Kjartan Ómarsson virðist ósköp venjulegur maður, vel liðinn og viðkunnanlegur. Einn sólríkan dag fer hann í sund en skilar sér aldrei heim aftur. Það kemur öllum í opna skjöldu þegar lík hans finnst í blokkaríbúð sem hann hefur haldið leyndri fyrir konu sinni og kunningjum. Það sem verra er, Kjartan Ómarsson hefur verið myrtur á hrottafenginn hátt og líkami hans tæmdur blóði.
Rannsókn málsins fellur í hendur fyrrum knattspyrnukempunnar Rúnu og starfsfélaga hennar Hönnu, nýliðans í rannsóknarlögreglunni. Fyrr en varir standa Rúna og Hanna frammi fyrir óhugnanlegri röð illverka sem leiðir þær sífellt dýpra í fortíð fórnarlamba sem reynist skuggalegri en við fyrstu sýn.
Steindór Ívarsson, höfundur skáldsögunnar Sálarhlekkir, sem hrifið hefur hug og hjörtu ótal lesenda og nýtur ótrúlegra vinsælda, fetar hér nýjar slóðir og færir okkur sína fyrstu glæpasögu. Blóðmeri er æsispennandi morðgáta sem heldur lesendum föngnum frá fyrstu mínútu.
Vel skrifuð finnst mér, en ég var ósáttur við síðustu 7-10 blaðsíðurnar. Vil ekki segja meira hér. Höfundur lýsir vel persónum og staðarháttum, hefur greinilega aflað sér vitneskju um efnið og sagan í raun flýtur vel áfram. Ég er mikill aðdáandi sagna sem eru ekki alltof langar!
Mér fannst þetta góð afþreying. Söguþráðurinn spannst vel, hún hélt mér spenntri og var i rauninni vel skrifuð. Ég kímdi reyndar yfir því hvað allar sögupersónurnar voru uppteknar af útliti og aldri. Ætla rétt að vinna að þetta lýsi ekki samlöndum mínum en sé frekar eitthvað sem þessi tiltekni höfundur er upptekinn af. Ég gruna hann um að hafa mikla aldurs og holdafarskomplexa. Annars fannst mér persónurnar ágætlega gerðar og frískandi
Í Blóðmeri kemur í ljós að gerandinn er Hulda, réttarmeinafræðingurinn sem starfar sjálf að rannsókn málsins. Hún er ekki knúin áfram af tilviljunarkenndu ofbeldi heldur markvissri hefnd. Hulda var nauðgað af Kristni, Böðvari, Kjartani og Karli á landsmóti hestamanna; Karl, blóðmerabóndi, var aðalgerandinn, hinir samverkamenn sem tóku þátt og þögðu.
Morðin eru afleiðing áfalla sem voru aldrei unnin úr og samfélags sem verndaði gerendur með þögn, léttvægingu og samsekt. Staða Huldu innan kerfisins – sem „hlutlaus“ réttarmeinafræðingur – gerir henni kleift að stýra frásögninni og afhjúpar um leið hversu brothætt hugmyndin um hlutleysi er þegar réttlæti bregst.
Í lokin er ekki boðið upp á siðferðilega einfalt uppgjör. Gerandinn er jafnframt þolandi; sekt og ábyrgð dreifast. Réttlætið sem kerfið neitaði verður að ofbeldi.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mjög mikill spenntryllir - jafnvel hryllir á tímabilum. Frekar groddalegar lýsingar og ég átti erfitt með hana og lagið nokkrum sinnum frá mér. Áhugavert plottið og endirinn frekar ófyrirsjáanlegum. Minnir mig á Stieg Larsson bækurnar
Fínn krimmi. Skemmtilegar persónur og heimur sem höfundur skapar. Endirinn dáldið snubbóttur eða snöggur, sem getur verið skemmtilegur stíll en fannst það ekki alveg í takt við bókina.
Mjög góð og áhugaverð. Spennan flæddi vel og það sem mér fannst best var að endirinn og lokin að gátunni voru ekki of fyrirsjáanlegar, sjaldan sem ég sé ekki fyrir hvernig spennusögur enda, en þessi saga kom mér á óvart. Eini ókosturinn er hins vegar að endalokunum virðist vera flýtt óþarflega mikið og eins og nokkrir lausir endar séu skildir eftir, nema það komi önnur bók og haldi áfram þar sem frá er horfið og við fáum að kynnast lögreglukonunum Rúnu og Hönnu meira.