Με τα λεφτά μπορείς να βρεθείς παντού. Στη Χαβάη, στο Κανκούν, στις Μπαχάμες ή, στη δική μου περίπτωση, στον πάτο ενός σιντριβανιού. Το αναπάντεχο αυτό ταξίδι μού προσέφεραν ως δώρο γενεθλίων ο βασιλιάς των απατεώνων κι αξιολάτρευτος πατριός μου, Κωνσταντίνος, και η ακόμα πιο αξιολάτρευτη κόρη του, η πριγκίπισσα της σιλικόνης Ισαβέλλα. Και παρ’ ότι φαινομενικά οργάνωσαν το τέλειο έγκλημα, ώστε να με βγάλουν απ’ τη μέση και να περάσει στα χέρια τους η τεράστια περιουσία μου, για κακή τους τύχη κατάφερα να κρατηθώ στη ζωή. Ή σχεδόν στη ζωή… Καλωσορίσατε στον κόσμο μου! Είμαι η Μυρτώ, είμαι σε κώμα και σκοπεύω να μείνω στην Ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος που θα επιχειρήσει να ξεσκεπάσει την απόπειρα δολοφονίας που έγινε εις βάρος του, όντας φυτό. Μην το γελάτε. Υπάρχει τρόπος…
Η Ελένη Δαφνίδη γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1978. Το 1996 αποφοίτησε από το κλασικό τμήμα του Παγκύπριου Γυμνασίου και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη στιχουργική και την ποίηση. Σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. Το μυθιστόρημά της Η ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ έχει μεταφραστεί στα γερμανικά και στα τουρκικά, ενώ από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί άλλα εννέα μυθιστορήματά της.
Η Δαφνίδη είναι ένας μάστορας της ατάκας! Τι να πω; Γελούσα μόνη μου σαν τις μουρλές! Τι άλλο να πω; Λάτρεψα την υπόθεση και την πλοκή, που δεν έκανε στιγμή κοιλιά. Ξετρελάθηκα με δυο στα δύο βιβλία της που έχω διαβάσει. Κάτι μου λέει ότι θα γίνω τρελή φαν της….
Ηταν πολυ διασκεδαστικο, εξυπνο και ειχε απιστευτες ατακες! Η ροη ηταν γρηγορη και η αναγνωση κυλησε ευχαριστα. Οι χαρακτηρες ηταν ακραιοι και παρελασαν αρκετοι εξυπηρετωντας καποιους δευτερους ρολους. Η υποθεση ηταν ενδιαφερουσα αν και σε καποια σημεια η πλοκη ηταν λιγο υπερβολικη. Η πληθωρα των ηρωων καθως και αστειων σκηνων/διαλογων μειωσαν το ενδιαφερον μου. Γενικα, ηταν ενα βιβλιο που με εκανε να χαμογελασω.
Σιγα, θα παθετε λοξυγγα απο τα γελια. Ναι, η συγγραφεας δεν ειναι αμοιρη ταλεντου, και, ΟΚ, χαχανισα σε 4-5 σημεια. Αλλα η προσπαθεια της συγγραφέως να στριμωξει ενα "αστειο" σε ΚΑΘΕ παραγραφο κανει το ολο εγχειρημα παθετικ, οπως ειναι και η εκουσιως σε κωμα ηρωιδα του, ασε που μερικες σκηνες ειναι σαν κακο αμερικανικο σιτκομ (οι σκηνες που η Mυρτω-Αλικη προσπαθεί να χωρισει τον αρραβωνιαστικο της, οι διαλογοι "αγαθης" οικονομου-"χαζης" κυριας just painful to read). Αφηστε που σε ολο το βιβλιο, αντι να διελευκανει το μυστηριο της σποπειρας δολοφονιας της, κανει ανοητες φαρσες Δημοτικου (της χαλαει τα παρτυ, βαζει αλευρι στη θεση της πουδρας και καθαρτικο στα ποτα, και ολοι οι καλεσμενοι χεζονται,δηλαδη,χαχα). Επισης, αγαπητοι εκδοτες το να βαζετε reviews στο "αυτι" του βιβλιου του τυπου "Δανάη-αναγνωστρια στο ιντερνετ", ειναι επισης ξεκαρδιστικο, αλλα δεν βαζετε και την δικια μου !
Καταπληκτικό βιβλίο!! Σύσταση μιας καλής μου φίλης...για τις δύσκολες ώρες είχε πει και είχε δίκιο! Γέλασα, συγκινήθηκα, ξαγρύπνησα και γέμισα ελπίδα! Η κ. Δαφνίδη έχει φανταστικό ταλέντο με την πένα και με μετέφερε στον κόσμο της Αλίκης τόσο άμεσα και όμορφα που λυπήθηκα όταν τελείωσε το βιβλίο...
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους που αγαπούν την ανάγνωση...είναι για όλους αυτή η ιστορία! Όλοι θα την αγαπήσουν και θα διασκεδάσουν μαζί της!!!!!!
Δεν ξέρω τι να πω γι' αυτή τη συγγραφέα που ανακάλυψα τον τελευταίο χρόνο. Περνάω τοσο καλά όταν διαβάζω τα βιβλία της. Την Αλίκη την βάζω πρώτη βέβαια ως τώρα σε αυτά που έχω διαβάσει. Ένα υπέροχο πλάσμα που προσπαθεί να πετύχει τον στοχο τηςμέσα σε ένα μικρό διάστημα. Δυο γυναίκες που δεθήκανε κάτω απο ένα περίεργο φαινόμενο. Όλο το βιβλίο μια ατάκα και όλη η οικογένεια μου να με κοιτάει σαν τρελή που έσκαγα στα γέλια.
Επιτέλους, ένα βιβλίο που δε διαφημίζεται ως αστείο ή χιουμοριστικό ή ξεκαρδιστικό κι όμως δε σταματάς να γελάς από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του. Επιτέλους ένα βιβλίο που βγάζει άφθονο γέλιο σατιρίζοντας σχετικά καθημερινές καταστάσεις, διακωμωδώντας τα πάντα! Πάνω που άρχισα να αμφιβάλλω για το τι απέγινε το χιούμορ μου και αν κατήντησα στριφνός και ιδιότροπος γιατί δε γέλασα με δύο "χιουμοριστικά" βιβλία, ήρθε αυτό το βιβλίο στα χέρια μου! Είναι κωμικό, είναι αστυνομικό, είναι σουρεαλιστικό, είναι απίθανο!
Η Μυρτώ, γόνος πλούσιας οικογένειας, πέφτει από το μπαλκόνι της έπαυλης και βυθίζεται σε κώμα. Φαίνεται σε πρώτη φάση πέτυχε το σατανικό σχέδιο του πατριού της Μυρτώς, Κωνσταντίνου και της κόρης του, Ισαβέλλας. Κι όμως, η Μυρτώ, που μας αφηγείται την ιστορία, είναι ζωντανή, έχει αίσθηση του περιβάλλοντος και εξακολουθεί να σκέφτεται, όμως το σώμα της την προδίδει κι αρνείται επίμονα να ξυπνήσει από τον λήθαργο. Στο πλάι της ουσιαστικά στέκεται η Αλίκη, μια κοπέλα που εργάζεται στο νοσοκομείο, η οποία πιστεύει ακράδαντα ότι αν μπει στο σώμα της Μυρτώς θα ξεφύγει από τα δικά της βάσανα και θα ηρεμήσει. Και, ω του θαύματος, η Μυρτώ και η Αλίκη αλλάζουν σώματα! Έτσι, η Μυρτώ είναι ελεύθερη να αποδείξει την απόπειρα δολοφονίας της!
Έτσι ξεκινάει ένα συναρπαστικό βιβλίο, που δύσκολα το αφήνεις από τα χέρια σου και σας συνιστώ να μην το διαβάζετε στο δρόμο γιατί θα σας κοιτάει ο κόσμος! Υποδόριο, σατανικό, πανέξυπνο, καλοδουλεμένο χιούμορ, ειρωνεία όση και όπου πρέπει. Η πρωταγωνίστρια δεν το παίζει ξερόλα, ούτε έχει καβαλήσει καλάμι. Μια απλή κοπέλα είναι (κι ας έχει κοτζαμάν περιουσία) που θέλει να εκδικηθεί δυο ανθρώπους που αφού της στέρησαν τη μητέρα της, τώρα ήθελαν να στερήσουν και τη δική της ζωή για να ξεκοκαλίσουν την περιουσία της. Είναι πανέξυπνος ο τρόπος που χειρίζεται η συγγραφέας την ιστορία, είναι πανέξυπνος και πειστικότατος ο δρόμος που ακολουθεί ως τη διαλεύκανση του μυστηρίου και τη συγκέντρωση όλων των αποδείξεων που απαιτούνται για τη φυλάκιση των εχθρών της (μεγάλο μέρος τους το χρωστάει στην Αλίκη, η οποία λατρεύει τα αστυνομικά μυθιστορήματα κι αυτή η περίπτωση της μύριζε από χιλιόμετρα μακριά δολοφονική απόπειρα, συμφωνεί και η Αγκάθα Κρίστι από το κάδρο πάνω από το κρεβάτι της Αλίκης!).
Εδώ θα αναφέρω τον ευρηματικό τρόπο που κατάφερε η συγγραφέας να βοηθήσει την ηρωίδα της να βρει το σπίτι της και τη συνέχεια διαβάστε τη μόνοι σας: η Μυρτώ γίνεται Αλίκη, ωραία, τώρα πού πάμε; Οι λογαριασμοί οδηγούν στο σπίτι της γιαγιάς και όχι στο δικό της, οπότε η Μυρτώ φεύγει κι από κει ("Ξέρω πως σε κάποιο σπίτι αναμένουν να με υποδεχτούν με σιελόρροια εξαιτρίας του στιφάδου που τους μεταφέρω και πως αν αργήσω περισσότερο, ίσως απευθυνθούν στην αστυνομία...", σελ. 38). και στενοχωρημένη επιτίθεται σε γαρίδες σε κινέζικο μαγαζί! Όμως η Αλίκη είναι αλλεργική στις γαρίδες κι έτσι το αλλεργικό σοκ τη στέλνει στο νοσκομείο και τους γονείς της Αλίκης στο πλάι της! Αλήθεια, εσείς πώς θα αντιδρούσατε αν η κόρη σας ξαφνικά άλλαζε άρδην επιλογή πρωινού σνακ, σταδιοδρομίας και νοοτροπίας; :)
Κι όμως, αντί να διαβάζουμε μονάχα μια κωμικώς γραμμένη αστυνομική ιστορία, η συγγραφέας δε χάνει ευκαιρία να μιλήσει για σχέσεις, για αισθήματα, να γράψει πολύ όμορφα λόγια για τον αιχμάλωτο αδερφό της, που αναγκαστικά ζει με τους δυο παρ' ολίγον δολοφόνους ανήλικος ων, να φτιάξει τη ζωή της Αλίκης, το σώμα της οποίας τη φιλοξενεί, να ερωτευτεί τον γεροδεμένο και γοητευτικό σεφ, τον οποίο με λύπη θα αποχωριστεί όταν έρθει η ώρα να γυρίσει στο σώμα της και τόσα άλλα. Η Ισαβδέλλα περνάει του λιναριού τα πάθη από την ώρα που προσέλαβε την Αλίκη για καμαριέρα του σπιτιού της, όλα της τα σχέδια τινάζονται στον αέρα και η Αλίκη-Μυρτώ βγαίνει πάντα λάδι! Ταυτόχρονα, η Μυρτώ έχει να βάλει τη ζωή της φίλης της σε μια σειρά: να τη χωρίσει από τον γερο-παραλή που τη θέλει για αρραβωνιάρα ένεκα πολλών χρημάτων που έχει κι έτσι θα ανασάνουν οι δόλιοι οι γονείς, να προετοιμάσει το έδαφος για να ζήσει με τον γοητευτικό σεφ, να την κάνει να ξεχάσει τον πρώην της που τον μισεί κι από αντίδραση κατέληξε στον γερο-παραλή όμως, ουπς, είναι έγκυος, να μετακομίσει σε νέο σπίτι μακριά από την πίεση και την καταπίεση των γονιών της κλπ.
Ειλικρινά θα το απολαύσετε και θα διασκεδάσετε με τις σκευωρίες της Αλίκης-Μυρτώς, με τις καταστροφές που βιώνει η Ισαβέλλα και με τις αναποδιές που σου συμβαίνουν ακριβώς την ώρα που δεν πρέπει!
Όταν ένα βιβλίο ξεκινάει έτσι, δεν μπορείς παρά να κάτσεις πιο αναπαυτικά στο κάθισμά σου, να κατεβάσεις το τηλέφωνο και να αφεθείς στο διάβασμα: "Έσκασα σαν καρπούζι στο έδαφος. Ξεκίνησα σαν άνθρωπος, έπεσα σαν φρούτο και κατέληξα φυτό. Ωραία τα κατάφερα" (σελ. 9).
"-Ελπίζω να μην προχώρησε πολύ η σχέση σας. Δεν απαντά. -Αλλά σε περίπτωση που προχώρησε να πήρατε προφυλάξεις. Δεν απαντά. Αύριο θα εισηγηθώ στη μητέρα μου να της δέσουμε τις σάλπιγγες" (σελ. 94-95).
"Η υπεύθυνη, μια κυρία γύρω στα εξήντα, με κόμμωση που έμοιαζε σαν να είχαν ψοφήσει τρία μαύρα κουνέλια πάνω στο κεφάλι της, η κυρία Τασία αυτοπροσώπως φαντάζομαι..." (σελ. 105). Και η κιτς κυρία Τασία εμπνέει την Αλίκη-Μυρτώ κι αλλού: "Υπέθεσα ότι υπάρχει ένα υπόγειο στο οποίο τρεις μοδίστρες με αμνησία, γεννημένες το 1950, διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποια θα ντύσει τους Abba στην επόμενη περιοδεία. Η κυρία Τασία μπαίνει το βράδυ, κλέβει τις δημιουργίες τους και τις βγάζει στο φως για να τις πουλήσει" (σελ. 106).
"Άτεκνος και κατά εννέα δέκατα μεθυσμένος μέχρι και σήμερα, εξέδωσε δύο βιβλία με κάποια σύντομα διηγήματα κι ελεύθερη ποίηση. Υπερβολικά ελεύθερη ποίηση. Για παράδειγμα, ένα βότσαλο στο αυλάκι / οι καπνοί με τύλιξαν / ποιος θα μας κρίνει / μια σταγόνα στο παράθυρο / σταματήστε τον πόλεμο / βάλε νερό" (σελ. 109).
"Οι σελίδες που επισκεπτόταν πιο συχνά ήταν ένα online καζίνο και κάποια σελίδα που στα ελληνικά μεταφραζόταν ως Ρώγες, την οποία μπορούσες να επισκεφθείς μόνο αν ήσουν άνω των δεκαοχτώ. Άρα δεν είχε να κάνει με σταφύλια" (σελ. 115-116).
"Τετρακόσια ευρώ; Στην κανονική μου ζωή, τετρακόσια ευρώ ξόδευα στην πορεία μεταξύ υπνοδωματίου και τουαλέτας" (σελ. 163).
"Τα παιδιά! Τους αποκαλεί παιδιά! Που αν μετατρέψεις τις ηλικίες τους σε χιλιόμετρα και τα προσθέσεις, είναι αρκετά για να διασχίσεις τη μισή χώρα!" (σελ. 175).
"Για να δω το κινητό σου, λέω και το αρπάζω στα χέρια. Η συσκευή είναι προπολεμική. Τα πλαστικά ποτήρια με σπάγκο που παίζαμε μικροί είχαν περισσότερη τεχνολογία να επιδείξουν" (σελ. 189).
"Στο σύνολό τους είναι μια μάζα από σκληρά και άκαμπτα μακαρόνια, τα οποία είναι σχεδόν όρθια μέσα στην πιατέλα. Μπορεί να μην είναι ακριβώς αλ ντέντε αλλά αλ τέντες τα λες σίγουρα!" (σελ. 192).
"Έπρεπε να του είχα μαγειρέψει κάτι με αίμα. Κάτι που περπάτησε στον κόσμο. Που είχε ποδαράκια, ουρά και μανούλα. Μόνο έτσι θα τον τρόμαζα" (σελ. 194).
"Εκείνες προσποιούνται πως τρώνε και υποκρίνονται ότι πίνουν. Στην πραγματικότητα δεν επιτρέπουν να περάσει τίποτα μέσα στο σώμα τους, γιατί είναι περασμένες οκτώ και ο μεταβολισμός δε συγχωρεί τέτοια λάθη" (σελ. 201).
"Πονόδοντος. Η πιο ισχυρή δύναμη. Το πρωτοπαλίκαρο του πόνου. Η κόζα νόστρα του άλγους. Ο αρχηγός της μαφίας. Η μεγαλύτερη εκδίκηση της φύσης στον άνθρωπο που είχε την έπαρση να πιστέψει ότι θα μπορούσε να μασήσει τα πάντα χωρίς καμιά συνέπεια. Χα!" (σελ. 233).
"...δίνω την εντολή για πολλαπλή αποστολή στις χίλιες ενενήντα επαφές της, μεταξύ των οποίων οι αδελφές Βερνίκου, ο πρέσβης, ο δήμαρχος, τα κανάλια, διάφορα άλλα περιοδικά, μερικοί βουλευτές, αρκετοί γιατροί, καλλιτέχνες, ω...τι να σας λέω...αυτό το μέιλ το είδε όλη η χώρα. Μπορεί να το έλαβες κι εσύ" (σελ. 242).
"Θα δημοπρατήσουν γούνες που φτιάχτηκαν από σκοτωμένα μινκ για να σώσουν τα κανίς; Υποθέτω ότι στο μυαλό της Ισαβδέλλας το μινκ είναι λιγότερο ζώο απ' το σκύλο. Ίσως να νομίζει ότι το μινκ είναι κάποιο είδος δέντρου που βγάζει γούνα. Πάει ο αγρότης, το κουνάει, πέφτει η γούνα, τη μαζεύουν σε δίχτυα και φτιάχνουν παλτά" (σελ. 265).
"Η καημένη η Ισαβδέλλα ήταν τόσο επικεντρωμένη στο να βρει ένα σύντροφο με μόνο του περιεχόμενο το χρήμα, που θα την έπεφτε ακόμα και σε βασιλόπιτα με φλουρί" (σελ. 307).
"Αν έβλεπες το κάθε αντικείμενο από αυτά απομονωμένο, θα το έβρισκες εκπληκτικό, αλλά αν το έβλεπες σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα, θα πίστευες ότι τη διακόσμηση επιμελήθηκαν δέκα τυφλοί σκαντζόχοιροι" (σελ. 312).
"Ας ενημερωθεί ο αναγνώστης ότι το ύφος της ήταν ανέκαθεν τόσο αποβλακωμένο, που ακόμα και η φράση "Το τετράγωνο της υποτείνουσας ενός ορθογώνιου τριγώνου ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών" όταν έβγαινε από το στόμα της ακουγόταν σχεδόν ίδια με τη φράση "Τα βράδια φιλάω βυζ...κια μαϊμούς" (σελ. 317).
"-Τέλος πάντων, στέναξε, πώς πάει η εγκυμοσύνη; ρώτησε χωρίς καν να στρέψει το κεφάλι σ' εμένα. Σα να ρωτούσε τον τοίχο πότε θακάνει τοιχάκια" (σελ. 319).
"Πλησίασε ακόμα περισσότερο στο σώμα μου. Τα περιθώρια στένευαν, ένα βήμα ακόμα και θα έμπαινε μέσα μου παρέα με το μωρό" (σελ. 346).
Πολύ χαριτωμένο βιβλίο! Μια πραγματική έκπληξη! Όσο πρέπει σουρεάλ, όσο πρέπει καυστικό, όσο πρέπει σατυρικό. Ανήκει στα βιβλία που τα ξεκινάω αρνητικά προκατειλημμένη και αλλάζω εντύπωση από τις πρώτες κιόλας σελίδες.
Ήταν το πρώτο βιβλίο της κυρίας Δαφνίδη που διάβασα και το διάβασα σε μια μέρα μόνο!!! Ήταν φανταστικό!! Τώρα διαβάζω φανατικά και τα υπόλοιπα βιβλία της!!!
Μου άρεσε ο τίτλος, το παραδέχομαι. Θα ξαναδιάβαζα βιβλίο με αυτό τον τίτλο. Το συγκεκριμένο θα μπορούσε να είναι κάλλιστα εφηβικό μυθιστόρημα. Ή παιδικό παραμύθι. Αν εξαιρέσουμε τα σημεία που η Αλίκη έχει καύλες, το βιβλίο συνολικά θεωρούμενο, θα λειτουργούσε άνετα και για παιδιά. Οι καλοί είναι πολύ καλοί, οι κακοί πολύ κακοί, οι πλούσιοι πολύ πλούσιοι, και ούτω καθεξής για φτωχούς, χαζούς και αδιάφορους. Αν το έβρισκα στο section της παιδικής λογοτεχνίας, θα ήταν ΟΚ. Αλλά δεν το βρήκα στα παιδικά. Παρά τα στραβά του, το βιβλίο αυτό καθεαυτό είναι γλυκούλι, και χαριτωμένο και αστείο (λιγότερο αστείο απ' όσο νομίζει, αλλά και πάλι) και θα το πρότεινα εάν έχετε μόλις χωρίσει και βρίσκεστε στον καναπέ, τυλιγμένοι με κουβερτούλα, μυξομάντηλα και περιτυλίγματα από σοκολατάκια, και χρειάζεστε ένα βιβλίο να μεσολαβήσει ανάμεσα σε εσάς και την κανονική ζωή.
Το σκέφτηκα μάλλον λίγο παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε και ήμουν ανάμεσα στα τρία με τέσσερα αστεράκια για την βαθμολογία το τελευταίο εικοσιτετράωρο. Εν τέλει αφού ολοκλήρωσα μόλις πριν λίγα λεπτά την ανάγνωση αποφάσισα να το δώσω τέσσερα αστεράκια γιατί οφείλω να αναγνωρίσω στο βιβλίο αυτό ότι γέλασα πολλές φορές δυνατά με την ψυχή μου! Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Ελένης Δαφνίδη που διαβάζω και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για μία κωμωδία. Θα μπορούσα να είμαι πιο «σκληρή» μιας και σε κάποια σημεία τολμώ να πω ότι η δημιουργός αγγίζει τα όρια της υπερβολής με το black χιούμορ αλλά αν επέλεγα να δω μία ταινία του είδους με τον Τζιμ Κάρευ θα ήξερα εκ των προτέρων περί τίνος πρόκειται. Οπότε θεωρώ πως είναι καλό να έχετε στο μυαλό σας εξ’ αρχής πως το βιβλίο αυτό είναι μία ατελείωτη σουρεαλιστική κωμωδία. Πολλά από τα αστεία όπως και κάποιες συγκεκριμένες σκηνές ήταν ομολογουμένως άκρως ξεκαρδιστικές. Αν ξέρει να κάνει κάτι καλά η κυρία Δαφνίδη είναι να παίζει με τις λέξεις με ευρηματικό τρόπο, να κάνει συνειρμούς και παρομοιώσεις οι οποίες αργά ή γρήγορα θα σας κάνουν να ξεκαρδιστείτε στα γέλια. Η ιστορία της είναι πρωτότυπη αφού οι δύο ηρωίδες αλλάζουν σώματα και ακολουθούν ατελείωτες κωμικοτραγικές καταστάσεις. Αγάπησα και τις δύο πρωταγωνίστριες εξίσου αν και ομολογώ ότι έχω μία ιδιαίτερη αδυναμία στη Μυρτώ αφού αυτή είναι και το «μυαλό» της όλης υπόθεσης. Αν η δημιουργός μου έδινε το κάτι παραπάνω όσον αφορά την ερωτική σχέση της Μυρτώς με τον «σεφ» ομολογώ ότι θα έδινα πέντε αστεράκια! Τον περιέγραψε τόσο λαχταριστό που ειλικρινά νιώθω λίγο ανικανοποίητη σε σχέση με το θέμα κι είναι ίσως το μόνο μου εύλογο παράπονο. Και πάλι όμως το βιβλίο κάνει έναν κύκλο, τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους και θα έλεγα πως υπάρχουν αρκετά κρυμμένα μηνύματα που μέσα από την κωμωδία ξεπροβάλλουν και μας δείχνουν πως η ζωή είναι απρόβλεπτη, γλυκιά και πικρή, όμορφη και άσχημη, σκοτεινή και φωτεινή ανάλογα από ποια πλευρά του νομίσματος αποφα��ίζει ο καθένας από εμάς να κοιτάξει.
Μία ιστορία που το μόνο σίγουρο είναι ότι θα σε γεμίσει με εικόνες και θα σε συνεπάρει με το χιούμορ της. Δεν ξέρω πόσες φορές έπιασα τον εαυτό μου να γελάω σε μία σελίδα. Πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα ιστορία που άνετα θα μπορούσε να γυριστεί και ταινία. Από τα πολύ ωραία και απολαυστικά βιβλία που έχουν πέσει στα χέρια μου
Η Αλίκη που δεν είναι Αλίκη, αλλά Μυρτώ που είναι στο σώμα της Αλίκης, που η Αλίκη όμως μπήκε στο σώμα της Μυρτώς που είναι σε κώμα και αυτό έγινε για να μπορέσει η Μυρτώ να μάθει ποιος της έκανε κακό γιατί η Αλίκη δεν είχε τα αποδεικτικά στοιχεία. Σας μπέρδεψα; Το ξέρω. Είναι μια ιστορία με αρκετά κωμικά στοιχεία και με μια ηρωίδα κυριολεκτικά στα πρόθυρα της τρέλας. Και επειδή έχει τρέλα δεν θα το αφήσετε από τα χέρια σας. Η ιστορία μας ξεκινά με την Μυρτώ είναι γόνος πλούσιας οικογενείας και εξαιτίας ενός ατυχήματος που βρίσκεται σε κώμα αρκετά μεγάλο διάστημα. Παρόλο που λένε πως όσοι είναι σε κώμα δεν αντιλαμβάνονται το παραμικρό, η Μυρτώ, μας το διαψεύδει. Μόνιμη επισκέπτρια της, που της εξομολογείται, τα εσώψυχα της είναι η Αλίκη, μια γυναίκα που εργάζεται στο νοσοκομείο και θέλει να πέσει σε κώμα για να γλυτώσει από τα βάσανα της. Ώσπου μια μέρα η ευχή πραγματοποιείται και αλλάζουν σώμα ! Η Μυρτώ είναι στο σώμα της Αλίκης, οπότε ξεκινάει μια περιπέτεια να μάθει ποια είναι η Αλίκη, που μένει, με ποιους μένει, να συνηθίσει το νέο σώμα και τις ιδιαιτερότητες του και μετά να βάλει πλώρη να μάθει πως έγινε το ατύχημα, γιατί και πως μπορεί να εκδικηθεί αυτούς που την περιόρισαν σε κώμα. Παράλληλα με την αναζήτηση των απαντήσεων, προσπαθεί να φτιάξει - ορθοποδήσει τη ζωή της Αλίκης, που μοιάζει σα πύργος από τραπουλόχαρτα.
Υπάρχουν από τη πρωταγωνίστρια καυστικά σχόλια αλλά και χιούμορ αγγίζοντας τα επίπεδα υπερβολής, όμως μιλάμε για μια σουρεαλιστική ιστορία.
Αυτό που ξεχώρισα είναι οι παρομοιώσεις που έκανε και το παιχνίδι με τις λέξεις σε σχέση με τις κωμικοτραγικές καταστάσεις που βιώνει η πρωταγωνίστρια. Τα μηνύματα που μου άφησε είναι πως όσο και να θέλουμε να έχουμε εμείς το πάνω χέρι στη ζωή μας είναι απρόβλεπτη, πάντα μα πάντα κάτι θα συμβεί που θα μας ταρακουνήσει. Θα μας θυμίσει ότι παρόλο τις δυσκολίες, τις ασχήμιες και τις κακουχίες που μπορεί να περνάει ο καθένας μας, στην πραγματικότητα η ζωή είναι όμορφη, φωτεινή, θετική αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια μας για να το δούμε!
Μου άρεσε!Με διασκέδασε απίστευτα η ιστορία της Μυρτώς-Αλίκης..Οι δολοπλοκίες ,οι αστείες σκηνές..Τα είχε όλα..Πρωτοτυπία,έρωτα,φιλία,χιούμορ βιτριολικό θα έλεγα,συγκίνηση,ειρωνία,περιπέτεια.. Το διάβασα μονορούφι..Ότι πρέπει για να περάσεις μερικές ευχάριστες ώρες χαλάρωσης και γέλιου!!! Συγχαρητήρια στη δημιουργό!
Μετα τα επτα κακα της μοιρας που συναντησα στο προηγουμενο βιβλιο που διαβασα , ηθελα κατι αναλαφρο και χαρουμενο .Μετα απο προτροπη φιλης επιασα αυτο το βιβλιο...Δεν το μετανοιωσα καθολου ..Εξυπνο χιουμορ , σπαρταριστες σκηνες ,σπιρτοζικη γραφη , ενδιαφερουσα ιστορια !!γελουσα καθολη την διάρκεια του βιβλιου χωρις ωστοσο η πλοκη να με αφησει να χασω το ενδιαφερον μου!!!
Ίσως και 3,5 αστέρια Ήταν γενικά διασκεδαστικό και ευχάριστο να το διαβάζεις για να περνάς και την ώρα σου αλλά μέχρι εκεί. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν πως η συγγραφέας έγραφε ένα αστείο και μια ατάκα σε κάθε 3-4 σειρές, και δεν ήταν απαραίτητα τοοοοσο αστεία ή δεν χρειαζόταν κιόλας να υπάρχουν συνέχεια. Γέλασα σε λίγα σημεία όμως τίποτα παραπάνω, κάποια αστεία ήταν και κακόγουστα θεωρώ, όπως αυτά για τα κιλά της πρωταγωνίστριας. Επίσης θα ήθελα να δώσει περισσότερη έμφαση στην κορύφωση της ιστορίας πράγμα που δεν έγινε... θα το εξηγήσω καλύτερα παρακάτω για αυτούς που το έχουν διαβάσει:
*Spoilers:* . . . Στο σημείο που η Αλίκη επανέρχεται στο σώμα της, σε εκείνο το κεφάλαιο τα πέρασε όλα πολύ γρήγορα, το πως πήγε στον εισαγγελέα πως έφτασε η αστυνομία πως έμεινε η Ισαβέλλα και ο πατριός της αφού έμαθαν τι έγινε... ήθελα κάτι περισσότερο Επίσης θα ήθελα όσο ήταν στο σπίτι να φαίνεται πως η Αλίκη έχει αφοσιωθεί περισσότερο στην διαλεύκανση της απόπειρας δολοφονίας της Μυρτώς και όχι μόνο συνεχώς σε φάρσες κλπ. Πολλά από αυτά τα πράγματα που περιέγραφε στις φάρσες ήταν όπως έξω από την πραγματικότητα αλλά εντάξει υποθέτω πως αυτό ήταν και το νόημα, αφού εδώ άλλαξαν και σώμα ή Μυρτώ και η Αλίκη όποτε εννοείται πως όλη η ιστορία δεν κυμαίνεται μέσα στα όρια του πραγματικού αλλά θα μπορούσε τουλάχιστον να ήταν πιο κοντά μετά από αυτό το σημείο
Μυρτώ μια πανέμορφη κοπέλα γόνος πλούσιας οικογενείας,που την ημέρα των γενεθλίων της πέφτει στο κενό από το παράθυρο του σπιτιού της και μένει φυτό. Αλίκη μια συμπαθέστατη παχουλή και λίγο υστερική και λίγο άτυχη φτωχιά πλην τιμια κοπέλα που δουλεύει στο νοσοκομείο που βρίσκετε καλωδιομένη η Μυρτούλα μας και την έχει βρει τόσο φυτό που της λέει καθημερινά τα σώψυχα της χωρίς τον κίνδυνο να διαμαρτυθεί. Και ερχόμαστε στο παράδοξο της υπόθεσης που πρέπει η Μυρτώ να ανακαλύψει σε κωματωδη κατάσταση γιατί είναι σε αυτήν τη δυσμενή θέση. .αν είναι δυνατόν! !!! Θα καταφέρει η Αλίκη η οποία σε υστερική κατάσταση καθημερινά της λέει τον πόνο της και πηγαίνοντας της σουτζουκάκια καθότι και βουλιμική να την συνεφερει ώστε να ανακαλύψει το μυστήριο; Το βιβλίο είναι ένας ύμνος στην κωμωδία κατά την γνώμη μου . Είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία για όσους δε γελάει καθόλου το χειλάκι τους και ειλικρινά αν κάνετε το λάθος να το διαβάσετε σε δημόσιο χώρο να είστε προετοιμασμενοι για βλέμματα τύπου "καλά μόνη της γελάει; "ή "χαζοχαρουμενη ειναι;" Από την αρχή έως το τέλος του είναι ένα άκρως χιουμοριστικο ανάγνωσμα που σε κάνει να έχεις συνεχώς το μυαλό σου να δεις τι θα γίνει παρακάτω. .. Το πρώτο μου της κυρίας Δαφνίδη ...Και μπήκε ήδη στα τοπ αναγνώσματα 😍
Ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που περίμενα, αλλά δεν με απογοήτευσε. Το απόλαυσα. Η συγγραφέας διατηρεί το ίδιο ύφος γραφης όπως και στα υπόλοιπα βιβλία της.
Υποσημείωση: Σε δύο σημεία στην αρχή του βιβλίου αναφέρονται τα "έτη φωτός" σαν μονάδα μέτρησης χρόνου. Είναι μονάδα μέτρησης απόστασης. Αυτό ήταν το μόνο που με ενόχλησε στο βιβλίο.
Αρκετά καλό και εμφανταστο βιβλίο. Θυμίζει κάποιες αμερικανικές ταινίες αλλά προσαρμοζεσμενες στην πραγματικότητα των ηρωίδων. Σίγουρα η 'Μικρή Βαρκελώνη' είναι απείρως καλύτερο βιβλίο. Πολύ καλό για καλοκαιρινό light ανάγνωσμα.
η γραφή της Δαφνίδη ωριμάζει στο μυθιστόρημα αυτό, το χιούμορ πηγάζει αβίαστα σε αντίθεση με τα προηγούμενα βιβλία της και η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα!!!!