Μια απόρρητη έκθεση του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου της Ρώμης για προαναγγελίες επικείμενων θαυμάτων στη δυτική Ευρώπη θορύβεί τον καρδινάλιο Τίμοθι Ντόχερτι, Αναπληρωτή Πρωθυπουργό του Βατικανού, που τις αποδίδει στον αφανή πόλεμο των εκκλησιαστικών φατριών της Αγίας Έδρας. Ο Κωνστάντιος Ευαγγελινός, ο νεαρός προστατευόμενός του, αναλαμβάνει να εντοπίσει του άγνωστους δράστες, αλλά γίνεται μάρτυρας μιας συγκλονιστικής ιεροτελεστίας στην Ισπανία που τον φέρνει σε σύγκρούση με την πίστη του και το παπικό κατεστημένο. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού η οργάνωση STROBE, που είναι ταγμένη στην επιστημονική διερεύνηση των μεταφυσικών φαινομένων, δίνει τη δική της μάχη στο διαδίκτυο με αντίπαλο την omerta, το νόμο σιωπής της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Καθώς η πλαστογραφημένη ιστορία του χριστιανισμού αρχίζει να καταρρέει, παραχωρώντας τη θέση της σε μια νέα πραγματικότητα, η ηγεσία της Αγίας Έδρας θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα απίστευτο μυστικό από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους που απειλεί την ίδια την ύπαρξή της. Με την παραστατική του γραφή, το δυναμικό ρυθμό αφήγησης και την πολυδιάστατη οπτική του, το "Ελιξήριο της Αθανασίας" καθηλώνει τον αναγνώστη και τον οδηγεί, σελίδα προς σελίδα, σε μια συγκλονιστική περιπλάνηση αναζήτησης της ιστορικής αλήθειας και επανεξέτασης των δυνατοτήτων της ανθρώπινης φύσης.
Για άλλη μια φορά την πάτησα περιμένοντας να διαβάσω ένα συνωμοσιολογικό θρίλερ θρησκευτικού υπόβαθρου της προκοπής από Έλληνα συγγραφέα. Φευ!!!! Παρά τις αγνές προθέσεις του συγγραφέα, τον όμορφο χειρισμό της ελληνικής γλώσσας στη συγγραφή του και την ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα που είχε (πραγματικά μου άρεσε σαν θεώρηση), το βιβλίο είναι βαρετό, άτονο, με χαρακτήρες χωρίς κανένα βάθος και με ακαταλαβίστικη συμπεριφορά, η ροή της ιστορίας έχει κενά και το τέλος της καμία κορύφωση, σαν να διεκπεραιώνεται απλά μια διαδικασία για να πάμε στην επόμενη. Τρία πράγματα που με έκαναν πραγματικά να απορήσω με αυτό το βιβλίο (το ένα είναι λίγο spoiler, όποιος θέλει να διαβάσει το βιβλίο ας μην προχωρήσει): 1. Ο κεντρικός ήρωας αποφάσισε να σπουδάσει στην ιερατική σχολή του Βατικανού για να ανακαλύψει το Θεό!!! Τι λε ρε φίλε, αν ήταν έτσι θα είχαμε γεμίσει παπάδες…Ψάξε μέσα σου να τον βρεις αν θες, διάβασε, ρώτα, μίλα με κόσμο, αλλά μην πας να σπουδάσεις τη μασημένη τροφή που θα σου δώσει μια ‘στημένη’ σχολή. 2. Ο κεντρικός ήρωας, πάλι, σπουδάζει τόσα χρόνια σε αυτήν τη σχολή από την οποία θα βγει παπάς ή δεν ξέρω τι αξιώματα έχουν στην Καθολική εκκλησία, και ποτέ του δεν πίστεψε στον Θεό και στην ‘αλήθεια’ του! Και το ανακαλύπτει 4 χρόνια μετά! Μάλλον είναι σαν τους Έλληνες παπάδες που πάνε στη σχολή γιατί προσδοκούν επαγγελματική αποκατάσταση. 3. Spoiler: Εμφανίζεται μετά από 2.000 χρόνια ο Ιούδας και κάνει θαύματα. Ενδιαφέρουσα σαν σκέψη και θεώρηση. Και η αντίδραση του Βατικανού ποια είναι παρακαλώ; Κάνει δικαστήριο για να τον καταδικάσει!!!!!!!!!!!!!! Ήμαρτον ρε παιδιά, ποιος θα σκεφτόταν τέτοιο πράγμα; Μα δικαστήριο; Ευτυχώς που δεν έβαλε για συνήγορό του τον Κούγια να βγαίνει στο παράθυρο του Ευαγγελάτου για να μιλάει για το πόσο άδικα τον καταδίκασαν… Εν ολίγοις, πάμε για άλλα (3/10)…
This book by a Greek author who has not been in the limelight is a religious thriller in the line of The Da Vinci Code. It is also based on the idea that the powers of this world have suffocated and distorted the true and authentic message of Christianity to forward their self-serving purposes. A group of different people become communicants of the true faith through a series of events and on their shoulders the burden of communicating their experience to the rest of the misguided humanity now rests. Of course there are many who want to prevent the truth from shining and on this premise the plot of the book is based. Although the idea of the chosen few that have access to the real truth as opposed to the falsity prone multitude is commonplace, this is a good novel with interesting characters and fascinating pace. If this type of book appeals to you I recommend it.