Na een reis van twee jaar over de wereld is Lemmy Planck weer thuis. In zijn bagage: een manuscript van vierhonderd pagina’s, een schorpioen die hij D’Artagnan heeft gedoopt, en de herinnering aan een korte vriendschap met een Chileense kraandrijver die eerder heeft gewerkt als persoonlijk bewaker van de paus. Bij thuiskomst treft Lemmy een dikke envelop aan. Het is het dagboek van de Chileen, die het vlak voor zijn dood heeft opgestuurd. Lemmy probeert vergeefs een uitgever te vinden voor zijn eigen manuscript, maar er is des te meer belangstelling voor het dagboek. Niet alleen de uitgever, ook de dochter van de Chileen en de beveiligingsfirma waarvoor haar vader in het Vaticaan heeft gewerkt, tonen opvallend veel belangstelling. Als het bedrijf met geweld het dagboek probeert te bemachtigen, besluit Lemmy het zelf te lezen. Dat had hij beter niet kunnen doen, want de laatste activeit van de Chileen als persoonlijk bewaker van de paus kunnen het daglicht niet verdragen. Nu Lemmy daarvan op de hoogte is, begint een hilarische achtervolging van iedereen door iedereen. En Lemmy is zijn leven steeds minder zeker.
Citaat : Hij ruilde de poëzie in voor de fles. Dat merkte je aan zijn dagboek. Zijn handschrift zwalpte over het papier als een zieke eend. Hij werd kariger met beschrijvingen. Review : Dimitri Bontenakel (°1971) woont en werkt in Antwerpen. Hij schreef de romans Een zwerver met pleinvrees (2004) en Mijn ontmantelde wereld (2007). Dimitri Bontakel heeft iets met hoofdpersonages die immer op zoek zijn naar iets of iemand. In Mijn ontmantelde wereld zoekt Harold in de onnatuurlijk strenge winterkou naar zijn immer verdwijnende vriendin en in De steek van de schorpioen is Lemmy Planck op zoek naar een uitgever. Deze Lemmy vind ik een geweldig personage. Hij is wat geschift, slaat de bak vaak mis wat vrouwen en vrienden betreft, maar toch heeft hij een aaibaarheidsfactor xxl en weet hij zich goed staande te houden in een serie van gevaarlijke en zelfs levensbedreigende toestanden. Zijn geestelijke vader heeft er dan ook alles aan gedaan om hem geloofwaardig te maken en ook te houden.
Het verhaal begint wanneer Lemmy Planck weer thuis komt na een wereldreis. Na een mislukt schrijversdebuut en een gebroken huwelijk heeft hij twee jaar over de wereld rondgereisd. Dat heeft hem een nieuw manuscript van 400 pagina’s opgeleverd. Tevens heeft als souvenirs ook een gehandicapte schorpioen en de herinnering aan een korte vriendschap met een Chileense kraandrijver, meegebracht. Die herinnering wordt bij zijn thuiskomst levendig gehouden door een dikke envelop in zijn brievenbus. Het is het dagboek van de Chileen, die het vlak voor zijn dood heeft opgestuurd. Lemmy probeert een uitgever voor zijn eigen manuscript te vinden, en dat wil niet zo goed lukken. Voor het dagboek van de Chileen is er des te meer interesse. Niet alleen een uitgever, ook de dochter van de Chileen en de privébeveiligingsfirma waarvoor haar vader heeft gewerkt, tonen ongekende belangstelling. Wanneer dat bedrijf het dagboek zelfs met geweld probeert te bemachtigen, besluit Lemmy het zelf te lezen. Daar staan wat onthullingen in die de Chileen in levensgevaar brachten en nu Lemmy op zijn beurt ook. Kwestie van het hoofd en lijf en leden koel te houden en te beschermen.
Dimitri Bontenakel weet perfect met taal en stijl om te gaan en tovert daarmee een noir te voorschijn die mooi gedoseerd is in humor en tristesse. Een swingend boek voor donkere winteravonden.
Hilarisch en OTT, is dit boek een ontrader om ooit op wereldreis te gaan of een boek te schrijven. Het veiligste is nog een schorpioen als huisdier houden. Goed geschreven persiflage op zowel de literaire wereld als het thrillergenre.
Vlot, avontuurlijk en geestig boek met heerlijk droge oneliners. Er wordt geknokt, achtervolgd, gevallen en weer opgestaan. Hoofdpersonage Lemmy Planck is de literaire mix van Kuifje en Kiekeboe.