Μάγια και Αντιγόνη... Δύο γυναίκες σε τραγικά αδιέξοδα. Δύο γυναίκες αντιμέτωπες με αμείλικτα διλήμματα. Δημήτρης, Ηρακλής, Φίλιππος, Αποστόλης... Κάποιοι ξέρουν να αγαπούν πραγματικά και κάποιοι άλλοι είναι προδότες. Ένας μικρόκοσμος τόσο δικός μας, ζωές σχεδόν παράλληλες με την καθημερινότητά μας... Τι έκανε τη Μάγια να νιώσει προδομένη, να πνίξει βαθιά μέσα της τον μεγαλειώδη έρωτα που ζούσε με τον Δημήτρη και να χτίσει με λάθος υλικά τη ζωή της; Πώς θα αντιμετωπίσει τώρα την υποψία ότι εκείνος μπορεί να ήταν αθώος; Πώς κατέληξε η Αντιγόνη να συνδέσει το μέλλον της με έναν άντρα βίαιο που την ανάγκασε να φύγει από τον τόπο της κυνηγημένη, αφήνοντας πίσω της όνειρα και σταδιοδρομία; Πώς θα αντιδράσει τώρα που κινδυνεύει κυριολεκτικά η ζωή της; Τελικά είναι ο έρωτας λυτρωτής ή μήπως κάποιες φορές γίνεται τραχύς και βίαιος δυνάστης; Ένα μυθιστόρημα που θα σας κάνει να βυθιστείτε στα πάθη της ανθρώπινης ψυχής και να νιώσετε την ανάταση του έρωτα, της ανυπόκριτης αγάπης και της φιλίας, αλλά και την προδοσία, τον εγωισμό και τη βία που συχνά αποτελούν τους μικρούς και μεγάλους δυνάστες της ζωής μας.
Τα πέντε αστέρια της βαθμολογίας δεν πηγαίνουν στην καταπληκτική συγγραφή, αλλά στην ωραία δομημένη και πρωτότυπη ιστορία. Θεωρώ την πένα της Πανταζή λίγο πεζή και επίπεδη, αλλά οι ιστορίες της δεν παύουν να διαβάζονται ευχάριστα. Βρίσκω στις ιστοριες της συγγραφέος μια ροπή ως προς την ίντριγκα και την υπερβολή - το ίδιο ακριβώς και στο "Η Νύχτα των Γιασεμιών" - σ'αυτό εδώ όμως το βιβλίο δεν "ξεφεύγει" τόσο πολύ και δεν αγγίζει την υπερβολή, όπως στο προαναφερθέν! Πάρα ταύτα, είναι μια καλή συγγραφέας και θα συνεχίσω να την διαβάζω, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν θα συναντήσω τα συγγραφικά αριτουργήματα, αλλά ευχάριστα βιβλία, που έχουν βαθιά, αλλά ανεξερεύνητα νοήματα!
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο που κυλά γρήγορα με μια μέτρια πλοκή και επίπεδη γραφή.Θέμα οι ανθρώπινες σχέσεις και τα επακόλουθά τους,ανάλογα με τον εκάστοτε χειρισμό τους.Μυστικά που αλλάζουν την μοίρα τους,ζωές που καταστρέφονται και τύψεις και ενοχές και που δεν μπορούν να απολαύσουν το καθετί στην ζωή τους.Ευελπιστούσα να ήταν αντάξιο του βιβλίου <<Ο κουρσάρος της καρδιά μου>> που για εμένα,τουλάχιστον είναι το καλύτερο,αλλά τελικά ήταν κάτω των προσδοκιών μου.Παρ'όλα αυτά το έγραψε η αγαπητή κυρία Φάνη Πανταζή και σίγουρα θα περιμένουμε τα καλύτερα.
Ένα πολύ ωραίο βιβλίο με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις. Την αγάπη, τη φιλία, την οικογένεια... Πόσα από αυτά που ζούμε είναι αλήθεια; πόσα από αυτά που βλέπουμε; Πόσα επιτρέπονται στο όνομα της αγάπης; Αξίζει να πονέσουμε κάποιους αν είναι να βρούμε εμείς την προσωπική μας ευτυχία; Μήπως θα είναι ρευστή, μιας και θα βασίζεται στη δυστυχία των άλλων; Και που μπορεί να μας οδηγήσει η παθολογική ζήλια και η αρρωστημένη αγάπη; Θέματα καθημερινά που όμως θίγονται με λεπτούς χειρισμούς, που δείχνουν και τη λύση, όχι μόνο το πρόβλημα!
Η κυρία Πανταζή έχει έναν δικό της τρόπο να προσεγγίζει τα θέματα που θέλει να περάσει στα βιβλία της. Το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας είναι δύσκολο και αρκετοί δεν το αναγνωρίζουν καν. Συνεχίστε έτσι κυρία Πανταζή! Εγώ πάντως σας ακολουθώ!