What do you think?
Rate this book
Niet de kers op de taart
Het is bekend, de steeds terugkerende opmerkingen dat cultuur wel fijn is, maar niet zo nodig als pakweg goede wegen of gezondheidszorg. Cultuur is versiering en toevoeging, maar geen fundering noch noodzaak.
Het overkomt de auteur zo vaak, op een etentje met vrienden, tijdens de toertocht met de wielerclub, aan de cafétoog, in de winkel of op de trein, dat mensen hem vragen of dat geld voor cultuur wel goed besteed is. Die artiesten toch, toffe mensen, maar wij moeten ze toch niet onderhouden met onze belastingen?!
Overdreven? Niets is minder waar. Zelfs hoogopgeleide Vlamingen twijfelen aan de meerwaarde van een kunst- en cultuurbeleid. Nog steeds leeft de gedachte dat kunst en cultuur zoiets zijn als de kers of de slagroom op de taart. Het is best lekker maar met wat minder kan het ook.
Daarom heeft Bart Caron dit boek geschreven. Hij wil uitleggen waarom cultuurbeleid helemaal geen luxe is, maar noodzaak. Hij deed dat uit bewondering voor kunstenaars en culturele werkers. Wat zij doen is het summum van menselijk kunnen. En uit respect voor het publiek: de ongelooflijke gewaarwordingen die zij de participanten leveren, zijn op geen enkele andere manier te realiseren.
De centrale vraag 'Waarom cultuurbeleid geen luxe is?', lokt veel bijkomende vragen uit. Het boek verdedigt de stelling dat een cultuurbeleid tegelijk regulerend, marktcorrigerend en marktversterkend is. Het gaat in op de cultuurparticipatie, elitaire kunst en democratisering, een divers cultureel Vlaanderen. Er is aandacht voor de stille sociaal-culturele (r)evolutie, voor kunsten en sociaal-artistiek werk, en voor het onroerende erfgoed. Het staat ook stil bij de vraag of besparen in cultuur wel kan.
Dit is een essay over 'motieven en redenen' van cultuurbeleid. Het is een uitgebreid essay, gelardeerd met ironische, puntige stukjes. Over contrabas spelen, over de duisternis in de (beeldende) kunsthuizen, over archeologie, over televisie en over het nieuwe circus, en nog veel meer.
Bart Caron (°1955) is Vlaams parlementslid en cultuurexpert voor Groen!, contrabassist en bestuurder bij verschillende kunsthuizen. Hij is ex-kabinetschef van twee cultuurministers, werkte mee aan Brugge 2002, Culturele Hoofdstad van Europa, was medewerker van de VVSG en is ex-cultuurfunctionaris in Kortrijk.
Bron: www.dewereldmorgen.be
Het overkomt de auteur zo vaak, op een etentje met vrienden, tijdens de toertocht met de wielerclub, aan de cafétoog, in de winkel of op de trein, dat mensen hem vragen of dat geld voor cultuur wel goed besteed is. Die artiesten toch, toffe mensen, maar wij moeten ze toch niet onderhouden met onze belastingen?!
Overdreven? Niets is minder waar. Zelfs hoogopgeleide Vlamingen twijfelen aan de meerwaarde van een kunst- en cultuurbeleid. Nog steeds leeft de gedachte dat kunst en cultuur zoiets zijn als de kers of de slagroom op de taart. Het is best lekker maar met wat minder kan het ook.
Daarom heeft Bart Caron dit boek geschreven. Hij wil uitleggen waarom cultuurbeleid helemaal geen luxe is, maar noodzaak. Hij deed dat uit bewondering voor kunstenaars en culturele werkers. Wat zij doen is het summum van menselijk kunnen. En uit respect voor het publiek: de ongelooflijke gewaarwordingen die zij de participanten leveren, zijn op geen enkele andere manier te realiseren.
De centrale vraag 'Waarom cultuurbeleid geen luxe is?', lokt veel bijkomende vragen uit. Het boek verdedigt de stelling dat een cultuurbeleid tegelijk regulerend, marktcorrigerend en marktversterkend is. Het gaat in op de cultuurparticipatie, elitaire kunst en democratisering, een divers cultureel Vlaanderen. Er is aandacht voor de stille sociaal-culturele (r)evolutie, voor kunsten en sociaal-artistiek werk, en voor het onroerende erfgoed. Het staat ook stil bij de vraag of besparen in cultuur wel kan.
Dit is een essay over 'motieven en redenen' van cultuurbeleid. Het is een uitgebreid essay, gelardeerd met ironische, puntige stukjes. Over contrabas spelen, over de duisternis in de (beeldende) kunsthuizen, over archeologie, over televisie en over het nieuwe circus, en nog veel meer.
Bart Caron (°1955) is Vlaams parlementslid en cultuurexpert voor Groen!, contrabassist en bestuurder bij verschillende kunsthuizen. Hij is ex-kabinetschef van twee cultuurministers, werkte mee aan Brugge 2002, Culturele Hoofdstad van Europa, was medewerker van de VVSG en is ex-cultuurfunctionaris in Kortrijk.
Bron: www.dewereldmorgen.be
277 pages, Paperback
First published January 1, 2011
1 person is currently reading
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 27, 2014
Verplichte lectuur voor wie geïnteresseerd is in kunst- en cultuurbeleid. Fantastisch overzicht van het beleid de laatste decennia en interessante insteken voor de toekomst. En ook een prachtige argumentatie over waarom investeren in cultuur geen luxe maar noodzaak is.
Displaying 1 of 1 review