Η Δανάη τα είχε όλα. Είχε χρήματα, δόξα, δύναμη, ομορφιά, δύο πρώην συζύγους, πολλούς εραστές και δύο παιδιά που την έκαναν περήφανη. Κι όμως ήθελε κι άλλα. Ήθελε να νικήσει το χρόνο για να μείνει νέα κι όμορφη και θα τα κατάφερνε. Ήθελε να προστατέψει και τη ζωή των γιων της από τον έρωτα για να μην πονέσουν όσο αυτή και το προσπάθησε. Τα αισθήματα κι ο έρωτας όμως, οι εχθροί της, την ξεπέρασαν κι έφεραν στο δρόμο της τη Μελίνα για να την πολεμήσει και να νικηθεί όπως τότε στην Αργεντινή, γιατί ο έρωτας δε δίνει λογαριασμό σε κανέναν.
Πολύ ωραία υπόθεση,η γραφή απλή,ο ρυθμός πολύ γρήγορος. Πολλές φορές εκνευριζόμουν με τον χαρακτήρα της Δανάης. Επίσης μ' άρεσε το πως παρουσίασε η συγγραφέας τη σχέση της Δανάης με τον Μισέλ.
Το βιβλίο αυτό, παρόλο που ξεκίνησε καλά, εξελίχθηκε για μένα σε ένα βιβλίο όπου το μήνυμα ήταν πως το να είσαι δυναμική γυναίκα σημαίνει να ελέγχεις τους άλλους και να τα θέλεις όλα δικά σου, να μην σέβεσαι κανέναν και να είσαι υπερόπτης. Οι χαρακτήρες ήταν άθλιοι και, όσοι είχαν κάτι καλό, η συγγραφέας έβρισκε κάτι να τους «χαντακώσει». Όλα αυτά, ως έναν βαθμό, μπορώ να τα δικαιολογήσω. Αυτό όμως που θεώρησα αχρείαστο ήταν η σκηνή βιασμού, η οποία, για κάποιο περίεργο λόγο, δικαιολογήθηκε με τον πιο άσχημο τρόπο στο βιβλίο ως το γεγονός ότι η Δανάη δεν είναι πια νέα και δεν μπορεί να ζήσει τον νεανικό, παθιασμένο έρωτα. Γιατί, ως γνωστόν, ο νεανικός έρωτας ή, σε αυτή την περίπτωση, το άγριο σεξ είναι η πράξη ενός βιασμού. Για μένα το βιβλίο απέκτησε ενδιαφέρον αφού πέθανε η Δανάη προς το τέλος, και αυτό λέει πολλά, καθώς το βιβλίο λέγεται «Το ταγκό της Δανάης».
Με λίγα λόγια, η Δανάη είναι κλασικός Νάρκισσος, ο Οδυσσέας ο καημένος, ο Αχιλλέας μεγάλος Μ και controlling, ο Μισέλ, για εμένα, ένας βιαστής, και η Μαρία η μόνη που είχε μυαλό, καταλάβαινε και αντιδρούσε, αλλά έπρεπε κάπως να τη βγάλουν τρελή… Απογοητευτικό. Τα δύο αστέρια είναι μόνο και μόνο για το τέλος τέλος…
This entire review has been hidden because of spoilers.
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα! Θυμάμαι μόνο πόσο με έκανε να κλάψω. . Το είχα τελειώσει μέσα σε μια εβδομάδα ! Αν το διάβαζα τώρα δεν ξέρω αν θα με συγκινούσε τόσο βέβαια