In Hier sneeuwt het nooit kruipt Gilles van der Loo in de levens van een bejaard echtpaar dat een zoon verloor, een zwarte buschauffeur in New York net voor een fatale aanslag, twee getrouwde mannen die door een halflaar niet in elkaars nabijheid te verkeren heel belangrijke informatie over elkaars bestaan mislopen. Daarnaast een zakendame en haar echtscheidingsadvocaat, een dochter die de droom van haar ouders naleeft, een man met een gelukkig gezin dat in een volmaakte wereld rondloopt en langzaam de barsten in dat bestaan begint waar te nemen. Hier sneeuwt het nooit is een voldragen debuut dat niet alleen in de empathie van de schrijver voor zijn personages uitnemend is, maar ook in de gehanteerde vertelstrategieën en zijn sterke ritmische taal een uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse verhaalkunst vormt.
Een verrassend sterke bundel kortverhalen. Het gaat over gemis en verdriet, en ze raken je midscheeps, net omdat het nooit zwaar en deprimerend gebracht wordt, maar licht en suggestief. Van der Loo laat veel onuitgesproken, hij laat de inlevingsfantasie van de lezer haar werk doen, dat is heel aangenaam. De plot biedt ook altijd een verrassend intrigerend element, wat je een nieuwe kijk geeft. Enkel in de laatste verhalen zakt het hoge niveau, door onnodig magisch realisme en wat minder interessante protagonisten.
Citaat : Mensen gingen zo maar dood. Mensen die dachten naar hun werk te gaan, en van wie vrienden en familie ook dachten dat ze naar hun werk zouden gaan, werden op een dag als alle andere geraakt door verdwaalde kogels. Review : Gilles van der Loo (1973) publiceerde werk in het literair tijdschrift Tirade, en het verhaal David uit zijn debuut bundel Hier sneeuwt het nooit werd verfilmd voor VPRO´s Café de Liefde. In vijftien korte verhalen van meestal tussen de 10 en 20 pagina’s neemt de auteur de lezer mee door een universum van uiteenlopende locaties bevolkt door personages van diverse pluimages. en personages, in zeer verschillende sferen en toonzettingen. Ieder verhaal boeit en dat is zeker te danken aan de vaardige, subtiele en beeldende wijze,waarop de auteur met taal omgaat. Hier sneeuwt het nooit, heeft de rijke verdienste dat er telkens opnieuw op weinig plaatsruimte een wereld van emoties open gaat en zo ook de lezer blijft aantrekken. Het verhaal dat ik het meest vind aanspreken is ‘Omar’. Het speelt zich af tijdens een sneeuwstorm in New York. Omar is een 21-jarige zwarte buschauffeur die op een ochtend zijn ronde gaat rijden, niet wetende dat dit zijn laatste dag zal zijn als hij bij een halte een zelfmoordterrorist oppikt. Het is een busritje dat kippenvel bezorgt. het is een verhalenbundel waarin gemis en verlies centraal staan en meestal betrekt de auteur ons op net op dat breukmoment in het leven van zijn protagonisten. Hier sneeuwt het nooit is een indrukwekkende verhalenbundel.