Ένας μαθητής δεν αγαπάει καθόλου το Σχολείο και το διάβασμα. Τα αντιπαθεί τόσο πολύ που βγάζει σπυράκια ακόμη και στο άκουσμα αυτών των λέξεων. Όταν μια μέρα στο σχολείο έχουν να κάνουν μια χειροτεχνία με θέμα το βιβλίο, o μαθητής ρωτάει τη μητέρα του κι αυτή τον συμβουλεύει να φτιάξει έναν σελιδοδείκτη.
Ο μαθητής φτιάχνει τον σελιδοδείκτη του και αρχίζει να διαβάζει ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Το διαβάζει δειλά-δειλά χρησιμοποιώντας τον σελιδοδείκτη που έφτιαξε. Ο σελιδοδείκτης όμως προχωράει στις επόμενες σελίδες και λίγο πριν τελειώσει το βιβλίο μπαίνει σ’ ένα άλλο, καινούριο. Ο μαθητής προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει με τον σελιδοδείκτη και ακολουθώντας τον διαβάζει τα βιβλία με όλο και περισσότερη αγάπη και ανυπομονησία…
Iraklis Lampadariou was born in Katerini in 1988 and grew up in Kavala. From the age of 10 he is dealing systematically with volunteering, both with the organization and the participation in collective actions. He studied classics at the Democritus University of Thrace in Komotini, where he graduated in 2009. He has got a passion about languages (he speaks English, French, Spanish and has begun to learn Slovak and Chinese) and has travelled to various parts of Europe, taking part in a rich intercultural dialogue that influenced his way of thinking. He writes stories for the child who hides in everyone and is constantly seeking ways to a school that will unleash the creativity and imagination of the pupil.
Ο μαγικός σελιδοδείκτης είναι στην ουσία ένα μαγικό παραμύθι. Δείχνει πώς με απλά πράγματα ένα παιδί μπορεί να αγαπήσει κάτι που θεωρούσε απλά υποχρέωση και διεκπεραίωνε μηχανικά και ανόρεκτα. Και δεν αφορά μόνο τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, αλλά και αυτήν του ίδιου του γονιού. Γιατί το να γίνεις σήμερα μητέρα και πατέρας δεν πρέπει να σημαίνει απλά τη διαιώνιση του είδους, αλλά την ανατροφή της νέας ζωής ώστε να γίνει υπεύθυνος πολίτης. Το παιδί έχει και όρεξη για μάθηση και αστείρευτη φαντασία. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να του δώσουμε τα σωστά κίνητρα και να σταθούμε δίπλα του περιμένοντας την πυροδότηση και εξέλιξη αυτών των χαρισμάτων.
Το βιβλίο είναι πραγματικά ευφάνταστο και σίγουρα ανήκει στην κατηγορία των καλών παιδικών παραμυθιών, που προσπαθούν να βοηθήσουν στην προσέγγιση νέων αναγνωστών, τους οποίους έχει απόλυτη ανάγκη η ελληνική λογοτεχνία πλέον. Δεν του έβαλα 5/5 αστεράκια, γιατί το τέλος που δίνει ο συγγραφέας στην ιστορία καταστρέφει κάπως τη μαγεία του δημιουργήματός του (υπάρχουν 3 διαφορετικές εκδοχές για το πως τελειώνει η ιστορία). Αν υπήρχε ένα λιγότερα κυνικό τέλος στη δικιά του εκδοχή, τότε σίγουρα θα του έβαζα 5/5, γιατί πραγματικά είναι ένα πολύ καλό βιβλίο!