Jan Marcin Szancer (1902-1973), polski grafik i scenograf. W 1926 ukończył krakowską Szkołę Sztuk Pięknych, gdzie studiował u J. Mehoffera i K. Frycza. W 1927 był scenografem w warszawskim teatrze T. Messal-Niewiarowskiej i w teatrze Nietoperz. Po powrocie do Krakowa został grafikiem w wydawnictwach koncernu prasowego Ilustrowanego Kuriera Codziennego. Po paru latach przeniósł się do Warszawy i podjął współpracę z licznymi czasopismami, a od 1936 z teatrem kukiełek Płomyka i Płomyczka. Od 1937 wykonywał prace scenograficzne w Cyruliku Warszawskim, w 1939 w teatrze Figaro. W 1939 projektował kostiumy do filmów: Żołnierz królowej Madagaskaru i Nad Niemnem. W okresie II wojny światowej ilustrował książki dla podziemnych oficyn. W 1944 projektował ulotki powstańcze. W 1942 robił scenografię dla teatru jawnego Miniatury. Po wojnie poświęcił się przede wszystkim ilustracji książkowej i grafice. Był kierownikiem graficznym wydawnictw (Państwowy Instytut Wydawniczy, Książka i Wiedza). Od 1951 profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Współpracował także z teatrami, m.in. w sezonie 1965-1966 jako główny scenograf Teatru Wielkiego w Warszawie opracował scenografię do Pana Twardowskiego L. Różyckiego i Aidy G. Verdiego. Jeden z najwybitniejszych ilustratorów książek, zwłaszcza dla dzieci, m.in.: Pinokio C. Collodiego (1952), Podróże Pana Kleksa J. Brzechwy (1961).