Jan De Cock brengt in dit boek warme, ontroerende en vooral hoopvolle verhalen van zieke en stervende mensen. Hij weet je tegelijk te ontroeren en aan het lachen te brengen. Zijn verhalen brengen steun, troost en bemoediging voor iedereen die met zieke of stervende mensen in aanraking komt. Zowel zorgverleners, dokters als verplegend personeel vinden in dit boek terug hoe je in moeilijke situaties toch een gesprek kunt aanknopen en woorden van bemoediging kunt geven aan patiënten
Jan De Cock is ziekenhuispastor in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen. Hij werd bekend om zijn engagement voor de gevangenen in de wereld. Hij trok wereldwijd langs 160 gevangenissen en liet zich vrijwillig opsluiten om 'van binnenuit' de polsslag te voelen van mannen en vrouwen achter de tralies.
Een ode aan het leven, een handreiking om niet bang te zijn voor ziekte en nog minder voor de dood. Jan De Cock neemt de lezer mee door het ziekenhuis, van bed naar bed. Een jaar lang loop je mee langs mannen die naar adem happen, langs vrouwen die voor hun schoothond van de trap zijn gevallen, kinderen die zich verslikken in kerstomaatjes of balletdansers die sterven als zwanen. En dan is er Chris. Wordt hij weer gezond als een vis of gaat hij echt dood? Appelflauwtes, hartinfarcten, vroeggeboortes en fulminante kankers... Voor alles is er een verhaal. Tussen materniteit en palliatieve zorgen flaneert Jan als patiëntenbegeleider en pastoraal medewerker. Zijn ontroerende en vaak grappige verhalen brengen steun, troost en bemoediging voor iedereen die met zieke of stervende mensen in aanraking komt.