειες. Δίνει πολλά στοιχεία ιστορικά για την περιοχή της Ηπείρου και κυρίως της Πρέβεζας. Αξίζει πραγματικά να το διαβάσει κανείς.

[Nicoleta Balopitou · Rating 5 out of 5]

Υπάρχουν ορισμένα βιβλία για τα οποία έχω έντονη τη πεποίθηση ότι θα μου αρέσουν πριν ακόμη τα αποκτήσω. Στα βιβλία αυτά προστέθηκε πρόσφατα και η Κασσάνδρα, το πρώτο μυθιστόρημα της κυρίας Ιωάννου, που μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον από την εποχή που το βιβλίο ακόμη βρισκόταν στα Υπό Έκδοση στο site των εκδόσεων Ψυχογιός. Για καλή μου τύχη, το ένστικτό μου δεν έπεσε ούτε αυτή τη φορά έξω, δίνοντας στον εαυτό μου την ευκαιρία να διαβάσει ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που συνδυάζει δύο στοιχεία που προσωπικά αγαπώ πολύ. Την εξιστόρηση στο παρελθόν και τη χρήση μεταφυσικών φαινομένων και καταστάσεων.
Η ιστορία μπορεί να ξεκινάει στο σήμερα με τη σκηνή ενός αποτρόπαιου φόνου, αλλά σύντομα μας μεταφέρει στο παρελθόν και συγκεκριμένα στη Πρέβεζα του 18ου αιώνα. Εκεί γνωρίζουμε δύο σπουδαίες γυναίκες, τη Σαπφώ και την Κασσάνδρα, την κόρη του δάσους, που μοιάζει με νεράιδα και σώζει την πρώτη από σίγουρο θάνατο. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μία μεγάλη φιλία κι η καθεμία, με το δικό της τρόπο, θα βοηθήσει την άλλη στα όσα τους επιφυλάσσει η μοίρα από εδώ και στο εξής. Στο παρόν τώρα, παρακολουθούμε έναν γοητευτικό δημοσιογράφο, τον Άρη Κομνηνό, που μαζί με τους δύο παιδικούς του φίλους, προσπαθούν να καταλάβουν και να εξιχνιάσουν μία σειρά δολοφονιών που τηρείται με συγκεκριμένο τρόπο, καθώς ο δολοφόνος δρα κάθε φορά με την ίδια μέθοδο, σκοτώνοντας τα ανυποψίαστα θύματά του με όμοιες τεχνικές. Η αλήθεια είναι πως η ανακάλυψη του στυγερού δολοφόνου δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους τρεις νέους και ειδικά από τη στιγμή που ο πρώτος θα ερωτευτεί την νούμερο ένα υποψήφια για τους φόνους και κρατούμενη στις φυλακές Κορυδαλλού, Έλενα Βενιέρη, που μεταξύ άλλων του αποκαλύπτει ότι βλέπει τις σκηνές των φόνων, χωρίς όμως η ίδια να τους διαπράττει. Αυτή είναι μία μικρή εισαγωγή από το μυθιστόρημα αυτό, που από το πρώτο κεφάλαιο, μού γέννησε την επιθυμία να ανακαλύψω για ποιο λόγο γίνονται αρχικά οι φόνοι και έπειτα ποιος είναι αυτός ή αυτή που με τόση ευκολία τους προκαλεί.
Βρήκα εξαιρετικό το γεγονός ότι οι εναλλαγές από το παρόν στο παρελθόν και αντίστροφα γίνονται εναλλάξ, με αποτέλεσμα η ιστορία να μου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία μου στα ύψη. Μ' άρεσε πολύ που η συγγραφέας άλλαζε το ύφος της γλώσσας ανάλογα, χρησιμοποιώντας τη ντοπιολαλιά της Ηπείρου στις ομιλίες των πρωταγωνιστών που δρουν στα χρόνια του Αλή Πασά και προσεγγίζοντας με σύγχρονο τρόπο τις αντίστοιχες των ηρώων που ζουν στην Αθήνα του 2008. Το βρήκα πολύ γοητευτικό και έξυπνο το παραπάνω εύρημα, που έκανε το κείμενο πιο ζωντανό και πιστευτό στα μάτια μου. Το μυθιστόρημα αυτό, καταφέρνει να συνδυάσει μοναδικά το αστυνομικό στοιχείο με το παράδοξο, αλλά τα μεταφυσικά γεγονότα είναι όσα χρειάζονται και με τέτοιο τρόπο δοσμένα, που δεν με ξένισαν (πως θα μπορούσαν άλλωστε, καθ' ότι λάτρης των στοιχείων αυτών !), αντίθετα θεωρώ ότι πρόσθεσαν περισσότερη γοητεία και μυστήριο στην ιστορία, κάνοντας την ανάγνωση ακόμη πιο συναρπαστική.
Αξιομνημόνευτοι όλοι οι ήρωες του μυθιστορήματος, αλλά η αλήθεια είναι πως αγάπησα λίγο παραπάνω τους ήρωες που τοποθετούνται στη Πρέβεζα της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα την καλόκαρδη Σαπφώ, την αγαπημένη της ξωθκιά, -όπως η ευγενική αυτή γυναίκα αποκαλεί- , Κασσάνδρα, αλλά και την εγγονή της δεύτερης, την εκρηκτική κι ατίθαση, Κασσάνδρα-Δέσποινα, που τόσο μοιάζει στην αλαφροϊσκιωτη γιαγιά της.
Υπέροχο μυθιστόρημα πραγματικά, που με το πέρας της ανάγνωσής του, μού δημιούργησε έντονα την ανάγκη να βρεθώ κι εγώ στα μέρη όπου έζησαν και περπάτησαν οι αγαπημένες μου πρωταγωνίστριες. Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται τόσο ευχάριστα και γρήγορα, που αν και δεν συνηθίζω να διαβάζω το ίδιο βιβλίο σε κοντινά μεταξύ τους χρονικά διαστήματα, εντούτοις, το συγκεκριμένο άνετα θα ξεκινούσα να το ξαναδιαβάζω από την αρχή, ώστε να ζήσω αυτό το μοναδικό ταξίδι για ακόμη μία φορά. Σίγουρα, ένα από τα καλύτερα αναγνώσματα που προτίμησα να διαβάσω τελευταία. Ένα βιβλίο για το οποίο δε χρειάζεται να γράψω περαιτέρω πράγματα, από το να υπογραμμίσω ότι πρόκειται για ένα, κατά τη δική μου άποψη, ιδιαίτερο και συνάμα μαγευτικό μυθιστόρημα, που αξίζει να διαβαστεί από περισσότερους Έλληνες αναγνώστες.
Προσωπικά, ανυπομονώ από αυτή τη στιγμή για το επόμενο βιβλίο της συγγραφέως, που με τη γραφή της με έχει κερδίσει ήδη.

[Ευαγγελια Μπιλικαιδη · Rating 4 out of 5]

Στην αρχη δεν ενθουσιαστηκα αλλα οσο συνεχιζα το διαβασμα ανακαλυψα πως προκειται για ενα πολυ καλο βιβλιο.ενδιαφερον και πρωτοτυπο.

[Mariana · Rating 3 out of 5]

Όταν τον Σεπτέμβριο κοίταξα στη σελίδα του Ψυχογιού τα υπό έκδοση βιβλία του το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στον τίτλο Κασσάνδρα, το μυστικό της μάγισσας. Εξώφυλλο ακόμα δεν υπήρχε είχε όμως την περίληψη η οποία μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα αφού συνδύαζε το παρελθόν με το παρόν και το μεταφυσικό με το αστυνομικό στοιχείο. Έτσι κράτησα στο μυαλό μου την ημερομηνία έκδοσης και περίμενα υπομονετικά τον Οκτώβριο. Και ο Οκτώβριος ήρθε το βιβλίο κυκλοφόρησε και εγώ έτρεξα ένα Σάββατο πρωί στον αγαπημένο μου Ιανό για να το αγοράσω. Το παράξενο ήταν ότι το εξώφυλλο δεν το είχα δει! Για πρώτη φορά το είδα στο βιβλιοπωλείο όταν η υπάλληλος μου έφερε το βιβλίο. Και ειλικρινά τρελάθηκα από τη χαρά μου. Είναι ένα από τα πιο ωραία εξώφυλλα που έχω δει αυτό το χρόνο μαγευτικό, ατμοσφαιρικό και μυστηριώδες ταυτόχρονα! Μια όμορφη νεαρή κοπέλα με μακριά ξανθά μαλλιά με ένα υπέροχο φόρεμα- που μου θύμιζε τα ρούχα που φορούσα μικρή όταν πήγαινα μπαλέτο-να κοιτά προς μια πόλη που δεν είναι άλλη από την Πρέβεζα το 1897.Όπως λέει μέσα στο βιβλίο η άποψη αυτή της Πρέβεζας είναι βασισμένη σε σχέδιο του πλοιάρχου Rose. Στο αυτάκι του πάλι βλέπουμε την Πρέβεζα. Και τα δύο αυτά έργα ανήκουν στο ίδρυμα Ακτία Νικόπολις το οποίο οι εκδόσεις ευχαριστούν για την παραχώρηση τους και βασικά τους ευχαριστώ και εγώ γιατί πρώτη φορά τα είδα και ειλικρινά συγκινήθηκα. Με το χέρι στην καρδιά και την περίληψη να μην είχα διαβάσει το βιβλίο θα το έπαιρνα μόνο και μόνο για το εξώφυλλό του. Κάτι που το κάνω σπάνια αφού στο παρελθόν έχω εξαπατηθεί από ωραία εξώφυλλα -είναι αυτό που λέμε το περιτύλιγμα ήταν ωραίο αλλά το περιεχόμενο μάπα- και γενικά σε αυτές τις δύσκολα οικονομικά εποχές φροντίζω να δίνω λεφτά για πράγματα που ξέρω ότι θ μου αρέσουν και δεν θα μετανιώσω για την αγορά τους.. Δεν μετάνιωσα που πήρα το βιβλίο της κυρίας Ιωάννου στην οποία εύχομαι καλή επιτυχία στον χώρο της συγγραφής αφού αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο και σίγουρα από εδώ και πέρα θα παρακολουθώ την πορεία της. Μπορεί να μην έδωσα στην Κασσάνδρα την ανώτερη βαθμολογία όμως πέρασα ευχάριστα μαζί της ένιωσα πολλά συναισθήματα ενημερώθηκα για ένα κομμάτι την ιστορίας μας για το οποίο πολλά πράγματα δεν ήξερα και μάλιστα μπήκα στην διαδικασία να ψάξω να μάθω περισσότερες πληροφορίες για τον Αλή Πασά και τον τρόπο διοίκησής του. Η κυρία Ιωάννου με την Κασσάνδρα έκανε σίγουρα μια πολύ καλή αρχή στον δύσκολο και απαιτητικό χώρο του βιβλίου….

Υπόθεση: Αθήνα 2008..ο Άρης Κομνηνός επισκέπτεται την Έλενα Βενιέρη στη φυλακή μετά από παράκληση του αφεντικού του. Ο Άρης είναι διάσημος δημοσιογράφος ενώ η Έλενα είναι δασκάλα αλλά εδώ και λίγες μέρες θεωρείται η υπεύθυνη τριών σκληρών δολοφονιών ανθρώπων του υποκόσμου. Το αφεντικό του Άρη είναι φίλος με τον Φώτιο Βενιέρη τον πατέρα της Έλενας ο οποίος πιστεύει στην αθωότητα της κόρης του και ζητά τη βοήθεια των δημοσιογράφων .Ο Άρης έχοντας διαβάσει τη δικογραφία θεωρεί την κοπέλα ένοχη αλλά μετά την πρώτη τους συνάντηση αλλάζει γνώμη και αποφασίζει να ασχοληθεί σοβαρά μαζί της αφού ο έρωτας του χτυπά την πόρτα. Έτσι αρχίζει να ψάχνει τη ζωή της τρέμοντας στην ιδέα ότι η μεγάλη του αγάπη μπορεί να αποδεχτεί στυγνή δολοφόνος και ψεύτρα. Μαζί του σε αυτή την αναζήτηση θα έχει τους δύο κολλητούς του φίλους. Επίσης στην αρχή θα πιστέψει πως οι τρεις φίλες της Έλενας και συγκάτοικοί της θα είναι σύμμαχοί του γρήγορα όμως θα διαψευστεί αφού θα ανακαλύψει πως και οι τρεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνδέονται με τα θύματα!!! Η Έλενα του έχει πει πως δεν είναι εκείνη η δολοφόνος αλλά ξέρει πως δολοφονήθηκαν αφού συνδέεται με τη δολοφόνο την ώρα που σκοτώνει. Για την Βενιέρη είναι ξεκάθαρο ποιός ευθύνεται για τους σκοτωμούς... η πρόγονός της η Κασσάνδρα!!! Ναι πολύ σωστά η Κασσάνδρα μια γυναίκα που ζούσε στα χρόνια του Αλή Πασά και πέθανε βίαια και άδικα γύρισε πίσω ζητώντας εκδίκηση!!! Ο Άρης φυσικά δεν μπορεί να πιστέψει αυτή την εκδοχή ξέρει όμως πως το κλειδί βρίσκεται στο παρελθόν της κοπέλας. Και μαζί με τους φίλους του αρχίζει να ψάχνει για να έρθει αντιμέτωπος με μια ιστορία μαγική και τραγική ταυτόχρονα μια ιστορία βγαλμένη από τα παραμύθια αλλά με τραγικό και άδικο φινάλε. Βέβαια και το παρόν της Έλενας δεν είναι καλύτερο αφού περιτριγυρίζεται περισσότερο από εχθρούς παρά από φίλους. Και ο Άρης πρέπει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να ενώσει όλα τα κομμάτια να ενώσει το παρόν με το παρελθόν.. για να βρει αν η αγαπημένη του είναι τελικά αθώα ή όχι… Για να βρει αν η Κασσάνδρα η όμορφη μάγισσα επέστρεψε για να πάρει εκδίκηση… Για να βρει αν οι δολοφονίες οφείλονται στην εκδίκηση μιας αθώας παιδικής ψυχής που δεν πρόλαβε να ζήσει ή στον υπόκοσμο που έχει απλώσει απειλητικά τα πλοκάμια του στην Ελλάδα. Θα τα καταφέρει άραγε ο νεαρός δημοσιογράφος? Θα σώσει την αγαπημένη του ή θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια σκληρή αλήθεια που αρνείται να δεχτεί???

Το βιβλίο κινείται σε δύο χρονικά επίπεδα.. στην Πρέβεζα του 1767 χρονιά σταθμός αφού τότε η Σαπφώ γνώρισε την Κασσάνδρα την κόρη του δάσους και πρόγονο της Βενιέρη και στην Αθήνα του 2008 χρονιά που γίνονται οι δολοφονίες, ο Άρης ερωτεύεται την Έλενα και προσπαθεί να τη σώσει. Πώς τώρα ενώνεται το παρελθόν με το παρόν?? Με μια ιδέα της κυρίας Ιωάννου που είναι πραγματικά πανέξυπνη και καταφέρνει να την αποτυπώσει σωστά και στο χαρτί και μάλιστα κατάφερε να με εξαπατήσει αρκετές φορές και να με εκπλήξει με την ιστορία και την εξέλιξή της. Άλλο πίστευα ότι θα συμβεί και άλλο συνέβαινε, άλλη Κασσάνδρα πίστευα ότι είχε επιστρέψει και άλλη ήταν αυτή που ζητούσε εκδίκηση!!! Άλλη δολοφόνο περίμενα και άλλη ήταν τελικά η υπεύθυνη!! Βέβαια από ένα σημείο και μετά τα πράγματα ξεκαθάρισαν και πάνω κάτω μπορούσα να προβλέψω σωστά προς τα θα που πήγαινε το πράγμα. Το βιβλίο θεωρείται αστυνομικό μυθιστόρημα με μεταφυσικά στοιχεία και οφείλω να παραδεχτώ πως για πρώτη συγγραφική απόπειρα είναι αρκετά καλό. Είναι έξυπνα γραμμένο έχει αγωνία και δράση έχει έρωτα και σκηνές αγάπης έχει ενδιαφέροντες χαρακτήρες αληθινούς και ανθρώπινους και συνδυάζει πολύ καλά τρία πράγματα: το αστυνομικό και μεταφυσικό στοιχείο και τα ιστορικά γεγονότα των χρόνων του Αλή Πάσα. Τί άλλο να ζητήσω?? 479 σελίδες έχει η Κασσάνδρα βούτηξα κυριολεκτικά μέσα τους, ταξίδεψα σε αυτές, ενεργοποίησα τη φαντασία μου, γέλασα, έκλαψα, σοκαρίστηκα, συγκινήθηκα, λυπήθηκα.. Ήταν ένα πολύ ωραίο ταξίδι αλλά έχω και κάποιες ενστάσεις οι οποίες με οδήγησαν στην βαθμολογία των τριών αστεριών…

Τί ήταν αυτό που δεν μου άρεσε? Το ότι στο τέλος αφήνει ανοιχτά κάποια μέτωπα και δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα που έθεσε στις προηγούμενες σελίδες του βιβλίου κι αν απαντά το κάνει στα γρήγορα και με μη ικανοποιητικό τρόπο. Στο τέλος υπάρχει ένα κεφάλαιο που εξηγεί πως έφτασε ο χάρτης του θησαυρού του Σπαθιά στα χέρια του Βενιέρη. Όλα καλά μέχρι εδώ αλλά μετά βάζει στο παιχνίδι τον αρχηγό του υποκόσμου τον πατέρα της Κάντι ο οποίος συνδυάζει κάποια γεγονότα και καταλαβαίνει ποιός έχει το χάρτη και αποφασίζει να αναλάβει δράση! Το κεφαλαίο τελειώνει, το επόμενο αφορά το παρελθόν και μετά ακολουθούν οι ευχαριστίες της συγγραφέως και το βιβλίο τελειώνει! Και έμεινα με την αγωνία και την απορία για τις κινήσεις του για το τί ακριβώς θα κάνει για να πάρει τον χάρτη για το αν ο Άρης κινδυνεύει και για το αν υποπτεύεται τίποτα για τον γέρο. Με άφησε μετέωρη η συγγραφέας. Τελείωσα το βιβλίο και δεν ήξερα πως να νιώσω!! Ενώ το πήγαινε τόσο καλά, ενώ τα πράγματα είχαν μπει σε μια σειρά ενώ η εξέλιξη ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική και φαινόταν ότι το τέλος θα ήταν ωραίο ξαφνικά λίγες σελίδες πριν όλα τελειώσουν μου εμφανίζει τον γέρο αρχηγό του υποκόσμου και τα σχέδια του και με αφήνει να αγωνιώ για τον Άρη και να μην υπάρχει κάποιος να μου απαντήσει στα ερωτήματα!! Τον νίκησε ή όχι τον πατέρα της Κάντι? Έχει τον χάρτη ή του τον πήρε?? Μπορώ φυσικά να δώσω το τέλος που εγώ θέλω σε αυτή την ιστορία και φυσικά θα προτιμήσω το καλό και ευτυχισμένο τέλος-για μένα ο γέρος δεν πρόλαβε να κάνει τίποτα τον πρόλαβε ο θάνατος και ο Άρης που δεν έμαθε τα σχέδιά του ζει χαρούμενος με τη γυναίκα του και το παιδί του τα παιδιά του μάλλον. .τί?? εγώ δεν αποφασίζω για το τέλος?? ε τότε Άρης και Έλενα δεν έμειναν μόνο στο ένα παιδί έκαναν και άλλα..-αλλά και πάλι δεν μπορώ να μην νιώθω όπως η Χέιζελ στο Λάθος Αστέρι που έστελνε ηλεκτρονικά μηνύματα στον συγγραφέα του αγαπημένου της βιβλίου για να της πει το τέλος κάποιων χαρακτήρων. Ένιωθε ξεκρέμαστη και μετέωρη έτσι όπως ένιωσα και εγώ τελειώνοντας την Κασσάνδρα. Από τη μια χαίρομαι που μου μίλησε για τον Ζαμπλόσκι-αν κάνω λάθος το όνομα συγνώμη αλλά είναι δύσκολο και το βιβλίο δεν το έχω εύκαιρο τώρα για να το κοιτάξω- και γνώρισα τα πιστεύω του απ΄ την άλλη το τέλος που του έδωσε δεν μου άρεσε. Καλύτερα να μου τον κρατούσε στο σκοτάδι. Κάποιες φορές τα ανοιχτά φινάλε τα δέχομαι και τα υποστηρίζω εδώ όμως αυτό δεν ισχύει.. Επίσης δεν με ικανοποίησαν οι απαντήσεις για τη σχέση Φανής-Δονάτου και της αδερφής της με τον δικηγόρο. Ήθελα μια καλύτερη και πιο αναλυτική ματιά σε αυτές τις ιστορίες. Οι τρεις φίλες της Έλενας παίζουν σημαντικό ρόλο στην υπόθεση αλλά πιο πολύ εμφανίζεται η Κάντι. Δικαιολογημένα ως ένα σημείο αλλά νομίζω θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερη δουλειά με την παρουσίαση και την ανάπτυξη του χαρακτήρα της Φανής και της αδερφής της…

Όσον αφορά τον έρωτα Άρη Έλενας και εδώ έχω παράπονα .Και εδώ ένιωσα να μη με ικανοποιούν απόλυτα τα όσα διάβαζα. Η Έλενα ως χαρακτήρας μου φάνηκε πολύ λίγη σε σχέση με τις δυναμικές γυναίκες από τις οποίες κατάγεται. Οι προγονές της πάλευαν, φώναζαν, τα έδιναν όλα για να ακουστούν, πολεμούσαν, ενώ η Έλενα είναι αρκετά ήρεμη, απλή και φοβισμένη. Καταλαβαίνω ότι είναι τρομοκρατημένη με τα όσα της συμβαίνουν και φοβισμένη αλλά θα ήθελα να τη δω να μάχεται περισσότερο να μην το βάζει κάτω, θα ήθελα να μου θυμίσει λίγο τις δύο Κασσάνδρες από τις οποίες κατάγεται τη Σαπφώ και την Κατίνα. Δυστυχώς δεν μου θύμισε καμία τους και με απογοήτευσε πολύ. Ήταν πολύ αδύναμη για μένα. Ευτυχώς είχε τον Άρη στο πλευρό της. Αυτός ναι ήταν και μάχιμος και δυναμικός ως χαρακτήρας. Αλλά η αγάπη τους δεν με έπεισε. Καταρχήν τα πάντα συνέβησαν πολύ γρήγορα. Δεν λέω υπάρχει ο έρωτας με την πρώτη ματιά αλλά εδώ το παράκαναν. Το πρώτο φιλί συνέβη στη δεύτερη επίσκεψη του Άρη στη φυλακή! Και μάλιστα δηλώνουν και οι δύο τρελά ερωτευμένοι! Σιγά ρε παιδιά!! Είδε ο ένας τον άλλο σε ένα επισκεπτήριο για λίγα λεπτά και αμέσως καταλάβατε ότι έχετε βρει το άλλο σας μισό! Και άντε να το δεχτώ η περιγραφή του πρώτο φιλιού δεν μου άρεσε καθόλου. Το βρήκα πολύ βιαστικό, γρήγορο, δεν μου έβγαλε πάθος και συναίσθημα δεν με άγγιξε βασικά. Και από εκεί και πέρα η σχέση για μένα εξελίχθηκε πολύ γρήγορα. Γρήγορα την αποκάλεσε κορίτσι μου και αγάπη μου, βγήκε από τη φυλακή η Έλενα και αμέσως πήγε να ζήσει μαζί του -τον ήξερε και χθες τον Κομνηνό? τόσο εύκολα εμπιστεύεσαι κάποιον? που δεν έχει και την καλύτερη φήμη εδώ που τα λέμε στο θέμα των σχέσεων!! δεν έχει σημασία αν τη βοήθησε ή αν τον αγαπά εμένα όλο αυτό μου φάνηκε πολύ γρήγορο-η πρώτη φορά και αυτή έγινε γρήγορα-βέβαια η σκηνή ήταν ωραία δεν μπορώ να πω πολύ καλύτερη από εκείνη του πρώτου φιλιού-γενικά αυτοί οι δύο τα έκαναν όλα πολύ γρήγορα. Βιάζονταν πολύ και αυτό δεν μου άρεσε. Ο έρωτάς τους σίγουρα δεν ήταν ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία στο βιβλίο. Προσωπικά δεν πε��στηκα…

Τί μου άρεσε? Καταρχήν η ιστορία. η ανάμειξη παρελθόντος παρόντος. ρεαλισμού και φαντασίας. Το ένα κεφάλαιο αφορά το παρελθόν το άλλο το παρόν αλλά ο τρόπος αυτός διήγησης δεν είναι κουραστικός ούτε σε μπερδεύει. Αντιθέτως δημιουργεί αρκετή αγωνία και μια περιέργεια για το τί θα συμβεί παρακάτω. Η συγγραφέας έχει μελετήσει την ιστορία και τα χρόνια της κυριαρχίας του Αλή Πασά και παρουσιάζει μια ιστορία με σωστές δόσεις ρεαλισμού και φαντασίας. Η γλώσσα είναι ανάλογη της εποχής που αναφέρεται το κάθε κεφάλαιο. Στην Αθήνα του 2008 οι άνθρωποι μιλάνε όπως όλοι εμείς ενώ στην Πρέβεζα του 1767 η γλώσσα είναι λίγο διαφορετική. Υπάρχουν λέξεις και εκφράσεις που σήμερα δεν χρησιμοποιούνται. Είχε αρκετό ενδιαφέρον αυτό το κομμάτι έμαθα λέξεις που δεν ήξερα ούτε είχα ακούσει ποτέ στη ζωή μου ενώ όπως είπα και παραπάνω τελειώνοντας το βιβλίο ήθελα να ψάξω την ιστορία του Αλή Πασά για να δω πόσο κοντά ήταν με το βιβλίο! Μου άρεσαν όλοι οι χαρακτήρες με εξαίρεση την Έλενα. Συνήθως εγώ συμπαθώ τους καλούς αλλά εδώ βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέροντες και τους κακούς. Βέβαια κάποιοι αναπτύχθηκαν καλύτερα από κάποιους άλλους.. Πάντως ο αγαπημένος μου από το παρόν ήταν ο Άρης ενώ η φιλία του με τους δύο φίλους του μου θύμισε τη δική μου φιλία με τις τρεις καλύτερες μου φίλες. Από το παρελθόν αγάπησα τις δύο Κασσάνδρες αλλά αν έπρεπε να διαλέξω θα επέλεγα τη μικρή Κασσάνδρα εκείνη που ήθελε εκδίκηση…

Το τέλος της ιστορίας με εξαίρεση τον Ζαμπλόσκι ήταν ικανοποιητικό και ωραίο. Η συγγραφέας συνδύασε ωραία το παρελθόν- παρόν και στήριξε με ικανοποιητικό τρόπο τα φανταστικά στοιχεία με τα αληθινά και μάλιστα προσπάθησε να ικανοποιήσει με τις εξηγήσεις τους πάντες και εκείνους που είναι περισσότερο πραγματιστές και ψάχνουν πάντα μια εξήγηση για όλα και τους πιο ρομαντικούς αυτούς που πιστεύουν σε ξωτικά. Τί?? Πρέπει να είσαι ρομαντικός για να πιστεύεις στη μαγεία και σε ανθρώπους σαν τις Κασσάνδρες αν τα βλέπεις όλα με βάση τους νόμους της φυσικής δεν νομίζω ότι μπορείς να δεχτείς κάτι τέτοιο πάντα θα αμφιβάλλεις και θα ψάχνεις μια λογική εξήγηση. Στο θέμα των δολοφονιών και της λύσης τους δεν έχω παράπονο ίσα ίσα που δεν βρήκα και τον δολοφόνο μπόρεσε η κυρία Ιωάννου να με εκπλήξει.. Τώρα ποιά από τις δύο ιστορίες προτιμώ? παρόν ή παρελθόν? Σίγουρα εκείνη του παρελθόντος. Δεν πιστεύω στις μάγισσες και στις νεράιδες αλλά πιστεύω σε ανθρώπους που διαφέρουν από τη μάζα, που έχουν πολύ περισσότερο αναπτυγμένες τις αισθήσεις τους και που μπορεί να μοιάζουν στις Κασσάνδρες του βιβλίου.. Με γοήτευσε η ιστορία του παρελθόντος ταξίδεψα στην Πρέβεζα της Τουρκοκρατίας φαντάστηκα την Κασσάνδρα, τη Σαπφώ, την Κατίνα, την Ολυμπία. Θαύμασα αυτές τις γυναίκες τη δύναμή τους και το θάρρος της μικρής Κασσάνδρας. Πόνεσα.. Αισθάνθηκα χιλιάδες συναισθήματα με την ιστορία του παρελθόντος κάτι που δεν έγινε με εκείνη του παρόντος. Είχε βέβαια αγωνία και είχα περιέργεια να δω πως ο Άρης θα βρει την άκρη αλλά η καρδιά μου δεν χτύπησε δυνατά όσο διάβαζα τί γίνονταν στην Αθήνα του 2008.Αντιθέτως νόμιζα ότι θα βγει από μέσα μου διαβάζοντας εκείνη του παρελθόντος…

Το είπα παραπάνω η κυρία Ιωάννου με την Κασσάνδρα έκανε μια πολύ καλή αρχή στο χώρο της συγγραφής. Η γραφή της είναι γρήγορη, είναι εύκολη, καθόλου κουραστική, οι περιγραφές της σε ταξιδεύουν. Η Κασσάνδρα είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Δεν μετάνιωσα που το διάβασα και σίγουρα θα παρακολουθώ την πορεία της συγγραφέως από εδώ και πέρα. Τα τρία αστεράκια τα βάζω γιατί υπήρχαν κάποια πράγματα που δεν με ικανοποίησαν αλλά αν κάποιος με ρωτήσει ‘’Να το διαβάσω??’’ θα του απαντήσω ‘’Φυσικά!!’’......

[Elisavet · Rating 5 out of 5]

"Κασσάνδρα-Το μυστικό της μάγισσας.-Δήμητρα Ιωάννου Α'Ένα υπέροχο βιβλίο,ένα ταξίδι στην Πρέβεζα την περίοδο 1767-1820 κάτω από τον Τούρκικο ζυγό του Αλή Πασά και στην Αθήνα του σήμερα.Η Κασσάνδρα,μια μάγισσα που επικοινωνούσε με τα φυτά και τα ζώα,μια νύμφη του δάσους που έβλεπε το μέλλον και προκαλούσε φόβο σε όλους και η Σαπφώ ορφανή από μητέρα,με έναν αδιάφορο πατέρα και μια μητριά που την χτυπά και την κακομεταχειρίζεται.Γνωρίζονται όταν η πρώτη σώζει τη δεύτερη από σίγουρο θάνατο και γίνονται πολύ καλές φίλες.Η Κασσάνδρα της μαθαίνει να φτιάχνει θεραπευτικά ματζούνια και η Σαπφώ γίνεται η γιατρέσσα της περιοχής.Η μοίρα όμως φέρνει στο δρόμο τους τον Κωνσταντίνο Σπαθιά,ένα κακό άνθρωπο που γίνεται σπιούνος του Αλή Πασά και πλουτίζει σε βάρος αθώων ανθρώπων.Ένα φοβερό φονικό ανατρέπει τις ισορροπίες και όλα αλλάζουν...
Αθήνα 2008,η Έλενα Βενιέρη κατηγορείται για κάποιες αποτρόπαιες δολοφονίες με αποτέλεσμα τη φυλάκισή της.Ο Άρης Κομνηνός ,γνωστός δημοσιογράφος καλείται να βοηθήσει την Έλενα να βρουν τον πραγματικό ένοχο.Με την πρώτη ματιά οι δύο νέοι ερωτεύονται και ο γολγοθάς τους ξεκινάει.Τι κρύβεται στο χειρόγραφο που βρήκε η Έλενα;Είναι αυτό η αιτία του κακού;Η λύση βρίσκεται στο παρελθόν που ζητά εκδίκηση ή στο παρόν και στη ζοφερή δράση του υποκόσμου;
Η εναλλαγή μεταξύ παρελθόντος και παρόντος δεν κουράζει καθόλου.Αντίθετα βοηθάει να μην χάνεις την ροή της ιστορίας.Ιστορικά γεγονότα,φιλία,αγάπη,εναλλάσονται στις σελίδες του βιβλίου.Η γραφή της Κας Ιωάννου με μάγεψε και δεν μπορούσα να το αφήσω σπό τα χέρια μου.Αν και είναι το πρώτο της μυθιστόρημα είναι εκπληκτικο και αξίζει να διαβαστεί!!"

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Η κυρία Ιωάννου μέσα από το βιβλίο της αυτό μας ταξίδεύει στον χρόνο και στην Πρέβεζα του 18ου αιώνα. Ένα ταξίδι μαγικό και υπέροχο. Με κάποιες «εικόνες» σκληρές αλλά σίγουρα αληθινές.
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη Γενιά της Κασσάνδρας τότε και σήμερα. Οι γυναίκες που τόσο γεννέα πάλεψαν για την ζωή τους. Η Κασσάνδρα ένα αιθέριο και πανέμορφο πλάσμα, η Σαπφώ που γίνετε αδερφή και στήριγμα της, η Ολυμπία, η άτυχη κόρη, η Κασσάνδρα η αδάμαστη εγγονή! Οι απόγονοι τους....Η Έλενα, η Φανή, η Κάντι, η Ηρώ...! Οι ζωές αυτών των γυναικών είναι ενωμένες με αίμα!
Μια καθόλα έξυπνη ιστορία καθόλου προβλέψημη, με έντονες ανατροπές. Δεν αφήνει κανένα ερώτημα στον αναγνώστη και τον «κρατάει» με μαεστρία μέχρι την λέξη τέλος!!!

[Νταϊάνα Αποστόλου · Rating 4 out of 5]

Πάρα πολύ ωραίο βιβλίο! Αυτό που αγάπησα περισσότερο ήταν οι υπέροχες περιγραφές και η εναλλαγή μεταξύ παρόντος-παρελθόντος που κατ' εμέ κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση. Δεν βαρέθηκα ούτε λεπτό, η πλοκή πολύ ωραία και το τέλος αυτό που ήθελα και περίμενα. Αν με ξένισε κάτι, αυτό θα ήταν μόνο το ότι μου φάνηκε πως το ειδύλλιο Άρη-Έλενας σαν να εξελίχθηκε κάπως γρήγορα. Ίσως επειδή η συγγραφέας έδωσε πολύ βάση στο να αναπαραστήσει το παρελθόν με κάθε λεπτομέρεια να μην έδωσε τόσο μεγάλη βάση στην πιο πλούσια ανάπτυξη της σχέσης του. All in all, όμως, το συνιστώ ανεπιφύλακτα! Από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής το 2017. :)

[Ioanna · Rating 5 out of 5]

Ήταν φοβερό βιβλίο! Σαν παραμύθι σε μια άλλη εποχή αλλά και με το αστυνομικό του στοιχείο στη σημερινή εποχή! Περίεργος συνδυασμός αλλά η συγγραφέας κατάφερε και τα πάντρεψε αριστοτεχνικά θα έλεγα! Με κράτησε μέχρι και την τελευταία σελίδα! Και δεν του φαινόταν για τόσο πολύ! Το διάβασα μέσα σε 2 μέρες!
Πολύ χαρούμενη που το διάβασα! Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

[Rena Xrusopoulou · Rating 5 out of 5]

Ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο με υπέροχη πλοκή. Η ιστορία που εξελίσσεται στο παρελθόν πραγματικά σε ταξιδεύει σε άλλη εποχή με νεράιδες και αλλά μυθικά πλάσματα. Ακόμα και η ιστορία που συμβαίνει στο παρόν του βιβλίου είναι ωραία και μέχρι το τέλος του κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο. Χωρίς περιττές περιγραφές και επαναλήψεις, που κουράζουν. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

[Ευαγγελία · Rating 3 out of 5]

Το παρελθόν ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον από το παρόν. Η Κασσάνδρα ήταν ξωτικό ή νεράιδα και όχι μάγισσα, που δημιουργεί άσχημους συνειρμούς. Το τέλος αφήνει κάποια ερωτηματικά...
Σε γενικές γραμμές είναι αρκετά καλό και διαβάζεται ευχάριστα.

[Anastasia Perrou · Rating 4 out of 5]

Κασσάνδρα - Το μυστικό της μάγισσας Δήμητρα Ιωάννου Το βιβλίο χωρίζεται σε δυο χρονικές περιόδους στο 1767-1815 και στο 2008.
Στην πρώτη χρονική περίοδο συναντάμε αρχικά δυο γυναίκες την Σαπφώ και τη Κασσάνδρα. Η Σαπφώ θα σωθεί από τη Κασσάνδρα και γρήγορα θα αναπτυχθεί μια πολύ δυνατή φιλία μεταξύ τους σχεδόν αδερφική. Η μάγισσα θα μάθει όλα όσα μπορεί να χρησιμοποιήσει από τη φύση η Σαπφώ ώστε να δίνει ανακούφιση σε κάθε ζωντανό πλάσμα που μπορεί να έχει κάποιο τραύμα ή πόνο. Και στις δυο γυναίκες θα βρεθούμε μάρτυρες μιας εσωτερικής δύναμης που για την εποχή είναι πρωτόγνωρη. Στις ζωές των δυο γυναικών θα δούμε να εμφανίζεται ο Κωνσταντής Σπαθιάς που είναι συνεργάτης του Αλή Πασά Τεπελενλή (που ήταν ο φόβος και ο τρόμος στην Ήπειρο εκείνη την εποχή) αλλά είναι και αυτός που φέρνει τα πάνω κάτω στις ζωές των δυο γυναικών.
Στη δεύτερη χρονική περίοδο θα συναντήσουμε την Έλενα που φυλακίζεται ως κατηγορούμενη για μια σειρά από αποτρόπαιες δολοφονίες. Στη φυλακή την επισκέπτεται ένας δημοσιογράφος , ο Άρης, που με την πρώτη ματιά, την ερωτεύεται και προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητα της με τη βοήθεια των φίλων του. Τον βλέπουμε ότι έχει ένα σωρό υποψίες, χωρίς όμως να έχει την παραμικρή χειροπιαστή απόδειξη για να την ελευθερώσει. Θα δούμε πως ακόμη και όταν πιστεύει ότι μπορεί να μην είναι θύμα η Έλενα δεν τα παρατάει, συνεχίζει μέχρι να βρει την αλήθεια όποια και αν είναι αυτή.

Η ροή του βιβλίου είναι με συνεχή εναλλαγή μεταξύ των δυο περιόδων, προσωπικά δεν με κούρασε, το αντίθετο. Ο λόγος γιατί περίμενα να διαβάσω το επόμενο κεφάλαιο που αφορούσε την πρώτη περίοδο που μου άρεσε διότι η ιστορία ήταν πολύ όμορφη με όμορφη εξέλιξη και ένα τέλος ανατρεπτικό! Νιώθω πως η "πένα" της Κας Ιωάννου προσαρμοζόταν ανάλογα με την εποχή, τι εννοώ; Στην πρώτη χρονική περίοδο έχει ένα αέρα εκείνης της εποχής, η εκφορά του λόγου αλλά και οι περιγραφές. Ενώ στη δεύτερη περίοδο, στο σήμερα, είναι άμεσο, με τον αέρα της δική μας εποχής, πιο άμεσο. Ίσως στις πρώτες δυο-τρεις εναλλαγές να σας "χτυπάει" η διαφορά αλλά είναι κάτι που μετά θα ζητάτε από μόνοι σας όσο προχωράτε.

Μου αρέσει που χρησιμοποιεί στοιχεία μεταφυσικού, ιστορικού, αστυνομικού και μυστηρίου που όλα μαζί συνθέτουν αυτό το όμορφο τελικό αποτέλεσμα. Θυμάμαι ότι δεν το άφησα από τα χέρια μου παρά μόνο όταν έφτασα στη τελευταία σελίδα. Έχουν περάσει αρκετές εβδομάδες από τότε αλλά θυμάμαι τους ήρωες, τα συναισθήματα που ένιωσα, τη πλοκή σα το τελείωσα πριν μια ώρα.
Πολύ όμορφο βιβλίο και σίγουρα θα διαβάσω και άλλα βιβλία της!

[Giota Spiliopoulou · Rating 4 out of 5]

απο τα πολυ ωραια βιβλια που διαβασα τον τελευταιο καιρο.ομως στο τελος μου αφησε απορια,τι εγινε με τον πατερα της Καντι και τον Αρη?

[Eleftherios Mandalianos · Rating 5 out of 5]

Το ντεπούτο της Δήμητρας Ιωάννου στα λογοτεχνικά σοκάκια έγινε με το βιβλίο ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ: Το μυστικό της μάγισσας, ένα μυθιστόρημα πολυπρόσωπο, πρωτότυπο και σαγηνευτικό μέσα στην απλότητά του. Ένα μεταφυσικό μυθιστόρημα με αστυνομική χροιά. Μια σκληρή και συγκλονιστική ιστορία που διαδραματίζεται σε δυο χρονικές περιόδους.

Από την Πρέβεζα του 18ου-19ου αιώνα ως και την Αθήνα του 2007 εκτιλίσσεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη μια ιστορία που ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Ένα δύσκολο εγχείρημα για μια νέα συγγραφέα, το οποίο όμως στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Η Δήμητρα Ιωάννου στο πρώτο της μυθιστόρημα συνθέτει δυο ιστορίες με κοινό παρονομαστή την Κασσάνδρα, ένα ξωτικό στην Πρέβεζα του 18ου αιώνα αναπλάθοντας με περιγραφική δεινότητα όλο το κοινωνικόπολιτικό γίγνεσθαι της εποχής.

Οι εναλλαγές στον τρόπο αφήγησης οι οποίες συνδυάζουν έντεχνα τον πουριτανισμό, τους πρεβεζάνικους ιδιωματισμούς και την αυστηρή ηθική του 18ου αιώνα με το μοντερνισμό και τον εκφυλισμό της σύγχρονης εποχής, καθηλώνουν τον αναγνώστη δίνοντας του την αίσθηση ότι διαβάζει δυο βιβλία γραμμένα από δυο διαφορετικούς συγγραφείς. Πραγματολογικά άριστο με πλήθος καλολογικών στοιχείων να γοητεύουν τον αναγνώστη.

Με λόγο άγουρο, ωστόσο με προοπτικές εξέλιξης, ευχάριστο, γλαφυρό και με ροή η συγγραφέας καταφέρνει να ξετυλίξει ένα κουβάρι μυστηρίου αργά και βασανιστικά μπλέκοντας άριστα την πραγματικότητα με το φανταστικό. Οι ήρωες -παρελθόντες και παρόντες- βιώνουν γεγονότα σκληρά που σκιαγραφούνται με την απαραίτητη ωμότητα και τον ρεαλισμό που απαιτείται σε τέτοιες περιγραφές.

Δολοφονίες, ίντριγκες, υπόκοσμος, σασπένς, αγωνία και μεταφυσικά γεγονότα, συστατικά που συνθέτουν ένα μυθιστόρημα με γρήγορη απρόβλεπτη πλοκή, πολλές ανατροπές και αποκαλύψεις που καθηλώνουν τον αναγνώστη.

Μια αξιοπρεπής πρώτη απόδειξη του ταλέντου που εισχώρησε πρόσφατα στον κόσμο του βιβλίου. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Συγχαρητήρια.

[Emily · Rating 2 out of 5]

Ενδιαφέρουσα για πρώτη συγγραφική απόπειρα.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε 2 χρονικές περιόδους και 2 τόπους αντίστοιχα. Ευρύτερη περιοχή Πρέβεζας στα τέλη του 17ου αιώνα και Αθήνα του σήμερα.
Η δυναμική της πλοκής όμως υπολείπεται αισθητά στο κομμάτι του σήμερα. Γεμάτο ευκολίες και αδυναμίες αποτυγχάνει να γοητεύσει έστω και λίγο σε αντίθεση με το πρώτο κομμάτι που αποτελεί ένα μικρό κόσμημα γραφής. Κλείνοντας το βιβλίο σκέφτηκα ότι θα προτιμούσα να αποτελούσε ένα αυτόνομο κείμενο. Πλούσιο σε τοπικά γλωσσικά ιδιώματα που όμως ταίριαζαν στις προτάσεις σαν κομμάτια παζλ, μεταφυσικό όσο έπρεπε ώστε να μην καταντήσει ψεύτικο, πιστή απόδοση εποχής, έξοχα δοσμένα και πλούσια σε περιγραφές συναισθήματα ...
Και ενώ το παρελθόν απορροφούσε τον αναγνώστη εντός του, ταξιδεύοντας τον σε δάση, χωριά και πρασινάδες, ερχόταν στο επόμενο κεφάλαιο το αμείλικτο παρόν με τους νέους, σούπερ ωραίους και ανεξάρτητους, σε βίλες, σε πολυτελείς χώρους, με φόνους και ολίγον σεξ, έτσι ώστε ο αναγνώστης να ξενερώνει, πεταγμένος μονομιάς σε επαύλεις νοτίων προαστίων. Μέχρι να τελειώσει το κεφάλαιο και να αρχίσει το επόμενο και να ξαναεγκλιματιστεί ο αναγνώστης στο ενδιαφέρον από πλευράς γραφής και πλοκής παρελθόν.
Τι να πω; Από μια άποψη το έζησα και αυτό ως αναγνώστης ...

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 5 out of 5]

Ένα πρωτότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα, συνδεδεμένο με μια ιστορία αγάπης. Δυό διαφορετικές ιστορίες μια στο παρελθόν και μια στο παρόν που συνδέονται και σε κρατάνε σε αγωνία μέχρι το τέλος. Με κέρδισε από την πρώτη στιγμή η ιστορία που είναι γεμάτη μυστήριο, αγωνία και έντονα το μεταφυσικό στοιχείο. Δυό ιστορίες μπλεγμένες μεταξύ τους σαν κουβάρι και προσπαθούσα να βρώ την λύση του μυστηρίου, την άκρη του νήματος. Μου άρεσε πολύ η εναλλαγή μεταξύ της παλιάς ιστορίας με την άλλη του σήμερα, αγάπησα την ιστορία της Κασσάνδρας της ξωθκιάς και συγκινήθηκα με την αγάπη που έτρεφε μέχρι το τέλος για την αδερφική της φίλη, την επίγνωση του χαρίσματος που είχε να βλέπει το μέλλον αλλά και την γνώση ότι δεν μπορεί κανείς να αλλάξει την μοίρα, την πορεία του μέσα στη ζωή.
Και η ιστορία του σήμερα μια γυναίκα που κατηγορείται για φόνους που η ίδια ισχυρίζεται πως μόνο τους « βλέπει» και ένας δημοσιογράφος που την γνωρίζει μέσα στην φυλακή την ερωτεύεται και κάνει τα πάντα για να αποδείξει την αθωότητα της.
Με συγκίνησε και με γοήτευσε το βιβλίο της Δήμητρας Ιωάννου και μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

Πρωτότυπη ιστορία με αστυνομικά στοιχεία αλλά και που θυμίζει ένα ωραίο παραμύθι που μας ταξιδεύει σε ονειρεμένους τόπους,αλλά και σε διαβολικούς.Εξάλλου και η ζωή μας δεν είναι ένα παραμύθι??Πλοκή που διαδραματίζεται σε δύο περιόδου.Παρελθόν και παρόν που συνδέονται με πολλά κοινά με μια ισορροπία και με μιά φυσική ροή γεγονότων τουλάχιστον όσον αφορά το παρελθόν και με λαογραφικά στοιχεία.Προσωπικά η ιστορία του τότε,παρ΄όλο την μαγικότητα που έχουν τα παραμύθια,σε κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και σε απορροφά,δεν μπορώ να πω το ίδιο για την σύγχρονη χρονική περίοδο που μου άφησε πολλά κενά και ορισμένα υπερβολικά στοιχεία.Παρ'όλα αυτά η συγγραφέας συνδυάζει όμορφα το μεταφυσικό στοιχείο με την πλοκή με ρέουσα γραφή και ευχάριστη.Και σαν πρωτοεμφανιζόμενη με κέρδισε,ασχέτως τι αποκόμισα και τι όχι.Επομένως σειρά έχει και το δεύτερο βιβλίο της.

[Marianna Stavrinides · Rating 5 out of 5]

Αν και γενικα δεν μου αρεσουν τα φανταστικα βιβλια αυτο με συνεπηρε! Με κρατουσε συνεχως σε αγωνια! Το διαβασα σε μολις 5 μερες! Πολυ καλο! Η ενναλαγη απο το παρελθον στο παρον με εκανε να θελω να διαβαζω συνεχεια! Αν και ηταν η πρωτη αποπειρα συγγραφης την κυριας Δημητρας Ιωαννου πιστευω οτι στεφθηκε με επιτυχια! Πολλα μπραβο ελπιζω να εχουμε κι αλλα πολλα βιβλια απο αυτη την αξιολογη συγγραφεα!

[Niki Karaoli · Rating 4 out of 5]

Σε γενικές γραμμές μου άρεσε. Δεν θα πω ψέματα, στην αρχή απογοητεύτηκα. Μάλλον βαρετό το πρώτο μισό δεν κατάφερε να με κερδίσει. Στην πορεία έγινε πιο ενδιαφέρον με ένα αρκετά δυνατό τέλος που έσωσε την κατάσταση. Αυτό το μπρος πίσω σε κάθε -μα κάθε- κεφάλαιο με κούρασε και δεν με άφηνε να "βυθιστώ" στην υπόθεση...Αξιόλογη πάντως η πρώτη προσπάθεια της συγγραφέως, της εύχομαι καλή συνέχεια!!!

[Alexandra Avdikoy · Rating 5 out of 5]

Μια πραγματικά υπέροχη ιστορία,ευκολοδιάβαστη,συγκινητική,μεγαλειώδης,μια ιστορία που σου γεννάει εικόνες,και θέλοντας ή μη γίνεσαι ένα και μεταφέρεσαι στον τόπο,και γίνεσαι ένα με τους ήρωες!

Το διάβασα σε 2 μέρες,δίχως να μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου.Πραγματικά υπέροχο,και μπράβο στην συγγραφέα,για την υπέροχη αυτή ιστορία.

[AnthouG · Rating 4 out of 5]

1767 Αλή Πασσάς 'Ηπειρος