Ο Χριστόφορος δεν μπορεί να αντισταθεί στο κουδούνισμα του τηλεφώνου και στο γεμάτο ποτήρι. Η Δόμνα αποποιείται το παρελθόν. Η Έλλη συνομιλεί με τη μάνα της. Ο Παρασκευάς μυρίζει τον ιδρώτα στο μπλε πουκάμισο του άλλου. Η Μάγια δίνει κρέας ψητοπωλείου στα σκυλιά. Ο Κώστας ερωτεύεται την όμορφη. Ο ζωγράφος δεν θα προδώσει ποτέ τη γυναίκα του τελάρου. Η γριά γκρεμίζει τον τοίχο της φυλακής της. Η Σμαράγδα βλέπει επιτέλους το ψυγείο της γεμάτο. Ο πατέρας της αφήνει πάντα το φως της λάμπας αναμμένο. Η δασκάλα στηρίζεται στα γέρικα πόδια της και πάει.
Έντεκα διηγήματα για τους ανθρώπους του διπλανού σύμπαντος. Για τις ζωές της ανωνυμίας που διασταυρώνονται μεταξύ τους, που επηρεάζουν η μία την άλλη χωρίς να συναντηθούν ποτέ. Έντεκα διηγήματα για το πραγματικό κάτω από την πραγματικότητα. Έντεκα ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι η ιστορία του καθενός.
Η «Κλειστή Πόρτα» μου άρεσε αρκετά. Είναι ένα βιβλίο που εστιάζει περισσότερο στην ψυχολογία των χαρακτήρων και στις ανθρώπινες σχέσεις παρά στην έντονη δράση. Η γραφή είναι απλή αλλά διεισδυτική και σε βάζει να σκεφτείς τα συναισθήματα και τα μυστικά που κρύβονται πίσω από τους ανθρώπους. Μου φάνηκε επίσης ενδιαφέρον το πώς οι ιστορίες συνδέονται μεταξύ τους. Παρόλο που εκδόθηκε το 2012, φαίνεται πολύ σύγχρονο.