Een slaapwandeling

by Hugo Claus

Novelle.

73 pages, Paperback

First published March 1, 2001

About the author

Hugo Maurice Julien Claus was een Vlaams schrijver. Hij was een veelzijdig kunstenaar: romancier, dichter, toneelschrijver, schilder en filmregisseur.
Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.

Hugo Claus in de Nederlandstalige Wikipedia

Hugo Claus in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Hugo Claus bij "Schrijversgewijs"


Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director.
His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.

Hugo Claus in the English Wikipedia

Reviews

[Clemens Schoonderwoert · Rating 3 out of 5]

In deze novelle van een Vlaamse gigant genaamd, Hugo Claus (1929-2008), is duidelijk te merken dat het een werkje betreft uit de nadagen van deze geweldige auteur.

Dit werkje gaat vooral over het slaapwandelend zoeken naar zijn verloren liefde, Laura, met daarbij Luc's geheugenverlies tijdens dat zoeken, en alhoewel het goed geschreven is maakt het niet veel los in mij, zoals zijn grote werken daadwerkelijk gedaan hebben.

Het gaat over Luc en zijn zinloze leven, zijn verloren liefde, Laura, zijn zogenaamde vriendschap met Frans Naessens, en zijn huidige saaie en doelloze leven met zijn huidige vrouw, Agnes.

Al met al is het een boekje dat waardig is om gelezen te worden, maar ook om te realiseren dat deze grote meneer zoveel betere werken heeft afgeleverd, en daarom maar 3 Sterren dit keer, daar het naar mijn mening "Een Middelmatige Novelle" is in verhouding tot zijn echte fabuleuze werk.

** This Review is only in Dutch because the book is only available in Dutch, were it be that a Dutch book has been published in English then I will also provide an English Review as well!**

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Boven op het kopergeschal weerklonk de sirene van een ambulance. Het was geen onaangenaam geluid, iets als de zondagse wanorde van Charles Ives. Ik hoopte dat de ambulance er was om de vieze fietser op te halen die aan het bezwijken was aan een hartinfarct. Eigen schuld.
Review : Hugo Claus schreef de novelle Een slaapwandeling in 2000 in opdracht van De Bijenkorf ter gelegenheid van de Nederlandse boekenweek. In nog geen zestig bladzijden bouwt hij een verhaal op om U tegen te zeggen. Een sterk staaltje Claus met mooie zinnen en sterke verhaalwendingen.



Luc Scholten, een ouder wordende kunsthandelaar, probeert ons een gebeurtenis uit zijn leven te vertellen, maar zijn zintuigen zijn in de war en zijn geheugen vertoont zwarte gaten. Als hij na jaren opnieuw de grote liefde van zijn leven ontmoet, herkent hij haar pas als ze weer verdwenen is en gaat vervolgens naar haar op zoek. Zijn falende geest tast ook zijn spraakvermogen aan, wat leidt tot een aantal dubbelzinnige, Freudiaanse en bijbelse versprekingen die soms ook hilarisch zijn. De scheidingslijn tussen droom en werkelijkheid is heel dun. Is hij nu aan het (slaap)wandelen in pyjama door de stad of verwart hij de binnen- met de buitenwereld en neemt hij zijn erotische fantasieën voor werkelijkheid?



In deze schitterende novelle van Claus vinden we heel veel uit vorig werk van de maestro terug, zoals hypocrisie in de bourgeoisie, de mannelijke erotische fantasie, het dubieuze spel dat het ouder worden met onze geestelijke en lichamelijke vermogens speelt en de drang naar vrijheid. Uiteraard zit ook dit dunne boekje vol taalrijkdom!

[Abel Meers · Rating 5 out of 5]

In één ruk uitgelezen. Fascinerend klein boekje, mooi hoe Claus’ stijl geëvolueerd is tussen Het Jaar van de Kreeft en Een Slaapwandeling.

[Aafke]

Ik roerde in het gesmolten ijs. Ik zei niet wat ik wou zeggen. Toen al. (...)
Ik ging door en fataal welden de verkeerde woorden uit mijn onwillige mond. Toen al. 'De kloof is te groot.'
'Je hebt gelijk,' zei zij, 'je bent een te grote klootzak.' Zij pakte haar ijsbeker en gooide de koude inhoud over mijn schedel, in mijn nek.
(...)
Laura belde mij niet. Ik haar ook niet.

[Jan · Rating 3 out of 5]

Claus kan ook geestig zijn :-)

[Mathieu · Rating 3 out of 5]

Geestige novelle over de hersenschimmen en wriemelende taalknobbels van een verstand dat verdwijnt. Met momenten heerlijk poëtisch.

[José Van Rosmalen · Rating 3 out of 5]

In het jaar 2000 verscheen de novelle ‘ een slaapwandeling’ van Hugo Claus. Het hoort dus tot het latere werk van Claus. Tegen het einde van zijn leven kreeg Claus te maken met dementie en met name met het verlies van taal, zo ongeveer het ergste lot dat een schrijver kan treffen. De hoofdpersoon en ikfiguur in deze novelle verliest ook zijn taal, gebruikt soms verkeerde woorden als hij iets wil zeggen. Hij is getrouwd en ook op zoek naar een vroegere liefde. Het verhaal wordt in brokstukken verteld. De eens briljante schrijver Hugo Claus schrijft nog altijd mooie zinnen en passages, maar de opbouw van het verhaal is niet helder. Ik durf de veronderstelling aan dat Claus zijn eigen problematiek van geheugenverlies in dit verhaal vorm heeft proberen te geven. Als die veronderstelling klopt, is dit boekje toch een waardevol onderdeel van zijn veelomvattende oeuvre. Ik koester mijn eerste druk van ‘Het verdriet van Belgie met Claus zijn handtekening en persoonlijke opdracht. Volgens mij was hij toen op de toppen van zijn kunnen.

[Menno Beek · Rating 3 out of 5]

Stond op mijn lijstje, nog eens iets van Claus lezen. Ik vond het narratief nogal verwarrend, slaap-, droom en dagelijkse werkelijkehid lopen, waarschijnlijk bedoeld, nogal door elkaar, en daarbij: de taal faalt nogal eens, van de hoofdpersoon, dus het was geen overzichtelijk verhaal. Het is ene late Claus, dus misschien is het zelfs een verwijzing naar zijn eigen strompelende taalvermogen, de taal die hem ontviel op hoge leeftijd. De hoofdpersonen gedragen zich zoals ik me Claus voorstel: rommelig, slim opportunistich, eerder zelf- dan colelctief gedreven, tenderend naar existentialistische wanhoop.

Ik zal nog eens een ouder en meer omvangrijk werk van hem proberen. Stilistisch was ik wel onder de indruk,narratief dus niet echt.

[Linda Claeys · Rating 3 out of 5]

Ik vind Claus doorgaans briljant. Maar hier is hij mij een beetje kwijt. Ik begrijp dat de onsamenhangendheid de bedoeling was, omdat hij vanuit degene met geheugenverlies/hersenletsel vertelt, maar dat maakt
het voor mij heel onwezenlijk. Soms snap ik bepaalde passages gewoonweg niet. De taal blijft wel om van te snoepen.

[Dennis · Rating 3 out of 5]

Vaag boek en verhaal. Niet helemaal mijn ding. 3 sterren voor de moeite.

[Jacques · Rating 2 out of 5]

Mooi gebouwde zinnen en bijzondere wendingen maken nog geen goed verhaal.

[Michiel Vanhoutte · Rating 1 out of 5]

Een van de slechtste boeken die ik ooit gelezen heb. Aaneenhangend gewauwel, springend van de hak op de tak. Gelukkig maar 59 pagina's of ik had het niet uitgelezen.

[Raf Verbeke · Rating 4 out of 5]

Een verademing na de vage roman van Vos, dat kan mijn beoordeling wel nogal hebben beïnvloed

[Ché · Rating 2 out of 5]

“Een pitbull?”

[Frans Van Der Zanden · Rating 3 out of 5]

Boekje wat ik tegenkwam in een minibieb. Bijenkorf-uitgave in het kader van de literaire maand 2000. Zonder zich om de inhoud te bekommeren, associeert Claus er lekker op los. Mooie taal, maar een verhaal waar ik geen touw aan vast kon knopen.

[Xander Kindt · Rating 2 out of 5]

Soms geestig, vaker moeilijk te volgen.