Δρόμοι παλιοί

by Κατερίνα Γκούνα

Στην Ελλάδα του 2011, σε μια χώρα που γερασμένη και ασεβής αναζητά τις χαμένες αξίες της και πληρώνει τα λάθη ενός φθαρμένου πολιτικού συστήματος, ακροβατώντας επώδυνα ανάμεσα στη σωτηρία και τη χρεοκοπία, η Μαργαρίτα, μια μοναχική γυναίκα, έρχεται αντιμέτωπη με το παρελθόν της όταν ξαφνικά παίρνει ένα γράμμα από το μοναδικό άντρα που αγάπησε στη ζωή της. Στο σταυροδρόμι των μεγάλων αποφάσεων, όπου πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο όνειρο και στην υπακοή σε μια λογική που τα χρόνια της μοναξιάς σμίλεψαν μέσα της, ξεκλειδώνει το σεντούκι των αναμνήσεων, βγάζει ένα ένα τα μαργαριτάρια μιας ανείπωτης ευτυχίας κι ενός αβάσταχτου πόνου, και ξαναζεί με λεπτομέρειες κι αισθήματα ζωντανά ένα οδοιπορικό ζωής που άρχισε τριάντα τρία χρόνια πριν, όταν δεκαεφτάχρονη μαθήτρια λυκείου ξεκίνησε το παρθενικό της ταξίδι προς τον Έρωτα.


Μια ιστορία με φόντο την Ελλάδα του μνημονίου, με κορυφαία στοιχεία την εμμονή σ’ έναν άκαρπο έρωτα, τη φιλοδοξία, την προδοσία και τη διάψευση. Κι ένα μεγάλο μυστικό, που περιμένει τη στιγμή της αποκάλυψης...

488 pages, Paperback

First published July 18, 2013

Reviews

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 4 out of 5]

Να ένα εξαίσιο παράδειγμα κοινωνικού μυθιστορήματος!! Τι γίνεται όταν ερωτεύεσαι τόσο βαθιά που για χάρη μιας ανάμνησης καταφέρνεις και χάνεις πολλά από τα όμορφα που έχει αυτή η ζωή να σου προσφέρει; Και όταν αυτός, ο πρώτος έρωτας επιστρέφει; Τον δέχεσαι; Ή τον πληγώνεις όπως σε πλήγωσε; Αυτή είναι η βασική (επιφανειακή) πλοκή του μυθιστορήματος.
Να και τι άφησε σε εμένα αυτό το βιβλίο: Πόσο εύκολο είναι τελικά για κάποια άτομα εσωστρεφή να βυθιστούν σε ένα τέλμα που μοιάζει με κατάθλιψη- (αν δεν είναι κατάθλιψη). Ο πρώτος έρωτας της έφηβης Ρίτας την αφήνει εντελώς απροειδοποίητα και αυτή βυθίζεται στην κατάθλιψη. Εντάξει, όλοι το περάσαμε αυτό με τον πρώτο μας έρωτα, τα βάψαμε μαύρα όταν χωρίσαμε και μετά το ξεπεράσαμε. Όμως εδώ έχουμε μια διαφορετική περίπτωση- ο καιρός περνάει και η Ρίτα δεν συνέρχεται. Προσπαθεί να βρει τρόπο να προχωρήσει στη ζωή της, όμως δεν τα καταφέρνει ποτέ αληθινά. Το καταφύγιό της είναι η σιωπή και το κλείσιμο στον εαυτό της, γνώριμη κατάσταση και σε εμένα- ακριβώς αυτό κάνω όταν δεν είμαι καλά ψυχολογικά. Και γνωρίζω και εγώ ότι κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο το οποίο δεν θέλει να βοηθηθεί. Ευτυχώς ή δυστυχώς κάποια άτομα είναι φτιαγμένα με τέτοιο τρόπο: να κλείνονται στον εαυτό τους και να βιώνουν τη δυστυχία τους μόνα τους.
Ίσως και να μπορούσε να βγει από το "πηγάδι" αυτό και πιο νωρίς η Ρίτα, αλλά σαν βιβλίο θα έχανε πολύ. Εξάλλου για εμένα το τέλος που έδωσε η κ. Γκούνα είναι το μόνο που ταίριαζε.
Βρήκα κοινά στοιχεία με το χαρακτήρα μου στη Ρίτα, ίσως για αυτό να μου άρεσε η πλοκή του βιβλίου. Η γραφή είναι όμορφη και στρωτή, δε βαρέθηκα ούτε στιγμή.
Γενικά, πρόκειται για πολύ καλό δείγμα του σύγχρονου ελληνικού μυθιστορήματος.

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

Καλογραμμένο βιβλίο με μια εξαιρετική γραφή,ευρηματική και σαρκαστική σε ορισμένα σημεία,που σε παρασύρει σε λογοτεχνικά ταξίδια.Πλούσιες περιγραφές πλαισιώνουν την πλοκή με μια ηρωίδα με αυτοκαταστροφική αυτοεκτίμηση και προσποιήσεις που δηλώνει χαρακτήρα ανασφαλή και που θύμωσα μαζί της για την απάθειά της,αφέλειά της και γενικά τον τρόπο αντιμετώπισης της ζωής της.Όχι ότι δεν συμβαίνουν και για αυτό η συγγραφέας το έφερε στο προσκήνιο μέσα από το έργο της καθώς επίσης και διάφορες γνώσεις γύρω από πολιτικά και γεωγραφικά θέματα.Μια ιστορία για τις σχέσεις ανθρώπων μέσα σε ένα γάμο και όχι μόνο που μερικοί αδύναμοι χαρακτήρες μένουν κολλημένοι στο παρελθόν και προσπερνούν την πραγματική ζωή χωρίς να ξεχνούν ότι τους πόνεσε και δεν προχωρούν.

[Voula Fotinopoulou · Rating 5 out of 5]

Ειναι το πρωτο της βιβλιο και με καταγοητευσε, ξερει να φωτογραφιζει την ψυχη της και να στο μεταφερει ποτε με αισιοδοξια, ποτε με ενοχες, ποτε με αδιεξοδο!!!! Ξερει να περιγραφει την απογνωση σε ολη της το μεγαλειο.... που μονο σε κλασικους συγγραφεις το εχω συναντησει.... Θεωρω οτι ειναι ακρως φιλολογικη, με κερδισε απολυτα, με το ρεαλιστικο της λογο, αυτη την ειλικρινεια που ουτε στον εαυτο μας δεν αποδεχομαστε. Ολο το βιβλιο, καθε του παραγραφος ειναι και απο ένα μαργαριταρι!!!! Το σχολιό μου δεν εχει ιχνος κολακειας, θεωρω τυχερο τον εαυτο μου που βρεθηκε αυτο το ντοστογεφσκικο βιβλιο στο δρομο μου, και φυσικα θα την ακολουθω. Την ευχαριστω για το ονειρεμενο ταξιδι στις περιπλανησεις της, καποια στιγμη αισθανθηκα το αρωμα της Φλωρεντιας και με απογειωσε. Με το βιβλιο σου απαρνηθηκα τις νεανικες μου ενοχες και αισθανθηκα οτι δεν ειμαι μονη μου στο τσουναμι των νεανικων λαθών μου. Ευχαριστω Κατερινα γι΄αυτες τις ευτυχισμενες στιγμες που ενιωσα καθως το διαβαζα και τελικα αυτος ειναι ο στοχος ολων των αναγνωστων να γινουν ευτυχισμενοι μεσα απο ενα βιβλιο!!!!

[Marina Maidou · Rating 4 out of 5]

Ο τρόπος γραφής μου θύμισε μια φίλη που γράφει γράμμα σε μια άλλη, μια συντροφική ατμόσφαιρα και οικειότητα για σημερινές γυναίκες. Η πλοκή της ιστορίας, εντάξει, κάπου πήγαινε για σαπουνόπερα, (μα τόοοσο κανένας δεν πήρε χαμπάρι για τον έρωτα της κοπελίτσας-πολλοί γάμοι-πολλά ταξίδια για σπουδές σε άλλες χώρες και στο τέλος ξώφαλτσο το αισθητικός από εγχώριο ΤΕΙ)... Η ανεκπλήρωτη πίκρα του έρωτα που κράτησε χρόνια πολύ πειστική... Θεσσαλονίκη ιδωμένη από "μέσα". Ανυπομονώ για τα επόμενα βιβλία της (και κρίμα που δεν φαίνεται και το υπέροχο εξώφυλλο του βιβλίου, μπράβο στον εκδοτικό οίκο)!