Η Ράνια έμεινε να κοιτάζει ασυναίσθητα στο κενό. «Φυλακισμένη», ψέλλισε. Ναι, ήταν φυλακισμένη του όμως θα έβρισκε τρόπο να του ξεφύγει. Αναζήτησε φοβισμένη μέσα στο σκοτάδι του δωματίου τη ντυμένη στα μαύρα σιλουέτα, την ανταύγεια ενός, κορακίσιου χρώματος, μανδύα. Δεν διέκρινε τίποτ’ άλλο γύρω της παρά μόνο το συνηθισμένο διάκοσμο, τους σοφάδες και τ’ αντικείμενα, την ακτίνα του φεγγαριού που τρεμόπαιζε διαπερνώντας την υφασμάτινη κουρτίνα. Και τότε ξέσπασε σε ακράτητα γέλια. Ο καβαλάρης της νύχτας που την είχε απαγάγει για να πάρει λύτρα από τον πατέρα της και τον μίζερο αρραβωνιαστικό της ήταν μόνο ένα όραμα που είχε γεννήσει η φαντασία της για να την ξεγελάσει και να παίξει μαζί της. Ναι... Αυτό ήταν... Η Ράνια, κόρη μιας ελληνίδας κι ενός Αιγυπτίου αναγκάζεται να παντρευτεί το γιο ενός μεγαλοεπιχειρηματία επίσης Αιγυπτίου που δεν έχει καν δει για να σώσει τον πατέρα και την οικογένεια της από την χρεοκοπία. Όμως φτάνοντας στην Αλεξάνδρεια καταλαβαίνει πως η μοίρα έχει γι’ αυτήν άλλα σχέδια. Την νύχτα των αρραβώνων της ένας μαυροντυμένος άντρας την απαγάγει... Και τότε.. τίποτα στην ζωή της δεν είναι πια τα ίδιο...
Κάποτε, αρκετά χρόνια πριν – όχι πολλά μα αρκετά - γεννήθηκε ένα κορίτσι, ευαίσθητο και ονειροπόλο που λάτρευε να παρατηρεί τις δροσοσταλίδες στα λουλούδια, πιότερο όταν έμπαινε ο Μάρτης και η ανοιξιάτικη του μυρωδιά πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Μεγάλωσε σε ένα μέρος μαγευτικό, σε μια από εκείνες τις γειτονιές με τα πέτρινα σπίτια, τους μοσχομυρωδάτους κήπους, τα γιασεμιά και τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια. Τα παιδικά της χρόνια ανέμελα, κυριευμένα από χρώματα. Από πολύ μικρή οι γονείς της διαπίστωσαν την αγάπη της για το γράψιμο. Πρώτος ο πατέρας της επειδή έγραφε κι εκείνος. Είχε μια παλιά γραφομηχανή και αρκετά βράδια, πολύ αργά, μια - δυο ώρες πριν από το χάραμα, άκουγε τους χτύπους της. Στην αρχή δεν κατάλαβε τι ήταν εκείνο που έφτανε στα αυτιά του. Ένα βράδυ όμως που σηκώθηκε είδε το κοριτσάκι να κάθεται και να πληκτρολογεί. Και μπορεί στο λευκό χαρτί να υπήρχαν απλά σύμφωνα και φωνήεντα, χωρίς καμιά απολύτως σημασία, αφού στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων δεν ήξερε ακόμη να γράφει, ο πατέρας όμως αισθάνθηκε περήφανος για τη μικρή του κόρη. Γι’ αυτό και όταν πήγε σχολείο και άρχισε επιτέλους να διαβάζει, σεβόμενος την λατρεία της για τα βιβλία, την πήγε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης και της αγόρασε παραμύθια, αλλά και κλασικά αριστουργήματα, ανάμεσα σε αυτά τον Οδυσσέα, τον Ιβανόη, την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά και την Παναγία των Παρισίων, πλημμυρίζοντας την καρδούλα της με ευτυχία. Πόσο της άρεσε η μυρωδιά του χαρτιού και τα ονειρεμένα εκείνα ταξίδια τα οποία βίωνε μέσα από το διάβασμα. Τα λάτρευε. Στην ηλικία των 9 χρονών βρέθηκε στο χωριό του πατέρα της για τις διακοπές του Πάσχα. Και ήταν εκεί, κάτω από τον ήλιο που έλουζε λαμπρός ολάκερη την πλάση, με θέα μια κυματιστή πεδιάδα, κατακλυσμένη από δεκάδες κίτρινες κουκκίδες, χαραγμένες με πράσινο, που από κοντά θα μπορούσε άνετα κανείς να διακρίνει πως ήταν μαργαρίτες και καμπυλωτούς λόφους οι οποίοι έσμιγαν δαντελωτά με την άκρη του απαλού, γαλάζιου ουρανού που θα δημιουργούσε την πρώτη της ιστορία. Μια ιστορία που είχε να κάνει με μια πανέμορφη κοπέλα της οποίας ο αγαπημένος είχε μετατραπεί, εξαιτίας μια κατάρας, σε πέτρα κι έπρεπε εκείνη να τον έσωζε. Τα δαχτυλάκια της λοιπόν κινήθηκαν στο χαρτί κι έγραψε το πρώτο της παραμύθι σε ένα τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο, το οποίο κιόλας εικονογράφησε και μόνη της με εικόνες που είχε ζωγραφίσει η ίδια. Κάποια χρόνια αργότερα θα το έπιανε ξανά και θα δημιουργείτο το παιδικό της μυθιστόρημα η Αυγή και το Μυστικό του μαύρου διαμαντιού. Η αρχή είχε γίνει. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της μέχρι σήμερα, ενώ στην ηλικία των 18 χρόνων κι ενώ σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αθήνα άρχισε να γράφει το Πέρα Απ’ Τους Αμμόλοφους, ένα βιβλίο που ολοκλήρωσε μερικά χρόνια αργότερα και ήταν το πρώτο της που έχει εκδοθεί. Ακολούθησαν τα: Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ, Ο άγγελος της ομίχλης, το μονοπάτι των ονείρων, Και ύστερα σου λένε έφταιγε η Εύα, Άγριος Γαλάζιος Ουρανός, Υπάρχουν στιγμές που κρατάνε για πάντα, το αρχοντικό της λίμνης, Όπου πάει η καρδιά, το μπλε ρόδο και η κατάρα της μάγισσας (μόνο e book). Το Τριαντάφυλλα του ανέμου είναι το δωδέκατο σε σειρά βιβλίο της.
Και ναι επιτέλους το διάβασα αυτό το υπέροχο και τόσο ρομαντικό βιβλίο!!! Το έψαχνα καιρό και μόλις το βρήκα δε θα μπορούσα να μην βυθιστώ στις σελίδες του. Ένα βιβλίο γεμάτο λυρισμό και έρωτα, το οποίο πάνω από όλα δείχνει τη σπάνια ψυχή της δημιουργού αλλά και το πόσο μπορεί να εξελιχθεί ένας συγγραφέας!
ΠΈΡΑ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΑΜΜΌΛΟΦΟΥΣ ΜΑΡΊΑ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ Η ΆΠΟΨΗ ΜΟΥ 📙✒️💞🔖 ⭐🧡⭐🧡⭐🧡⭐!!!! Ένα ακόμα φανταστικό ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Ένα μυθιστόρημα που επειδή είναι εξαντλημένο το διάβασα δανεικό αλλά το απόλαυσα ιδιαίτερα. Ένα εξώφυλλο που παραπέμπει ακριβώς στην ιστορία αγάπης που εκτυλίσσεται... Ένα βιβλίο που αποπνέει ρομαντισμό και φουλ συναίσθημα, δοσμένο από την ευαίσθητη και λυρική πένα της συγγραφέως που δεν γίνεται να μας αφήσει ασυγκίνητους... Ένα παραμύθι που μας ταξιδεύει στην μακρινή Αίγυπτο με φόντο τα αρχαία της και την απέραντη Έρημο Σαχάρα και μας παρασύρει μαζί του... Η Ράνια, κόρη μιας Ελληνίδας και ενός Αιγύπτιου,θα αναγκαστεί να παντρευτεί τον γιο ενός πλούσιου Αιγύπτιου επιχειρηματία προκειμένου να γλυτώσει τον πατέρα της από την χρεοκοπία. Έτσι θα ταξιδέψει στην μακρινή Αλεξάνδρεια.Φτάνοντας όμως εκεί αντιλαμβάνεται ότι η Μοίρα έχει άλλα σχέδια για εκείνη... Την νύχτα των αρραβώνων της εμφανίζεται ξαφνικά ένας μαυροντυμένος άνδρας και την απαγάγει... Απαγωγέας??Ή Σωτήρας??? Ο χρόνος θα δείξει...τα εμπόδια στο δρόμο τους πολλά...θα τα καταφέρουν??? Από εκείνη τη στιγμή για την Ράνια τίποτα δεν θα είναι το ίδιο... Ένα βιβλίο γεμάτο έρωτα, πάθος αλλά και μυστήριο που σε προκαλεί να χαθείς στις σελίδες του. Μία εξωτική ιστορία αγάπης που μου κράτησε υπέροχη συντροφιά!!! Αν πέσει στα χέρια σας, αξίζει να το διαβάσετε!!!!