یک دوره ای وقت زیادی برای خوندن غزل های ترکی میزاشتم، یک سری از غزلها از شاعران مختلف واقعا ناب و قوی بود اما اون زمان کمتر دیدم دیوان شعری باشه که عمده غزلهاش دلنشین باشه دیوان علی آغا واحد یکی از دیوان هایی بود که از عمده شعرهاش لذت بردم. البته شاید یک علتش این بود که علی رغم اینکه ایشون اصلا ایرانی نیستن، گویششون به گویش شهر ما خیلی نزدیک بوده، حتی خیلی نزدیکتر از شعرای ایرانی، اما در کل تا اونجایی که مطلعم اهل فن هم از غزلهای ایشون تعریف می کنن و همین نظر رو دارن