تپه‌های آبی

by William Carlos Williams, خسرو ریگی (Translator), هادی محیط (Translator)

گل سرخ می‌پژمرد و شکوفا می‌شود دوباره با بذرش، خودبه‌خود اما کجا. به جز درون شعر ادامه می‌یابد بدون آن‌که نقصی پیدا کند زیبایی‌اش

120 pages, Paperback

Published January 1, 2012

About the author

William Carlos Williams was an American poet closely associated with modernism and Imagism. He was also a pediatrician and general practitioner of medicine. Williams "worked harder at being a writer than he did at being a physician," wrote biographer Linda Wagner-Martin. During his long lifetime, Williams excelled both as a poet and a physician.

Although his primary occupation was as a doctor, Williams had a full literary career. His work consists of short stories, poems, plays, novels, critical essays, an autobiography, translations, and correspondence. He wrote at night and spent weekends in New York City with friends—writers and artists like the avant-garde painters Marcel Duchamp and Francis Picabia and the poets Wallace Stevens and Marianne Moore. He became involved in the Imagist movement but soon he began to develop opinions that differed from those of his poetic peers, Ezra Pound and T. S. Eliot. Later in his life, Williams toured the United States giving poetry readings and lectures.

In May 1963, he was posthumously awarded the Pulitzer Prize for Pictures from Brueghel and Other Poems (1962) and the Gold Medal for Poetry of the National Institute of Arts and Letters. The Poetry Society of America continues to honor William Carlos Williams by presenting an annual award in his name for the best book of poetry published by a small, non-profit or university press.

Williams' house in Rutherford is now on the National Register of Historic Places. He was inducted into the New Jersey Hall of Fame in 2009.

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

نمره ی واقعی: یک و نیم

اشعار این مجموعه اغلب به طور آزاردهنده ای مبهم اند - همانطور که کتاب را می خواندم انبوهی از علامت سؤال ها حواشی کتابم را پر می کرد. جدای از برخی اشعار توصیفی و برخی اشعار در مورد چیستی شعر و همینطور برخی اشعار اندیشمندانه، خواندن و نفهمیدن در این اشعار عجین بودند. البته این ابهام از جنس ابهام آن اشعاری نیست که فاقد ساختار و ... اند، برعکس ساختار جملات این کتاب علی رغم برش ها و جمله بندی های خاص ابهام زیادی ندارد، آنچه ابهام دارد پیوند جملات و بندها با هم است

ترجمه بد نیست اما شاعرانه هم نیست - البته من جز یک شعر تطبیقی ندادم اشعار رو؛ البته اشعاری که می خواستم رو پیدا نکردم که بتونم تطبیق بدم. خیلی بده که عناوین اصلی اشعار به عنوان پاورقی ذکر نمی شه، خواننده برای پیدا کردن اصلشون باید اسم رو حدس بزنه. اصولا بهتر بود اصل اشعار هم در این کتاب می آمد، چون اغلب این اشعار در اینترنت نیست و اگر هم باشه دردسر داره پیدا کردنش

چند شعری که بیشتر پسندیدمشان - هویدا است که برای مجموعه ای با حدود 150 شعر این تعداد شعر بالاتر از متوسط، واقعا کم است: جوان مرد، فقرا، باد زمزمه گر، بادها، به، 4 ژولای، میان دیوارها، شکوفه های گیلاس در بعد از ظهر، و کنش

[HM · Rating 3 out of 5]

آه ، ای گربه سیاه ایرانی
آیا زندگی ی تو
نفرین نگشته با فرزندانی ؟
ما تو را برای استراحت
بردیم به آن مزرعه قدیمی ی
آمریکایی ، چقدر تنها
با آن همه موش های صحرایی
در میان علف های بلند
و تو بازگشتی به سوی ما
با این حال

آه ، گربه سیاه ایرانی

----------------------
ترجمه ی این گزیده از اشعار کوتاه ویلیامز چندان شاعرانه و ظریف نیست اما شعر او زنده است و رنگ دارد حتی اگر از اسطوره های ساخته ازرا پاند گله مند باشد و خود را در برابر شعر او سگ لنگ سه پایی بداند:



TO A POOR OLD WOMAN

munching a plum on
the street a paper bag
of them in her hand

They taste good to her
They taste good
to her. They taste
good to her

You can see it by
the way she gives herself
to the one half
sucked out in her hand

Comforted
a solace of ripe plums
seeming to fill the air
They taste good to her