خوشنشین داستانی اجتماعی درباره معضلات زندگی شهری و اجاره نشینی است.
موذنی در این رمان داستان خانوادهای را روایت میکند که به دلیل مشکل مسکن با یکدیگر اختلاف پیدا میکنند و این اختلاف باعث جدایی پسر خانواده به همراه همسرش از مادر میشود.
موذنی در بخشی از مقدمه این کتاب به تعبیر خودش به نکتهای عبرتآموز درباره این رمان اشاره میکند و مینویسد خوش خیالانه رمان را پیش از چاپ دادم به دوستم مهرداد که بخواند تا شاید تسکینی بر دردهایش باشد و احیانا مرا هم تحسین کنند، اما هم او و هم بهار برآشفته تلفن زدند که چه معنی دارد، مسائل خصوصی ما را جار زدهای! گاهی گوشی را بهار از دست مهرداد میقاپید که ما به تو اعتماد کردیم و گاهی مهرداد از دست بهار که تو به ما خیانت کردی؛ و کار به اینجا کشید که تو از اول منظور داشتی که رخنه کنی توی زندگی دیگران تا به کام خودت برسی که تو حتی به خودت زحمت ندادهای اسم زن مرا عضو کنی.
علی مؤذنی متولد سال ۱۳۳۷ در تهران و فارغالتحصیل رشته ادبیات نمایشی از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. مؤذنی در زمینههای داستاننویسی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی فعالیت دارد.
اين كتاب رو زمان جاهليت، صرفا براي طرح جلدش خريده بودم..سال ٩٢..نميدونم هم چرا فكر ميكردم كه بخاطر همين طرح جلدش نبايد محتواي جالبي داشته باشه..بالاخره بعد ٥ سال ديروز رفتم سراغش و انفدر روايتش شيرين بود و خواننده رو تو خودش غرق ميكرد كه دلم نميخواست تموم بشه..ازش لذت بردم
اگر بخواهم در یک عبارت توصیفش کنم، می گویم: یک کتاب خیلی ایرانی داستان برآمده از فرهنگ ایرانی و به طور خاص تهرانی بود؛ و احتمالا هر شهرنشین موقع خواندن بعضی بخش ها، یاد زندگی خودش یا اطرافیانش می افتد. رسم و رسوم ها و عادات و اخلاق مردها و زن های ایرانی را دقیق به تصویر می کشید و همین باعث می شد گاهی از خواندن اتفاقات و کارهای شخصیت ها لذت ببرم و گاهی حرصم دربیاید :)
این داستان ،یا گزارش یک زندگی، خوب و روان نوشته شده است. بعضی از شخصیت ها زیادی یا مثبت هستند ویا زیادی منفی. با مهرداد احساس همدردی میکنم و روابطش را با بهار دوست دارم . وبهار خیلی دوست داشتنیست . کاش میشد دسته گلی برایش میفرستادم. آقا مؤذنی دستتان درد نکند. همیشه پویا باشید. مردی از تگزاس
یک رمان خوش خوان که یک سطح از رمان های عامه پسند بالاتر است اما فقط یک سطح! کلا برای یک بار مطالعه و گذراندن وقت در اتوبوس و مترو و قطار، بد نیست. نثر خوبی دارد و یکی از مشکلات جدی امروز ما را با لحنی طنز بیان می کند