کتاب جناب شهبازی، اتهاماتی جنسی و ... رو به مجموعه سنت گرایان و علی الخصوص شوان (یکی از مهمترین ها و شاید مهمترین سنت گرای معاصر) وارد می کنه. من جدیدا با سنت گرایان علی الخصوص نصر اشنا شدم. این دسته از فلاسفه، از سنت الهی (نه به عنوان معنای مصطلح یعنی قدیمی) با مفهومی آمیخته با واژه هایی مثل حکمت و خرد جاویدان صحبت می کنند. این مفهوم خرد جاودان به نوعی با امری قدسی و معنوی پیوند خورده. سنت گرایان به شدت با مدرنیته و تجدد مخالفند به دلیل اینکه معتقند مدرنیته انسان رو از معنویت و عالم غیب دور کرده. نکته مشترک همه سنت گرایان، زبان دانی ( اکثرا متون کهن یونانی و یا سانسکریت رو به زبان اصلی مطالعه کرده اند) اونهاست، ضمن اینکه همشون من جمله نصر، شخصیتهایی بسیار فرهیخته از نظر علمی و وارسته از نظر اخلاقی هستند. کتاب شهبازی به نظرم بیشتر یک کتاب سفارشیه برای زدن نصر و سنت فکری که دنبال می کنه. منطق کتاب از حد منطق کیهان شریعتمداری برای زدن مخالفاش بالاتر نمی ره و البته از اتهام جنسی هم شروع می کنه. نویسنده اصولا به حرفی که سنت گرایان می زنند و چارچوبهای فکری اونا، مراجعه جدی نمی کنه و هر چند تلاش مذبوحانه ای کرده ولی در برخورد با حتی ساده ترین مسائل فکری اونا هم دچار سو تفاهم شده. از نکات مثبت کتاب هم اینه که با اسامی سنت گرایان دنیا اشنا میشید
این کتاب خلاصه ای است از کتاب سجویک در افشاگری علیه شوآن و شوآنی ها. برای کسی که نمی داند سنت گرایان چه می گویند این کتاب هیچ سودی ندارد. برای آن کس هم که می داند صرفا یک نظرگاه دیگر است: شوآن به مثابه فردی که در پی جمع کردن ادیان گوناگون بود - و به طور خاص آیین های هندی و شمنی سرخ پوستی به دلش می نشست - در مقابل گنون که مسلمانی راست کیش بود و از خلط ادیان با هم اجتناب می کرد. شوآن گرچه در سنت صوفیان علاویه راه می رفت اندک اندک از این تقید به یک دین خاص فراتر رفت و به تجمیع همه ی آیین های نیک مد نظرش دست زد.
این کتاب از طرف دیگر نسبت های غیرراست کیشانه ی جنسی به شوآن نسبت می دهد. مثل انجام رقص خورشید سرخپوستان به صورت برهنه همراه با زنان تقریبا برهنه یا دختران خردسال و اموری از این دست.
شهبازی در کنار داستان سجویک تلاش دارد داستان های خود را به روایت سجویک اضافه کند. مثلا به میان کشیدن فراماسونرها و پارسیان هند و یهودیان و ... به داستان تئوسوفیزیم و در پی آن سنت گرایی
قضاوت های عجیب کم نیست در این روایت اما کلیتش به یک بار خواندن می ارزد - البته برای کسی که با سنت گرایان آشنا باشد
چقدر که فلسفه با تاریخ مرتبط است . باید پذیرفت مطالعه فلسفه بدون مراجعه همزمان به تاریخ و بستر های اجتماعی شکل گیری آن می تواند گمراه کننده باشد . و واژه هایی که در این کتاب می درخشیدند : صداقت رنه گنون ، خمینی ، مطهری