Wanneer psychiater Egge Johannes de enige overlevende van een seriemoordenaar onder behandeling krijgt, wordt al snel duidelijk dat alleen zij kan vertellen wat de dader met zijn slachtoffers doet. Zij is de laatste strohalm voor het politieteam dat probeert op het spoor te komen van deze gruwelijke moordenaar. Maar ze is in shock. Ze zwijgt als het graf. De tijd dringt, en de psychiater roept de hulp in van dominee Lammert Aslander. Om een nieuwe moord te voorkomen zal hij tot het uiterste moeten gaan. Letterlijk.
Als detective aanzienlijk sterker dan het vorige deel. Hier kan je daadwerkelijk meedenken met het mysterie, in plaats van dat de moordenaar uit het niets wordt aangewezen door een behulpzame Hacker Ex Machina (mijn gok was correct). Verder blijft de serie hoe dan ook het interessants door de manier waarop Aslanders werk als dominee zijn kijk op de moorzaken beïnvloedt. Favoriete stuk is op het einde, wanneer hij in de trein naar huis last-minute een preek aan het voorbereiden is voor de volgende ochtend (want hij is de hele week bezig geweest met het oplossen van een moord). Dan kiest hij snel een inspirerend klinkende passage uit waar die makkelijk een verhaal aan kan ophangen, totdat hij de volgende ochtend bedenkt dat de psalm waar die uit afkomstig een reactie is op een vijandelijke plundering van Jeruzalem, waarbij de straten vol lagen met lijken. Oeps. Vraag me af of er iets autobiografisch uit die vergissing spreekt; Van den Berg is zelf ook predikant.
Ben nog steeds niet zo’n fan van die ultrakorte hoofdstukjes die steeds eindigen met een variant op ‘en toen wist Aslander het’, waarbij je dan direct het volgende hoofdstuk moet lezen om uit te vinden waar ‘het’ naar refereert. Maar dat is meer een probleem met het genre als geheel dan dit specifieke boek.
Verder ook Van den Bergs De Sionsbende en de Vazendief gelezen – had vorige week een interview met de zeer vriendelijke auteur/predikant/dichter/taalkundige. Die YA-detective staat alleen niet op GR, en onze Amazon opperheren hebben bepaald dat ik geen boeken meer mag toevoegen.
Prima boek, vooral op het einde werd het intrigerend. De passages over preken en ook het moordmysterie waar Mila mee bezig was, konden me niet echt boeien en heb ik wat geskipt.
Een jonge vrouw zit roerloos op een stoel in het psychiatrisch ziekenhuis van Goes. Ze praat niet, staart woordloos voor zich uit. Onlangs heeft ze op het nippertje een moordaanslag overleefd. Maar niemand kan de cel zomaar binnengaan. Bezoekers valt ze onmiddellijk aan. Al eerder zijn twee vrouwen gevangen en vermoord met een exacte tussenperiode van 40 dagen. Over een paar dagen verloopt de derde termijn maar de politie heeft nog altijd geen flauw idee. Psychiater Egge Johannes roept ten einde raad de hulp in van zijn vriend detective-dominee Aslander met zijn vriendin Mila. Ook Thera komt mee, dus het team van Ameland is voor de gelegenheid weer compleet. Aslander gaat aan de slag maar zijn werk komt onder hoogspanning te staan wanneer Mila het volgende slachtoffer lijkt te zijn.
Terwijl Aslander zijn speurwerk begint (zijn detective-alter-ego dan), doet Mila onderzoek in de Zeeuwse archieven naar een moord van een paar eeuwen geleden op dezelfde plaats. Het parallel verhaal, ook over een dominee, is aardig maar heeft niet veel raakvlak met de gebeurtenissen in het hoofdverhaal. Het lijkt er alleen bijgesleept om Mila ook iets te doen te geven.
Ik begrijp wel dat Rien van den Berg iets met het gegeven wil doen dat Aslander niet alleen detective is maar ook dominee, maar net als het parallelverhaal staat de preek aan het einde van dit boek nogal op zichzelf. Goed, ik lees extra kritisch omdat ik nu eenmaal weinig heb met thrillers.
Ondanks alles is het tweede boek van Rien van den Berg is toch aanmerkelijk beter dan zijn eerste boek want dat was vooral mooie tekst. Dit deel is psychologisch sterker en het is spannender. Belangrijker, het is nu een echt verhaal is geworden en niet langer een bij elkaar geraapte verzameling toevalligheden. Dat geeft zowaar hoop op een vervolg. Temeer daar het verhaal dit keer eindigt met een aantal open einden: Thera is verdwenen, een ex-Mossad agent duikt op in de kerk van Aslander in Leiden en de jonge hacker Bülent lijkt na een ultra-kort optreden in dit verhaal ook plotseling opgelost in het niets. En natuurlijk blijft de grote vraag hoe de verhouding tussen Lammert Aslander en Mila zich ontwikkelt.
Maar - de lezer mag meedenken over het vervolg. Op de website van Rien van den Berg kun je vragen stellen en suggesties doen. Of .. misschien gaat hij wel over op Lean Publishing ?1
Lean Publishing is the act of publishing an in-progress book using lightweight tools and many iterations to get reader feedback, pivot until you have the right book and build traction once you do.↩
Ik heb mijn nachtrust opgeofferd om dit boek in één adem uit te kunnen lezen. Goed geschreven en zo spannend dat ik mijn hart voelde bonken. Met ook nog diepere lagen erin: wat wil je nog meer?