What do you think?
Rate this book
Voeken
Net toen ik er achter kwam dat ik voor de derde keer een verkeerde afslag had genomen, kwam een whatsapp binnen: 'Onderweg moet je voeken' Ellen maakte een typefout. Uit het bericht kon ik niet herleiden of ze met voeken nu vloeken, voelen of zoeken bedoelde. Onontkoombaar smolten de begrippen samen in mijn hoofd.
Nu is er het woord ‘voeken’ dat een betekenis heeft die precies beschrijft wat er gebeurt als je op reis bent, als je de weg een beetje kwijt bent, het moment dat er herinneringen gemaakt worden.
Voeken is een boek over reizen. De hoofdpersoon reist langs het werelderfgoed van het Oost-Romeinse rijk, langs alle bekende plekken in Italië, Albanië, Macedonië, Griekenland en Turkije. Zijn midlifecrisis krijgt reliëf tegen de economische crisis in Griekenland, zijn monomane aandacht voor vrouwen opent hem de ogen voor de onderdrukking in Turkije. Het gebrek aan winkelketens in Tirana laat zien hoeveel stijl en waarde een niet-kapitalistisch Europa heeft. Hugo Nero bevrijdt zich van zijn ketens. Voeken is leven.
Nu is er het woord ‘voeken’ dat een betekenis heeft die precies beschrijft wat er gebeurt als je op reis bent, als je de weg een beetje kwijt bent, het moment dat er herinneringen gemaakt worden.
Voeken is een boek over reizen. De hoofdpersoon reist langs het werelderfgoed van het Oost-Romeinse rijk, langs alle bekende plekken in Italië, Albanië, Macedonië, Griekenland en Turkije. Zijn midlifecrisis krijgt reliëf tegen de economische crisis in Griekenland, zijn monomane aandacht voor vrouwen opent hem de ogen voor de onderdrukking in Turkije. Het gebrek aan winkelketens in Tirana laat zien hoeveel stijl en waarde een niet-kapitalistisch Europa heeft. Hugo Nero bevrijdt zich van zijn ketens. Voeken is leven.
254 pages, Paperback
First published December 1, 2012
2 people are currently reading
23 people want to read
About the author
Ron Zwart
5 books3 followersRon Zwart is de auteur van 'Voeken' , een reisverslag dat eind 2012 is uitgegeven. De Engelse vertaling is in 2015 uitgekomen en de Japanse vertaling begin 2016.
Na twee jaar schrijven en research is begin 2015 zijn tweede boek uitgekomen. 'Onschuld en Ondergang' is een omvangrijk, duister en grimmig werk over liefde, geweld, leven en de dood tegen de achtergrond van de ondergang van Europa. Tegelijkertijd verscheen Stella Point, een kort verhaal over een mislukte beklimming van de Kilimanjaro.
Tussendoor probeert hij wanhopig tijd te vinden voor de afronding van twee kleine boekjes: 'Het Peuter Principe' en 'Management by squares'. Deze laatste nadert al geruime tijd de voltooïng, maar de final touch laat op zich wachten.
Na twee jaar schrijven en research is begin 2015 zijn tweede boek uitgekomen. 'Onschuld en Ondergang' is een omvangrijk, duister en grimmig werk over liefde, geweld, leven en de dood tegen de achtergrond van de ondergang van Europa. Tegelijkertijd verscheen Stella Point, een kort verhaal over een mislukte beklimming van de Kilimanjaro.
Tussendoor probeert hij wanhopig tijd te vinden voor de afronding van twee kleine boekjes: 'Het Peuter Principe' en 'Management by squares'. Deze laatste nadert al geruime tijd de voltooïng, maar de final touch laat op zich wachten.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
Read
January 8, 2013Fantastisch boek. Dit boek heb ik in bijna één ruk van voor naar achter uitgelezen. Wie wil niet - getrouwd, gescheiden en/of kinderen - alle verplichtingen achter zich laten om ruim twee maanden te reizen door Europa?
Lopen, eten, drinken, soms afzien, en ervaren hoe het is om licht te reizen. Voeken is een prachtig verhaal: een reisverslag én een roman ineen. Met filosofische inzichten, beschouwingen over Grieken, Romeinen, Albaniërs of Turken, en over het leven. Met een stuk geschiedenis én mooie 'warme' passages. Voor elke dertiger, veertiger of ouder is 'Voeken' aan te bevelen.
Kortom, een boek voor iedereen op weg naar een midlifecrisis, er middenin of net of al langer achter je. Wat, zelfs aan te bevelen aan hen die nog gaan trouwen (want weet waar je aan begint). Elk hoofdstuk heeft een nieuwe wending, iedere keer slaat de schrijver een nieuwe hoek om (letterlijk of figuurlijk), wat maakt dat je steeds door blijft lezen. Verrassend debuut. Prachtig!
Lopen, eten, drinken, soms afzien, en ervaren hoe het is om licht te reizen. Voeken is een prachtig verhaal: een reisverslag én een roman ineen. Met filosofische inzichten, beschouwingen over Grieken, Romeinen, Albaniërs of Turken, en over het leven. Met een stuk geschiedenis én mooie 'warme' passages. Voor elke dertiger, veertiger of ouder is 'Voeken' aan te bevelen.
Kortom, een boek voor iedereen op weg naar een midlifecrisis, er middenin of net of al langer achter je. Wat, zelfs aan te bevelen aan hen die nog gaan trouwen (want weet waar je aan begint). Elk hoofdstuk heeft een nieuwe wending, iedere keer slaat de schrijver een nieuwe hoek om (letterlijk of figuurlijk), wat maakt dat je steeds door blijft lezen. Verrassend debuut. Prachtig!
July 17, 2013
GOODREADS FIRST READS
Het duurde langer dan ik verwacht had om het te lezen, maar dat is omdat ik trager lees in het Nederlands en ook omdat ik tijdelijk moest stoppen om te blokken...
In het algemeen vond ik het interessant. De vele plaatsen die bezocht waren, de details, de persoonlijk perceptie/gevoel … In feite is het een uitgebreide blog (maar het staat in het boek dat het concept was in een blog begonnen), maar de schrijfstijl maakte het interessanter dan een standaard reisverslag. Maar…
Ik volg momenteel literaire creatie les om mijn schrijven te verbeteren. Er zijn bepaalde ingrediënten die nodig zijn om een verhaal interessant te maken, ten grootste van deze is spanning en de spanningsopbouw. Je kan het waarschijnlijk minder gebruiken bij een reisverslag, maar omdat het geschreven wordt als een verhaal verwacht de lezer het nog. En ik persoonlijk vond dat op plaatsen de spanning weg viel, tekort schoot, en ik moest hard werken op een paar plaatsen om verder te lezen. Maar er waren ook plaatsen waar ik niet kon stoppen met lezen, waar ik meer wou hebben en dan… Stopte het. Dit was omdat er te veel informatie was op sommige plaatsen en niet genoeg op andere.
Maar dit wil niet zeggen dat het een slecht verhaal was, want al bij al vond ik het interessant. Maar het is te zeggen dat er meer werk nodig was om het concreter te maken. Je kan ook zien door de grammaticale fouten (i.b.v. fouten zoals een extra spatie, een punt i.p.v. een komma, enz.) die hij af en toe maakt dat er niet genoeg tijd in redigeren gestoken was.
Het is een goed begin en hopelijk kan de auteur onze positieve reacties nemen om verder te gaan in de toekomst.
Het duurde langer dan ik verwacht had om het te lezen, maar dat is omdat ik trager lees in het Nederlands en ook omdat ik tijdelijk moest stoppen om te blokken...
In het algemeen vond ik het interessant. De vele plaatsen die bezocht waren, de details, de persoonlijk perceptie/gevoel … In feite is het een uitgebreide blog (maar het staat in het boek dat het concept was in een blog begonnen), maar de schrijfstijl maakte het interessanter dan een standaard reisverslag. Maar…
Ik volg momenteel literaire creatie les om mijn schrijven te verbeteren. Er zijn bepaalde ingrediënten die nodig zijn om een verhaal interessant te maken, ten grootste van deze is spanning en de spanningsopbouw. Je kan het waarschijnlijk minder gebruiken bij een reisverslag, maar omdat het geschreven wordt als een verhaal verwacht de lezer het nog. En ik persoonlijk vond dat op plaatsen de spanning weg viel, tekort schoot, en ik moest hard werken op een paar plaatsen om verder te lezen. Maar er waren ook plaatsen waar ik niet kon stoppen met lezen, waar ik meer wou hebben en dan… Stopte het. Dit was omdat er te veel informatie was op sommige plaatsen en niet genoeg op andere.
Maar dit wil niet zeggen dat het een slecht verhaal was, want al bij al vond ik het interessant. Maar het is te zeggen dat er meer werk nodig was om het concreter te maken. Je kan ook zien door de grammaticale fouten (i.b.v. fouten zoals een extra spatie, een punt i.p.v. een komma, enz.) die hij af en toe maakt dat er niet genoeg tijd in redigeren gestoken was.
Het is een goed begin en hopelijk kan de auteur onze positieve reacties nemen om verder te gaan in de toekomst.
February 27, 2013
Ik heb dit boek gewonnen met een Goodreads giveaway.
Hoewel ik niet echt tot de doelgroep behoor (ben een stuk jonger) vond ik dit een verbazend leuk boek. De schrijfstijl is vlot en toegankelijk maar nooit saai. De verwijzingen naar gedichten of andere boeken zijn goed verwerkt in het verhaal en lijken nooit willekeurig of enkel bedoeld om interessant te doen. Het enige wat mij persoonlijk tegenstaat is de manier waarop seks voorkomt in dit boek. De houding van de hoofdpersoon stoort me niet en gelukkig zijn er niet al te veel expliciete scènes maar dit was voor mij toch een minpuntje.
Ik twijfelde even of ik 3 sterren of 4 zou geven (ik ben meestal vrij kritisch) en heb omdat dit een Nederlands boek is toch vier sterren gegeven. (Het is lang geleden dat ik in het Nederlands een boek heb gelezen wat zo fijn lezen was!)
Al met al een aanrader voor zowel een wat ouder als jonger volwassen publiek.
Hoewel ik niet echt tot de doelgroep behoor (ben een stuk jonger) vond ik dit een verbazend leuk boek. De schrijfstijl is vlot en toegankelijk maar nooit saai. De verwijzingen naar gedichten of andere boeken zijn goed verwerkt in het verhaal en lijken nooit willekeurig of enkel bedoeld om interessant te doen. Het enige wat mij persoonlijk tegenstaat is de manier waarop seks voorkomt in dit boek. De houding van de hoofdpersoon stoort me niet en gelukkig zijn er niet al te veel expliciete scènes maar dit was voor mij toch een minpuntje.
Ik twijfelde even of ik 3 sterren of 4 zou geven (ik ben meestal vrij kritisch) en heb omdat dit een Nederlands boek is toch vier sterren gegeven. (Het is lang geleden dat ik in het Nederlands een boek heb gelezen wat zo fijn lezen was!)
Al met al een aanrader voor zowel een wat ouder als jonger volwassen publiek.
September 24, 2013
Ik heb het boek gewonnen via Goodreads First Reads.
Dit boek heeft aardig wat mankementen en dan bedoel ik niet de spelfouten (Ik ga ervan uit dat die uit de nieuwere editie gehaald zijn).
Het boek gaat over een man van veertig jaar die besluit om voor een paar weken op vakantie te gaan en rond te trekken door delen van het voormalig Oost-Romeinse rijk. Dit zou je niet zeggen van de eerste paar hoofdstukken waar ik de samenhang van de hoofdstukken met betrekking op de rest van het verhaal nogal miste.
Een andere rare fout die er naar mijn mening er uit had gemoeten. Op de achterkant van het boek staat dit: "Net nu ik merk dat ik voor de derde keer een verkeerde afslag heb genomen, komt er een Whatapp binnen: 'Onderweg moet je voeken'." In het boek zelf echter is het: "In de trein terug naar Rome komt een Whatsapp binnen: 'Onderweg moet je voeken'." Hoe kan het dat er zo'n inconsequentie is? Het lijkt mij dat iemand bij de uitgeverij of de schrijver zelf dit op had moeten merken en dan consequent maken.
Behalve de spelfouten en de af en toe niet helemaal duidelijke functie van bepaalde hoofdstukken of delen in hoofdstukken, is het grootste mankement het hoofdpersoon. Wat een irritante en onsympathieke kwal. Nero vindt zichzelf een erg slim persoon (hij noemt zichzelf een intellectueel op pagina 212) en lijkt zich verheven te voelen boven anderen. Een voorbeeld is het stukje waar Nero zich in Italië beter voelt dan de andere toeristen omdat hij op de bouwwijze let aangezien hij voor zijn werk zich heeft moeten verdiepen in kunst. Hij heeft een hekel aan toeristen, waar hij vaak op neer kijkt, terwijl hij er zelf ook eentje is. Hij is trouwens zo'n intellectueel dat hij Europa in vier delen opsplits waar ze allemaal anders leven volgens hem en vervolgens kan hij van het vierde deel geen voorbeelden geven omdat hij er niet genoeg van weet. Maar als je die als aparte groep indeelt, lijkt het mij dat je er toch iets van weet. Waarom zou je ze anders als een aparte groep vermelden? Een beetje vreemd dus dat er niet op de vierde groep wordt ingegaan.
Hij haalt ineens uit naar Groningers wat uit het niets komt en van de rest niks toevoegt aan het verhaal. Een beetje onnodig lijkt mij. Tevens heeft hij iets tegen Katholieken wat van de rest niet onderbouwd wordt. Nero zegt dat de Romeinen de wereld leeggeroofd heeft van hun schatten, net als de stadstaten dat deden en Napoleon dat in zekere mate deed in Frankrijk. Maar de Katholieken die dat gedaan hebben zijn rovers en zo worden ze meerdere keren genoemd. Waarom zijn die anderen dan geen rovers terwijl die hetzelfde hebben gedaan? Als Nero consequent was geweest had ik het gebruik van rovers kunnen gebruiken, maar nu is het een aanval op de oude Katholieken terwijl hij het bij de Romeinen niet zo erg lijkt te vinden.
Nero is man met een duidelijke visie van wat een echte man is. Een echte man moet minstens één keer naar de hoeren zijn geweest en vreemd gaan bij een relatie. Ik ben blijkbaar geen echte man aangezien ik het niet bij een echte man vindt horen dat hij vreemd gaat.
Op pagina 210 wordt eventjes het woord gericht aan "[Nero's] Bourgondische vrienden". Het hele boek lijkt wel gericht aan vrienden die het waarschijnlijk een stuk leuker zouden vinden omdat ze zich meer in het hoofdpersoon en zijn belevenissen kunnen vinden. Die zouden het misschien ook wat meer waarderen dat er ineens nog een klein stukje aan een hoofdstuk wordt vast geplakt, in een apart stukje met eigen titel, om te zeggen dat alle vrouwen in Macedonië grote borsten hebben. Het past bij het hoofdpersoon dat hij daarop let, maar het is nou niet echt boeiend genoeg dat het zo specifiek genoemd moet worden terwijl het niks aan het verhaal toevoegt.
Ik zal eerlijk zijn en zeggen dat niet alles aan het boek slecht was. Het leest op zich lekker weg en sommige beschrijvingen van steden zijn leuk om te lezen.
Misschien dat ik het boek beter zou kunnen waarderen als ik zelf in mijn midlife crisis zou zitten, maar dat is niet het geval.
Als het kon zou ik het boek 1,5 ster geven omdat er nog wat leuke dingen inzaten en het lekker weg las, maar omdat ik me te vaak ergerde aan het hoofdpersoon rond ik deze naar beneden af en krijgt hij dus 1 ster.
Dit boek heeft aardig wat mankementen en dan bedoel ik niet de spelfouten (Ik ga ervan uit dat die uit de nieuwere editie gehaald zijn).
Het boek gaat over een man van veertig jaar die besluit om voor een paar weken op vakantie te gaan en rond te trekken door delen van het voormalig Oost-Romeinse rijk. Dit zou je niet zeggen van de eerste paar hoofdstukken waar ik de samenhang van de hoofdstukken met betrekking op de rest van het verhaal nogal miste.
Een andere rare fout die er naar mijn mening er uit had gemoeten. Op de achterkant van het boek staat dit: "Net nu ik merk dat ik voor de derde keer een verkeerde afslag heb genomen, komt er een Whatapp binnen: 'Onderweg moet je voeken'." In het boek zelf echter is het: "In de trein terug naar Rome komt een Whatsapp binnen: 'Onderweg moet je voeken'." Hoe kan het dat er zo'n inconsequentie is? Het lijkt mij dat iemand bij de uitgeverij of de schrijver zelf dit op had moeten merken en dan consequent maken.
Behalve de spelfouten en de af en toe niet helemaal duidelijke functie van bepaalde hoofdstukken of delen in hoofdstukken, is het grootste mankement het hoofdpersoon. Wat een irritante en onsympathieke kwal. Nero vindt zichzelf een erg slim persoon (hij noemt zichzelf een intellectueel op pagina 212) en lijkt zich verheven te voelen boven anderen. Een voorbeeld is het stukje waar Nero zich in Italië beter voelt dan de andere toeristen omdat hij op de bouwwijze let aangezien hij voor zijn werk zich heeft moeten verdiepen in kunst. Hij heeft een hekel aan toeristen, waar hij vaak op neer kijkt, terwijl hij er zelf ook eentje is. Hij is trouwens zo'n intellectueel dat hij Europa in vier delen opsplits waar ze allemaal anders leven volgens hem en vervolgens kan hij van het vierde deel geen voorbeelden geven omdat hij er niet genoeg van weet. Maar als je die als aparte groep indeelt, lijkt het mij dat je er toch iets van weet. Waarom zou je ze anders als een aparte groep vermelden? Een beetje vreemd dus dat er niet op de vierde groep wordt ingegaan.
Hij haalt ineens uit naar Groningers wat uit het niets komt en van de rest niks toevoegt aan het verhaal. Een beetje onnodig lijkt mij. Tevens heeft hij iets tegen Katholieken wat van de rest niet onderbouwd wordt. Nero zegt dat de Romeinen de wereld leeggeroofd heeft van hun schatten, net als de stadstaten dat deden en Napoleon dat in zekere mate deed in Frankrijk. Maar de Katholieken die dat gedaan hebben zijn rovers en zo worden ze meerdere keren genoemd. Waarom zijn die anderen dan geen rovers terwijl die hetzelfde hebben gedaan? Als Nero consequent was geweest had ik het gebruik van rovers kunnen gebruiken, maar nu is het een aanval op de oude Katholieken terwijl hij het bij de Romeinen niet zo erg lijkt te vinden.
Nero is man met een duidelijke visie van wat een echte man is. Een echte man moet minstens één keer naar de hoeren zijn geweest en vreemd gaan bij een relatie. Ik ben blijkbaar geen echte man aangezien ik het niet bij een echte man vindt horen dat hij vreemd gaat.
Op pagina 210 wordt eventjes het woord gericht aan "[Nero's] Bourgondische vrienden". Het hele boek lijkt wel gericht aan vrienden die het waarschijnlijk een stuk leuker zouden vinden omdat ze zich meer in het hoofdpersoon en zijn belevenissen kunnen vinden. Die zouden het misschien ook wat meer waarderen dat er ineens nog een klein stukje aan een hoofdstuk wordt vast geplakt, in een apart stukje met eigen titel, om te zeggen dat alle vrouwen in Macedonië grote borsten hebben. Het past bij het hoofdpersoon dat hij daarop let, maar het is nou niet echt boeiend genoeg dat het zo specifiek genoemd moet worden terwijl het niks aan het verhaal toevoegt.
Ik zal eerlijk zijn en zeggen dat niet alles aan het boek slecht was. Het leest op zich lekker weg en sommige beschrijvingen van steden zijn leuk om te lezen.
Misschien dat ik het boek beter zou kunnen waarderen als ik zelf in mijn midlife crisis zou zitten, maar dat is niet het geval.
Als het kon zou ik het boek 1,5 ster geven omdat er nog wat leuke dingen inzaten en het lekker weg las, maar omdat ik me te vaak ergerde aan het hoofdpersoon rond ik deze naar beneden af en krijgt hij dus 1 ster.
March 9, 2013
Als first-reader kreeg ik de kans dit boek te lezen.
Het is zeer toegankelijk en door de korte hoofdstukjes makkelijk even te pakken.
De citaten zijn goed in de tekst verwerkt en de plekken die bezocht worden herkenbaar.
Ook de kijk op het leven en de mening van de schrijver zijn niet heel doorsnee, wat het ook interessant maakt (zeker aan het einde van het boek).
Het boek was anders dan wat ik van de achterkant zou hebben verwacht, maar het was zeker niet slecht (al zaten er af en toe wel spellings- of interpuntiefoutjes in).
Zeker een boek dat ik zou aanbevelen!
Het is zeer toegankelijk en door de korte hoofdstukjes makkelijk even te pakken.
De citaten zijn goed in de tekst verwerkt en de plekken die bezocht worden herkenbaar.
Ook de kijk op het leven en de mening van de schrijver zijn niet heel doorsnee, wat het ook interessant maakt (zeker aan het einde van het boek).
Het boek was anders dan wat ik van de achterkant zou hebben verwacht, maar het was zeker niet slecht (al zaten er af en toe wel spellings- of interpuntiefoutjes in).
Zeker een boek dat ik zou aanbevelen!
March 8, 2013
GOODREADS FIRST-READS:
"Voeken, nooit van gehoord" "Het gaat over een vent in zijn midlife-crisis die met de rugzak van Italië tot Turkije reist" "Met de rugzak!". Zo gingen de gesprekken met mijn vriendinnen wanneer ik het over het boek had dat ik aan het lezen was. De midlife-crisis interresserde hen niet echt, ik denk dat we als twintigers daarvoor dan ook nog te jong zijn, maar het reisaspect trok iedereen wel aan. In het kort is 'Voeken' een goed boek dat vlot en aangenaam leest met juist genoeg humor er in.
Ik vond het goed.
"Voeken, nooit van gehoord" "Het gaat over een vent in zijn midlife-crisis die met de rugzak van Italië tot Turkije reist" "Met de rugzak!". Zo gingen de gesprekken met mijn vriendinnen wanneer ik het over het boek had dat ik aan het lezen was. De midlife-crisis interresserde hen niet echt, ik denk dat we als twintigers daarvoor dan ook nog te jong zijn, maar het reisaspect trok iedereen wel aan. In het kort is 'Voeken' een goed boek dat vlot en aangenaam leest met juist genoeg humor er in.
Ik vond het goed.
December 12, 2012
Geboeid en geraakt vanaf de eerste zin, maar zoveel te doen. Ik wil verder lezen in een boek vol bekenden die misschien ons hele leven vreemden blijven. Of andersom, vreemden die ons bekender zijn dan we wisten. #Voeken.
December 12, 2012
Wat een heerlijk debuut! Je kunt het niet wegleggen, na iedere pagina wil je meer weten. Herkenbaar en vlot geschreven. Je wordt meegenomen op een reis door gevoelens, emoties en persoonlijke avonturen met op de achtergrond de mooie cultuur van de zuidelijke landen. Een grote aanrader!
October 2, 2015
Goodreads First Reads giveaway
Als ik aan een boek begin lees ik hem ook uit, maar met sommige boeken kost dat iets meer moeite. Hoewel ik van reisverhalen hou, kon dit boek me niet pakken. De spelfouten kan ik nog wel vergeven, maar de schrijfstijl spreekt me niet aan met de korte zinnen en gedetailleerde beschrijvingen. Het voelt soms gemaakt en te geprobeerd. Als je hier allemaal omheen kijkt, heeft het boek een leuk verhaal. De schrijver weet de verschillende landen pakkend te beschrijven, geeft zijn mening over culturele verschillen zonder dat dit vervelend wordt en passages in het boek worden met humor beschreven. Voor mij maakt of breekt de schrijfstijl echter een boek, vandaar twee sterren.
Als ik aan een boek begin lees ik hem ook uit, maar met sommige boeken kost dat iets meer moeite. Hoewel ik van reisverhalen hou, kon dit boek me niet pakken. De spelfouten kan ik nog wel vergeven, maar de schrijfstijl spreekt me niet aan met de korte zinnen en gedetailleerde beschrijvingen. Het voelt soms gemaakt en te geprobeerd. Als je hier allemaal omheen kijkt, heeft het boek een leuk verhaal. De schrijver weet de verschillende landen pakkend te beschrijven, geeft zijn mening over culturele verschillen zonder dat dit vervelend wordt en passages in het boek worden met humor beschreven. Voor mij maakt of breekt de schrijfstijl echter een boek, vandaar twee sterren.
June 17, 2013
I liked the book though It isn't quite my style. Good job Ron ;)
January 20, 2015
Not my cup of tea
Displaying 1 - 11 of 11 reviews