Στα πενήντα εφτά του χρόνια, ο Κεφαλλονίτης Γεράσιμος Καπάτος, «σταρ της δικηγορίας», έχει κουραστεί από τη ζωή του, τη γυναίκα του Άννα, την ίδια του την ύπαρξη. Στην κηδεία του καλύτερού του φίλου συνειδητοποιεί ότι θέλει να ζήσει, και μάλιστα όσο πιο έντονα μπορεί. Γίνεται «ταπεινός προσκυνητής» μιας πολύ μικρότερης γυναίκας, της Μπέτυς, που με τα προσόντα της αιχμαλωτίζει το νου, το παρόν και το μέλλον του. Έχει άλλωστε διαβατήριο τύπου Α: ομορφιά, εξυπνάδα δυναμισμό, νιάτα. Παγιδευμένος από τα κάλλη της, ο Γεράσιμος τα τινάζει όλα στον αέρα. Όμως το χάσμα μεταξύ τους είναι αγεφύρωτο. Καθώς φωλιάζει μέσα του η ζήλια, ανακαλύπτει ένα τρομακτικό μυστικό, που διαλύει τις ζωές όλων με τρόπο εφιαλτικό. . . Ένα δυνατό, σύγχρονο ερωτικό θρίλερ, με απίστευτη πλοκή και συγκλονιστικό φινάλε.
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο... Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα. Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι. Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα. Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του. Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή). Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...
Με κράτησε το ενδιαφέρον! Ειδικά το τελευταίο μέρος... έτρεχα για το τέλος. Τελικά ο συγγραφέας αποδεικνύεται ιδιαίτερα ικανός όχι μόνο στα αθλητικά ρεπορτάζ όπου απέκτησε τη φήμη του, αλλά και στις πλάσιμο ιστοριών.
Η ιστορία ξεκινάει λίγο μακάβρια και ψυχοπλακωτικά, καθώς το σκηνικό εκτυλίσσεται σε ένα νεκροταφείο. Ο Γεράσιμος Καπάτος είναι 57 χρονών, καταξιωμένος δικηγόρος, πλούσιος και παντρεμένος με δύο παιδιά. Φαινομενικά τα έχει όλα. Στην κηδεία όμως του καλύτερού του φίλου συνειδητοποιεί πως ο χρόνος έχει περάσει για εκείνον τόσο γρήγορα και δεν έχει ζήσει τίποτα. Τίποτα ουσιαστικό, τίποτα που να έχει αξία, που να του δίνει χαρά. Θέλει να ζήσει, να νιώσει, να αισθανθεί, να γευτεί όσα αμέλησε τόσα χρόνια, μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα με αξία όμως ανεκτίμητη.
Αναπάντεχα μπαίνει στη ζωή του η Μπέτυ, μια πανέμορφη αλλά κατά πολλά χρόνια μικρότερή του γυναίκα και μαζί της θα ζήσει όσα στερήθηκε τόσα χρόνια. Ο Γεράσιμος δεν υπολογίζει τίποτα και για χάρη της τα τινάζει όλα στον αέρα. Απαρνιέται γυναίκα και παιδιά, φεύγει από το σπίτι του για να ζήσει το όνειρο με την «υγρή του οπτασία», όπως την αποκαλεί, και κάνει πράγματα που δεν αρμόζουν ούτε για την ηλικία αλλά ούτε και με την κοινωνική του θέση. Και όλα αυτά για την καρδιά της Μπέτυς.
* Τί γίνεται όμως όταν το όνειρο ξαφνικά γίνεται εφιάλτης; * Ένα μυστικό πόσο ολέθριο και μοιραίο μπορεί να αποβεί; * Είναι ικανό να καταστρέψει ζωές, να διαλύσει ανθρώπους, ακόμη και να τους σκοτώσει;
Το έχω δηλώσει και παλαιότερα και θα το ξαναπώ και τώρα πως λατρεύω την γραφή του κ. Σακελλαρόπουλου. Έχει αυτό το ταλέντο, το μοναδικό χάρισμα ακόμη και τις πιο τετριμμένες ιστορίες να τις κάνει να ξεχωρίζουν. Βάζει αυτά τα μαγικά συστατικά, τα κομμάτια της ψυχής του σε κάθε του έργο, γι'αυτό και είναι τόσο ξεχωριστά! Δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις, να δικαιολογήσει συμπεριφορές, να δικάσει ή να καταδικάσει. Απλά δίνει στον κάθε ήρωα αυτό που του αναλογεί: την τιμωρία ή την λύτρωση και την γαλήνη, τη ζωή ή τον θάνατο.
Το «Μαύρο φιλί» είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο με συγκλονιστικό φινάλε, που όταν κλείσετε και την τελευταία σελίδα σίγουρα τα μάτια σας θα είναι βουρκωμένα. Θερμά συγχαρητήρια στον αγαπημένο μου κ. Μένιο Σακελλαρόπουλο για το εξαιρετικό του έργο!!
Tip: Δεν πρέπει να προσπερνάμε το συναίσθημα, τα «θέλω» της καρδιάς μας, όμως η λογική θα πρέπει να πρυτανεύει και να έχει πάντα τον τελευταίο λόγο.
Μέτριο βιβλίο αλλά με ένα πολύ καλά δουλεμένο ας πούμε σενάριο,αν και συνηθισμένο.Στην αρχή λίγο αδιάφορ αλλά προς το τέλος έχει ενδιαφέρον και ένα δυνατό τέλος.
Η νύχτα της Λώρα κ το Μαύρο Φιλί έχουν πολλά κοινά στοιχεία ως ιστορίες. Αρχικά, και στα δυο το κεντρικό πρόσωπο είναι γυναίκες εκπαγλου καλλονής (απλώς η πρώτη είναι φιλόδοξη κ άπληστη, ενώ η δεύτερη γίνεται στην πορεία ). "Θύμα " κ στις δύο περιπτώσεις είναι άντρες ισχυροί τόσο οικονομικά, όσο κ κοινωνικά. Τέλος κ στα δυο βιβλία το τέλος είναι τραγικό θέλοντας ο συγγραφέας να αποδείξει τις καταστροφικές συνέπειες των ακραίων παθών. Βέβαια αμφότερα διαβάζονται σε 48 ώρες! Ένα αστεράκι μείον, επειδή ήθελα να μάθω τι απεγινε η Μπέτυ κ να υπαρξει καποιο δίκαιο Τέλος. Πάντως, προτιμώ το ύφος κ τη γραφή που επικράτησε στα κατοπινά του βιβλία, καθώς η πραγματική ζωή αντανακλάται εκεί.