Θάνατος στο Βαλπαραΐζο

by Μένης Κουμανταρέας, Μένης Κουμανταρέας

Πώς ένας εξόριστος ετοιμοθάνατος κομμουνιστής ηγέτης περνά τις τελευταίες ημέρες του στη μακρινή Χιλή ανάμεσα σε μια εταίρα που τον σαγηνεύει, σ' έναν ψευτοδόκτορα που τον υπονομεύει και έναν Έλληνα γιατρό που επιστρατεύεται για την περίσταση. Ένα υπαρξιακό δράμα που εξελίσσεται σε πολιτικό θρίλερ μέσα σ' ένα σκηνικό τρόμου και γοητείας στο Βαλπαραΐζο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

272 pages, Paperback

Expected publication March 1, 2103

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931 και σπάνια την εγκαταλείπει. Δεν ακολούθησε ανώτερες σπουδές. Δοκίμασε να σπουδάσει θέατρο και πέρασε εξίσου άδοξα, από την δημοσιογραφία. Εργάστηκε επί σειρά ετών σε γραφεία, δουλειές άσχετες, που του επέτρεψαν να αφοσιωθεί στο γράψιμο. Στην διάρκεια της δικτατορίας δικάστηκε από τη Χούντα για το βιβλίο του "Το αρμένισμα"· την ίδια περίοδο έγραψε με άλλους 17 συγγραφείς σ' ένα συλλογικό τόμο με τίτλο "18 κείμενα". Το πρώτο του βιβλίο "Τα μηχανάκια" κυκλοφόρησε το 1962. Θέμα του οι καταπιεσμένοι έφηβοι της εποχής· καταπιεσμένοι και περιθωριακοί είναι σχεδόν όλοι οι ήρωες των βιβλίων του με μόνιμο σκηνικό την Αθήνα. Το 1972 πήρε την υποτροφία RAAD για την πόλη του Βερολίνου. Τιμήθηκε με το πρώτο-μεταχουντικό - Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1975 για το βιβλίο του "Βιοτεχνία υαλικών". Από το 1982 ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο. Διετέλεσε στη δεκαετία του '80 μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ταινίες για τη τηλεόραση και τον κινηματογράφο έγιναν τα βιβλία του: "Κυρία Κούλα", "Τα καημένα", και η "Φανέλα με το 9". Παράλληλα με τα δικά του βιβλία έχει μεταφράσει στα ελληνικά αρκετά λογοτεχνικά έργα, κυρίως αμερικανικής πεζογραφίας. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πέντε γλώσσες.

Reviews

[Homo sapiens · Rating 1 out of 5]

Βρηκα το βιβλιο αυτο τυχαια στο σπιτι, στο κομοδινο της μητερας μου. Γνωριζω τον κυριο Κουμανταρεα, οπως οι περισσοτεροι αλλωστε Ελληνες, αλλά περα απο διηγηματα σε σχολικα εγχειριδια, δεν ειχε τυχει να διαβασω κατι.. οποτε ξεκινησα να διαβαζω με απορια!

πραγματικα απογοητευτηκα..το μονο που μου αρεσε ηταν οι υπεροχες περιγραφες. τιποτε αλλο! τα προσωπα του εργου δεν ειχαν και καμια ιδιαιτερη εξελιξη, οι διαλογοι ηταν πολυ μπερδεμενοι, η πλοκη δε με ενθουσιασε, η κορυφωση δεν ηταν τιποτα σπουδαιο, κατα τη διαρκεια του βιβλιου υπηρχαν και αρκετοι πλατιασμοι παρα τη μικρη σχετικα εκταση του, ενω τελειωνοντας το βιβλιο αφηνε υπερβολικα πολλα θεματα αλυτα. ναι, δεν περιμενω για να μου αρεσει ενα βιβλιο τελος και λυση σε ολα, μου αρεσει οταν αφηνει πρωτοβουλιες σον αναγνωστη για το τελος, αλλά στο συγκεκριμενο βιβλιο ειχα τοσα αναπαντητα ερωτηματα στο τελος, που δεν ειχε πλεον νοημα..

αν ο συγγραφεας ηταν πρωτοεμφανιζομενος, δε θα διαβαζα επομενα βιλια που ισως εβγαζε. δεδομενου οτι ειναι ο κυριος Κουμανταρεας, θα διαβασω και παλαιοτερα για τον κρινω συνολικα ως συγγραφεα

[Petros Magganopoulos · Rating 1 out of 5]

Αυτό που με ώθησε να διαβάσω και να συνεχίσω να διαβάζω τα έργα του μακαρίτη του Κουμανταρέα, ξεκάθαρα δεν ήταν το συγγραφικό του ταλέντο,αλλά μια ένοχη απόλαυση που άλλοι μπορεί να νιώθουν όταν βλέπουν τρας τηλεοπτικά σόου. Χαρακτηριστικό του έργου του συγγραφέα, μια κωμικόγραφική( σε συνάρτηση με το τέλος του κωμικοτραγική) ιδεοληψία, που για εμένα προσωπικά είναι διασκεδαστική.
Στον Θάνατο... ο Μένης το τερματίζει: υποτυπώδης υπόθεση με ναζιστικές συνωμοσίες που εξυφαίνονται εν έτη ...1994( χρόνια πριν, στην νιότη του, όταν η πατρίδα του ήταν κατεχόμενη από υπαρκτούς Ναζί προτίμησε να μείνει άκαπνος,τις ύστερες δεκαετίες όμως, έγινε λιοντάρι κατατροπώνοντας τους μόνιμα επι χάρτου), σουρεαλιστικά αντιρεαλιστικοί διάλογοι αισθητικής βραζιλιάνικης σαπουνόπερας , μηδενική εξέλιξη χαρακτήρων, το άθροισμα ένα βιβλίο αντικειμενικα κακό.