เพียง(ภพ)รัก

by ริญจน์ธร

เพราะรัก จึงเชื่อในปาฏิหาริย์ ว่าจะพานพบกัน...สักวันหนึ่ง

เตชน์ ชายหนุ่มในโลกปัจจุบัน พิมพ์อัปสร หญิงสาวจากโลกอนาคต
ทั้งคู่พบกันท่ามกลางสายฝน...และรักกัน
แต่เมื่อฤดูฝนสิ้นสุดลง คู่รักก็ต้องพรากจากกัน
เมื่อฤดูฝนวนเวียนมาอีกครั้ง สองหนุ่มสาวได้กลับมาพบกัน
และเธอได้ข้ามกาลเวลามาอยู่กับเตชน์ในโลกของเขา
แต่แล้วในคืนฝนกระหน่ำ พิมพ์อัปสรกลับหายไปสู่โลกของเธอ
ทั้งสองจะได้พบกันอีกหรือไม่ หรือต้องจากกันตลอดกาล

424 pages, Paperback

First published August 1, 2013

Reviews

[Polyj · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องราวรักข้ามเวลา ข้ามมิติ โลกคู่ขนาน ของหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ที่มีเหตุการณ์ชักนำคือสายฝน

พิมพ์อัปสร โปรแกรมเมอร์สาวโสดรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองกำลังรอคอยใครบางคน ผู้ชายที่เคยช่วยเหลือเธอไว้เมื่อ 7 ปีก่อน เขาคือรักแรกพบของเธอ ... มาในวันนี้ เธอได้เห็นเขาอีกครั้งท่ามกลางสายฝน แต่แล้วเขากลับเลือนหายไปไร้ร่องรอย ... หรือจะเป็นเพียงภาพลวงตา

เตชน์ ชายหนุ่มผู้เคยมีทุกอย่างเพียบพร้อม แต่แล้วกลับสูญเสียมันไปพร้อมเพราะธุรกิจที่ล้มเหลว เหลือเพียงโรงงานขยะเก่าๆ ในที่ห่างไกลเท่านั้น แต่เขาก็พยายามกอบกู้ชีวิตตัวเองกลับคืนมา ในคืนวันอันเงียบเหงา ท่ามกลางสายฝน เขากลับได้พบหญิงสาวคนหนึ่ง คนซึ่งบอกว่าเคยรู้จักเขาเมื่อเจ็ดก่อน เธอมาจากห้วงเวลาในอนาคตของเขา สายฝนชักนำให้พวกเขาได้สร้างความผูกพันกันใหม่ แต่เมื่อหมดฤดูฝนไปแล้ว ทั้งคู่จะทำอย่างไร

ชอบพล็อตเรื่องนี้ค่ะ เป็นการข้ามเวลาที่น่ารักมาก มีสายฝนเป็นตัวช่วย
และมีเรื่องราวของหุ่นกระบอกคู่รักที่พลัดพรากต้องการตามคู่ของตน อิงเรื่องราวนิทานพระสุธนมโนรา
นอกจากนี้ยังมีการโยงเอาความรู้เรื่องทางวิทยศาสตร์เข้ามาอ้างอิง ซึ่งผู้เขียนต้องศึกษาข้อมูลมาพอสมควร
ชอบอาชีพพระเอกที่ทำโรงงานแยกขยะ แปลกดีค่ะ มีรายละเอียดพอประมาณ และแสดงให้เห็นว่าเป็นคนทำงานจริง
ช่วงท้ายตอนจะปิดเรื่องปิดปมนี่รู้สึกจะรวบรัดไปหน่อยค่ะ
เรื่องนี้มีความหวานอบอุ่นระดับปานกลางนะคะ พระนางเรื่องนี้เขามีช่วงที่เขียนไดอะรี่ถึงกันด้วยค่ะ น่ารักมาก ซึ้งมากๆ

“จะรอคอยเสมอ...เพราะเธอคือดวงใจ”


>> 7.5 / 10
พล็อต (2) = 2
การดำเนินเรื่อง (2) = 1.5
สำนวน ภาษา (4) = 3
ความสมบูรณ์ของหนังสือ (1) = 0.5
ความประทับใจพิเศษ (1) = 0.5

[Jerawan Meesangnilverakul · Rating 2 out of 5]

ใช้เวลานานมากกว่าจะอ่านจบ
มีหลายๆอย่างที่ทำให้ไม่หยิบมาอ่านพักใหญ่
ตอนแรกเริ่มเรื่องมาโอเค แต่พอมากลางๆเรื่อง เรื่องมันอืด เรื่องมันไม่มีอะไรอื่นเลยนอกจากพระอก นางเอก เขียนไดอารี่หากัน
เรื่องเริ่มดีขึ้นมาหน่อยตอนที่พระเอกข้ามภพมาที่ภพนางเอก แต่ก็อีกนั่นแหละ เรื่องก็ยังอืดหลังจากนั้น
จุดเริ่มต้นความรักของพระเอก นางเอกยังไม่ค่อยชัด รู้สึกมันดูรวบรัดเกินไป ดูคลุมเครือ
ลักษณะนิสัยของพระเอก นางเอก ไม่ได้บอกรายละเอียดไว้มากเท่าไหร่ เลยทำให้ไม่ค่อยอิน
เรื่องมันดูลงเอยแบบง่ายไปหน่อย เรื่องดูลงล็อกมากเกินไป จนบางครั้งอ่าน เฮ้ย อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้

ส่วนที่ดีของเรื่องนี้ ชอบที่ตัวพระเอกเองมีอาชีพเป็นเจ้าของโรงงานแยกขยะ นางเอกเป็นโปรแกรมเมอร์
ชอบที่ผู้เขียนให้ข้อมูลที่อ้างอิงจริงๆจากหนังสือวิทยาศาสตร์ ชอบความคิดตรงที่ใช้สายฝนเป็นสื่อกลางที่ทั้งสองจะได้พบกัน

แต่โดยรวมแล้วยังไม่อินกับเนื้อเรื่อง ไม่อินกับความรักของพระ-นาง
ซึ่งทำให้เรารู้สึกเบื่อที่จะอ่านไปสักพัก