از پادشاهی کیومرث تا پایان داستان رستم و سهراب

by Abolqasem Ferdowsi, سید علی شاهری (برگردان به نثر)

جلد اول شاهنامه به نثر شامل چهار قسمت است.
در قسمت اول به چگونگی زندگی و پادشاهی اولین شاهان روی زمین پرداخته و سرگذشت شاهان پیشدادی را می خوانیم.شاهان پیشدادی از اولین پادشاه یعنی کیومرث آغاز شده و تا جمشید ادامه می یابد.سپس داستان فریدون و ضحاک را می خوانیم که در آن دو نیروی خیر و شر به تقابل هم می پردازند تا سرانجام خوبی ها و پاکی ها بر ظلمت و سیاهی پیروز می شوند.
قسمت دوم شامل یکی از زیبا ترین داستان های عاشقانه شاهنامه یعنی زال و رودابه است.در این داستان خواهیم دید که چگونه دو عنصر متضاد در کنار هم قرار گرفته و با وجود تمام موانع، این دو دلداده که از دو تیره و نژاد متفاوت هستند به هم پیوند می خورند.
قسمت سوم،داستان بالندگی قهرمان ملی و ناجی ایران زمین،یعنی رستم را روایت می کند.
قسمت چهارم شامل غمنامه ی رستم و سهراب،که یکی از سوزناک ترین داستان های شاهنامه است.یکی از داستان های بسیار تفکربرانگیر که اگر با بی دقتی خوانده شود دل خواننده از سرانجام ماجرا،از دست رستم به خشم می آید،چنان که حکیم توس خود چنین می گوید:
یکی داستان گویم پر از آب چشم دل نازک تر از رستم آید به خشم

382 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

Abolqasem Ferdowsi (Persian: ابوالقاسم فردوسی), the son of a wealthy land owner, was born in 935 in a small village named Paj near Tus in Khorasan which is situated in today's Razavi Khorasan province in Iran.
He devoted more than 35 years to his great epic, the Shāhnāmeh. It was originally composed for presentation to the Samanid princes of Khorasan, who were the chief instigators of the revival of Iranian cultural traditions after the Arab conquest of the seventh century. Ferdowsi started his composition of the Shahnameh in the Samanid era in 977 A.D. During Ferdowsi's lifetime the Samanid dynasty was conquered by the Ghaznavid Empire. After 30 years of hard work, he finished the book and two or three years after that, Ferdowsi went to Ghazni, the Ghaznavid capital, to present it to the king, Sultan Mahmud.

Ferdowsi is said to have died around 1020 in poverty at the age of 85, embittered by royal neglect, though fully confident of his work's ultimate success and fame, as he says in the verse:
" ... I suffered during these thirty years, but I have revived the Iranians (Ajam) with the Persian language; I shall not die since I am alive again, as I have spread the seeds of this language ..."