Πες μου αν με θυμάσαι

by Σόφη Θεοδωρίδου

Η Ιφιγένεια έπιασε τα γέρικα χέρια της μάνας της και τα σκέπασε με τα δικά της. «Πώς με λένε;» έκανε την αγωνιώδη ερώτηση. «Θυμάσαι; Πες μου… με θυμάσαι;» Περίμενε με κομμένη την ανάσα, θαρρείς κι από την απάντηση της Χαράς εξαρτιόταν η ύπαρξή της. Η Χαρά ξερόγλειψε τα χείλη αργά. «Ιφι… Ιφι…» ψέλλισε τέλος και τα δάκρυα κύλησαν απ’ τα μάτια της κόρης. Δόξα τω Θεώ, δεν είχε πάει στράφι η θυσία της. Η μάνα της δεν την είχε ξεχάσει…
Ο κόσμος της Ιφιγένειας ήταν αληθινή ευλογία μέχρι εκείνη τη λευκοντυμένη μέρα που άρχισε να διαλύεται και να κατακλύζουν τη ζωή της απώλειες και προδοσίες: o πατέρας της, η μεγάλη της αδυναμία. η μητέρα της, το αιώνιο στήριγμά της. η δουλειά της. ακόμη κι αυτός ο έρωτας της ζωής της, ο άντρας της. Η ώρα που θα αντιμετωπίσει τις αλήθειες της ζωής της έχει φτάσει. Μένει τώρα να διαπιστώσει αν οι όρκοι της αγάπης θα χωρέσουν τη θυσία της ή θα γυρίσουν την πλάτη στους πληγωμένους καιρούς.
Η ιστορία μιας γυναίκας που ρισκάρει να χάσει τα πάντα, γιατί δε θέλει να ρισκάρει να χάσει τον εαυτό της.

571 pages, Paperback

First published March 1, 2011

About the author

Η Σόφη Θεοδωρίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα μικρό χωριό της Αλμωπίας, μιας μικρής επαρχίας του Νομού Πέλλας. Σπούδασε νηπιαγωγός στη Θεσσαλονίκη κι εγκαταστάθηκε κατόπιν στην περιοχή καταγωγής της, όπου διαμένει μέχρι σήμερα με την οικογένειά της. Αγαπημένες της ασχολίες είναι το διάβασμα, η ζωγραφική και εδώ και λίγο καιρό το γράψιμο. Είναι παντρεμένη και έχει δυο γιους.

Reviews

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο. Συγκλονιστικό. Μιλάει για μια ασθένεια, που αν δεν τη ζήσεις, δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο ύπουλη είναι, μέσα στο βιβλίο, ξεδιπλώνεται περίτρανα και ο θεσμός της αγάπης και της προσφοράς προς το γονιό... Η Ιφιγένεια, θυσιάζει την προσωπική της ευτυχία, για να συμπαρασταθεί σε αυτούς που της χάρισαν τη ζωή. Κυρία Σόφη Θεοδωρίδου, συγχαρητήρια για άλλη μια φορά!

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

Ένα αξιόλογο και αληθινό βιβλίο.Πολύ ωραία γραφή.Αξίζει να διαβαστεί ώστε κάποιος να δει ότι θυσίες γίνονται και από τα παιδιά προς τους γονείς, που είναι κατά την άποψή μου το πιο δύσκολο.

[LITSATS · Rating 5 out of 5]

Θα ξεκινήσω επισημαίνοντας δύο λόγια του πατέρα της Ιφιγένειας "Δεν θέλω να στεναχωριέσαι για μας περισσότερο από όσο σου πρέπει, παιδί μου.Αυτό σημαίνει ζωή,με τα καλά και τα άσχημα της.Μόνο μέσα στη γη ημερευει ο άνθρωπος,μόνο εκεί σταματά να υποφέρει.Οσο ανασαίνει,οσο παλεύει, αυτό σημαίνει πως ζει. Σταθήκαμε τυχεροί μέχρι λίγο καιρό πριν, όμως δεν γίνεται να ζητάμε να είναι όλα τα άσχημα για άλλους. Θα τύχουν και σε μας και θα το παλέψουμε όπως μπορούμε. Τι θα ήταν ο άνθρωπος δίχως τον πόνο, την αγωνία,το φόβο του θανάτου;Ενα θηρίο θα ήταν,ένα θηρίο πού τα ένστικτα του και τα πάθη του θα ήταν ανεξέλεγκτα. Οι δυσκολίες στο διάβα της ζωής, ο φόβος για το άγνωστο, όλα αυτά είναι που μας βάζουν κάποια όρια, δε μας αφήνουν να χαθούμε στα εύκολα μονοπάτια......"....αυτά τα λόγια νιώθω να περικλείουν όλο το βιβλίο,τα έκανε πράξη η Ιφιγένεια εζησε με την καρδιά της και τις αποφάσεις της όλη τη ζωή που απέμενε στους γονείς της.Παλεψε με φόβο,με αγωνία, με πόνο την αρρώστια,τον θάνατο,τον χωρισμό αλλά οριοθετημένα απ' τον φόβο του άγνωστου και δεν χάθηκε σε μονοπάτια ούτε λύπης ούτε αποξένωσης και κυρίως δεν έχασε τον εαυτό της αν και έχασε σχεδόν τα πάντα....
Για όποιον έχει ζήσει παρόμοιες καταστάσεις,όπως και εγώ,είναι επιβεβαίωση αυτό το βιβλίο,για άλλους που τους είναι άγνωστα νερά θάναι σίγουρα μάθημα, εμπειρία....
Είναι ένα βιβλίο που θα το θυμάμαι για πάντα και θα το προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσουν(οι ευαίσθητοι με ένα πακο χαρτομάντιλα,εγώ δύο 😀 ).....
Ευχαριστώ για τις στιγμές κυρία Θεοδωρίδου!!!!!

[Μάρω Στεργίου · Rating 5 out of 5]

Θεε μου ποσο εκλαψα με αυτο το βιβλιο ποσο πολύ μπορει να μας αγγιξει στη ψυχη..? Συγκλονιστικό μυθιστόρημα κυλούσε γρήγορα και οι σελιδες περνούσαν μεσα απο τα χερις μου χωρις να το καταλαβω...με αγγιξε σαν κορη μανα και αδερφή....ευχαριστω!!!

[Fani Varati · Rating 5 out of 5]

Πολύ συγκινητικό βιβλίο! Αγαπώ την γραφή της μας Θεοδωρίδου.

[Hélène · Rating 1 out of 5]

Δυστυχώς δεν είναι από τα καλά της. Αλλά νομίζω ήταν από τα πρώτα της. Προς το τέλος διάβαζα μόνο τους διαλόγους.