Ψυχοσύνθεση

by Roberto Assagioli

213 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1988

About the author

Roberto Assagioli (born Roberto Marco Grego; 1888-1974) was an Italian psychiatrist and pioneer in the fields of humanistic and transpersonal psychology. Assagioli founded the psychological movement known as Psychosynthesis, which is still being developed today by therapists and psychologists, who practice the psychological methods and techniques he developed. His work, expounded in two books and many monographs published as pamphlets, emphasized the possibility of progressive integration, or synthesis, of the personality.

Assagioli did not like to discuss his personal life, as he preferred to be remembered for his scientific work. Very few biographical accounts on the life of Assagioli are available, and most are not written in English.

Assagioli came from a middle-class Jewish background. He was born under the name Roberto Marco Grego, however, his biological father died when Assagioli was two years old and his mother remarried to Alessandro Emanuele Assagioli soon afterward. Assagioli was exposed to many creative outlets at a young age, such as art and music, which were believed to have inspired his work in Psychosynthesis. By the age of 18, he had learned eight different languages, namely Italian (his native tongue), English, French, Russian, Greek, Latin, German, and Sanskrit. It was at this age he also began to travel, mainly to Russia, where he learned about social systems and politics.

In 1922 he married a young woman named Nella Ciapetti, and they had one son together, Ilario Assagioli.

In 1940, Assagioli was arrested and imprisoned by Benito Mussolini’s Fascist government, having been accused of "praying for peace and inviting others to join him along with other international crimes." [2] He was placed in a solitary cell in Regina Coeli prison for 27 nights until he was released and returned to his family. During World War II, his family’s farm in Florence, Italy was destroyed, and both he and his family went into hiding in the Catenaia Alps (in the province of Arezzo) and in the Upper Tiber Valley. His son died at the age of 28 from lung disease, which was accredited to severe stress from the harsh living conditions during the war. Once the war ended, he returned to his work and began his legacy, known as Psychosynthesis.

The years after the war were relatively calm, and it was during this time that he founded various foundations dedicated to Psychosynthesis in Europe and North America. Assagioli lived a long and prosperous life and had a happy forty year marriage until he died at age 86 on 23 August 1974. The cause of his death was unknown.

Reviews

[Ypatios Varelas · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους και όχι μόνο τους ειδικούς και ψυχοθεραπευτές, όμως κατά πόσο είναι χρήσιμο;

Ο Ασατζιόλι επιχειρεί εδώ να παρουσιάσει μερικές βασικές πτυχές της φιλοσοφίας της ψυχοσύνθεσης, γιατί πρώτα είναι φιλοσοφία και μετά μέθοδος ανάπτυξης της ψυχής. Ως ιδέα, η Ψυχοσύνθεση είναι εξαιρετική (παρόλο που πάσχει από μερικές από τις αδυναμίες της ψυχανάλυσης, από την οποία ξεκινάει) και υπάρχουν πολύ καλά βιβλία σχετικά με αυτήν και το πώς εφαρμόζεται. Αυτό δεν είναι και πολύ καλό, παρόλο που γράφτηκε από το δημιουργό της. Γιατί;

Διότι η θεραπευτική φιλοσοφία του Ασσατζιόλι, όπως παρουσιάζεται, που ουσιαστικά είναι και μία φιλοσοφία ζωής, πάσχει από σοβαρές προκαταλήψεις όπως π.χ. ότι η τάση αυτοπροβολής είναι ένστικτο και όχι επίκτητη. Ή ότι ορμές όπως η σεξουαλική θα πρέπει να εξαγνιστούν μέσω διαφόρων τρόπων, που ουσιαστικά είναι μία γνωσιακή-συμπεριφορική διαστροφή φυσικών ενστίκτων και των παθογενών υπερβολών τους. Ή αστήρικτα στερότυπα όπως "Ο άντρας, πράγματι, έχει άλλους χειρότερους τρόπους για να εκδηλώνει τις μαχητικές τάσεις του και συνηθίζει να τους εφαρμόζει" (σε σχέση με τη γυναίκα). Και άλλα...

Επίσης, διότι οι θεωρίες του Ασσατζιόλι παρουσιάζονται χωρίς αποδείξεις ή αναφορές σε αυτές, αλλά μόνο με αναφορές σε εμπειρικές διαπιστώσεις (κάτι που βεβαίως είναι σύνηθες στη θεωρία της ψυχανάλυσης, της οποίας μαθητής ήταν ο Ασσατζιόλι πριν εφεύρει την Ψυχοσύνθεση).

Παρόλα αυτά, το βιβλίο έχει κάποια αξία διότι ο Ασσατζιόλι έχει συλλάβει πολύ ωραία κάποιες ιδέες και φυσικές συμπεριφορές του ανθρώπου και κάποιοι μπορεί να βρουν μέσα από αυτά τα κείμενα εξηγήσεις και ανακούφιση για αυτά που συμβαίνουν. Επίσης, παρουσιάζονται ενδεικτικά κάποιες ασκήσεις και ιδέες ασκήσεων. Για αυτό δίνω τρία αστέρια. Πάντως δεν θα χάσετε κάτι αν παραλείψετε να διαβάσετε αυτό το βιβλίο. Προσωπικά το διάβασα λόγω επαγγελματικού ενδιαφέροντος αλλά ακόμα και οι επαγγελματίες (σύμβουλοι, ψυχοθεραπευτές, κ.λπ.) δεν θα βρουν εδώ κάτι χρήσιμο, ιδίως αφού υπάρχουν πολύ καλύτερα βιβλία για την Ψυχοσύνθεση.