شناخت زمانه ی زندگی فردوسی و آگاهی به وضع سیاسی و اجتماعی ایران آن روز، ارزش بیت بیت های شاهنامه را برای من روشن تر کرد. مصطفی آزمایش در این سیر تحقیقی علاوه بر پرداختن به این موضوع و نیر به مفاهیم والای شاهنامه، گریزی به اندیشه ی خود شاعر زده است. او در پی بررسی دقیق شاهنامه به این نکته می رسد که این اثر بی شک سراینده ای دارد که خود پرورش یافته ی همان مکتب شاهنامه است. (این مطلب سر آغازی می شود برای تحقیق در زندگی خود فردوسی و شناخت اساتید وی.) مکتبی که در آن سیمرغ دستگیرافتادگان بوده و آنان را پرورش می دهد، مکتبی که ارتباط با سیمرغ در نقاط حساس زندگی فرد، نجات دهنده ی فرد از دام بلاست. فردوسی که به روایتی سی سال از عمر خود را در راه سرایش شاهنامه می گذارد مسلما هدفی از این تلاش بی وقفه داشته است... .در این کتاب اشاره ای به حکمت خسروانی شده و نیز به مکتب تصوف و ارتباطش با فردوسی و شاهنامه پرداخته شده است. زیباترین جای کتاب پرداختن به تطبیق این دو(مفاهیم تصوف و حکمت خسروانی) با شاهنامه و داستان های آن بود جایی که به روشنی می توان به بسیاری از داستان های نمادین شاهنامه نگاهی دوباره انداخت. کتاب دیگری با نام’’داستان ها و پیام های فردوسی در شاهنامه‘‘ تالیف حشمت الله ریاضی به طور مبسوط به این نماد ها و داستان ها پرداخته است. این هم اولین ریوی یو ی من در گودریدز:) خلاصه خواندن این کتاب که در بردارنده میراث زندگانی جوانمردان ایرانیست رو به همه ی دوستان پیشنهاد می کنم.
This entire review has been hidden because of spoilers.