Eva, een hoogopgeleide vrouw van begin dertig, wil maar niet deugen op het gebied van werk, liefde en familie. Alles verveelt haar: haar moeder, haar vrienden, zelfs drank en drugs. Om de verveling te verdrijven speelt ze voortdurend spelletjes, waarbij ze vriend en vijand als pion gebruikt. Wanneer ze aan een zoveelste interimbaantje begint, zet ze vanaf dag één de regels naar haar hand. Op haar typische, laconieke manier choqueert, manipuleert en domineert Eva haar collega’s. Tot ze een verkeerde pion verschuift, en ze voor een keuze wordt gesteld waarvan ze gezworen had die nooit te zullen maken.
Valerie Eyckmans (°1977, Geel) woont en werkt in Antwerpen. Ze leverde honderden columns, interviews en reportages aan tal van Vlaamse week- en maandbladen. Momenteel schrijft ze fictie, theaterteksten, scenario's, geeft ze schrijfcursussen en neemt ze zich elke dag tussen haar eerste en tweede kop koffie voor haar blog op te blinken met vers leesvoer. Ooit gaat haar dat lukken. In maart 2013 debuteerde ze met de roman Verloren maandag, volgens kenners 'een hilarisch en meedogenloos portret van het kantoorleven'. Exact een jaar later volgde haar tweede roman, De Dierbaren, een vrolijke satire op het moderne gezinsleven. In augustus 2014 verscheen haar eerste prentenboek, Ella wil verliefd zijn bij uitgeverij Abimo, dat snel gevolgd werd door Ella wil groot zijn, Ella wil onzichtbaar zijn en Ella wil zwemmen. In maart 2017 verscheen De Jongen in de Zeepbel, een heerlijk sprookje voor kinderen vanaf 6 jaar, over durven, dromen en doen. Ondertussen werkt de auteur aan een derde roman, die in het najaar van 2017 zal verschijnen.
Vertel mij wat, zou je de levensfilosofie van Eva kunnen samenvatten. Ze is dertig, heeft een universitair diploma op zak en sinds haar vriend haar bedroog met haar moeder en zij gepakt werd door haar stiefvader is seks een middel geworden om te krijgen wat ze wil. Vijftig manieren om je lief te verlaten?, denkt ze bij het horen van Paul Simon. Ik kan je er zo vijfhonderd opsommen. Cynisme en sarcasme zijn de wapens waarmee ze haar omgeving vloert en indien nodig wil ze best iemands elektronische handtekening van Office Manager veranderen in Office Slut. Als lezer ga je helemaal mee in Eva’s meedogenloze kwaadaardigheid, tot je begint te beseffen dat er misschien wel iets loos is met haar. Ze lijkt immers te lijden aan realiteitsvrees en speelt daarom iedere keer weer een rol. Wanneer vriendin Elise haar uitnodigt op café om haar iets belangrijks te vertellen, oefent Eva eerst een verraste, maar blije reactie in de spiegel. Kwestie van Elises avond niet te vergallen. In dit debuut krijgen we een flitsend en tegelijkertijd ook diepgravend psychologisch portret van een jonge vrouw die zo zeer gekwetst is dat ze alleen nog maar wild om zich heen kan schoppen, en Eyckmans weet daarbij wijselijk de makkelijke weg van het medelijden te ontwijken.
Ik vond verloren maandag een minder leuk boek. Bij het lezen van de achterflap had ik hoge verwachtingen maar het verhaal ging nergens heen, er was geen einde wat ik erg jammer vond. Het was een raar boek er gebeurde wel verschillende 'belangrijke' zaken maar deze hadden eigenlijk geen invloed op het verhaal waardoor het langdradig en saai werd. Ook het hoofdpersonage is iemand die me totaal niet aanspreekt ze probeert het saaie kantoor leven leuker te maken door iedereen te pesten, ze ziet in alles het negatieve en kan nooit iets een lange tijd doen want ze vind alles na een tijd saai. Het boek was niet wat ik ervan verwacht had.
Opspanning voor de buikspieren, ontspanning voor de geest. Ga niet naar de BBB of abs-klas in de gym, lees gewoon dit boek en je spieren zullen verzuren van het rinkaaneen gieren. Dit satirische verhaal speelt zich af op een typische werklvloer die voor iedereen herkenbaar is. Ik heb het boek in een recordtijd uitgelezen en met al mijn vriendinnen gedeeld. Nu, jaren later, praten we nog altijd over de lachwekkende anekdotes uit dit boek alsof we erin hebben meegedaan.
Een zeer matig boek met hoog flairgehalte. Op pg 187 staat dan nog een kemel van een fout Waarbij ben plots jan heet. Misschien ideale vakantielectuur maar weinig geloofwaardig
De auteur heeft een bepaalde schrijfstijl dat ik enerzijds moedig kan vinden, maar anderzijds vond ik het ook heel storend om zo te lezen. Ze durft wel echt ongeremd schrijven, wat ik gewaagd vind op een goede manier, maar de wijze waarop ging mij wat te ver en was echt niets voor mij.
Het hoofdpersonage, Eva, staat zo cynisch als het maar kan in het leven. Ze is doelloos, zelfzuchtig en hier en daar zelfs wat sadistisch. Met zulke eigenschappen naar de voorgrond te trekken kwam Eva over als een soort antagonist van iedereen rondom haar, inclusief haarzelf soms. Het is moeilijk om begrip en empathie voor te voelen voor een hoofdfiguur op die manier.
Ik heb wel begrepen dat het boek geschreven is met veel sarcasme en ‘donkere humor’, of daarop doelde, maar voor mij was het allemaal een beetje overkill.
Wat me wel gaat bijblijven is dat ik er de boodschap uit haal dat we iemand zoals Eva echt niet willen zijn.
Amusant verhaal over een puber van dertig die wild tekeer gaat op haar uitzendbaan. De spitse pen van Valerie Eyckmans staat garant voor pretentieloos leesplezier.
Zalig boek! Bijna in één ruk uitgelezen. Meerdere malen gelachen, maar ook een duidelijke tragische ondertoon aanwezig. Vlotte schrijfstijl. Smaakt naar meer!
Dit boek leest enorm vlot, maar ik vond het moeilijk om enige sympathie op te brengen voor het hoofdpersonage, omdat ze zich niet alleen emotioneel afsluit voor haar omgeving, maar ook voor de lezer. Elke keer je denkt dat ze zich tenminste voor de lezer kwetsbaar zal opstellen, is dit uiteindelijk toch niet het geval, waardoor een gemeen en onsympathiek personage overblijft waar ik weinig begrip voor kon opbrengen. Veel verder dan gevoelens van verveling, ergernis en oppervlakkige voldoening lijkt ze nooit te komen. Dat is de voornaamste reden dat ik dit boek niet meer dan drie sterren kan geven, want verder was het best wel grappig en vlot geschreven, met wendingen die ik niet altijd zag aankomen. Hoogstaande literatuur zou ik het niet noemen, maar wie wat afleiding of vakantielectuur zoekt, kan ik het wel aanraden.
Fijn boek, goed verhaal, vlot geschreven, interessant hoofdpersonage. Aanrader, met grappig-akelige herkenbaarheid. Moest echt hardop lachen. Uitgelezen op 1 avond.