«Φυλλομετρώντας τις σελίδες αυτού του βιβλίου, στ αφτιά μου φτάνει το θρόισμα από τις φυλλωσιές του μεγάλου Δάσους μέσα στην τροπική νύχτα, οι κουρασμένες κουβέντες των ανθρώπων που κάθονται γύρω απ τη φωτιά και μασάνε τον καρπό της κόλας για να ξεχαστούνε, οι πιτσιλιές από αίμα που κυλάνε πάνω στους τοίχους της παλιάς τούρκικης φυλακής και μετράνε τις ώρες και τις μέρες της απόγνωσης και της τρέλας των φυλακισμένων, παραισθήσεις που γεννάει η μοναξιά, τα τριξίματα της φωτιάς που ζεσταίνει τους τελευταίους κατοίκους της αθηναϊκής πλατείας και τα άτσαλα φτερουγίσματα των μεγαλόσωμων πουλιών στις εκβολές του ποταμού Κόνγκο... Εφήμερες στιγμές γεμάτες ομορφιά, βία, έρωτα και θάνατο καθρεφτίζονται στα μάτια των ηρώων του βιβλίου. Ο "Πλάνος δρόμος" είναι το μονοπάτι που ακολουθούνε τα αιλουροειδή των μεγαλουπόλεων σ ένα ταξίδι με διαδοχικές εικόνες σαν αστραπές μέσα σε κρίσεις πυρετού, ελονοσίας και φυγής.»
Κινσάσα- Εξάρχεια- Κινσάσα. Βγαλμένη από τη μεγάλη σχολή του Δρόμου, αυτή η ποιητική πρόζα, με εσανς από Βακαλόπουλο κ Burroughs, ταξιδεύει μυαλό κ σώμα στα όρια της ηδονής κ της τρέλας.
Ο ρόμβος γενικά είναι ένα πολύ ενδιαφέρον γεωμετρικό σχήμα στην περίπτωση αυτή λυπάμαι κύριε Ρόμβε αλλά είστε μια απλή βαρετή ευθεία γραμμή. Η φάση είναι αγαπημένο μου ημερολόγιο : Μέρα 1η γαμηθήκαμε, Μέρα 2η αυνανίστηκα για πάρτη του/της, Μέρα 3η γαμήθηκα με άλλον/άλλην αλλά σκεφτόμουν εκείνον/εκείνη, Μέρα 4η έκανα ναρκωτικά Και αυτό σε λούπα... Το μισό βιβλίο είναι έτσι και το άλλο μισό(που έχει κάποιο ενδιαφέρον βέβαια) περιγραφή της ζωής σε μια χώρα της Αφρικής. Όλα αυτά με ατέρμονες παρομοιώσεις,λεκτικές σαλταπήδες,γλωσσικούς λεονταρισμούς και γενικότερα λεξιλόγιο,ειδικά τη φάση με τα drugs, ταινίας του 80 τύπου Τσακάλια,Φυλακές,Ανηλίκων κλπ που ούτε σε προπαγανδιστικό φιλμ της αμερικάνικης κυβέρνησης δεν χρησιμοποιείτε πια.Σε όλα αυτά να προστεθεί η αναφορά συνέχεια ερωτικών σκηνών σαν σενάριο σοφτ πορνό ή μάλλον σαν κακό Άρλεκιν(σαν τον Ομάρ που διάβαζε η Δήμητρα με το Γιάννη στους Απαράδεκτους)
Αν το διάβαζα όταν ήμουν 18 χρονών ίσως και να μου έκανε εντύπωση,αν όμως έχεις ζήσει και μερικά ακραία σκηνικά είναι απλά κουραστικό.
2 Αστέρια λοιπόν γιατί είχε και ένα ενδιαφέρον κομμάτι(μικρό βέβαια) και γιατί εκτιμώ το άτομο που μου το έδωσε.
Σα να διαβάζεις ημερολόγια με μονόλογους μέσα στην παραλογισμό... Λίθη, παράνοια, τρέλα τόσο στην Αθήνα όσο και σε τροπικές πόλεις. Λεξιλόγιο λίγο του δρόμου και προτάσεις ασυνάρτητες... Σα να είναι όλα βγαλμένα μέσα από παραζάλη χωρίς λόγο, χωρίς σκοπό....