Een groep oude vrienden komt samen in een huisje in het Spaanse dorpje Sa Riera. Geldzorgen zijn er eigenlijk niet en de vrienden proberen van het leven te genieten, maar door de zeeën van tijd ontstaan er ook snel frustraties en soms zelfs ruzies. De arts Rob beseft sinds kort dat hij te veel heeft gemist en besluit veel vrijer te gaan leven, iets waar zijn vrouw Vera erg aan moet wennen. De losgeslagen Boudewijn kan maar niet accepteren dat hij ouder wordt, waardoor hij continu op zoek is naar prikkels en spanningen, waar dan ook ter wereld, om te vergeten dat hij sterfelijk is. En de verliefde Wouter is na de dood van zijn vrouw gevallen voor de twintig jaar jongere Fleur, wat hem veel scheve gezichten oplevert. Tijdens het verorberen van schalen tapas en de nodige flessen wijn worden de verhoudingen op scherp gezet, wat zorgt voor hilarische confrontaties, verrassende inzichten en het nodige venijn.
Lekkere doorlezer over vriendengroep die een lang weekend in Spanje doorbrengt. Soms wat overtrokken en onwaarschijnlijke scènes, maar veel herkenba situaties en thema’s voor mij als leeftijdsgenoot.
Als vijftiger was ik wel nieuwsgierig naar dit boek. Wat staat me straks allemaal te wachten? Na het lezen ervan weet ik het: de dood, echtscheidingen, uitgebluste relaties, mannen in hun penopauze, drank, veel drank, vriendschappen, huppelkutjes, oppassende oma's en scheidende kinderen. Al met al een hele stoet van gebeurtenissen. Zet je maar schrap. Alhoewel het vaak een groot ouwejongens-krentbrood gehalte heeft, nodigt het toch uit tot verder lezen. Ook de invalshoek van de verschillende gezichtspunten helpt daaraan mee. Maar het blijft toch een beetje een vrouwenboek, zoals we van van Sambeek gewend zijn. Ik zou 2,5 sterren willen geven, maar dat kan niet. Dan maar drie.
In het vakantiehuis waar wij verblijven was dit boek achter gelaten. Omdat we min of meer tot de doelgroep behoren, wilde ik het lezen. Maar ik herken er niets uit. Wat een problemen! Terwijl het ook zo fijn kan zijn om zoveel vrije tijd te hebben. Maar ja, daar schrijf je niet zo snel een boek over.
Dit boek boeide mij omdat het een inkijk geeft in relaties tussen mensen die met pensioen zijn en de relationele issues waar ze mee te maken hebben. Het geeft een inkijk in hun gevoelsleven. En dat is soms herkenbaar. Vaak ook onderwerpen die je in je eigen vriendenkring niet zo makkelijk bespreekt.
Even wat lichts voor tussendoor, maar ik vond het een beetje tegenvallen. Ik had meer humor en venijn verwacht. De personages maken op 1 na geen ontwikkeling door. Aan het eind is alles nog zoals het was. Jammer want zadelpijn vond ik echt een leuk boek.
Het boek is geschreven en een meervoudig enkelvoud. Steeds weer wordt het stokje van de verteller aan iemand anders overgegeven. En daardoor krijg je een mooi en bijzonder beeld van de indivuele karakters.
Ik moet zeggen dat ik genoten heb van dit boek. Heel anders dan ik het had verwacht en zeker een aanrader voor iedereen die wel eens stil staat bij het leven.
Zeer interessant gegeven. Auteur heeft zich goed voorbereid: alle kanten van het pensionado-leven komen aan de orde, maar het is geen goede roman geworden. Het verhaal is opeens afgelopen / geen goede opbouw van het verhaal. Toch heb ik erg moeten lachen vanwege de herkenbaarheid!
Ergens was er iets waarom ik het boek uitgelezen is. Nu het uit is vraag ik mij nog steeds af waarom. Het boeide mij dus wel, maar weet nog steeds niet waarom en wat precies. Redelijk eentonig, weinig actie. Kan er aan liggen dat ik totaal geen feeling heb met het leven na 65 jaar.