Μάνη 1939. Ο μεγάλος έρωτας δύο νέων, του Πέτρου και της Ελπίδας, κατακρεουργείται από τη σκληρότητα των προκαταλήψεων και των αυστηρών ηθών της μικρής επαρχιακής κοινωνίας… Μια αδίστακτη σύζυγος, για να μη χάσει τα κεκτημένα, θα καταδικάσει την αντίζηλό της σε βέβαιο θάνατο. Μια μάνα θα χάσει το παιδί της και θα βυθιστεί στην οδύνη και την απόγνωση. Θα μπορέσουν οι ταλαιπωρημένοι από τις ατέλειωτες περιπέτειες ήρωες να επιβιώσουν μέσα στη φρίκη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου; Θα υπάρξουν γι’ αυτούς μέρες γαλήνης και ανακούφισης;
Η Δήμητρα Χρηστίδου - Μανθεάκη γεννήθηκε στα Γιάννενα και μεγάλωσε στη Σπάρτη. Σπούδασε Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία και συνέχισε τις σπουδές της στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως επιχειρηματίας, διατηρώντας φροντιστήρια ξένων γλωσσών. Είναι παντρεμένη με τον Αλέξη Μανθεάκη, γνωστό επικοινωνιολόγο, συγγραφέα και πολιτικό αναλυτή, γνωστός, μεταξύ άλλων και ως σύμβουλος και εκπρόσωπος Τύπου της οικογένειας Ωνάση-Ρουσέλ. Κατοικεί στην Αθήνα με το σύζυγο και την κόρη της, Μαρίνα. Με την ιδιότητα της αρχαιολόγου είναι μέλος του Δ.Σ. της παγκόσμιας οργάνωσης για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα ISPACI (The International Parthenon Sculptures Action Committee) που αριθμεί 240.000 μέλη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το πρώτο της μυθιστόρημα "Εγώ, η γυναίκα του Ταλιμπάν" το οποίο βασίζεται σε αληθινή ιστορία παραμένει μέχρι σήμερα logn seller με πολλές επανεκδόσεις, ενώ προβλήθηκε επανειλημμένα, από το ΜΜΕ και ειδικά από τηλεοπτικές εκπομπές.
Είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως και μου άρεσε πολύ ο λόγος και η χρονική περίοδος στην οποία αναφέρεται...Μια μικρή, κλειστή κοινωνία, με ιδιαίτερες αντιλήψεις, την εποχή του Β' παγκοσμίου πολέμου.... Θεωρώ όμως, ότι το πιο συγκλονιστικό σε αυτό το βιβλίο, είναι το μεγαλείο ψυχής της ηρωίδας!!!!!
Αν και είχα διαβάσει τα επόμενα βιβλία της, και μου αρέσει η γραφή της, το συγκεκριμένο, για κάποιο περίεργο λόγο, έμεινε "ξεχασμένο" στη βιβλιοθήκη....όταν όμως το έκλεισα, και θεωρώντας πως είναι πλέον το καλύτερο της μυθιστόρημα (κατά την προσωπική μου άποψη πάντα) αναρωτήθηκα πως στο καλό, καθυστέρησα τόσο να το ξεκινήσω......η ιστορία δύο νέων ανθρώπων, που αγαπήθηκαν, αλλά είχαν και την ατυχία, να ζουν εκείνη την περίοδο σε μία περιοχή, με σκληρά και ανάλγητα ήθη και έθιμα, τηρώντας έναν απάνθρωπο κώδικα ηθικής, για όσες κοπέλες , ηθελημένα ή αθέλητα, δεν ακολούθησαν ή ξέφυγαν από αντιλήψεις, ιδεοληψίες, και συμπεριφορές, βγαλμένες θαρρείς από τον Μεσαίωνα....η πικρή αυτή πραγματικότητα σε συνδυασμό με την ιστορική συγκυρία, την έναρξη του ελληνοιταλικού πολέμου, και εν συνεχεία την καταστροφική επίδραση της εξάπλωσης του πολέμου, με όλα τα πάθη, τα μίση, τον φόβο, τον πόνο και την οδύνη να κρατούν κυρίαρχο ρόλο στη ζωή των ανθρώπων, συνετέλεσαν ως καθοριστικοί παράγοντες, στο να ζήσουν οι δύο βασικοί συγγραφικοί χαρακτήρες, δύσκολες καταστάσεις, συναισθηματικά, ηθικά, ψυχολογικά, είτε στα όρια της επιβίωσης εκείνη είτε στα όρια της απόγνωσης εκείνος, μετρώντας τις πραγματικές αλλά και τις ηθικές απώλειες τους για πολλά χρόνια, κρατώντας ως πολύτιμη ανάμνηση τον σύντομο δεσμό τους, με εγκαρτέρηση, θλίψη και μοναξιά, έως τη στιγμή που η ίδια η ζωή διασταυρώσει και πάλι τους δρόμους τους....μπορεί να φαίνεται απλή (και συνηθισμένη) ιστορία, αλλά ο τρόπος γραφής της κ. Μανθεάκη την "απογειώνει" θα έλεγα, αφού με τα εκφραστικά της μέσα, μεταδίδει τα βαθύτερα συναισθήματα των βασικών ηρώων της, τόσο ως προς την έντασή τους όσο και ως προς τη διάρκειά τους και την πολυπλοκότητά τους, όπως ακόμα αποτυπώνει εναργώς και επιτυχημένα και την ψυχική κατάσταση των δευτερευόντων χαρακτήρων που απαρτίζουν το κοινωνικό περιβάλλον, εντός του οποίου η ζωή του Πέτρου και της Ελπίδας κυλά, και τους επηρεάζει αποφασιστικά, με αποτέλεσμα η αφήγηση να αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον, για το τέλος που επιφυλάσσεται για μία τόσο δυνατή σχέση. Ενα πολύ ωραίο βιβλίο, από το οποίο, παρά το χωροχρόνο που έχει επιλέξει η συγγραφέας να τοποθετήσει την ιστορία (Κατοχή, Αθήνα ακόμα και στα εξοντωτικά στρατόπεδα συγκέντρωσης), δεν λείπουν στοιχεία, που αποδεικνύουν ότι μέσα στο ζόφο, στην καταπίεση, στο φόβο και σε συνθήκες εξαιρετικά ρευστές, αβέβαιες και επικίνδυνες, όπου επικρατούν και διογκώνονται αρνητικά συναισθήματα, είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, όπως ο φθόνος, το μίσος και η καχυποψία, πάντα υπάρχει εύφορο έδαφος, να βρουν το δρόμο και να αναδειχθούν συναισθήματα όπως η φιλαλληλία, η εμπιστοσύνη, η συμπαράσταση και η αληθινή φιλία, η αντίθεση δε μεταξύ καλού και κακού, όπως οριοθετείται μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες των δύο ηρώων, καθιστά το βιβλίο βαθύτατα ανθρώπινο και συγκινητικό, ειδικά προς το τέλος του, χωρίς να ρέπει προς τον μελοδραματισμό....ίσως τελικά οι αληθινές ιστορίες, να αποτελούν το καλύτερο "υλικό" για τους συγγραφείς, πολύ περισσότερο, που στη συγκεκριμένη περίπτωση, η προσωπική και καθαρά υποκειμενική διαπίστωση μου κρίνεται εκ του αποτελέσματος, το οποίο, πάντα κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαίτερα ελκυστικό και επιτυχημένο....
Πρώτη γνωριμία με την συγγραφέα και με αφήνει με τις καλύτερες των εντυπώσεων! Η ιστορία ξεκινά από την Μάνη, όπου σε έναν τόπο προκαταλήψεων και αυστηρών ηθών, μια κοπέλα πανώρια ερωτεύεται και από εκείνη την στιγμή και έπειτα η μοίρα και οι δυσμενείς για εκείνη συμπτώσεις άλλες φορές ξετυλίγουν το κουβάρι της ζωής της και άλλες φορές το μπερδεύουν περισσότερο! Ο αναγνώστης βιώνει μια ευρεία γκάμα συναισθημάτων και απολαμβάνει την σφιχτοδεμένη πλοκή και τους άρτια ψυχογραφημένους χαρακτήρες. Εμβόλιμα και ιδιαίτερα έξυπνα τοποθετούνται από την συγγραφέα και τα ιστορικά στοιχεία της εποχής, προς διαφώτιση του αναγνώστη, δίχως να κουράζουν και να αποβαίνουν εις βάρος της πλοκής. Κάποιοι όμως εσωτερικοί μονόλογοι των προσώπων μου φάνηκαν ιδιαίτερα πληκτικοί και ατελείωτοι! "Έκοβαν" σε μεγάλο βαθμό τον ρυθμό της ιστορίας, φρέναραν εντελώς την υπόθεση!! Μάλιστα, όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει ειδικά στην αρχή ενός βιβλίου, κινδυνεύει κανείς να το αφήσει και να χάσει μια τόσο όμορφη τελικά ιστορία!
Μια πραγματικά συγκλονιστική ιστορία, που αναβιώνει τα πονεμένα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάνη και οι αντιλήψεις που επικρατούν στην περιοχή για την τιμή και το καθαρό κούτελο, είναι οι υπαίτιοι όλης αυτής της ταραγμένης ζωής που αναγκάζονται να ζήσουν δύο νέοι άνθρωποι που αγαπιούνται πολύ! Για όλους εμάς που δεν ζήσαμε τόσο τραγικές καταστάσεις, γιατί ίσως στο δικό μας μικρόκοσμο και στη δική μας κλειστή κοινωνία τα πράγματα ήταν λίγο πιο χαλαρά, θα φαίνεται ίσως υπερβολικό. Αλλά φαίνεται πως μπορεί ένα γονιός να σκοτώσει το παιδί του, ελαφρά τη καρδία, αν πρόκειται για ζήτημα τιμής. Όπως φαίνεται ότι είναι πολύ εύκολο να κατηγορήσουμε κάποιον που πραγματικά δεν φταίει και να τον αναγκάσουμε να ζήσει την πιο μεγάλη θηριωδία στην ιστορία της Ευρώπης, γιατί νιώθουμε πως έτσι θα καταφέρουμε αυτό που θέλουμε.Συγχαρητήρια κυρία Μανθεάκη, μας μαγνητίσατε με το λόγο αλλά και με την ιστορία σας. Υπέροχο βιβλίο!
Κατά τη γνώμη μου η βαθμολογία 4,3 ειναι υπερβολική για το συγκεκριμένο μυθιστόρημα. Η ιστορία ενδιαφέρουσα αλλα δεν αποδόθηκε ετσι ωστε να με καθηλώσει ... Δεν θα το πρότεινα!
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο, με ωραία και συγκινητική ιστορία. Αυτό που παρατήρησα είναι πως τις σημαντικές εξελίξεις η συγγραφέας τις έγραφε μέσα σε 2-3 παραγράφους (το πολύ), ενώ είχαν αρκετές λεπτομέρειες πράγματα που θα μπορούσαν να ειπωθούν σε λιγότερες γραμμές. Θα το συνιστούσα αν θέλετε κάτι ανάλαφρο και γρήγορο.