Verhaal over een jonge Oostduitse vrouw en haar zoontje, die tijdens en na de laatste wereldoorlog ondanks alle doorgestane ellende proberen in de medemens geen wolf doch een mens te ontmoeten en zonder haat te leven.
Anna Rutgers van der Loeff (1910–1990) was a Dutch writer of children's novels.
Some of her works have been translated into other languages, including English.
Possibly her most popular novel was the 1963 Children on the Oregon Trail (De Kinderkaravaan), an account of a family of children traveling with a pioneer caravan to Oregon in the mid-19th century, loosely based on the real incident of the Sager orphans.
Het relaas van een gebroken gezin in Silezie (zuid-Polen) dat de periode van 1945 tot 1947 bestrijkt en daarbij onrecht, ontberingen en medemenselijkheid doormaakt en alle praktische overwegingen die horen bij overleven tijdens de naoorlogse jaren. Geven en nemen is een belangrijk motief in het verhaal. Het boek is gepubliceerd in 1951, dus de schrijfster zal bekend zijn met het omgaan met schaarse middelen.
Schrijfstijl is afstandelijk, weinig spannend en daardoor heeft het boek een verhaallijn met geringe complexiteit.
De titel wordt al in het eerste hoofdstuk verklaard, en komt alleen aan het eind van het verhaal.nog terug. Hoewel er voldoende aanknopingspunten zijn voor subplots, worden deze niet uitgewerkt en is ook het slot weinig bevredigend.
Het plaatsje Olmenheim is fictief en er is geen Herringstrasse in Flensburg. Het is bovendien onwaarschijnlijk dat iemand die op het eiland Sylt woont, dat alleen met een spoorlijn met het vasteland verbonden is, in Flensburg werkt.