علیمحمد حقشناس (۱۴ اردیبهشت ۱۳۱۹، جهرم – ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۹، تهران) زبانشناس، فرهنگنویس و شاعر ایرانی، استاد گروه زبانشناسی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، مؤلف و مترجم آثار متعدد در زمینهٔ ادبیات، زبانشناسی، تاریخ زبانشناسی و فرهنگهای انگلیسی به فارسی بود. او از اعضای شورای بازنگری در شیوهٔ نگارش و خط فارسی بود.
برخی از آثار: آواشناسی، فرهنگ انگلیسی به فارسی هزاره، زبان و ادب فارسی در گذرگاه سنت و مدرنیته، بازگشت دیالکتیک، تاریخ مختصر زبانشناسی، ترجمه تاریخ زبانشناسی، مکاتب زبانشناسی نوین در غرب (ترجمه).
نمی دانم اگر این کتاب را به اجبار و در مدرسه نمی خواندم هم این قدر از آن متنفر بودم یا نه؟ ولی کلا با وجود علاقه ی شدید به ادبیات، از زبان فارسی خوشم نمی آید چون احساس می کنم زبان فارسی می خواهد ادبیات را در چارچوب بگنجاند و ادبیات ما هم در هیچ چارچوبی نمی گنجد
نسبت به زبان فارسی سال دوم خیلی بهتره و به خاطر معلم فوق سختگیری که داشت از درسهایی شد که با جدیت یاد گرفتمش و چون توش خوب بودم، از زنگهایی بود که با راحتی میشستم و میون شیطونیهای سرکلاس و عصبانیتهای معلم، ازش لذت میبردم. جوری که بعداً معلمش از موردعلاقههام شد. درسهایی که به قواعد مربوط میشد مفید بود (گرچه غلطهایی داشت که با کمک معلم اصلاح میکردیم). ولی درسهای حفظی مثل زبان شناسی یا کتب مرجع، واقعا دوست نداشتنی و رو اعصاب بودن. قبل اینکه ریویو رو بنویسم، دیدم چقد بقیه نظرات بد گذاشتن و ابراز تنفر به درس و معلمش کردن:)) خلاصه که تاثیر معلم خوب و دلسوز اینجاست که به چشم میاد دیگه.