4.5 ดาว
เล่มนี้เป็นแนวชีวิตครอบครัวค่ะ
.
'ปัณณิกา' ใกล้ชิดกับ 'เสกสุธา' และ 'สรุจ' ตั้งแต่เล็กจนโตเพราะทั้งสองครอบครัวสนิทกัน เมื่อโตขึ้น เสกสุธาก็หมายตาปัณณิกาไว้ท่ามกลางความเห็นชอบของลุงที่ส่งเสียเลี้ยงดูเขา สรุจเองก็แอบชอบปัณณิกาเช่นกัน แต่เพราะเจียมตัวและสาวไม่สนเลยถอยออกมา
หากแต่ชีวิตที่ดูรุ่งโรจน์สวยงามนั้นกลับค่อยๆ เผยให้เห็นตำหนิที่เปรียบเหมือนจุดดับในดวงตะวันในเวลาต่อมา
.
การเดินเรื่องเล่าถึงชีวิตตัวเองตั้งแต่เด็กจนแก่ โดยฉากแรกจะเป็นตอนวัยชราก่อน แล้วค่อยย้อนมาเล่าตอนเด็ก ตัวนางเอกเป็นผู้หญิงตามแบบฉบับนางเอกยุคก่อน คือเป็นผู้หญิงมีเหตุผล ชอบสิ่งสวยงามแต่ไม่ได้ฟุ้งเฟ้อ ส่วนนางอิจฉาก็จะออกแนวสาวสวยใจทราม รักสบายฟุ้งเฟ้อ
.
ตัวละครชายเด่นๆ จะเป็นบุคลิกสองแบบตรงข้ามกัน เสกสุธาเป็นหนุ่มมีเสน่ห์ พูดจาน่าฟังและเป็นคนวาสนาดี มีลุงส่งเสียเรียนสูงๆ แถมเปิดบริษัทให้ ในขณะที่สรุจชาติกำเนิดด้อยกว่า เกิดมาเป็นเบ๊ลุงหลานคู่นี้ แต่ก็ขยันหมั่นเพียรจนได้ดีในภายหลัง
.
ความจริง เนื้อเรื่องแทบไม่มีอะไรมาก ค่อนข้างเดาได้ด้วยซ้ำ แต่คิดว่าหลายคนน่าจะชอบเวลาอ่านแล้วเห็นชีวิตตัวละครพลิกผัน แบบตอนแก่มานึกถึงสมัยโน้นแล้วก็รำพึงรำพัน ... คือ รู้สึกอินไปด้วยแบบแปลกๆ 555
.
โดยรวมแล้ว เป็นนิยายมีแง่คิด อ่านเอาสนุกก็ได้ เอาสาระก็มี ตามสไตล์ผู้แต่งค่ะ