"Ο μύθος λέει πως όταν το φεγγάρι κοντεύει στη γέμιση, κοντά στη σπηλιά της νεράιδας ακούγεται ένα βουητό. Μοιάζει με τραγούδι αλλά όσοι το άκουσαν, λένε πως τα λόγια μοιάζουν ασυνάρτητα. 'Οσοι όμως, είχαν πίστη, είδαν ένα πλάσμα ονειρικό να τριγυρνά στο δάσος και μετά να χάνεται στη σκόνη του χρόνου. Λένε πως το πλάσμα ζει στον κορμό μιας βελανιδιάς που φυτρώνει κοντά στην είσοδο της σπηλιάς εδώ και χρόνια, τόσα πολλά που κανείς δεν ξέρει την αλήθεια...."
Για το είδος του το βιβλίο είναι εξαιρετικό. Ένα απομονωμένο χωριό κοντά σε ένα γυναικείο μοναστήρι και δύο ιστορίες μέσα σε διάστημα 30 ετών που με κάποιο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους. Η αγάπη συγκρούεται με την ανάγκη για εκδίκηση, μυστικά που έμειναν κρυμμένα με κάθε κόστος για πολλά χρόνια έρχονται στην επιφάνεια και κάποιος πρέπει να πληρώσει για το κακό που έχει προκληθεί. Θα είναι ο υπαίτιος αυτός που θα πληρώσει ή για άλλη μια φορά θα πληγωθεί κάποιος αθώος; Το βιβλίο αυτό είναι η πρώτη μου επαφή με τη γραφή της κ. Γκουτζικίδου και οφείλω να ομολογήσω ότι εντυπωσιάστηκα. Το κείμενο είναι στρωτό, η ατμόσφαιρα που δημιουργεί εκπληκτική και κατάφερε και με κράτησε σε αγωνία όσον αφορά την εξέλιξη της πλοκής και την τελική απάντηση σε όλα τα ερωτήματα. Άξια αναφοράς είναι επίσης η ατμόσφαιρα που δημιούργησε στην ιστορία που αναφέρεται στο παρελθόν, τα άγρια καιρικά φαινόμενα σε συνδυασμό με τη μυστηριακή ατμόσφαιρα μέσα στο μοναστήρι δημιούργησαν ένα πέπλο σκοτεινιάς με μια ελαφριά δόση αγωνιάς, που (σε μεγαλύτερο βέβαια βαθμό) συναντώ συχνά σε αστυνομικά μυθιστορήματα. Σε γενικές γραμμές δεν υπήρχαν υπερβολές, ούτε και πολλές συμπτώσεις (εξαιρουμένων δύο σημείων: ). Το συστήνω για να το διαβάσετε σε κάποια χρονική στιγμή που θέλετε ένα ωραίο κοινωνικό μυθιστόρημα. Όσον αφορά εμένα: θα διαβάσω και άλλα βιβλία της κ. Γκουτζικίδου, με έχει κερδίσει ως αναγνώστρια.
Θα ήθελα το κείμενο πιο γρήγορο, πιο συμπυκνωμένο, αρκετές σελίδες θα μπορούσαν να λείπουν και αυτό μόνο βελτίωση θα επέφερε στο γενικότερο σύνολο του βιβλίου. Ένα άλλο μείον είναι το αρκετά προβλέψιμο τέλος της ιστορίας. Διαβάζεται όμως.
Σε ένα αραιοκατοικημένο και απομονωμένο χωριό, το Πέτρινο, διαδραματίζονται δυο ιστορίες μέσα σε διάστημα περίπου 30 χρόνων, οι οποίες με κάποιο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους. 1951 και στην πύλη της Μονής του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκεται μόλις 2 χιλιόμετρα μακριά από το Πέτρινο, μια γυναίκα αιμόφυρτη λιποθυμά. Κανένας δεν γνωρίζει την ταυτότητά της, ενώ το ίδιο βράδυ ένα μυστικό σφραγίζεται με όρκους σιωπής. 1979 και μια όμορφη δασκάλα, η Σμαράγδα, καταφθάνει στο Πέτρινο για να αντικαταστήσει τον συνταξιούχο πλέον δάσκαλο. Η παρουσία της στο χωριό ταράζει τις ζωές μερικών κατοίκων, ξυπνάει μνήμες και εφιάλτες. Ποια είναι πραγματικά η Σμαράγδα; Γιατί το πρόσωπό της είναι τόσο οικείο; Ποια τους θυμίζει; Πώς συνδέεται το παρόν με το παρελθόν; Το κουβάρι των κρυμμένων μυστικών αρχίζει σιγά – σιγά να ξετυλίγεται και οι αποκαλύψεις είναι συνταρακτικές.
Ένα ατμοσφαιρικό βιβλίο που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία μέχρι και την τελευταία σελίδα. Μια ιδιαίτερη ιστορία καλυμμένη με ένα πέπλο μυστηρίου. Έρωτας, ανατροπές, συγκίνηση, κρυμμένα μυστικά, δίψα για εκδίκηση. Αυτό το βιβλίο τα έχει όλα!! Το διάβασα μονορούφι, το απόλαυσα και σας το συνιστώ. Συγχαρητήρια κ. Γκουτζικίδου!!!
* Τι παράξενο συναίσθημα η οργή! Τόσο ισοπεδωτικό, άρει τις γέφυρες με τον κόσμο της λογικής καθιστώντας καθετί δυνατό, αδύνατο…---------> σελίδα 177
** … η ζωή είχε έναν μοναδικό τρόπο να δείχνει πως η αλήθεια βρίσκεται πάντοτε ένα βήμα μπροστά από εμάς. Μένει στην αφάνεια μόνο μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή να φανερωθεί και τότε, οι συνέπειες μπορούν να γίνουν ακόμα και τραγικές γι’αυτόν που επέλεξε να τις αγνοήσει. ------> σελίδα 188
*** Πόσο λίγο απέχει η χαρά από τη λύπη, το γέλιο από το κλάμα, η ευτυχία από τη δυστυχία… Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μοιάζουν διαφορετικές και όμως… Είναι τόσο ίδιες. ---------> σελίδα 221
**** Όταν το πρέπει γίνεται αυτοσκοπός, τότε η ψυχή κλείνει. Τα παράθυρά της σφαλίζουν για πάντα ορμητικά. ------------> σελίδα 235
Μια Μονή, του Αγίου Στεφάνου, όπου οι μοναχές του κρατούν επτασφράγιστο μυστικό τόσο τη ζωή που είχαν πριν μονάσουν όσο και τον πραγματικό λόγο που αποφάσισαν να ζουν πλέον εκεί. Μια κακοκαιρία που στο διάβα της, καταστρέφει τη σοδειά της μονής και αφήνει πίσω της μια αιμόφυρτη γυναίκα λιπόθυμη. Μια συμφωνία που σφραγίζεται με όρκους σιωπής. Είκοσι οχτώ χρονιά μετά, μια αναπληρώτρια δασκάλα καταφθάνει στο χωριό, Πέτρινο, με τους κατοίκους της να κρύβουν μυστικά. Μυστικά που θα έρθουν στο φως και θα ανατρέψουν τη ζωή της δασκάλας, που θα αναρωτηθεί αν τελικά βρέθηκε τυχαία σε αυτό το χωριό.
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, με ενδιαφέρουσα ατμοσφαιρική ιστορία, που από την πρώτη σελίδα θα συνεπάρει, με φόντο το μύθο των νυμφών, τα αέρινα πλάσματα που ζουν άλλοτε στα δέντρα, άλλοτε στις λίμνες και άλλοτε στις σπηλιές και αλίμονο σε εκείνον που θα τις συναντήσει, θα του πάρουν το μυαλό, θα τον κάνουν να χορεύει ασταμάτητα μέχρι να κουραστεί. Μυστήριο, κρυμμένα μυστικά, απαγορευμένες και καταδικασμένες αγάπες, δίψα για εκδίκηση, ανατροπές και μηνύματα για τη ζωή και τη μητρότητα.
...η ζωή μοιάζει με άλογο. Όταν το πιάσεις, έχεις δυο επιλογές, είτε να το αφήσεις να επιστρέψει εκεί που ανήκει είτε να το δαμάσεις.
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ Λίτσα Κοντογιάννη Χάρη στη ΝΙΚΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ επανακυκλοφόρησε με επιπλέον κείμενο, διαφορετική επιμέλεια και ένα νέο εξώφυλλο. Το αποτέλεσμα δε, εξαιρετικό. Ένα υπέροχο βιβλίο από μια υπέροχη συγγραφέα. Η γραφή της δε μοναδική. Μια ατμόσφαιρα γεμάτη μυστήριο, που δεν εγκαταλείπει τον αναγνώστη ούτε στιγμή, και μια ιστορία βασισμένη πάνω στο μύθο των νυμφών και των νεράιδων που την κάνουν αν μη τι άλλο, μαγική, παρ’ όλο το σκληρό και αφιλόξενο περιβάλλον όπου διαδραματίζεται. Η συγγραφέας καταφέρνει να μας «χώσει» κυριολεκτικά μέσα στην ιστορία, κι αυτό γιατί οι χαρακτήρες είναι ολοκληρωμένοι, σαν να είναι πραγματικοί και οι εικόνες που καταφέρνει και μας δίνει είναι αρκετά έντονες, φορτισμένες συναισθηματικά. Φτάνει κανείς στο σημείο να προβληματίζεται για το τι παιχνίδια μπορεί να παίξει η μοίρα, αλλά και οι άνθρωποι. Τα έχει όλα, αγωνία, έρωτα, ανατροπές, μυστήριο, συγκίνηση. Ενδιαφέρουσα πλοκή που «κρατάει» τον αναγνώστη μέχρι το τέλος. Διαβάζεται άνετα «μονορούφι».
Εξαιρετικό βιβλίο!!!! Είναι το πρώτο βιβλίο της κυρίας Γκουτζικίδου που διαβάζω. Μου τράβηξε έντονα το ενδιαφέρον από τον τίτλο και το εξώφυλλο. Βρισκόμουν συνεχώς σε αναμονή και αγωνία για την μετέπειτα εξέλιξη των γεγονότων και τη λύση του μυστηρίου της Σμαράγδας. Το τέλος είναι τόσο ονειρικό, τόσο παραμυθένιο αν και τραγικό. Διάβασα το βιβλίο από την ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ και έμαθα πως ξανακυκλοφόρησε με επιπλέον κείμενο. Θα ήθελα να το διαβάσω και στην καινούρια του μορφή. Αν στην πρώτη ανάγνωση το αγάπησα, στην δεύτερη θα το λατρέψω.
Σαν βιβλίο ήταν πολύ καλό και η ιστορία του ήταν πολύ καλή και πρωτότυπη και η γραφή εξαιρετική.τρια αστεράκια γιατί μου χάλασε όλη την διάθεση το τέλος που περίμενα κάτι διαφορετικό και μου φάνηκε βεβιασμένη για να τελειώσει το βιβλίο . Κρίμα.Παντως θα διαβάσω και άλλα της ίδιας συγγραφέως.
Εξαιρετικό βιβλίο!!! Σου κρατάει το ενδιαφέρον από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα του. Η εξέλιξη της ιστορίας και ο τρόπος γραφής δεν κουράζει καθόλου. Είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από την Νατάσα Γκουτζικίδου. Κι έχω να πω οτι είναι καταπληκτική.
Κοινωνικό μυθιστόρημα με ιντριγκαδόρικη υπόθεση και ωραία γραφή, στρωτή χωρίς υπερβολές. Μου άρεσε η μυστηριακή, ζωντανή ατμόσφαιρα του βιβλίου κυρίως με τα άγρια καιρικά φαινόμενα. Ενδιαφέρον το τέλος... μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, αλλά μου άρεσε τελικά, χαρούμενο και λυπημένο ταυτόχρονα.