Άγριος Γαλάζιος Ουρανός

by Μαρία Προδρόμου

Η μάχη μαινόταν δυνατότερη από ποτέ... Ο άνεμος ήταν καυτός από τους καπνούς που κατάκλυζαν την ατμόσφαιρα και απότις πύρινες φλόγες των πολυβόλων που τους συνόδευαν... Και οι φτωχικές καλύβες ανάμεσα στις πυκνές καταπράσινες φυλλωσιές από φοινικιές και φυτείες ρυζιού έσταζαν αίμα πάνω στους σκονισμένους δρόμους, ενώ τα πάντα πνίγονταν από τις σφαίρες που έσκαζαν τσιρίζοντας μέσα στις πλατιές χωματένιες στράτες, ξεκουφαίνοντας τα αυτιά και ξεσκίζοντας κάθε ομορφιά γύρω τους... Δεν πέρασε πολλή ώρα και ο ίδιος αέρας γέμισε από μια αχνή ομίχλη... Ο Στέφαν ήξερε πως ο εφιάλτης μόλις άρχιζε. Οι αντάρτες γύρω του είχαν πλέον αποκτηνωθεί. Γι’ αυτό κι έπρεπε να κινηθεί γρήγορα. Κρατώντας την σφιχτά στην αγκαλιά του έτρεξε μακριά, ενώ η μυρωδιά του καπνού έμπαινε στα ρουθούνια του όλο και πιο δυνατή... ενώ τα φτερά της πνιγηρής αύρας τον έκαιγαν περισσότερο από ποτέ...

Μια ριψοκίνδυνη δημοσιογράφος… Ένας πατέρας που εξαφανίζεται… Μια περίεργη απαγωγή… κι ένας έρωτας από τον οποίο δεν θα μπορέσει με τίποτα να ξεφύγει...
Η Θάλεια, μια θαρραλέα κοπέλα που εργάζεται σε ένα εκδοτικό οίκο στην Αθήνα αποφασίζει να ταξιδέψει στην Ακτή Ελεφαντοστού στην Δυτική Αφρική προκειμένου να ερευνήσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση του αρχαιολόγου πατέρα της.
Η παραμονή της όμως εκεί θα στιγματίσει για πάντα τη ζωή της...

251 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2010

About the author

Κάποτε, αρκετά χρόνια πριν – όχι πολλά μα αρκετά - γεννήθηκε ένα κορίτσι, ευαίσθητο και ονειροπόλο που λάτρευε να παρατηρεί τις δροσοσταλίδες στα λουλούδια, πιότερο όταν έμπαινε ο Μάρτης και η ανοιξιάτικη του μυρωδιά πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Μεγάλωσε σε ένα μέρος μαγευτικό, σε μια από εκείνες τις γειτονιές με τα πέτρινα σπίτια, τους μοσχομυρωδάτους κήπους, τα γιασεμιά και τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια. Τα παιδικά της χρόνια ανέμελα, κυριευμένα από χρώματα. Από πολύ μικρή οι γονείς της διαπίστωσαν την αγάπη της για το γράψιμο. Πρώτος ο πατέρας της επειδή έγραφε κι εκείνος. Είχε μια παλιά γραφομηχανή και αρκετά βράδια, πολύ αργά, μια - δυο ώρες πριν από το χάραμα, άκουγε τους χτύπους της. Στην αρχή δεν κατάλαβε τι ήταν εκείνο που έφτανε στα αυτιά του. Ένα βράδυ όμως που σηκώθηκε είδε το κοριτσάκι να κάθεται και να πληκτρολογεί. Και μπορεί στο λευκό χαρτί να υπήρχαν απλά σύμφωνα και φωνήεντα, χωρίς καμιά απολύτως σημασία, αφού στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων δεν ήξερε ακόμη να γράφει, ο πατέρας όμως αισθάνθηκε περήφανος για τη μικρή του κόρη. Γι’ αυτό και όταν πήγε σχολείο και άρχισε επιτέλους να διαβάζει, σεβόμενος την λατρεία της για τα βιβλία, την πήγε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης και της αγόρασε παραμύθια, αλλά και κλασικά αριστουργήματα, ανάμεσα σε αυτά τον Οδυσσέα, τον Ιβανόη, την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά και την Παναγία των Παρισίων, πλημμυρίζοντας την καρδούλα της με ευτυχία. Πόσο της άρεσε η μυρωδιά του χαρτιού και τα ονειρεμένα εκείνα ταξίδια τα οποία βίωνε μέσα από το διάβασμα. Τα λάτρευε. Στην ηλικία των 9 χρονών βρέθηκε στο χωριό του πατέρα της για τις διακοπές του Πάσχα. Και ήταν εκεί, κάτω από τον ήλιο που έλουζε λαμπρός ολάκερη την πλάση, με θέα μια κυματιστή πεδιάδα, κατακλυσμένη από δεκάδες κίτρινες κουκκίδες, χαραγμένες με πράσινο, που από κοντά θα μπορούσε άνετα κανείς να διακρίνει πως ήταν μαργαρίτες και καμπυλωτούς λόφους οι οποίοι έσμιγαν δαντελωτά με την άκρη του απαλού, γαλάζιου ουρανού που θα δημιουργούσε την πρώτη της ιστορία. Μια ιστορία που είχε να κάνει με μια πανέμορφη κοπέλα της οποίας ο αγαπημένος είχε μετατραπεί, εξαιτίας μια κατάρας, σε πέτρα κι έπρεπε εκείνη να τον έσωζε. Τα δαχτυλάκια της λοιπόν κινήθηκαν στο χαρτί κι έγραψε το πρώτο της παραμύθι σε ένα τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο, το οποίο κιόλας εικονογράφησε και μόνη της με εικόνες που είχε ζωγραφίσει η ίδια. Κάποια χρόνια αργότερα θα το έπιανε ξανά και θα δημιουργείτο το παιδικό της μυθιστόρημα η Αυγή και το Μυστικό του μαύρου διαμαντιού. Η αρχή είχε γίνει. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της μέχρι σήμερα, ενώ στην ηλικία των 18 χρόνων κι ενώ σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αθήνα άρχισε να γράφει το Πέρα Απ’ Τους Αμμόλοφους, ένα βιβλίο που ολοκλήρωσε μερικά χρόνια αργότερα και ήταν το πρώτο της που έχει εκδοθεί. Ακολούθησαν τα: Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ, Ο άγγελος της ομίχλης, το μονοπάτι των ονείρων, Και ύστερα σου λένε έφταιγε η Εύα, Άγριος Γαλάζιος Ουρανός, Υπάρχουν στιγμές που κρατάνε για πάντα, το αρχοντικό της λίμνης, Όπου πάει η καρδιά, το μπλε ρόδο και η κατάρα της μάγισσας (μόνο e book). Το Τριαντάφυλλα του ανέμου είναι το δωδέκατο σε σειρά βιβλίο της.