Οι παιδιάστικες συμπεριφορές προκαλούν διλλήματα και αμφιβολίες που απλώνονται σαναχόρταγη δυσπιστία προς τους άλλους, όπως και ανασφάλειες που γυρνουν πολύ εύκολα σε τυρρανία. Με τέτοια ψυχολογία μόνο σαν προτατευόμενη ύπαρξη βρίσκουμε τον εαυτό μας. Αλλιώς για να διατηρήσουμε την ισορροπία μας ζητούμε εναγωγνίως την πατρική σκιά και πετυχαίνουμε ςυχική αναπαυση όταν <<μας κρατούν από το χεράκι>>.
Ο Στέλιος Ράμφος είναι Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας. Έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία και θεωρείται σημαντικός Έλληνας στοχαστής. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα, ακολουθώντας την ιδεολογία του μαρξισμού. Στη δεκαετία του 1960 σπούδασε φιλοσοφία στο Παρίσι, όπου ανακάλυψε την ελληνική φιλοσοφία και στη συνέχεια την πατερική φιλοσοφία και την ορθοδοξία. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Παρισιού μέχρι το 1975, οπότε γύρισε στη Ελλάδα.
Όμως χωρίς πίστη στην πράξη και στον εαυτό του ο άνθρωπος δε μένει εκ του ασφαλούς ανήλικο παιδί; ... Οχυρούμενοι αυτιστικά στον πολιτιστικό τους αναχρονισμό δε διδάσκονται από τη μνήμη,καθώς τη χρησιμοποιούν απλώς για να ξαναζεστάνουν το παρελθόν και όχι για να το νοηματοδοτήσουν. ...Εγκλωβισμένη στην αχρονία της παραδόσεως,η κοινωνία κατανοούσε και κατανοεί τον πολιτισμό σαν διαπίστωση και επιβεβαίωση ταυτότητας,όχι ως μορφή ζωής,συνεκτικής και διαδραστικά κοινωνήσιμης. Έτσι,αντί η ταυτότης να αποτελεί ενέργεια της ζωής,κατέληγε να αναδύεται και να επιβεβαιώνεται εις βάρος της. ...Στις συνθήκες του πολιτισμικού αναχρονισμού και αυτό το παρελθόν,όταν δεν εμπιστευόμαστε το μέλλον,παύει να είναι δικό μας. Πέφτουμε για να κοιμηθούμε ή να πεθάνουμε. Όχι για να σηκωθούμε. Η ιστορία ακυρώνεται,καθώς η πνευματική ωριμότητα απαιτεί αίσθηση της ιστορικότητας. Η ωριμότης συνδυάζεται με απόσταση από το χρονικό παρελθόν και εγγύτητα προς το νόημά του. Στις δύσκολες ώρες δε γίνεται να νιώθεις δυστυχής: Πρέπει να σταθείς όρθιος. ..."
Μία πολύ ενδιαφέρουσα ματιά για τη κοινωνία της χώρας. Ήταν μια αυστηρή κριτική για το πώς συμπεριφερόμαστε ως μάζα αλλά και ως άτομα της μάζας, κάτι που πρέπει να σε οδηγήσει σε μία ενδοσκόπηση ή σε μία επανεξέταση της συμπεριφοράς σου και του τρόπου σκέψης σου. Προσωπικά με άφησε μια αισιόδοξη νότα για το μέλλον. Νομίζω δύσκολη ανάγνωση ή τουλάχιστον εμένα μου φάνηκε έτσι μέχρι να συνιθίσω τον ρυθμό του βιβλιού.