Соёо

by Д. Энхболд

-Должид гуай минь юу хэв дээ. Бид золгох гэж ирсэнгүй. Таны нүүрийг харах хэцүү л байна. Гэвч яая гэх вэ, бидний ажил ийм юм. Аавтай нь цаг нэг биш удаа л ингэж явсан юм. Түүнээ бодож байгаа нь энэ гэсээр ийм юманд хүргэчихлээ. Анхнаас нь зөв түшиж чадсангүй. Зайлуул, тэр залуу мэнд л үлдээсэй билээ. Бас уужим сэтгэл гаргаж биднийгээ уучлаарай даа. Хуулийн өмнө бид үнэндээ ялгаагүй, гар мухар болчихдог юм байна шүү дээ гэж учирлахыг эх сонсох ч шиг үгүй ч шиг байв. Хүү нь дув дуугүй шуухитнан хувцаслав. Гэнэтхэн шархийсэн чимээ гарахад эх цочив. Тэдний нэг нь тогоо түлэгдэж байхыг хараад ус хийсэн юм санжээ. Хүү нь багадаа алив нэгэнд гомдоод гэрийн хаяа ширтэн суудаг шигээ толгой унжуулан хөлөө жийрэглэж суув. Эх тэгж суугааг нь харангуут ухасхийн авдраа уудлаад эцгийнх нь гутлыг гаргаж өгөв. Цоо шинэ гялалзсан хром. Эцэг нь энэ гутлыг арван нэгэн жил өмссөн юм. Гэхдээ дандаа ч үгүй л дээ. Цол дэвших, одон авах, нийслэлд уригдах, наадамдахдаа л өмсдөг байв.

-Эцгийнх нь хийморь шингэсэн гутал юм шүү. Энүүний нь битгий хураачихаарай гэж хэлэхдээ л хамгийн тайван, тэр бүү хэл хорсолтой дуугарч байгаагаа анзаарав. Хүү хувцаслаж гүйцээд эх уруугаа ирж духайн зогсуут...

Paperback

Reviews

[Ag · Rating 5 out of 5]

Өрөвдмөөр... Миний ном зохиолоос уншдаг байсан, зах зухыг нь мэдрээд өнгөрсөн социолизмын үед яг л ийм байсан болов уу... Хүүхэд тогтдоггүй айл, хоорондын хайр сэтгэл, итгэл дээрээ л тогтож байсан. Хичээсэн, хичээх хичээхдээ өөрийнхөө эрхэмлэх зүйлээ нэг удаа уландаа гишгэн байж, нөгөө энхрий хайрт нам засгаасаа нуун байж хичээсэн... Хичээл зүтгэлийн үрээр хүүхэдтэй болсон.

Яг л социолизмын үеийн дарга нарын хүүхэд шиг хүүхэд нь өссөн, хүмүүжсэн. Амьдрал мэдэхгүй, тэмцэж чадахгүй нийтлэг залуусын дүр төрх. Гэхдээ эх, эцгээ хайрлах сэтгэл нь сайхан...

Зөндөө олон жилийн өмнө уншиж байсан болохоор бас сайн санахгүй байна

[Ganbaatar · Rating 4 out of 5]

Доржзовдын Энхболд зохиолчийн Казиног номхтгосон түүх номоор нь мэдэх билээ. Мань хүний бичлэг Монголжуу. Сэтгэлгээ, зүйрлэл, бодол нь өвгөдийн үгийг шингээсэн мэт. Нээрэн л хөгшчүүлийн хэлдэг ярьдаг санаанд ирэх мэт.

Зөн совин, хүний өөрийн бодол, айдас хэрхэн биелж байгааг энэ номноос уншиж болно. Хүүхэд тогтдоггүй айлд хичнээн их арга хэрэглэн байж, зулай дарсан ах нараа буцаад явсны дараа ирсэн Муунохой нэрт хүү хэрхэн Должид, Цэвэг нарын амьдралын учир утга байж, хүн бүхнээс муу үйл бүрээс харамладаг хүү нь хэрхэн барцад зэтгэр шингэсэн чонын соёонд зуугдаж байгаа тухай өгүүлнэ. Ээжийнх нь айгаад байсанчлан чоно л хүүг нь аваад явчих юм шиг санаж байсан нь биелж шунал ихтэй хүн чонын нөлөөгөөр хүү нь нүүр буруулж, нэрээ сольж аав ээжийн захиаснаас өөр замаар явахыг хүснэ. Гэвч тэр хэтэрхий хол явсны дараа энэ бүхнийг ойлгоно.

Монгол ахуй, зөн билэг, дотоод ертөнцийн өнгийг энэ номноос уншиж болно. 89-90 онд бичигдсэн зохиол бөгөөд тухайн үед цаг өөрчлөгдөж байсныг илтгэх мэт.

[Үргэлж Аз Жаргалтай Амьдар]

very good book