Objectivity in Social Research

by Gunnar Myrdal

The 1967 Wimmer Lecture, St Vincent College, Latrobe, Pennsylvania, US.

Myrdal argues that social science attempts an objectivity it can only obtain through the following process:

"..[highlight] the valuations actually determining our theoretical as well as our practical [or political] research to full awareness, to scrutinise these from the point of view of relevance, significance, and feasibility in the society under study, to transform them in specific value premises for research, and to determine approach and define concepts in terms of a set of value premises which have been explicited stated." p.5

Genres: Sociology, Economics

111 pages, Paperback

First published January 1, 1969

Reviews

[MJ.Rajabi · Rating 4 out of 5]

کم حجم و پرمغز، نوشته سال ۱۹۶۹ کارل گونار میردال اقتصاددان سوئدی که سال ۱۹۷۴ مشترکا با فون هایک نوبل اقتصاد برنده شدند.

میردال از آن دسته اقتصاد دانانی هست که برخلاف جریان اصلی اقتصاد شنا کرده و پیرو نهادگرایی است.

کتاب با تحلیل تئوری از باورها و ارزش ها شروع میشود، تعامل بین آنها و اثراتی که بر ذهن پژوهشگر اجتماعی میگذارد.‌

میردال صراحتا بیان میکند که هیچ موضوعی در علوم اجتماعی مبرا از اخلاق و سیاست نیست اما آنچه مهم است این است که ارزش های مقدماتی هر پژوهشی واضحا و به صراحت بیان شود. این بیان صریح ارزش های مقدماتی است که پایه استدلالات و استنتاجات بعدی را می‌سازد و عینیت در یک پژوهش اجتماعی همانا این بیان صریح و پیش برد استدلال بدون عیب از این فرضیات است.

او وظیفه دانشمند علوم اجتماعی را نزدیکتر کردن جامعه به جامعه عقلایی و به حقیقت بیان میکند. و به ارزش های مهم اخلاقی از جمله احترام انسانی و اصل مساوات طلبی می پردازد.‌

او با نقد فلسفه اخلاقی قوانین طبیعی و سودگرایی حاکم بر اقتصاد کلاسیک و نئوکلاسیک، شجاعانه دعوت میکند باید فراتر از اندیشه حاکم بر اقتصاد حاکم رفت و دعوت به مطالعات تجربی و و درک روابط علّی با تاکید بر طبیعت تاریخی و برداشت های نهادی برای فهم ریشه ها و کارکردهای اصل مساوات طلبی میکند.

[Scribble Orca · Rating 5 out of 5]

Although Myrdal's title addresses itself to social research, his message is aimed at the insular and ivory towers of neoclassical economics, particularly with respect to development economics, in which so much of policy prescription is based on a normative science which not only pretends a positive fundament, but self-consciously and purposefully obfuscates any attempt to redeem itself of its fallacious self-appraisal, its faulty theoretical framework, and its biased methodology.