پلنگ در پرانتز

by زهرا حسین‌زاده

94 pages, Paperback

First published January 1, 2012

Reviews

[Farnaz · Rating 1 out of 5]

پیراهن حریر، تنم را کشت
حس می کنم عروسک عریانم
____________________________________________________________
مرا با سرفه هایت دفن کن در پاکت سیگار
____________________________________________________________
اتاقم، بودنِ این دختر دیوانه را تنگ است
____________________________________________________________
کجاست آن لبی که بوسه را بیاورد به یاد؟
____________________________________________________________
نفس کشید زن، چقدر بوی مرد می دهد
کتاب های روی میز، کیف، کاغذ و مداد
کدام شب، کدام ماه؟ روی تخت غلت زد
____________________________________________________________
چادر نماز بی بی در جان او نشسته است
با قصه های بسیار از روز و روزگاری
____________________________________________________________
چیزی ترک ترک خورد در قلب یا سرش یا...
____________________________________________________________
این جمله مست کرده، باید تلو تلو خورد
____________________________________________________________
بر هرچه مرز بنویس نفرین به تیرباران
____________________________________________________________
عادت نمی کنیم به این جنگ تن به تن
لطفا تو ماشه را بچکان در دهان من

ماهی لعل و آب ارزگان حدیث ماست
چشمت اجازه داد دایت کنم، وطن

درگیر شبهه های تو از هوش می روم
افتاد خون حوصله ها پای سوءظن

پایان اخم و تخم خودم را نوشته ام
قرمز بخوان در آینه «دیگر نه تو، نه من!«

تنها بلیت و یک چمدان راه چاره است
آب از سرم گذشته، خداوند فوت و فن

در چادری سیاه، زنی گیج می رود
خود را رها کن آخرِ غمگین ترین اتن

با خون من عجین شده ای مرد متهم
آهسته تر بیا رگ دیوانه را بزن
____________________________________________________________
یواش جذب هم شدند تار و پود خستگی
کنار هم چه می کند دوتا پتوی بی قرار

دوتا پتوی معترض به راز و رمز یک دا
که تا ابد ادامه دارد آه، تق تق نوار
____________________________________________________________
چه عطری که درختان خیابان همه گیجند
و یکباره گرفتند فراموشی لبخند
____________________________________________________________
خیال می کنی
آرام از کنارم گذشتی؟
یکبار برنگشتی ببینی
این شهر ویران شده است
____________________________________________________________
یقه ی راه راهت را باز نگذار!
بازهای لعلی، آزادی را پشت میله های پیراهنت
دوست دارند