سیدموسی صدر (زادهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۰۷ در قم)، مرجع دینی و سیاسی شیعیان بود که پس از هجرت از ایران به لبنان، مجلس اعلای شیعیان لبنان را تأسیس کرد و رهبری فکری و سیاسی شیعیان این کشور را عهدهدار شد. او در میان شیعیان به «امام موسی صدر» مشهور است. او در ۹ شهریور ۱۳۵۷، طی سفری رسمی به لیبی به دعوت معمر قذافی، ناپدید شد. موسی صدر در کنار تحصیلات حوزوی، دروس دبیرستان خود را به اتمام رساند، و در سال ۱۳۲۹ به عنوان اولین دانشجوی روحانی در رشتهٔ «حقوق در اقتصاد» (معادل رشتهٔ اقتصاد کنونی) به دانشگاه تهران وارد و در سال ۱۳۳۲ فارغالتحصیل شد.
اولین کتابی بود که از امام موسی مطالعه کردم. بهترین بخش کتاب، به نظرم پرتو چهارم بود. درباره انسان محوری به جای خدا محوری در دنیای امروز-اصطلاحا اومانیسم- دید خیلی خوبی به دست میدهد. داشتن چند مترجم میتواند نقطه ضعفی برای کتاب باشد. ترجمه ها یکدست نیستند. شخصا در خواندن پرتو آخر- روح تشریع در اسلام- دچار مشکل شدم!
شرح چندین سخنرانی از سید موسی صدر با نگاهی متقاوت، جدید و جالب به جامعه، دین و برخی اعمال آن؛ بخش آخر کتاب که به خلاصهای از زندگی و داستان ربوده شدن امام میپردازه مثل یک کتاب جنایی برای من میخکوب کننده و جذاب بود.