Oikofobie: De angst voor het eigene

by Thierry Baudet

Oikofobie is het tegenovergestelde van xenofobie. Niet de angst voor het vreemde, maar voor het eigene. Een afkeer van geborgenheid; het willen stukmaken van het thuis. Oikofobie is wat de westerse elites drijft. Modernisme in de kunsten, multiculturalisme en het Europese project: ze komen er direct uit voort. Het zijn symptomen van een ziekelijke behoefte aan vervreemding en ontworteling. In Oikofobie identificeert Thierry Baudet deze ziekte van onze tijd. Het is het aangrijpende credo van de nieuwe avant-garde.

Genres: Politics

248 pages, Paperback

First published September 1, 2013

About the author

Dutch sovereignist politician, historian and jurist. Baudet was the founder of the Forum for Democracy party that was elected into the Dutch parliament in 2017

Thierry Baudet (1983) studied law and history and the University of Amsterdam.

Thierry Baudet has published multiple books and novels and has also been active as a columnist for the Dutch newspaper NRC Handelsblad.

In 2015 Baudet established the Forum for Democracy (FvD) as a thinktank, the thinkthank was transformed into a political party with Thierry Baudet as its leader in 2016. In 2017 the party was elected to office and won two seats in the Dutch parliament.

In the national elections of March 17, 2021 Thierry and his party FVD won with 8 seats, which made him the highest climber in terms of percentage of all political parties in the Netherlands.

Reviews

[Pieter · Rating 4 out of 5]

Na "De aanval op de natiestaat" gaat deze Nederlandse academicus verder op de ingeslagen weg. In tegenstelling tot het eerder vermelde werk, is "Oikofobie" meer een verzameling van korte stukjes over de meest diverse onderwerpen: islam, moderne kunst, pornografie, jacht, sigaren. De themata waarover Baudet zijn "geestelijke vader" en promotor ook graag van gedachten wisselt, de Britse conservatief Roger Scruton. Van Scruton komt overigens ook de term oikofobie, die wordt afgezet tegen het vaker gebruikte xenofobie. De angst voor het eigene, die onder andere ervoor zorgt dat politiek en cultureel hoe langer hoe meer Nederland/ Europa zijn eigenheid en soevereiniteit op het spel zet. Kan iemand uit Jamaïca eeuwenlange Zwarte Piet-traditie op de wip zetten door te dreigen met racisme onder de Verenigde Naties-paraplu?

Maar ook de meeste onderwerpen uit "De aanval op de natiestaat" worden opnieuw gebracht: gebalder, soms met nieuwe argumenten of voorbeelden: de multiculturele samenleving en supranationale organisaties zoals de Europese Unie en zelfs de Wereldhandelsorganisatie, die vanonder en vanboven uit de democratische en sociale rol van de natiestaat ondergraven. In tijden van groeiende politiek-correctheid zijn de stukjes en boeken van Thierry Baudet een welgekomen verfrissing.

[Daniel Schotman · Rating 1 out of 5]

Gelukkig bevat het boek vooral korte hoofdstukken anders was er geen doorkomen aan geweest. Deze hoofdstukken gaan over de meest uiteenlopende onderwerpen en ik heb enige samenhang nog niet echt kunnen ontdekken.

Het is echter wel een boek dat door iedere Baudet stemmer zou moeten worden gelezen. Aangezien ik vermoed dat als je er doorheen komt je ook gelijk een stemmer af bent. Verschillende passages deden mij echt de kin op de schoenen vallen.

[Jesper · Rating 3 out of 5]

Het boek is een soort aaneenschakeling van losse essays die vaak niet echt verbinding met elkaar vinden. Ondanks dit staan er interessante betogingen in die zeker stof tot nadenken geven. Een interessant, maar niet samenhangend boek.

[Claude · Rating 4 out of 5]

Mr. Baudet hanteert een glasheldere taal - dat in tegenstelling tot onze 'politieke vertegenwoordigers'- die hij erg op de korrel neemt. Zijn verwoording van het supranationale (EU) die federale proporties aanneemt en zich zo steeds verder van de naties, van de gewone mensen verwijdert en 'ontheemt', vond ik het interessantst.

[Jonathan · Rating 3 out of 5]

Slechts drie sterren omdat het meer een verzameling is van losse essays dan een verhandeling over oikofobie. Dat neemt niet weg dat Baudet hier weer prima stukjes heeft neergepend, geen straf om te lezen.

[A.C. Brands · Rating 3 out of 5]

Baudet schrijft op een vlotte, prikkelende wijze een pleidooi voor conservatisme. Daarbij legt hij de vinger op een opvallende zere plek: oikofobie, oftewel angst voor het eigene. De veelal op zichzelf staande hoofdstukken lezen makkelijk weg. De argumentatie rammelt weleens, en voor je idee dendert de redenatietrein aan wat essentiële stations voorbij en sta je opeens bij de eindbestemming. Daardoor overtuigt het betoog niet altijd. Maar de wijze waarop Baudet bepaalde ontwikkelingen analyseert en weegt, maakt dit boek zeker een aanrader.

[Jelle Rijntjes · Rating 1 out of 5]

Thierry Baudet is a Dutch right wing populists, one of the most controversial figures in the Dutch politics. Because I think it's necessary to learn about "the other party's" arguments, I wanted to read this, and I have regret. This book is a collection of columns without a clear connection. It exists from biased research, sophisms and a very arrogant tone; like there's no discussion possible.

[Wouter Bok · Rating 4 out of 5]

Erudiet en glashelder betoog van Thierry Baudet om onze eigen cultuur te behouden. Een waardevolle bijdrage aan de discussie over onze identiteit. Verplichte kost voor FvD-criticasters; racisme, fascisme of xenofobie zijn ver te zoeken bij Baudet, gedegenheid des te meer.

[Lub Romkes · Rating 3 out of 5]

Het boek leest prettig weg maar is helaas te veel een verzameling van columns om richting de 4/5 sterren te gaan.

[Sylvia · Rating 3 out of 5]

A collection of news paper columns and essays in which the author expresses his view on Dutch and western society.

[Ferryvdhorst · Rating 2 out of 5]

"We installeren van die mooie grenspoortjes zoals je ook in Frankrijk hebt. Doet denken aan vakantie" (Oikofobie, p.34).

[Laurens · Rating 4 out of 5]

Helder en scherp, één van de beste hedendaagse pleidooien voor conservatisme, gezond verstand en tégen de supranationale Moloch die zich de Europese Unie laat noemen.

[Philipp Hartmann · Rating 3 out of 5]

Thierry Baudet greift für den Titel seines Buches mit Oikophobie auf einen Begriff zurück, der vom Anfang 2020 verstorbenen britischen Philosophen Roger Scruton, einer Ikone des konservativen Denkens, geprägt wurde. Oikophobie bezeichnet den "Selbsthass" auf all das, was man als das "kulturell Eigene" ansehen kann. Sie steht damit der bekannten und exzessiv angewendeten Vokabel der Xenophobie , dem Hass auf das Fremde, diametral entgegen.
Der Autor geht auf verschiedenste Symptome für das Ausgreifen dieses Phänomens in der Moderne ein: die Entfremdung zwischen politischer "Elite" und Bevölkerung (die an anderer Stelle oft mit dem Gegensatz zwischen den anywheres und den somewheres verglichen wird), die aus dem Ruder laufende Internationalisierung des Rechts, das nicht mehr demokratisch legitimiert ist, Islamisierung und Multikulturalismus im Westen sowie Modernismus und Entwurzelung.
Während die Beiträge sicherlich analytisch wertvoll und wichtig sind und insbesondere die Vorschläge für politische Reformen positiv hervorstechen, liegt ein Hauptkritikpunkt darin, dass kaum Verweise zum eigentlichen Thema, dem der Oikophobie, vorhanden sind. Es gibt hier fast keinen Verweis, keine Kohärenz, die die Beiträge in den größeren Zusammenhang der Oikophobie einbettet - mit Ausnahme der Einleitung und der Schlussfolgerung auf den letzten Seiten.
Der Analyse, die mit zahlreichen konkreten Beispielen und Verweisen unterfüttert ist, ist jedoch vollumpfänglich zuzustimmen. Zu konkreteren Ausführungen, insbesondere über Oikophobie und Ästhetik, sowie darüber, was Konservatismus bedeutet, empfiehlt sich jedoch ein Rückgriff auf den auch vom Autor immer wieder genannten Polyhistor Roger Scruton mit seinen umfangreichen und hochinteressanten Werken.

[Amy · Rating 3 out of 5]

Thierry Baudet's Oikofobie is een bijster simpele en scherpe kijk op de rampkoers van de EU en andere gutmensch instellingen, o.a. het Europese Hof. Het is een makkelijk te volgen boek met goede onderbouwingen en voetnoten voor alle beweringen. Oikofobie zet je aan het denken, daagt je uit om het verschil tussen het originele idee van de EU te vergelijken met de rampante opkomst van de Federale Staten van Europa.

Kortom, een prima boek met hier en daar wat uitglijers m.b.t. drogredenering.